Σελίδες

Σάββατο 5 Σεπτεμβρίου 2009

Παζάρι διαφθοράς

Δεν θέλω να κρίνω κανένα κόμμα πολιτικά. Θέλω να σταθώ σε ένα γεγονός που είναι υπαρκτό.
Αφορά την συζήτηση για την ένταξη των λεγόμενων "βατοπεδινών" και λοιπών υπόπτων για διαφθορά πολιτικών στο ψηφοδέλτιο.
Αυτό που ως γεγονός είναι υπαρκτό είναι η "διαπραγμάτευση" για την ένταξη τους ως υποψηφίων για την εθνική αντιπροσωπεία.
Προσέξτε δεν προσάπτω κάτι σε ένα κόμμα, αλλά σε όλους. Πολιτικοί, δημοσιογράφοι, βουλευτές, πρωθυπουργός, υπουργοί, λαός συζητάνε για το αν θα μπει στο τάδε ψηφοδέλτιο ο τάδε ή ο δείνα.
Δηλαδή, δεν λέμε αν είναι διεφθαρμένος κάποιος, αλλά λέμε αν θα πάρουν το χρίσμα της υποψηφιότητας οι φερόμενοι ως διεφθαρμένοι.

Μιλάμε δηλαδή για άμβλυνση της αντίστασής μας στην διαφθορά.
Οι πάντες το διαπραγματεύονται, ακόμη κι αυτοί που δεν αποφασίζουν, στην ουσία το διαπραγματεύονται. Εφόσον δεν οργίζονται και μόνο με την συζήτηση, το διαπραγματεύονται. Διαπραγματεύονται την στάση τους, την θέση τους, την πορεία τους. Καλλιεργούν κλίμα οι πάντες, βάσει του οποίου ο υπεύθυνος θα αποφασίσει.
Ο υπεύθυνος προβληματίζεται, "να βάλω αυτόν ή όχι; είναι κραυγαλέα διεφθαρμένος ή λίγο; τι ψηφαλάκια κουβαλάει πίσω του; να δούμε και τι λέει ο κοσμάκης"
Ο δημοσιογράφος ρωτάει, θα τους βάλετε στο ψηφοδέλτιο ή όχι; ο δημοσιογράφος που διαμορφώνει κλίμα, δεν παίρνει θέση φανερά, το κάνει δόλια, δεν κατακρίνει την προοπτική, την ανέχεται ως ενδεχόμενο και το καθιστά ανεκτό.
Ο ανόητος "πιστός" του κόμματος δεν ομιλεί, περιμένει, δέχεται, να δω σου λέει τι θα κάνει το κόμμα για να πάρω θέση μετά.
Η αντιπολίτευση, δεν μιλάει, λέει, άσε να τους βάλουν να έχω να τους κατακρίνω μετά.
Ρε, συνέλθετε, ξυπνήστε.
Αυτό είναι πώρωση.
Είναι ηθική αναλγησία.
Αμοραλισμός.
Δεν μπορεί να παζαρεύουμε την ποσότητα της διαφθοράς, δεν μπορεί.
Τι μαλάκυνση είναι αυτή που πάθαμε;
Κάθε δημοκρατία, έχει την διαφθορά της, αλλά ως συνέπεια, όχι ως προϋπόθεση και προς Θεού, η διαφθορά είναι τιμωρητέα, είναι φευκτέα, δεν μπορεί να είναι διαπραγματεύσιμη, ούτε εμπορεύσιμη.
Δεν μπορούμε να περνάμε από την κολυμπήθρα του Σιλωάμ τους διεφθαρμένους, ούτε τους εν δυνάμει, ούτε τους ενδεχόμενους. Είναι οι Εθνικοί μας Αντιπρόσωποι και πρέπει τίποτε μα τίποτε να μη σπιλώνει την εικόνα τους.
Αμάν, πια.
 

Δευτέρα 24 Αυγούστου 2009

Με συγχωρείς παιδί μου ...

