Μαθήματα πολιτισμού στην γενέτειρα του πολιτισμού

Δεν πίστευα, ότι μπορεί ένας πατέρας που έχασε το γιο του με τον χειρότερο τρόπο, θα μπορούσε να αναφέρεται στην απώλεια ως η «κακιά ώρα».
Δεν το πίστευα, έλεγα ότι υποκρίνεται. Το παιδί του ήταν σε καταστολή ακόμη κι έλεγα, θα φύγει από την χώρα μας με ζωντανό ή νεκρό το παιδί του και μετά θα μας τα χώσει. Σκεφτόμουν, ότι λυντσάρισαν τον γιο του και ο πατέρας έλεγε: να φύγουμε από εδώ, νεκροί ή ζωντανοί και μετά θα τα πούμε. Μ’ αυτούς τους βάρβαρους που μπλέξαμε, ας προσέχουμε, ας μην τους προκαλούμε.

Και επέτρεψε ο πατέρας την παύση της μηχανικής υποστήριξης του παιδιού του και το παιδί «έφυγε», αναχώρησε, για καλύτερους κόσμους. Η μάνα, στο άκουσμα της είδησης κατέρρευσε, δεν μπόρεσε να μπει στο αεροπλάνο.

Και είπα, μάλιστα, θα πάρει το νεκρό παιδί του ο πατέρας, θα πάει στην πατρίδα του και εκεί εκ του ασφαλούς, θα μας τα ψάλλει.

Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Έγινε αυτό, το απρόσμενο, το απίστευτο, αυτό που ανέδειξε το μεγαλείο του ανθρώπου, αυτό που ένα μόνο του μπορεί να αντιπαραταχτεί απέναντι σε όλες τις βρωμιές που κουβαλάμε σαν άνθρωποι.
Έγινε αυτό που μας δίνει ελπίδα, που μας λέει ότι δεν χάθηκε η ανθρωπιά.

ΔΩΡΙΣΕ τα όργανα του παιδιού του, στη χώρα που αφαίρεσε την ζωή του παιδιού του.

Γιατί, κύριοι, η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του παιδιού του.

Η χώρα μας, που λειτουργεί με μπράβους της νύχτας, που αντικαθιστούν την αστυνομία, που παίρνουν το «κράτος» στα χέρια τους, που λένε «εγώ είμαι ο νόμος».

Η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του, οι Μυκονιάτες που βολεύονται με τα φράγκα και ανέχονται και επιτρέπουν την μίσθωση του νησιού τους για πάσα χρήση. Όσο πιο βόρβορος, πιο λάσπη καλύψει το νησί τους τόσα παραπάνω φράγκα θα πάρουν.

Η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του παιδιού, όταν ο κάθε υπουργός θέλει ένα σκάφος και μια βίλα στο νησί των ανέμων και ξεπουλάει τον ήλιο, την θάλασσα, το γαλάζιο, την Ελλάδα σε πλειστηριασμό στην μπίζνα της νύχτας και της μέρας.

Η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του παιδιού, όταν το προϊόν μας διαφημίζεται στα πέρατα του κόσμου και αναδεικνύεται το άριστο: Η Καλύτερη Ελευθεριότητα στο Λαγανά, στα Μάλια, στη Ρόδο (άμα δεν καεί όλη) και στην Μύκονο. Ελάτε να πάρετε, η καλύτερη ελευθεριότητα. Δεν είμαι σεμνότυφος, αλλά δεν μας αξίζει να πουλάμε τέτοια προϊόντα, έχουμε καλύτερα, πολύ καλύτερα.

Τα καλύτερα προϊόντα έχουμε και πουλάμε τα χειρότερα.

Ο πατέρας του αδικοχαμένου παιδιού, έδωσε μια ευκαιρία στην χώρα μας. Την μέγιστη ευκαιρία.
Απάλειψε την μπόχα μας και εξάγνισε την βρώμα μας.

ΕΛΛΑΔΑ μας έχεις μια ευκαιρία, αξιοποίησέ την. Πήρες το μάθημα σου Ελλάδα, Μάθημα ήθους και αξιοπρέπειας.

Μέσα στην απόλυτη μισανθρωπία, ο Ύμνος στην ανθρωπιά.

Στο βωμό του συμφέροντος και της «πάρτης» μας, ο Αλτρουισμός σε όλο του το μεγαλείο

Ένα δέντρο στον Χελμό

Είμαι μόνο μου ζωντανό, σ’ ένα δάσος από καμένους κορμούς, καψαλισμένα κλαδιά και φύλλα.

