ΤΑ ΝΗΠΙΑ ΖΩΓΡΑΦΙΖΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΤΗ ΒΟΥΛΗ

(Από παλιότερο ζήτημα)

Τα παιδιά ζωγραφίζουν ένα τεράστιο ομαδικό έργο όλα μαζί.
Οι γονείς διαμαρτύρονται ειρηνικά, λόγω της άρνησης της κυβέρνησης να δώσει αναστολή στο νόμο υποχρεωτικής εκπαίδευσης για το νηπιαγωγείο

Για τα παιδιά με νοιάζει

Που γεννιούνται μαθαίνοντας πως ο ήλιος είναι θανατηφόρος
Που γεύονται σάρκες μεταλλαγμένες
Που βουτάνε τη μπουκιά τους σε παλιόλαδα
Που μασάνε τους καρπούς της γης ποτισμένους με δηλητήρια
Που πίνουν βρώμικα νερά

Που κολυμπάνε σε μολυσμένες θάλασσες
Που ανασαίνουν αέρα δηλητήριο.
Που ζουν μέσα στο τσιμέντο και δεν ένοιωσαν ποτέ τη μυρουδιά της φύσης
Που δεν κοιμήθηκαν κάτω από δέντρο με τη δροσιά από τα φύλλα να στάζει στο πρωινό ξύπνημα.
Που δεν σκαρφάλωσαν ποτέ να ξετρυπώσουν μια φωλιά
Που δεν είδαν ποτέ ένα αγρίμι

Για τα παιδιά με νοιάζει

Γιατί ακόμα και μέχρι εμένα, μέχρι τη δική μου γενιά υπάρχουν μνήμες, γεύσεις, μυρουδιές, αγγίγματα, αισθήσεις κοιμισμένες που κάποτε υπήρξαν.

• Ήπια αγνό γάλα, έφαγα βερίκοκα που μοσχοβόλαγαν, μύρισα ψωμί ζυμωτό που μοσχοβόλαγε στο ξεφούρνισμα, ζαλίστηκα με τη μυρουδιά απ΄τις πορτοκαλιές, μάζεψα θυμάρι και χόρτα, είδα τη ρίγανη να ξεραίνεται στον ήλιο και τη φρέσκια ντομάτα να γεμίζει μοσχοβολιές το κυριακάτικο τραπέζι.
• Έτρεχα στο κυρ-Λεωνίδα να μου δώσει το φρέσκο αυγό κάθε πρωί και με χαιρέταγε φωνάζοντας «γειά σου μόρτη!»
• Ακολουθούσα σαν υπνωτισμένη τη μυρουδιά δυόσμου απ΄τα κεφτεδάκια της γειτόνισσας , κι εκείνη με περίμενε πάντα μ΄ ένα πιατάκι γεμάτο και δυο φέτες ψωμί ψημένες στη σχάρα.
• Έμαθα συνταγές απ΄τη γιαγιά, προσπάθησα να πλέξω, να κεντήσω.
• Μου διάβασαν παραμύθια.
• Μάτωσα τα γόνατα στις αυλές απ΄τα χαλίκια.
• Τσακώθηκα για τους βόλους.
• Κράτησα την ισορροπία μου στα στρατιωτάκια ακούνητα αμίλητα κι αγέλαστα.
• Με είδα σε ασπρόμαυρες φωτογραφίες ντυμένη σουλιώτισσα.
• Κοιμήθηκα στην αγκαλιά της μάνας μου στο συνοικιακό ταβερνάκι χαζεύοντας το βαρέλι με το κοκκινέλι και τη θαυματουργή βρυσούλα του.
• Με είδα να κοκκινίζω στο πρώτο φλερτ, στο πρώτο πάρτι.
• Χόρεψα μπλουζ που διαρκούσαν δέκα λεπτά κι όλο κάποιος έβαζε το βινύλιο ξανά από την αρχή μέχρι να καταφέρει να πάρει την υπόσχεση από τη Σούλα.
• Κάπνισα κρυφά το πρώτο τσιγάρο, άφιλτρο, κι ένοιωθα ότι ήμουν όλη μια αμαρτία.
• Τσουρούφλισα την άκρη των μαλλιών σε κάποια ανάσταση.
• Φύλαγα σ΄ ένα μικρό ημερολόγιο ένα κλαράκι βάγια.