Ήμουν άρπαγας, πλεονέκτης, οκνηρός και ανόητος.
Με συγχωρείς παιδί μου.
Θα προσπαθήσω να τα ξαναφτιάξω, για σένα παιδί μου.
2006 Χαλκιδική

2007 Πάρνηθα

2007 Πελοπόννησος

2008 Ρόδος

2009 Βαρνάβας

Τί θα πω στο παιδί μου;
Photobucket
Τι να πω στο παιδί μου;;;

Παρασκευή 14 Αυγούστου 2009

Το Νάμα της Ζωής

Πολλοί χριστιανοί σπεύδουν να κοινωνήσουν, αλλά πολλοί έχουν επιφυλάξεις εξ αιτίας της επιδημίας της νέας γρίπης. Με ευκαιρία την εορτή της παραθέτουμε την σκέψη μας για το μυστήριο της Θείας Μετάληψης. Η τοποθέτηση επιδιώκει να προσεγγίσει το ζήτημα με γνώμονα τον ορθό λόγο.
  • Η Θεία Κοινωνία είναι το Μυστήριο κατά το οποίο ο ορθόδοξος χριστιανός κοινωνεί με τον Θεό, επικοινωνεί με τον Λόγο Του, τον αποδέχεται, τον κατανοεί, λαμβάνει τον Σώμα και το Αίμα του Υιού του Θεού.
  • Ο Υιός του Θεού, ο Χριστός, είναι το Φως, η ζωή η ίδια. Ο ορθόδοξος χριστιανός μετέχει της Θείας Κοινωνίας εφόσον πιστεύει στο Μυστήριο. Ο πιστός που λαμβάνει Σώμα και Αίμα του Κυρίου του, λαμβάνει ζωή.
  • Η παροχή ζωής είναι η άρση της πρόκλησης θανάτου.
  • Η μετάδοση ασθένειας είναι πρόκληση θανάτου.
  • Ο κοινωνών πιστός δεν μπορεί να «κολλήσει» ασθένεια από την Θεία Μετάληψη.
  • Αυτός που δεν πιστεύει στον Χριστό και στην Ανάσταση Του, δεν έχει κανένα λόγο να μεταλάβει.
To hamomilaki

Τρίτη 31 Μαρτίου 2009

Εκστρατεία κατά της Παιδικής κακοποίησης

Σας παρακαλούμε όλους, αναρτήστε το post στο blog σας
Γιατί δεν αντιδράς;
Το χαμομηλάκι Διαμαρτυρία για την κακοποίηση του Παιδιού
Τα παιδιά δεν θα έχουν δεύτερη ευκαιρία.
Τα βίντεο που ακολουθούν,
αποτελούν μέρος της σειράς που ετοιμάζει το Χαμομηλάκι
για την Παιδική Κακοποίηση.
Παρακαλούμε προωθήστε τα σε όσους περισσότερους μπορείτε,
για την ενημέρωση όλων μας και την προστασία των παιδιών μας.
http://groups.google.com/group/hamomilaki/web/MPj03999220000%25255B1%25255D.jpg?display=thumb&width=96&height=96 

Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2008

Η χαρά του Sex

Σήμερα που είναι ημέρα για το AIDS, πρέπει να πούμε δυο λόγια για το σεξ. Πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας, ανοιχτά και ξάστερα, χωρίς περιστροφές, χωρίς σεμνοτυφίες.
Κάνω έρωτα επειδή αγαπάω και μ' αγαπάνε
Αυτή είναι η μεγαλύτερη προφύλαξη
Και κυρίως πρέπει να μιλήσουμε στα παιδιά μας για την ουσία του Έρωτα και της Αγάπης.
Όχι στο περιστασιακό σεξ, όχι στο κενό μετά τον έρωτα της στιγμής, είναι αβάσταχτη μοναξιά, όχι στην συνεύρεση χωρίς την προφύλαξη.
Δεν χρειάζεται να κάνουμε έρωτα για να αποδείξουμε κάτι.
Επειδή τίποτε δεν συγκρίνεται με μια αγκαλιά όταν αγαπάς.
Δεν το χωράει ο νους μου, πως γίνεται να κάνεις έρωτα χωρίς αγάπη, δεν γίνεται.
Μη σπαταλιέστε νέοι μας
Δεν κάνουμε έρωτα για να αυτό-επιβεβαιωθούμε, ούτε για να κερδίσουμε τον γόη ή την γόησσα της παρέας. Δεν κερδίζουμε τίποτα όταν βάζουμε τέτοιους στόχους.
Ο Έρωτας είναι δόσιμο.
Κάνω έρωτα επειδή αγαπάω και μ' αγαπάνε
Αυτή είναι η μεγαλύτερη προφύλαξη
Η αγάπη προφυλάσσει
Η αγάπη, το ασφαλέστερο προφυλακτικό
Τίποτε δεν συγκρίνεται με την χαρά του σεξ όταν είναι με αγάπη.
Αφήνεσαι.
Δίνεσαι και παίρνεις
Δεν ξεκινάς με την απαίτηση να πάρεις
Έρχεται σαν δώρο
Σαν αυθόρμητο χαμόγελο
Φέγγει το πρόσωπο
Και ο καθρέφτης σου είναι το πρόσωπο του αγαπημένου σου ή της αγαπημένης σου.
Τα στολίδια είναι περιττά, τα πολλά λόγια το ίδιο.
Ανάσες μόνο, κι η Αγάπη, δεσμά ελευθερίας.

Όλα τα άλλα είναι φτηνή συναλλαγή.
Δεν χωρούν εγωισμοί, του τύπου, δικό μου είναι το σώμα και το κάνω ότι θέλω.
Δεν είναι δικό σου, πρόκειται για τα δικά σας σώματα
Μη σπαταλιέσαι σε α-νόητες επαφές
Μη χαραμίζεσαι σε γνωριμίες της μιας βραδιάς, των δυο ωρών
Σου αξίζει το καλύτερο, στο σώμα σου και στην ψυχή σου, αξίζει το καλύτερο.
Μην ενδίδετε στο περιστασιακό σεξ, δεν είναι δα και τίποτε σπουδαίο, παρά σπατάλη. Σπατάλη ψυχής, πνεύματος, εκτίμησης
Εγκαταλείψετε τις σχέσεις σεξουαλικής κάλυψης, δεν είναι ο Έρωτας απλά μια βιολογική ανάγκη. Υπάρχουν μακρόχρονες σχέσεις με μόνο πρόσχημα αυτό.


Εκτιμώ πολύ τον εαυτό μου για να τον ξοδεύω άσκοπα. Γιατί έτσι τον ξοδεύω. Αναλίσκομαι, ταλανίζομαι υποφέρω και κινδυνεύω. Κινδυνεύω, γιατί αν έρχεται σε μένα, αυτός ή αυτή για το σεξ, γιατί να μη πηγαίνει και με αρκετούς άλλους ή άλλες για τον ίδιο λόγο; Δεν κινδυνολογούμε, ούτε ηθικολογούμε, απλά ενημερώνουμε. Οι πολλαπλές, παράλληλες σχέσεις, ενέχουν κινδύνους.
Κι αν ψαχτείτε καλά, οι περιστασιακές σχέσεις, πως αλλιώς δικαιολογούνται, παρά μόνο εξ αιτίας της ανασφάλειας μας, του φόβου της κριτικής και πολλές φορές καρπός ιδιοτέλειας, άγνοιας των πραγματικών αναγκών μας και ηδονοθηρίας.
Μην κάνετε σεξ χωρίς αγάπη. Μην ακούτε ψεύτικα λόγια σειρήνων, βάτραχοι και σαλαμάνδρες είναι.

Η αγκαλιά είναι Αγάπη. Ο Έρωτας είναι Φως, χρώμα και μουσική κι αυτό ακριβώς αναζητήστε.