Είμαι μόνο μου ζωντανό, μετά από πολλά χρόνια, παρέα με άλλα δέντρα, μικρότερα και μεγαλύτερα από μένα.

Είμαι μόνο μου ζωντανό, χωρίς να χαϊδεύουν τα κλαδιά μου, εκείνα του διπλανού μου δέντρου.

Είμαι μόνο μου ζωντανό, και το σφύριγμα του ανέμου έχει άλλο ήχο, καθώς περνά μέσα από τα καμένα κλαδιά των δέντρων που χάθηκαν στον βωμό της φωτιάς.

Είμαι μόνο μου ζωντανό, σε μια φύση δίχως χρώματα. Η πύρινη λαίλαπα πήρε μαζί της όλη την παλέτα με τα χρώματα της φύσης.

Είμαι μόνο μου ζωντανό, χωρίς τις φωνές των ζώων που ζούσαμε εδώ μαζί πριν την φωτιά. Θυσία στον βωμό της πυρκαγιάς κι αυτά. Και τώρα όσα έμειναν, έφυγαν μακριά και δεν ξαναγυρίζουν. Που να γυρίσουν; Χώμα, ξερό χώμα, κάρβουνο, λιοπύρι το καλοκαίρι, πλημύρες τον χειμώνα.

Είμαι μόνο μου ζωντανό, οι σπόροι μου, η μόνη ελπίδα, κι ίσως κάποιοι ρομαντικοί άνθρωποι ή κάποιοι που έχουν λόγους και συμφέροντα να βοηθήσουν την φύση να αναγεννηθεί.

Ελπίζω, προσδοκώ, περιμένω.

28-7-2008 Aria

Το παχνίδι της ζωής μου ...

Καθίστε με το παιδί σας, μαζί, και φτιάξτε ένα παιχνίδι.

Ένα παιγνίδι, μια κούκλα και θα δώσετε την μεγαλύτερη χαρά στο παιδί σας.

Ένα κουβαράκι και λίγο πανί και χαρίστε του τον κόσμο όλο. Ασχοληθείτε με το παιδί σας, περάστε την ώρα σας μαζί του δημιουργικά, ακονίστε του την προσοχή, την σκέψη.

Κάντε το να νοιώσει την αγάπη σας.

Δεν υπάρχει τίποτε άλλο. ΤΙΠΟΤΕ ΑΛΛΟ.

Μόνο η αγάπη σας. Αυτή μετράει. Δώστε την ευκαιρία να την εισπράξει το παιδί σας.

Θα λάμψει το πρόσωπό του από χαρά. Θα είναι ευτυχισμένο. Αυτή η κούκλα θα είναι ισόβιο σημείο αναφοράς. Πάντα θα την θυμάται. Ποτέ δεν θα την αποχωριστεί.

Δεν σημαίνει τίποτα για το παιδάκι σας η αγορά ενός παιγνιδιού.

Λίγα λεπτά θα περάσει μαζί του, μέχρι να εξαντληθεί η περιέργειά του.

Τίποτε δεν λέει αυτό το παιγνίδι, όσο ακριβό και να είναι. Μην εξαγοράζετε την «ησυχία» σας με ένα έτοιμο παιγνίδι.

Μην εξαγοράζετε την αγάπη του παιδιού σας με ένα παιγνίδι της μόδας. Δεν εξαγοράζεται η αγάπη του παιδιού. Κι από την άλλη, δεν είναι παιγνίδια αυτά. Δεν είναι. Δεν προσφέρουν τίποτε.

Κάντε μια δοκιμή. Ζήστε τις μοναδικές στιγμές να δείτε τα ματάκια του παιδιού σας να λάμπουν από ευτυχία, από χαρά, από αγάπη. Δεν υπάρχουν άλλες στιγμές. Δεν αξίζει τίποτε άλλο όσο η χαρά του παιδιού σας.

Δυο κουρελάκια και αγάπη είναι αρκετά.

 

Αναρτήθηκε από Μικρός Δημήτριος στις 22:37

Ο ΓΑΜΟΣ ΤΗΣ ΠΟΝΤΙΚΟΥΛΑΣ – Παραδοσιακό παραμύθι

Η δύναμη είναι μέσα μας.