Για τα παιδιά με νοιάζει.

Με είδα στην ανθρώπινη διάστασή μου ανακατεμένη με γέλιο και δάκρυ.

Αποκοιμήθηκα στη καρέκλα ενός νοσοκομείου προσμένοντας με λαχτάρα τα καλά νέα, ξενύχτησα σε σπίτι που πενθούσε πίνοντας καφέ ελληνικό, κι έβγαλα από μέσα μου 2 παιδιά. Ένα πιθανό στρατιώτη και μια πιθανή μάνα.

Χωρίς να ξέρω αν θα πολεμήσουν, αν θα γεννήσουν.

Φοβάμαι μήπως μαζί με το άρωμα του αγνού λαδιού, τη γεύση του αγνού μελιού, και το άρωμα από θυμάρι, μήπως χάθηκαν οι πόλεμοι τους κι οι γέννες τους.

Μήπως ζήσουν σ΄εναν κόσμο που η γέννα κι ο θάνατος θα έχουν μετατραπεί σε μια ακόμα μεταλλαγμένη εμπειρία.

Για τα παιδιά με νοιάζει.

• Να πολεμήσουν και να γεννήσουν ένα νέο κόσμο.
• Που να μιλάει με όλες τις αισθήσεις.
• Που να έχει βρει ξανά από την αρχή τα πολύτιμα.

πηγή
Πηγή της πηγής

Εγκατάλειψη βρέφους στο νοσοκομείο Λάρισας

Στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας εγκατέλειψε το νεογέννητο μωρό της μια 32χρονη από τη Βουλγαρία, η οποία γέννησε πρόωρα το περασμένο Σάββατο.

Η 32χρονη μεταφέρθηκε από τη Λαμία στο Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο Λάρισας, όπου γέννησε με καισαρική και αφού συνήλθε εξαφανίστηκε.
Οι άνδρες της Αστυνομίας εξετάζουν το ενδεχόμενο η γυναίκα να εμπλέκεται σε κύκλωμα εμπορίας βρεφών.

Η εκτίμηση αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι η 32χρονη δεν συνοδεύονταν από κανένα δικό της αλλά ούτε και δέχθηκε επισκέψεις, παρά μόνο συνεννοούνταν από το κινητό της τηλέφωνο.
enet

---

Τι σόι μανάδες είναι αυτές;;

Τι είδους γονείς είναι αυτοί;;

Εγκατέλειψε τον 6χρονο γιο του στην ερημιά

Δώδεκα παιδάκια ζητούν γονείς ...

SΟS για 42 παιδιά εγκαταλελειμμένα!!
κ. Ξενογιαννακοπούλου ακούς;;;

Στο Ιδρυμα Βρεφών «Μητέρα» 7 βρέφη που εγκαταλείφθηκαν
Baby abandonment

Ο πατέρας στη φυλακή, η μάνα ανύπαρκτη...,
τα παιδάκια στους δρόμους...

Ένας σύγχρονος Τομ Σόγιερ
Ένα οχτάχρονο αγόρι από την Αλβανία σε μία απίστευτη περιπλάνηση.

Οι τοξίνες «πνίγουν» δεκατρείς μεγάλες λίμνες

Τοξίνες που εγκυμονούν κινδύνους για τη δημόσια υγεία ανιχνεύει νέα μεγάλη έρευνα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων στο νερό και τα ψάρια αρκετών λιμνών της Ελλάδας, όπως η λίμνη Καστοριάς, η Παμβώτιδα, η Μικρή Πρέσπα, η Δοϊράνη, η Ζάζαρη, η λίμνη Πετρών και η Κορώνεια. 