με αγάπη
το χαμομηλάκι

Παρασκευή 21 Νοεμβρίου 2008

Σήμερα είναι της Παναγίας

Σήμερα είναι της Παναγίας μας. Της πιο γλυκιάς και οικείας μορφής για όλους μας.
Σαν σήμερα όταν έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στην εκκλησία. Αυτή η είσοδος της Μαρίας στο ναό ονομάστηκε «Εισόδια της Θεοτόκου».
Μεγάλη η Χάρη Της. Να μας βοηθάει.
Με την ευκαιρία θα ήθελα να πω τα εξής:
 
Εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο, που με γεμίζει λύπη, είναι όταν βρίζουμε την Παναγία.
Με πειράζει να ακούω να βρίζουν τους Αγίους μας, ή τους Αγίους της όποιας θρησκείας, τα ιερά και τα όσια οποιουδήποτε, αλλά για την Παναγία μας ειδικά, μου φαίνεται άδικο, απαράδεκτο και έκφραση ακραίας αχαριστίας και θα εξηγήσω γιατί.
 
Δεν υπάρχει άνθρωπος θρήσκος ή άθρησκος που σε πολύ δύσκολη στιγμή, όταν είναι σε κίνδυνο, αγαπημένο του πρόσωπο ή ο ίδιος να μην πει: «Παναγία μου!!».
Βγαίνει αυθόρμητα από το στόμα όλων μας, αυτή η κραυγή, η παράκληση, η προσευχή: «Παναγιά μου!». Το αίτημα, δηλαδή, στη δύσκολη στιγμή να βοηθήσει.
Είναι η πιο σύντομη προσευχή: «Παναγιά μου!!»
 
Και η πιο ουσιαστική, επειδή είναι έμφυτη στον καθένα μας και βγαίνει σαν ανάσα: «Παναγιά μου!!».
Το δικό της όνομα έρχεται πρώτο στα χείλη μας. Κι αυτό σημαίνει ότι τη θεωρούμε δίπλα μας, μάνα και αδελφή μας. Ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα στον έλληνα.
 
Από τη άλλη μεριά, η φοβερή ευκολία με την όποια βλαστημάμε στο όνομα της με κάνει να αγανακτώ.
Δεν είναι δυνατόν από στιγμή σε στιγμή η προσευχή μας να εναλλάσσεται με την βλαστήμια. Από το «Πανάγια μου βόηθα», τόσο εύκολα και αβασάνιστα να πέφτουμε στην ύβρη.
 
Είμαι βέβαιος ότι, εάν ήταν φανερή σαν παρουσία, κανείς μα κανείς μας δεν θα διανοούνταν να μιλήσει σε βάρος της. Τουλάχιστον δεν είναι πρέπον, ούτε  ευγενικό.
 
Γιατί αυτό είναι η βλαστήμια: μιλάμε σε βάρος της και με της πιο ακατονόμαστες εκφράσεις.  Βρίζουν τη μάνα μας και μπορούμε να κάνουμε φόνο, ενώ εδώ με μια απίστευτη, επιπόλαια ευκολία αμολάμε ό,τι να ‘ναι.
 
Μα τι άλλο είναι η Παναγιά μας, παρά η μάνα μας. Και δεν πείραξε κανένα, ποτέ. Κι αν ακόμα τη βρίσεις πάλι «Παναγιά μου» θα πεις.
 
Κόφτε την επιτέλους αυτή τη συνήθεια…

To hamomilaki

Κυριακή 21 Σεπτεμβρίου 2008

Το τέλος της περιοδείας της Μαντόνα

Το τέλος της περιοδείας της Μαντόνα, «γλυκό και κολλώδες» στην Ευρώπη, θα λάβει χώρα το Σάββατο στο ΟΑΚΑ. Ένας φίλος μου, πούλησε το εισιτήριο του. Δεν πάω είπε στην συναυλία της Madonna. Σιγά … Η παρέα μου αγόρασε το εισιτήριο, αλλά δεν γουστάρω.
 