Η Ευτυχία είναι δίπλα μας

Μια φορά κι έναν καιρό ήταν μια οικογένεια ποντικών. Ο μπαμπάς ο πόντικας, η μαμά η ποντικίνα και η μοναχοκόρη τους η ποντικούλα. Τέτοια όμορφη ποντικούλα δεν υπήρχε πουθενά! Ο πόντικας και η ποντικίνα μεγάλωσαν την κόρη τους όσο καλύτερα μπορούσαν και όταν μεγάλωσε για τα καλά, αποφάσισαν να την παντρέψουν.
Με ποιόν όμως; Ήθελαν τον καλύτερο!
— Ποιος είναι ο καλύτερος; Σκέφτηκαν, σκέφτηκαν και τελικά τον βρήκαν! Ο ήλιος, είπαν και οι δυο μαζί, και έτριψαν τα μουστάκια τους ευχαριστημένοι.
Ετοιμάστηκαν την άλλη μέρα και ξεκίνησαν να βρουν τον ήλιο. Περπάτησαν, περπάτησαν και κάποτε έφτασαν στο παλάτι του ήλιου. Εκείνος τους καλοδέχτηκε και τους ρώτησε για το σκοπό της επίσκεψής τους.
— Να, του είπαν, έχουμε μια πολύ καλή και όμορφη κόρη, την ποντικούλα μας. Είναι καιρός να την παντρέψουμε και σκεφτήκαμε εσένα για γαμπρό, γιατί είσαι ο καλύτερος.
Ο ήλιος χαμογέλασε και είπε:
— Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε, αλλά δεν είμαι εγώ ο καλύτερος.
— Μα πώς; ρώτησαν γεμάτοι απορία ο πόντικας και η ποντικίνα. Αφού είσαι πιο ψηλά απ΄ όλους, βλέπεις όλον τον κόσμο, δίνεις ζωή σε όλα τα ζώα και τα φυτά της γης, όλοι σε αγαπούν και σε θαυμάζουν. Κανένας δεν μπορεί να σε νικήσει.
— Και όμως κάνετε λάθος. Με νικάει το σύννεφο. Όταν μπαίνει μπροστά μου, τίποτα δεν μπορώ να κάνω.
Δίκιο έχει, σκέφτηκαν οι ποντικοί. Χαιρέτησαν και έφυγαν.
Την άλλη μέρα πήγαν και βρήκαν το σύννεφο, που ήταν γκρίζο και τεράστιο.
Το σύννεφο τους καλωσόρισε και οι ποντικοί του είπαν το σκοπό της επίσκεψής τους.
— Ο ήλιος μας είπε πως εσύ είσαι δυνατότερος από εκείνον και γι αυτό ήρθαμε σε σένα, αφού θέλουμε να παντρέψουμε την κόρη μας την ποντικούλα με τον καλύτερο και τον δυνατότερο.
Το σύννεφο κουνήθηκε, άλλαξε σχήμα, έγινε πιο γκρίζο και είπε:
— Μεγάλη η τιμή που μου κάνετε να παντρευτώ τη μοναχοκόρη σας, μα αφού θέλετε τον καλύτερο και τον δυνατότερο να ξέρετε ότι δεν είμαι εγώ αυτός.
— Και ποιος είναι; ρώτησαν με απορία οι ποντικοί.
— Είναι ο αέρας, απάντησε το σύννεφο. Όταν φυσάει με πηγαίνει όπου θέλει. Όσο κι αν αντισταθώ δεν καταφέρνω να τον νικήσω.
— Δίκιο έχεις, είπαν οι ποντικοί και έφυγαν.
Σε λίγες μέρες ετοιμάστηκαν και ξεκίνησαν για ένα μακρινό ταξίδι, πέρα μακριά, στη χώρα του αέρα.
Κάποτε έφτασαν. Βρήκαν τον αέρα και του είπαν πως ήρθαν να του ζητήσουν να παντρευτεί την κόρη τους την ποντικούλα, αφού εκείνος είναι ο δυνατότερος απ΄ όλους.