Η πολύμηνη μελέτη (που δημοσιεύεται στο έγκριτο, διεθνές περιοδικό «Environmental Toxicology») έθεσε στο μικροσκόπιο τα χαρακτηριστικά 13 λιμνών της κεντρικής και βόρειας Ελλάδας, εντοπίζοντας συγκεντρώσεις τοξινών που μπορεί να καταστούν επικίνδυνες για τον άνθρωπο κατά τη διάρκεια ψυχαγωγικών δραστηριοτήτων στο νερό ή λόγω της κατανάλωσης ψαριών που ζουν στα επιβαρυμένα υδατικά οικοσυστήματα. 

Επικίνδυνα νερά σε Καστοριά, Δοϊράνη και μικρή Πρέσπα

Χαρακτηριστικό είναι πως στις λίμνες της Καστοριάς, της Παμβώτιδας, της Μικρής Πρέσπας και της Κορώνειας η συγκέντρωση τοξινών (μικροκυστινών) στη σάρκα των ψαριών που μελετήθηκαν ξεπερνούν την τιμή της επιτρεπόμενης συγκέντρωσης που μπορεί να λαμβάνεται καθημερινά από έναν ενήλικο χωρίς να υπάρχουν τοξικές επιδράσεις σε αυτόν, σύμφωνα με τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας...

Η οικολογική κατάσταση των ελληνικών λιμνών, που αποτυπώνεται στη διδακτορική διατριβή της βιολόγου Θεοδότης Παπαδημητρίου, στο τμήμα Βιολογικών Εφαρμογών και Τεχνολογιών του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, είναι κάθε άλλο παρά ενθαρρυντική. Και στις 13 λίμνες που μελετήθηκαν, ανιχνεύθηκαν συγκεντρώσεις μικροκυστινών, τοξινών δηλαδή που παράγονται από φυτοπλαγκτονικούς οργανισμούς (κυανοβακτήρια), η παρουσία των οποίων είναι συνυφασμένη με το φαινόμενο του ευτροφισμού. Τα δείγματα συλλέχθηκαν το 2007.

Στην Κορώνεια εντοπίστηκαν οι υψηλότερες συγκεντρώσεις, ενώ υψηλές συγκεντρώσεις βρέθηκαν και στα νερά των λιμνών Καστοριάς και Παμβώτιδας, όπως επίσης στη Δοϊράνη, τη Μικρή Πρέσπα, τη λίμνη Πετρών και τη Ζάζαρη. 

Στον αντίποδα βρίσκονται οι λίμνες Χειμαδίτιδα, Κερκίνη, Λυσιμαχία, Τριχωνίδα και Βεγορίτιδα, ενώ οι χαμηλότερες συγκεντρώσεις μικροκυστινών εντοπίστηκαν στη Βόλβη.

Εκτός από την ποιότητα των υδάτων, η βιολόγος του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων εστίασε και στην ποσότητα τοξινών που περνούν στην τροφική αλυσίδα, μέσα από τα ψάρια του γλυκού νερού.  

Συγκεκριμένα, μελέτησε 10 αγριοκυπρίνους (ή πεταλούδες - Carassius gibelio) από κάθε λίμνη. Όπως διευκρινίζει η ίδια, επέλεξε αυτό το ψάρι, καθώς θεωρείται από τα πιο ανθεκτικά είδη, που μπορεί να επιβιώσει κάτω από εξαιρετικά ακραίες περιβαλλοντικές συνθήκες, είναι ευρέως διαδεδομένο απ’ την Ιαπωνία έως και την Ευρώπη, ενώ είναι το μοναδικό είδος που υπάρχει στο σύνολο των εσωτερικών ελληνικών υδάτων, γεγονός που το καθιστά οργανισμό - μέτρο σύγκρισης. 