Την είδατε να πέφτει στην Λισσαβόνα προχτές; Μα τι κάνει; Τρίβεται, τρίβεται επάνω στην κιθάρα και μετά παίρνει φόρα για να κάνει μια τούμπα και πάρτη κάτω. Μα είναι τέχνη αυτό; Τι τρίβεται έτσι; Προς τι αυτός ο σπαραγμός σαν την σκύλα που σέρνει;
Θυμάστε πριν χρόνια στο Παναθηναϊκό Στάδιο τον Boy George; Προκάλεσε, προκάλεσε και πήρε αυτό που του άξιζε. Οι Έλληνες του πέταγαν δίλιτρα κόκα-κόλας γεμάτα «ιερό» χώμα. Ήταν και το τέλος του περιφανούς Boy George.
 
Ο Κύρτσος δημοσιεύει στην City Press φωτογραφία της μπροστά σε πανό με την επιγραφή «Βασίλειο της Ελλάδος». Μαντόνα, πρόσεχε, δίνουν λεφτά για να σε δουν οι Έλληνες, αλλά δεν το έχουν και σε τίποτε να ψάχνεις εσύ να τους δεις. [City press]
 
2.000 ευρώ φτάνουν στην μαύρη τα εισιτήρια. Σιγά ρε παιδιά, σιγά την καλλιτέχνη!! Πέστε μου, αν η Μαντόνα δεν έβγαινε τσίτσιδη στο δρόμο, αν δεν φιλούσε περιπαθώς την άλλη στην πίστα, αν δεν έβγαζε βιβλία με τσόντες, αν δεν έβαζε φωτιά σε σταυρούς, αν δεν προσκυνούσε την Καμπάλα, αν δεν δώριζε τραγούδια στον Πάπα, αν δεν έπαιζε με βαρβάτους σκύλους στα βιντεοκλίπ της, ποιος θα την ήξερε; Γιατί μη μου πείτε, από φωνή μ… κι από μ… φωνάρα.
Μέτρια φωνή, μέτρια παρουσία που την φροντίζουν 45 μάστορες και 60 μαθητάδες. Πενήντα χρονών σήμερα η περιλάλητη, με την δισκογραφία χτυπάει πιένες, αλλά πρόλαβε αυτή να πουλήσει όλο το καλλιτεχνικό της μέλλον, της ερχόμενης δεκαετίας, στον Μάϊκλ Ραπίνο της “Live Nation” έναντι 130 εκατομμυρίων δολαρίων. Όμως την άλλη μέρα η μετοχή της “Live Nation” έπεσε κατά 44%. Πεθαίνει η δισκογραφία, για αυτό πούλησε τα πάντα η «θεά». Ότι μπορεί να φέρει το σήμα της το πούλησε [Big Fish, 29-6-2008].
Η Μαντόνα Λουίζ Τσικόνε - Ρίτσι είναι η δημοφιλέστερη γυναίκα της υδρογείου και ίσως αυτού του γαλαξία, μετά την αυθεντική Μαντόνα, την Παναγία. Έχει πουλήσει πάνω από διακόσια εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, συνολικά από όλη τη δισκογραφία της, έχει υπάρξει ηθοποιός, ακριβό pin up και τα κλικ που έχουν γίνει από το φωτογραφικό φακό στο πρόσωπό της, ίσως ξεπερνούν τον αριθμό των πωληθέντων άλμπουμ της. Πρόσφατα, με ένα τετραπλό χτύπημα ως τραγουδίστρια - σκηνοθέτρια - κινηματογραφική παραγωγός - επιχειρηματίας, διεκδίκησε μια ακόμα λεόντειο μερίδα δημοσιότητας αλλά όχι με τα αναμενόμενα αποτελέσματα [ΣΙΝΕΜΑ].
 
Καπηλεύτηκε τα πάντα, και εξύβρισε, με την αρχαϊκή έννοια, τα πάντα και κέρδισε τον κόσμο όλο, αλλά έχασε την ψυχή της. Η Μαντόνα τελειώνει και το ξέρει. Και ξέρει καλά ότι πίσω της δεν αφήνει τίποτε. Τίποτε απολύτως. Το απόλυτο τίποτα. Καμιά πολιτιστική και πολιτισμική προσφορά, ενώ μπορούσε.