— Ευχαριστώ για την τιμή που μου κάνετε και ευχαρίστως θα παντρευόμουν την κόρη σας, αλλά, δυστυχώς, δεν είμαι ο δυνατότερος από όλους.
— Δεν είσαι; και ποιος είναι;
— Ελάτε μαζί μου, είπε ο αέρας και τους οδήγησε σε ένα ψηλό σημείο. Εκεί σταμάτησε, έδειξε μπροστά με το δάχτυλό του και είπε:
— Δυνατότερος από μένα είναι αυτός εκεί ο ψηλός πύργος. Χρόνια και χρόνια προσπαθώ να τον γκρεμίσω και δεν τα ΄χω καταφέρει ακόμα. Φυσάω με όλη μου τη δύναμη και δεν κουνιέται ούτε ρούπι από τη θέση του. Αυτός είναι, λοιπόν, καλύτερος και δυνατότερος από μένα και αξίζει να παντρευτεί τη μοναχοκόρη σας.
Οι ποντικοί χαιρέτησαν τον αέρα, τον ευχαρίστησαν και έφυγαν.
Περπάτησαν, περπάτησαν και έφτασαν στον ψηλό πύργο.
Στάθηκαν και τον κοίταζαν.
— Πω, πω! Τι μεγάλος και ψηλός είναι! Σαν να ΄χε δίκιο ο αέρας. Βρήκαν, επιτέλους, το δυνατότερο και τον καλύτερο γαμπρό για την κόρη τους.
Χαιρέτησαν τον πύργο και του είπαν γιατί τον επισκέφτηκαν.
Ο πύργος γελώντας απάντησε:
— Νομίζετε, αγαπητοί μου ποντικοί, ότι εγώ είμαι ο δυνατότερος απ΄ όλους; Πόσο λάθος κάνετε! Μάθετε, λοιπόν, πως δυνατότεροι απ΄ όλους είστε εσείς, οι ποντικοί. Ναι, καλά ακούσατε. Εσείς οι ποντικοί, ξανάπε ο πύργος και ο πόντικας και η ποντικίνα έμειναν να τον κοιτάζουν με το στόμα ανοιχτό από την έκπληξη.
— Μα πώς;; ρώτησαν.
— Να, είπε ο πύργος. Εγώ μπορεί να είμαι μεγάλος και ψηλός, αλλά εσείς οι ποντικοί χρόνια τώρα σκάβετε και τρώτε τα θεμέλιά μου. Έχετε ανοίξει τόσο πολλές τρύπες που με δυσκολία κρατιέμαι όρθιος. Λίγο ακόμα να σκάψετε και θα γίνω ένας μεγάλος σωρός από πέτρες και χώματα.
Αυτά είπε ο πύργος και οι ποντικοί κοιτάχτηκαν παραξενεμένοι και άφωνοι.
Σε λίγο ευχαρίστησαν τον πύργο και γύρισαν στη φωλιά τους.
Εκεί βρήκαν την ποντικούλα να τους περιμένει. Αγκαλιάστηκαν και αποφάσισαν ότι η αγαπημένη τους μοναχοκόρη έπρεπε να παντρευτεί έναν καλό και δυνατό ποντικό, αφού οι ποντικοί ήταν οι δυνατότεροι, οι καλύτεροι και οι πιο σπουδαίοι από όλους.
Και πραγματικά σε λίγο καιρό η ποντικούλα παντρεύτηκε έναν όμορφο, νεαρό ποντικό, καφετί και μεγάλο, με στρογγυλά χαριτωμένα αυτάκια και με μια μακριά ουρά.
Ήταν έξυπνος και αγαπούσε πολύ τη γυναίκα του την ποντικούλα.
Όλοι ήταν χαρούμενοι και ευτυχισμένοι. Γλέντησαν και χόρεψαν στο γάμο.
Σε λίγο καιρό είχαν και δυο παιδάκια, δυο μικρούς ποντικούληδες που πιο όμορφοι πουθενά στον κόσμο δεν υπήρχαν…