έθνος

Δύο μαθητές από τη Ρόδο κέρδισαν τον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ρομποτικής Robot made in Greece

Πρωτιά και στην Ολυμπιάδα παιδιά!!

Δύο μαθητές από το 2ο Επαγγελματικό Λύκειο Ρόδου είναι οι νέοι (πολλά υποσχόμενοι) Έλληνες εφευρέτες οι οποίοι μετά την πρωτιά στον Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ρομποτικής έχουν βάλει πλώρη για την εκπροσώπηση της χώρας μας στην Ολυμπιάδα. 

Πρόκειται για τους Κώστα Νικολαΐδη και Βασίλη Χατζημάρκο, οι οποίοι με τη βοήθεια του καθηγητή-προπονητή τους κ. Δημήτρη Κλαδογένη κατάφεραν να ξεχωρίσουν στον 2ο Πανελλήνιο Διαγωνισμό Ρομποτικής. Και όχι αδίκως, μια και η κατασκευή του ρομπότ των δύο μικρών εφευρετών είναι κάθε άλλο παρά... απλή υπόθεση! 

Μέσα σε 22 λεπτά κατάφεραν να συναρμολογήσουν τα 270 κομμάτια του ρομπότ τους και έπειτα να προγραμματίσουν την κεντρική μονάδα προκειμένου να κάνει τη διαδρομή που τους ζητήθηκε. Το ρομπότ κατάφερε να εκπληρώσει άριστα την αποστολή του, δηλαδή να αναρριχηθεί σε στύλους και να συλλέξει από την κορυφή τους μπαλάκια του πινγκ πονγκ! Επίσης μπορεί να προγραμματιστεί ώστε να κάνει αυτή την κίνηση επανειλημμένως σε όσους στύλους του ζητηθεί ενώ ακολουθεί και συγκεκριμένη γραμμή.
Παρ΄ ότι τα απρόοπτα δεν έλειψαν στον διαγωνισμό, αφού ένα μικρό λάθος με τους αισθητήρες του ρομπότ παραλίγο να τους στοιχίσει την πρώτη θέση, οι δύο μαθητές λυκείου δεν το έβαλαν κάτω, καταφέρνοντας μάλιστα τη συναρμολόγησή του σε χρόνο ρεκόρ σε σχέση με τις υπόλοιπες ομάδες που διαγωνίστηκαν.  
«Το μυστικό στην επίτευξη του στόχου μας είναι η καλή συνεργασία μεταξύ μας. Κατανέμουμε τις εργασίες και ταυτόχρονα κατασκευάζουμε ο ένας το ένα μέρος του ρομπότ και ο δεύτερος το άλλο. Στο τέλος συναρμολογούμε τα τμήματα και τα ρυθμίζουμε σε χρόνο ρεκόρ» εξηγεί μιλώντας στο «Βήμα» ο Βασίλης Χατζημάρκος.
«Είμαστε πολύ ενθουσιασμένοι για την πρωτιά μας, αλλά ο στόχος είναι η παγκόσμια διάκριση και είμαστε αποφασισμένοι να το προσπαθήσουμε, γι΄ αυτό άλλωστε προπονούμαστε πολλές ώρες καθημερινά και με πολύ πείσμα» σχολιάζει ο Κώστας Νικολαΐδης, αναφερόμενος στην Ολυμπιάδα Ρομποτικής που οργανώνεται στη Μανίλα των Φιλιππινών τον Νοέμβριο. Οι προπονήσεις τους κατά τη διάρκεια της χρονιάς γίνονταν συνήθως απογευματινές ώρες αφού στο πρόγραμμα του σχολείου δεν μπορούσε να ενταχθεί κάποιο εργαστήριο προκειμένου να εξασκούνται, γεγονός όμως που δεν τους έκανε να χάσουν το κουράγιο τους.
Ο χρόνος που έχουν στη διάθεσή τους για τη συναρμολόγηση και τον προγραμματισμό του ρομπότ είναι δυόμισι ώρες, ενώ ο ρόλος του καθηγητή-προπονητή είναι πολύ περιορισμένος την ημέρα του διαγωνισμού. Στην Ολυμπιάδα του Νοεμβρίου θα τεθεί στα παιδιά ένας ακόμη, άγνωστος ως εκείνη την ημέρα, κανόνας. Και φυσικά για να μπορέσουν να κατακτήσουν τον τίτλο θα πρέπει να διεκπεραιώσουν και αυτό το στάδιο.
 
