Εδωσαν κατα λάθος «ecstasy» στο μωρό τους!

Μπέρδεψαν τα φάρμακα του μωρού με τα χαπάκια "έκστασης" που έκρυψαν στο ίδιο κουτί!!

Ναρκωτικό "έκσταση" έδωσε κατά λάθος στο 10 εβδομάδων μωρό τους ένα ζευγάρι στην Αυστραλία, αλλά τη γλίτωσαν, όπως φαίνεται, φτηνά.

Πρόκειται για νεαρό ζευγάρι από τη Μελβούρνη που, ενώ έκαναν στην αρχή του χρόνου διακοπές στο βόρειο Κουίνσλαντ, μπέρδεψαν τα φάρμακα του μωρού με τα χαπάκια "έκστασης" που έκρυψαν στο ίδιο κουτί, με αποτέλεσμα το νήπιο να πάθει κρίση, να σταματήσει για λίγο η καρδιά του και να μπει σε σοβαρό κίνδυνο η ζωή του.

Ο δικαστής, ο οποίος έδωσε εντολή να μην δημοσιοποιηθούν τα ονόματά τους, τούς καταδίκασε σε έξι μηνών φυλάκιση με αναστολή, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι τιμωρήθηκαν ήδη αρκετά.

"Οι τύψεις και η κατακραυγή της κοινωνίας δεν μπορούν να συγκριθούν με οποιαδήποτε τιμωρία μπορώ ή θέλω να σάς επιβάλλω".

Οι ίδιοι, σε επιστολή προς το δικαστή, εξέφρασαν την μετάνοιά τους για ό,τι συνέβη και υπογράμμισαν ότι η τραυματική αυτή εμπειρία, τους έκανε καλύτερους γονείς.

Να σημειωθεί ότι η νεαρή γυναίκα περιμένει το δεύτερο παιδί τους τον Φλεβάρη και το ζευγάρι παρακολουθείται από ειδικούς που τους εξετάζουν για χρήση ουσιών δύο φορές την εβδομάδα.

 ethnos

«Το Ισραήλ εισήγαγε 25.000 παιδιά για εμπόριο οργάνων»

Η ισραηλινή εφημερίδα Haaretz δημοσιοποιεί αναφορές ουκρανικών sites σύμφωνα με τις οποίες το Ισραήλ ευθύνεται για την χρησιμοποίηση 25.000 παιδιών από άλλες χώρες για εμπόριο οργάνων.

Την κατηγορία απευθύνει Ουκρανός ακαδημαϊκός, ο οποίος συμμετείχε πρόσφατα σε αντισημιτικές εκδηλώσεις, σύμφωνα με την ισραηλινή εφημερίδα. 

Πρόκειται για τη δεύτερη κατηγορία προς το Ισραήλ πάνω στο συγκεκριμένο ζήτημα. Λίγους μήνες πριν, είχε προηγηθεί δημοσίευμα σουηδικής εφημερίδας που υποστήριζε ότι Ισραηλινοί στρατιώτες δολοφονούσαν Παλαιστίνιους αμάχους ώστε να χρησιμοποιήθουν τα όργανά τους ως μοσχεύματα. 

από Ομάδα TVXS

Φιλία: ΜΑΘΕ ΝΑ ΓΡΑΦΕΙΣ

Είναι η ιστορία 2 φίλων που περπατούν στην έρημο. Κάποια στιγμή τσακώθηκαν και ο ένας από τους δύο έδωσε ένα χαστούκι στον άλλο.
Αυτός ο τελευταίος, πονεμένος, αλλά χωρίς να πει τίποτα, έγραψε στην άμμο :
ΣΗΜΕΡΑ Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΕ ΧΑΣΤΟΥΚΙΣΕ.
Συνέχισαν να περπατούν μέχρι που βρήκαν μια όαση όπου αποφάσισαν να κάνουν μπάνιο. Αλλά αυτός που είχε φάει το χαστούκι παραλίγο να πνιγεί και ο φίλος του τον έσωσε. Όταν συνήλθε, έγραψε πάνω σε μια πέτρα :
ΣΗΜΕΡΑ  Ο ΚΑΛΥΤΕΡΟΣ ΜΟΥ ΦΙΛΟΣ ΜΟΥ ΕΣΩΣΕ ΤΗ ΖΩΗ.
Αυτός που τον είχε χαστουκίσει και στη συνέχεια του έσωσε τη ζωή, τον ρώτησε :

Όταν σε χτύπησα, έγραψες πάνω στην άμμο, και τώρα έγραψες πάνω στην πέτρα. Γιατί;
Ο άλλος φίλος απάντησε : «όταν κάποιος μας πληγώνει, πρέπει να το γράφουμε στην άμμο όπου οι άνεμοι της συγνώμης μπορούν να το σβήσουν. Αλλά όταν κάποιος κάνει κάτι καλό για μας, πρέπει να το χαράζουμε στην πέτρα, όπου κανένας άνεμος δεν μπορεί να το
σβήσει».

ΜΑΘΕ ΝΑ  ΓΡΑΦΕΙΣ ΤΑ ΤΡΑΥΜΑΤΑ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΑΜΜΟ ΚΑΙ ΝΑ ΧΑΡΑΖΕΙΣ ΤΙΣ ΧΑΡΕΣ ΣΟΥ ΣΤΗΝ ΠΕΤΡΑ.
Στείλε αυτή τη φράση στους ανθρώπους που δεν ξεχνάς.
Αν δεν την στείλεις σε κανένα, αυτό σημαίνει ότι είσαι βιαστικός και ότι ξεχνάς τους φίλους σου.
ΠΑΡΕ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ!!!!!

Μας το έστειλε ο Αντώνης Κ.