Και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Άρια

Πως μπορώ να βοηθήσω;

Έλαβα e-mail με μια πρόσκληση για αυτην την ομάδα από το hamomilaki. Den kserw pws to e-mail auto efthase ws emena, oute pws leitourgei i omada, alla o,ti eida sto site me epeise na apodexthw tin prosklisi kai na ginw melos. Pws alliws mporw na voithisw? Sigoura i idiotita mou aplws ws melos autis tis istoselidas den voithaei kanena paidi...
marina-evgenia

----------------
Αγαπητή Μαρίνα-Ευγενία,

ευχαριστούμε για την άμεση απόκριση σου και για να σου λύσουμε την απορία για το πως έφτασε αυτό το e-mail πρόσκληση σε σένα, σου λέμε ότι ένα μέλος της συντροφιάς μας, μας ενημέρωσε ότι γίνεται ένα συνέδριο, το 3ο Πανελλήνιο Διεπιστημονικό Συνέδριο Για την Αντιμετώπιση της Σεξουαλικής Κακοποίησης, με Θέμα «Κύκλος Κακοποίησης και Ψυχικό Τραύμα: Σύγχρονες δυνατότητες ανίχνευσης, αντιμετώπισης και πρόληψης», στις 16 - 18 Μαρτίου 2007, στην Ελληνοαμερικανική Ένωση, Μασσαλίας 22, Κολωνάκι,
και το οργανώνει η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΜΕΛΕΤΗΣ ΚΑΙ ΠΡΟΛΗΨΗΣ ΤΗΣ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΗΣ ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗΣ σε συνεργασία με την ΕΛΛΗΝΟΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗ ΕΝΩΣΗ και την υποστήριξη της ΜΚΟ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ της Εκκλησίας της Ελλάδος και του ΔΙΑΔΗΜΟΤΙΚΟΥ ΔΙΚΤΥΟΥ ΥΓΕΙΑΣ ΟΤΑ.

Σπουδαία πράγματα δηλαδή, Εταιρίες, Ενώσεις, Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις, Εκκλησία της Ελλάδος, Δήμοι, Υπουργεία και λαμπροί επιστήμονες και το θέμα εξαιρετικό.

Και θέλαμε να 'ρθούμε, να ακούσουμε, να μάθουμε τι λένε οι σοφοί για μας τα χαμομηλάκια, τα κακοποιημένα παιδάκια, να δούμε ότι δεν είμαστε μόνα μας, ότι έχουμε συμπαραστάτες.

Αλλά είχε εισιτήριο!!! 100 Ευρώ!!!
Είδαμε ότι η συμπαράσταση κοστίζει. Ότι δεν ήταν συμπαράσταση, αλλά παράσταση.
Ότι πρέπει να πληρώσουμε.
Να πληρώσουμε κι άλλο.
Να πληρώσουμε για να μάθουμε πως θα μας σώσετε εσείς οι «καλοί» από τους «κακούς».

Αλλά δεν μπορούσαμε να ρθούμε, δεν είχαμε λεφτά.
Και μετά ψάξαμε, είδαμε το πρόγραμμα σας και τα θέματα σας και τα ονόματα σας.
Και είδαμε ότι και σε άλλα συνέδρια τέτοιας θεματολογίας ήταν τα ίδια άτομα, οι ίδιοι επιστήμονες.
Είδαμε ότι ήταν ένα συνέδριο από σας για σας.
Και είπαμε να μην έρθουμε.
Για να μη λυπηθούμε περισσότερο.
Αλλά έπρεπε κάτι να κάνουμε.
Κάθε μας προσπάθεια έχει πάντα μια ελπίδα.
Και πως να εξηγήσει κανείς σε ένα κακοποιημένο παιδί ότι: κύταξε να δεις από τους ειδικούς δεν έχεις ελπίδα; πως;

Δεν είπαμε τίποτε λοιπόν απ' αυτά.

Είπαμε ότι θα στείλουμε την σελίδα μας στα μέλη του συνεδρίου, στους εισηγητές και θα γίνουν μέλη και τα μέλη θα γίνουν τόσα πολλά που θα είναι πανστρατειά και θα νικήσουν την μάστιγα.

Αυτό είπαμε και έτσι σου ήρθε το μήνυμα στο email σου καλή μου Μαρίνα-Ευγενία.

Και βέβαια μόνο εσύ απάντησες.
Ίσως επειδή σπουδάζεις ακόμη.
Ίσως επειδή δεν είσαι ακόμη τόσο ειδικός.
Πώς αλλιώς μπορείς να βοηθήσεις; πώς;
Να τους πεις, όταν ανέβεις στο βήμα να πεις το θέμα σου, να τους πεις να ανοίξουν τις πόρτες.
Ναι να το κάνουν ανοιχτό συνέδριο.
Εσείς πληρώστε άμα θέλετε.
Αλλά να είναι ανοιχτό το συνέδριο σας.
Να περάσει στην κοινωνία.
Να βοηθήσει ουσιαστικά.

Και πού ξέρεις, μπορεί όταν τελειώσει το συνέδριο και βγει ο Υπουργός Υγείας και Αλληλεγγύης να το απο-χαιρετίσει, μπορεί και να πάρουμε όλοι από ένα χαμομηλάκι στο χέρι και να βγούμε στους δρόμους μπας και σταματήσει αυτή η μάστιγα.