Ο καθηγητής κ. Δημήτρης Κλαδογένης, ο οποίος προπονεί αφιλοκερδώς τους μαθητές, δείχνει να απολαμβάνει την όλη διαδικασία σχολιάζοντας: «Με εξιτάρει η ρομποτική,από μικρός ασχολούμαι με κατασκευές. Μπορώ να περάσω ολόκληρο το βράδυ προκειμένου να βρω μια λύση σε ένα πρόβλημα. Είναι μεράκι!». Φαίνεται ότι έχει εμπιστοσύνη στους μαθητές του, κάτι που απέδειξε τη στιγμή που τους ξεχώρισε ανάμεσα σε τόσους άλλους προκειμένου να λάβουν μέρος στον διαγωνισμό. Γνωρίζοντας άλλωστε ότι χώρες όπως η Ιαπωνία, η Κορέα και οι Φιλιππίνες έχουν χρόνια εμπειρίας στον τομέα της ρομποτικής, ο Κώστας και o Βασίλης μαζί με τον καθηγητή τους είναι αποφασισμένοι να διεκδικήσουν την πρωτιά.  
Άλλωστε σε αυτήν πίστεψαν και στον πανελλήνιο διαγωνισμό αφού, όπως είπαν χαρακτηριστικά, η κατασκευή τους είναι σταθερή και αξιόπιστη.

Βιασμός Ψυχής και Σώματος 4χρονου αγοριού

Τα παιδάκια των άστεγων μεταναστών, που δεν έχουν χαρτιά, είναι έρμαια στις ορέξεις ανώμαλων παιδεραστών.

---

Για ακόμη μια φορά γίναμε κοινωνοί του δράματος ενός παιδιού-θύματος σεξουαλικής κακοποίησης, που έλαβε χώρα σε πάρκο επί της οδού Καλαμά, στην περιοχή Σεπόλια Αττικής. 

Συγκλονισμένοι οι γονείς του παιδιού και περίοικοι, άκουσαν τις αθώες κραυγές του ανήλικου, ενώ όλο το σώμα του ήταν έντονα χτυπημένο, με μώλωπες και οιδήματα. Σε αυτό το πάρκο, είχαν βρει καταφύγιο λιγοστοί Αφγανοί, και σε αυτό το πάρκο, νιώθοντας το «σπίτι» του, το αγόρι βίωσε έντονη τραυματική εμπειρία, από τη σεξουαλική κακοποίηση που δέχτηκε από άγνωστο μέχρι στιγμής άνδρα. 

Το μικρό Αφγανόπουλο, 4 ετών, ήρθε στην Ελλάδα πριν ένα χρόνο από το Αφγανιστάν με την πενταμελή οικογένεια του, για την αναζήτηση μιας καλύτερης τύχης. Η οικονομική ανέχεια, όμως, τους οδήγησε να διαμένουν σε πάρκο ως άστεγοι, όπως και χιλιάδες άλλες οικογένειες Αφγανών που καταφεύγουν στην Ελλάδα, δίνοντας μάχη για την καθημερινή τους επιβίωση.  