Φτιάξε Καρδιά μου το δικό σου παραμύθι!!

Στίχοι: Μαριανίνα Κριεζή

Μουσική: Διονύσης Τσακνής
Πρώτη εκτέλεση: Διονύσης Τσακνής - 

Παιδική Χορωδία Δημήτρη Τυπάλδου ( Ντουέτο )

 

Φτιάχνουν απόψε με κουρέλια και σανίδια

έναν συνοικισμό αυτόνομο

Αυτοί που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια

και στον υπόνομο

Κι εσύ που ψάχνεις το κουκί και το ρεβίθι

στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε

Φτιάξε μαζί τους το δικό σου παραμύθι

γιατί χανόμαστε

Μες το δικό σου παραμύθι ξαναβρές το

το ξεχασμένο μονοπάτι σου

Και ξαναχάσ' το, ξαναβρές τo, ξαναπές το

το τραγουδάκι σου

Ξελευθερώνω την ωραία πεταλούδα

από τη σφραγισμένη γυάλα της

Να σου δανείσει τα φτερά της τα βελούδα

και τα μεγάλα της

Κι αντί να ψάχνεις τριαντάφυλλα στα στήθη

αυτών που χάμω τα πετάξανε

Φτιάξε καρδιά μου

το δικό σου παραμύθι

αλλιώς τη βάψαμε

Φτιάχνω απόψε με κουρέλια και σανίδια

έναν συνοικισμό αυτόνομο

Μ' αυτούς που ψάχνουν για διαμάντια στα σκουπίδια

και στον υπόνομο

Κι αντί να ψάχνω το κουκί και το ρεβύθι

στο τέλμα αυτό που βυθιζόμαστε

Φτιάχνω μαζί σας το δικό μας παραμύθι

γιατί χανόμαστε

Μες το δικό μας παραμύθι ξαναβρές το

το ξεχασμένο μονοπάτι σου

Και ξαναχάσ' το, ξαναβρές το, ξαναπές το

το τραγουδάκι σου

Για τους ανθρώπους που δίνουν κουράγιο σε όλους μας

3 του Δεκέμβρη
Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με ειδικές Ανάγκες

Αγαπημένο μου χαμομηλάκι,

Η ψυχή ένιωσε πως η πεθυμιά την είχε καβαλήσει... δεν ήταν λεύτερη· ντράπηκε.

Ένας βοσκός από τ' Ανώγια, άγριο πετροχώρι στην πλαγιά του Ψηλορείτη, άκουγε τους χωριανούς του να του δηγούνται σημεία και τέρατα για το Μεγάλο Κάστρο. Στην πολιτεία αυτή, λέει, βρίσκεις όλα τ' αγαθά του κόσμου: κουκιά με τη σέσουλα, παστό μπακαλιάρο τσουβάλια, βαρέλια τις σαρδέλες και τις καπνιστές ρέγγες· κι ακόμα μαγαζιά τίγκα στιβάνια, κι άλλα που πουλούν τουφέκια όσα θες, σουγιάδες, μαχαίρια και μπαρούτη· κι άλλα που κάθε πρωί ξεφουρνίζουν, φουρνιές φουρνιές, άσπρο ψωμί, φραντζόλα. Κι έχει, λέει, ακόμα, σαν βραδιάσει, γυναίκες που δε σε σκοτώνουν, σαν τις Κρητικοπούλες, αν τις αγγίξεις, κι είναι το κρέας τους άσπρο και νόστιμο σαν τη φραντζόλα.

Όλα ετούτα τα θάματα τ' άκουγε ο βοσκός, τα σάλια του έτρεχαν, και το Μεγάλο Κάστρο έλαμπε στη φαντασιά του σαν κρητικός παράδεισος, γεμάτος μπακαλιάρο, τουφέκια και γυναίκες. Άκουγε, άκουγε, κι ένα μεσημέρι πια δε βάσταξε, έζωσε σφιχτά το φαρδύ ζωνάρι του, ανακρέμασε στην πλάτη του την πιο καλή, την ξομπλιαστή του βούργια, φούχτωσε το βοσκοράβδι του και ροβόλησε από τον Ψηλορείτη. Σε λίγες ώρες αντίκρισε το Μεγάλο Κάστρο· ήταν ακόμα μέρα κι η καστρόπορτα ήταν ανοιχτή. Ο βοσκός στάθηκε στο κατώφλι· μια δρασκελιά, και θα 'μπαινε στον παράδεισο. Μα ξαφνικά η ψυχή του τινάχτηκε· σαν να 'νιωσε η ψυχή αυτή πως η πεθυμιά την είχε καβαλήσει, πως δεν έκανε πια ό,τι ήθελε, δεν ήταν λεύτερη· ντράπηκε. Ζάρωσε ο Κρητικός τα φρύδια, τον πήρε το φιλότιμο.

— Θέλω μπαίνω, θέλω δεν μπαίνω, είπε· δεν μπαίνω!

Γύρισε τη ράχη του στο Κάστρο και πήρε δρόμο πίσω κατά το βουνό.

Νίκος Καζαντζάκης, Αναφορά στον Γκρέκο

ΚΗ'

Η επιστροφή του Ασώτου

Για την Παγκόσμια Ημέρα Ατόμων με Αναπηρία Mikael Andersson: Χωρίς χέρια, χωρίς πόδια, ακατανίκητος!

Αγωνιστής της ζωής και είδωλό μου.

Γεννήθηκε χωρίς χέρια και χωρίς πόδια, αλλά αυτό δεν τον εμπόδισε να ζήσει μια σχεδόν πλήρη ζωή, αφού έγινε επιχειρηματίας, οικογενειάρχης και πατέρας τριών παιδιών!

mwakangu