Αλλά και τίποτε να μην κάνεις εμείς θα σ' αγαπάμε, επειδή ανταποκρίθηκες στο κάλεσμα μας

Καλώς όρισες στην συντροφιά μας

 

Το χαμομηλάκι

Αρχές προσέγγισης του θεσμού της επιφυλακής (STAND BY)

1. Επιφυλακή (Stand by) είναι η διαθεσιμότητα υπαλλήλου του Κέντρου Πληροφορικής, εκτός ωραρίου, σε ακτίνα απόστασης 1 ώρας από το Κέντρο, με σκοπό την επίλυση εκτάκτου προβλήματος που δεν μπορεί να επιλυθεί από τους εργαζόμενους που βρίσκονται στο Κέντρο.
2. Το Stand by είναι εκούσιο, σε κανένα υπάλληλο δεν επιβάλλεται, άρα διεκδικείται η ικανοποίηση του εργαζομένου, ούτως ώστε να δέχεται τον ορισμό του σε κατάσταση επιφυλακής
3. Η επιφυλακή .ανατίθεται σε υπαλλήλους σε ωριαία βάση, μονάδα χρόνου της επιφυλακής είναι ή ώρα.
4. Η αμοιβή της επιφυλακής γίνεται στη μονάδα χρόνου της επιφυλακής.
5. Βάση της αμοιβής της ώρας επιφυλακής είναι η υπερωρία. Ως πρώτη προσέγγιση αμοιβής της ώρας επιφυλακής είναι χρηματικό ποσό ίσο με την υπερωρία του απασχολούμενου στην επιφυλακή. Στην ώρα επιφυλακής προσμετρείται βαθμός, επιδόματα κλπ ότι και στην αμοιβή της υπερωρίας, όπως επίσης και η αύξηση της αμοιβής λόγω προσμέτρησης ωρών επιφυλακής 60 ώρες, 120 ώρες κλπ. Η ώρα επιφυλακής αμείβεται όπως και η υπερωρία με διαφορετικό ποσοστό κατά τις εργάσίμες ημέρες από τις αργίες, όπως δηλαδή ακριβώς και η υπερωρία, ως επίσης και οι προσαυξήσεις λόγω νυχτερινού ωραρίου.
6. Το κέντρο Πληροφορικής στην προσπάθεια, θεσμοθέτησης της επιφυλακής, δηλαδή της έγκρισης της πρότασης επιφυλακής από την Τράπεζα, δεν αναφέρεται σε Τμήματα, αριθμό απασχολουμένων σε επιφυλακή και κοστολόγιο συνολικά. Επιδιώκει την θεσμοθέτηση της αμοιβής της ώρας επιφυλακής και από εκεί με όριο ωρών επιφυλακής συνολικά, όπως και στις υπερωρίες ανατίθενται καθήκοντα επιφυλακής. Η ανάθεση επιφυλακής αφορά δεύτερη φάση μετά την έγκριση του θεσμού επιφυλακής και η ρύθμιση αυτή αφορά τις ανάγκες της διεύθυνσης σε πραγματικές ανάγκες.
7. Ο απασχολούμενος σε επιφυλακή έχει τις εξής υποχρεώσεις: βρίσκεται σε ακτίνα προσέλευσης μιας ώρας από το κέντρο, του χορηγείται κινητό τηλέφωνο υπηρεσίας ή γνωστοποιεί την θέση του και το τηλέφωνο στην υπηρεσία τις ώρες που είναι σε επιφυλακή. Απαντάει στο τηλέφωνο και προσπαθεί να λύσει το πρόβλημα που παρουσιάστηκε στην παραγωγή και μόνο. Προσέρχεται στο κέντρο εφόσον κριθεί επιτόπια παρουσία του για την επίλυση του προβλήματος. Για να μη προβάλλονται δικαιολογίες άγνοιας του αντικειμένου και αποφυγή προσέλευσης του στο κέντρο χορηγείται και η αμοιβή υπερωρίας για τις ώρες παρουσίας του στο κέντρο με ελάχιστο κάλυψης τα έξοδα κίνησής του σε υπερωρία
8. Το κέντρο πληροφορικής και η Τράπεζα κατ’ επέκταση πρέπει να αντιληφθεί ότι δεν μπορεί να καλύψει όλες τις πιθανές έκτακτες ανάγκες εκτός ωραρίου, αλλά επιδιώκει να αποκαταστήσει ένα κλίμα δικαιοσύνης και ανταμοιβής στους παρέχοντες τις υπηρεσίες τους σε τέτοιο βαθμό ούτως ώστε οι εργαζόμενοι να προσφέρουν τα μέγιστα για την επίλυση έκτακτων προβλημάτων.
9. Οι μη συμμετέχοντες σε επιφυλακή παρέχουν τις υπηρεσίες τους στο βαθμό του δυνατού όπως και σήμερα, γι’ αυτό λαμβάνεται μέριμνα μη καταντήσει η επιφυλακή τρόπος επιπλέον οικονομικής προσόδου ορισμένων, παρά μόνο η εξυπηρέτηση των πραγματικών αναγκών της παραγωγής
10. Αποκλείεται σταδιακά η μετατροπή επιφυλακής σε βάρδια Οι ώρες επιφυλακής εγκρίνονται, εκ των προτέρων και αφορούν συγκεκριμένες ώρες και όχι σύνολο ωρών (επιφυλακή από 20.00-24.00 και όχι 4 ώρες επιφυλακή), δεν νοείται έγκριση επιφυλακής εκ των υστέρων, τηρείται βιβλίο επιφυλακής και συντάσσεται εκ των προτέρων.