Ενημερωθήκαμε , άμεσα από τον Πρόεδρο του Συλλόγου Αφγανών κύριο Μοχαμαντί Ιονούς, ο οποίος ζήτησε τη βοήθεια μας, καθότι η οικογένεια βρίσκονταν παράνομα στην Ελλάδα.
Ο Οργανισμός «Το Χαμόγελο Του Παιδιού» ενημέρωσε την Υποδιεύθυνση Ασφάλειας Ανηλίκων, η οποία στελεχώνεται από εξειδικευμένο και ειδικό προσωπικό, και επιλήφθηκαν της υπόθεσης. Ο μικρός νοσηλεύτηκε σε Γενικό Νοσοκομείο Παίδων, προκειμένου να του παρασχεθεί η απαραίτητη ιατρική περίθαλψη ενώ παράλληλα καθ΄όλη τη διάρκεια της νοσηλείας του άνθρωποι του συλλόγου φρόντισαν την οικογένεια, παρέχοντας τους υλική και ψυχολογική υποστήριξη.
Δεδομένου ότι η οικογένεια βρισκόταν παράνομα στην Ελλάδα, και κρινόταν απαραίτητη η κατάθεση του πατέρα, «Το Χαμόγελο Του Παιδιού», επικοινώνησε με τις αρμόδιες αρχές επιδιώκοντας την αφύπνιση και την επιείκεια των ανθρώπων – επαγγελματιών , για μην προβούν στην επικείμενη σύλληψη του πατέρα. 

Ο πατέρας, όμως αψηφώντας τον κίνδυνο, και προς αποφυγή ενδεχόμενων υπονοιών, εμφανίστηκε ενώπιον των Αστυνομικών Αρχών με σκοπό να μην παραμείνει ατιμώρητος ο δράστης μιας τόσο βάναυσης ενέργειας.
Σκέψη που δε φόβισε το συγκεκριμένο γονιό, λόγος όμως που τρομοκρατεί αρκετούς ανθρώπους του περήφανου αλλά και ευάλωτου αυτού λαού του Αφγανιστάν, που ζουν παράνομα στην Ελλάδα και δεν τους δίνεται το δικαίωμα να αναφέρουν παρόμοια περιστατικά βίας, και άθελα τους σιωπούν, παραμένοντας απροστάτευτα θύματα.

πηγή

Κακοποιούσαν τα 4 παιδιά τους στην «μονοκατοικία του τρόμου»

Τρία ανθρωπόμορφα τέρατα κακοποιούσαν τα τέσσερα ανήλικα παιδιά τους, τα έκλειναν για ώρες ολόκληρες στο σκοτεινό και βρώμικο υπόγειο του σπιτιού «προς παραδειγματισμό», τα ανάγκαζαν ακόμη και να τρώνε ακαθαρσίες «για να μάθουν τρόπους…» όπως έλεγαν. 
.

Ένα αληθινό μαρτύριο ζούσαν ένα 11χρονο κοριτσάκι, ένα 9χρονο αγόρι, ένα 5χρονο αγοράκι και άλλο ένα αβάπτιστο ακόμη, που ούτε χρόνο έχει κλείσει, κοριτσάκι, από τους ίδιους τους τους γονείς. 

Τους τελευταίους δύο μήνες η οικογένεια είχε μετακομίσει στην οδό Πλαστήρα, στην Αγία Άννα, σε μία μονοκατοικία. 

Από την πρώτη κιόλας ημέρα οι γείτονες είχαν αντιληφθεί πως κάτι δεν πάει καλά με την συγκεκριμένη οικογένεια, με την οποία ζούσε κι άλλος ένας άντρας με κινητικά προβλήματα. Οι κραυγές των μικρών παιδιών ήταν πλέον καθημερινό φαινόμενο. Τα κορμάκια των παιδιών φανέρωναν πως κάτι πολύ άσχημο συνέβαινε στην μονοκατοικία του τρόμου. 