Μυγδάνης

Ομιλία του Γραμματέα της ΤΔΕ στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης πίττας

12.1.2000

Κύριε Υποδιοικητά,

κ. Διευθυντά της Διεύθυνσης Διοικητικού

κ. Πρόεδρε του Ταμείου Υγείας

κ. Πρόεδρε του Δ.Σ. του ΣΥΤΕ

Συνάδελφοι του Δ.Σ. του ΣΥΤΕ

Αγαπητοί προσκεκλημένοι μας

Και Αγαπητοί συνάδελφοι

Σας καλωσορίζουμε στην κοπή της πρωτοχρονιάτικης Πίττας μας.

Και σας ευχόμαστε Καλή χρονιά

Ευχόμαστε επίσης χρόνια πολλά στις συναδέλφους Τατιάνες και στις κόρες των συναδέλφων που γιορτάζουν σήμερα.

Ευχαριστούμε τη Διεύθυνσή της Πληροφορικής και Οργάνωσης, την συνάδελφο της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής Χριστίνα Κεχριμπάρη και τους συναδέλφους που την βοήθησαν  για την οργάνωση αυτής της εκδήλωσης.

 

Κύριε Υποδιοικητά,

Κάποτε αυτή η κοπή της πίτας μας ήταν μια γιορτούλα ζεστή και όμορφη που την έκαναν μεταξύ τους συνάδελφοι του Κέντρου. Σιγά – σιγά η εκδήλωση αυτή πήρε έκταση και επισημότητα. Έχουμε υψηλούς καλεσμένους που μας τιμούν με την παρουσία τους, έχουμε μπουφέδες, σερβίτσια και όλα τα καλά του Θεού.

Όμως, όλοι μας έχουμε την εντύπωση ότι η γιορτή αυτή είναι τυπική και απρόσωπη. Ο κύριος Υποδιοικητής μας ορίζει την ημέρα, συνήθως μαζί με το ΙΕΤΑ και έχουμε την αίσθηση ότι η γιορτή αυτή της πίτας μας είναι χρέος και όχι εκδήλωση για ανανέωση της ελπίδας για τον καινούργιο χρόνο.

Κύριε Υποδιοικητά,

επιθυμούμε να μας επισκέπτεστε συχνά, ας πούμε μια φορά την βδομάδα, να συνεδριάζετε με τα στελέχη του Κέντρου, να παρακολουθείτε τις εργασίες μας, να συντονίζετε τα έργα, να λύνετε τα προβλήματά μας. Γνωρίζουμε ότι ασχολείστε με τα θέματα της Πληροφορικής και Οργάνωσης όμως έχουμε την αίσθηση ότι η Διοίκηση αναγκάζεται να ασχοληθεί με την Πληροφορική και Οργάνωση κατασταλτικά και όταν ο κόμπος φθάσει στο χτένι. Ζητήματα όπως την ανάπτυξης Πληροφοριακών συστημάτων από διαφορετικούς χώρους μέσα στη Τράπεζα, μόνο προβλήματα θα δημιουργήσουν. Παρακαλούμε να είστε μαζί μας.

Κύριε Διευθυντά της Διεύθυνσης Διοικητικού, πληροφορούμαστε ότι συχνά – πυκνά αγανακτείτε με τα προβλήματα που σας δημιουργεί το κέντρο μας. Έχετε δίκαιο, αλλά μη περιμένετε να γλιτώσετε. Το προσωπικό του Κέντρου μας έχει μια δυναμική που του την επιβάλλει η φύση της δουλειάς του. Ο χαρακτήρας της εργασίας μας απαιτεί μια τακτική πέραν των υποχρεώσεων ενός απλού υπαλλήλου. Για μας το ωράριο μας δεν λήγει όταν φύγουμε από εδώ. Τις δουλειές μας τις χρεωνόμαστε και για το σπίτι μας. Το Κέντρο λειτουργεί όλο το 24ωρο. Καλούμαστε και παρευρισκόμαστε εδώ οποιαδήποτε ώρα, εργάσιμες ημέρες και αργίες.

Ευτυχώς που σας ενοχλούμε, αυτό σημαίνει ότι παράγουμε. Συγκρίνατε μας με συναδέλφους Πληροφορικής και Οργάνωσης των άλλων Κεντρικών Τραπεζών, όπου δίνουμε κάθε μέρα εξετάσεις και παίρνουμε άριστα. Σκεφτείτε για παράδειγμα ότι προμηθευτήκαμε Κεντρικό Υπολογιστή πριν ένα χρόνο και καταφέραμε να χειριστούμε το πρόβλημα του 2000 εντελώς αναίμακτα, ενώ άλλες Τράπεζες χρειάστηκαν 3 με 4 χρόνια. Σκεφθείτε ότι το δικό μας RTGS σύστημα από τα καλύτερα της Ευρώπης, αναπτύχθηκε εδώ μέσα, ενώ στις άλλες κεντρικές τράπεζες η εξάρτηση και τα χρήματα που πληρώνονται σε εργολήπτριες εταιρίες είναι τεράστια.

Συνάδελφοι του ΔΣ του ΣΥΤΕ

Πιστεύουμε ότι κλείνει ένας κύκλος στο σωματείο στην Τράπεζα της Ελλάδος. Είτε παραμείνει, είτε αποχωρήσει ο Πρόεδρος του ΔΣ του ΣΥΤΕ από την Σίνα 16, θεωρούμε ότι αφήνει την σφραγίδα του στην ιστορία του συνδικαλιστικού κινήματος στην Τράπεζα της Ελλάδος. Σ’ ευχαριστούμε Γιώργο Κασκαρέλη για την συνεισφορά σου στους αγώνες του προσωπικού της Τράπεζας και ειδικότερα της Πληροφορικής και Οργάνωσης.

Συνάδελφοι Σύμβουλοι του ΣΥΤΕ,

Λύθηκαν αρκετά θέματα από τα ζητήματα που απασχολούσαν το Προσωπικό της Πληροφορικής και Οργάνωσης, δεν ικανοποίησαν βέβαια το σύνολο του προσωπικού, αλλά ετοιμαστείτε να αγωνιστούμε και για τα υπόλοιπα. Σκεφθείτε για παράδειγμα οι νεο-προσληφθέντες συνάδελφοι που συμπλήρωσαν ένα χρόνο στο κέντρο δεν έτυχαν ούτε την αύξηση της συλλογικής σύμβασης, αν και οι όροι της ατομικής τους σύμβασης δεν ήταν οι καλύτεροι. Το προσωπικό της ασφάλειας δικαιούται ανθυγιεινού επιδόματος και δεν το πήρε στις τελευταίες διαπραγματεύσεις. Υπάρχουν χώροι στο Μηχανογραφικό Κέντρο που δεν έτυχαν της εύνοιας των τελευταίων ρυθμίσεων. Η αμοιβή των αργιών του Target δεν ρυθμίστηκε ακόμη.  Συνάδελφοι, θα σας απασχολούμε συνέχεια και θα επιτύχουμε μαζί την ευόδωση όλων των διεκδικήσεων μας.

Προς την Τράπεζα λέμε ότι πρέπει να υπάρχει ένα ευχαριστημένο προσωπικό για να μπορεί να αποδίδει απερίσπαστο.

Σας ευχόμαστε όλους εκ μέρους της Τοπικής Διοικητικής Επιτροπής του Παραρτήματος του ΣΥΤΕ του κέντρου Πληροφορικής και Οργάνωσης Χρόνια πολλά και ευτυχισμένος ο καινούργιος χρόνος.