Ώσπου το βράδυ της Κυριακής οι γείτονες αποφάσισαν να καλέσουν, για άλλη μία φορά, την Αστυνομία και το Χαμόγελο του Παιδιού, αφού η κατάσταση είχε βγει πλέον εκτός ορίων καθώς οι δύο γονείς έλλειπαν από το σπίτι και είχαν αφήσει τα δύο παιδιά με τον άντρα που συγκατοικούσαν και άλλον έναν αγνώστων λοιπών στοιχείων. Οι ώρες περνούσαν, οι κραυγές όλο και αυξάνονταν ώσπου ο άντρας έκλεισε το αγοράκι στο υπόγειο ενώ εκείνο φώναζε βοήθεια για να το βγάλουν έξω.
«Από την πρώτη μέρα που μετακόμισαν στην συγκεκριμένη μονοκατοικία ακούγαμε φασαρίες δεν μπορούσαμε όμως στην αρχή να διακρίνουμε αν ήταν ανάμεσα στους ενήλικες ή απέναντι στα παιδιά. 

Δυστυχώς, όμως, λίγες μέρες αργότερα έκλεισαν το ένα παιδί στο υπόγειο, άρχισαν όλα να φωνάζουν, να τρώνε ξύλο και να ουρλιάζουν. Μαζί τους ζούσε κι ένας άντρας γύρω στα 45 ο οποίος κακοποιούσε τα παιδιά χτυπώντας τα ακόμα και με τα δεκανίκια του. Καλέσαμε την αστυνομία και για λίγες μέρες είχαν ηρεμήσει. 

Επί καθημερινής βάσης όλα αυτά, το ποτήρι ξεχείλισε όταν πριν λίγες μέρες είδαμε το κοριτσάκι γεμάτο μελανιές στο στήθος και το μεγαλύτερο αγόρι με σημάδια στο κεφάλι. Το ρωτήσαμε για τις μελανιές και είπε ταραγμένο ότι τις έχει από τη μέρα που γεννήθηκε. Το μικρό αγόρι βγήκε στο δρόμο και ούρλιαζε δεν έρχομαι σπίτι θα με κλείσετε στο υπόγειο με τα ποντίκια, το μάζεψαν σηκωτό τα αδέρφια του. 

Το Σάββατο το βράδυ ο πατέρας έδερνε ένα από τα δύο μεγαλύτερα παιδιά, αυτό ούρλιαζε, έκλαιγε κι εμείς που καθόμασταν στην αυλή ακούγαμε τις ξυλιές. Αυτόν τον ήχο τον έχουμε ακόμα στα αυτιά μας... Το μεσημέρι ακούγαμε κανένα μισάωρο φασαρίες φωνές, μετά δυνατά χτυπήματα από την πόρτα του υπογείου, ήταν το μεγάλο αγόρι που φώναζε βοήθεια, βγάλτε με θα σκάσω, ο άντρας που ζει μαζί τους το είχε κλείσει και του έλεγε «να σκάσεις να μάθεις τρόπους, δεν θα βγεις» 

Η γυναίκα δεν πρέπει να είναι η μητέρα των δύο μεγαλύτερων παιδιών, αν ακούγατε πως τους μιλούσε και πως φερόταν ειδικά στο κοριτσάκι, ήταν φρικτό!» αυτή ήταν η τραγική μαρτυρία ενός γείτονα, ο οποίος έζησε καρέ – καρέ, όπως όλη η γειτονιά, την φρίκη των 4 ανήλικων παιδιών.
Πράγματι η 25χρονη νεαρή που συνελήφθη από τις Αρχές ήταν η μητέρα των δύο μικρότερων παιδιών, άγνωστα είναι μέχρι στιγμής τα στοιχεία της μητέρας των δύο μεγαλύτερων που έχουν υποστεί, όπως φαίνεται, το μεγαλύτερο βάρος από την βαρβαρότητα των τριών ενηλίκων. 

Στην Ασφάλεια οδηγήθηκαν οι τρεις ενήλικες, η μητέρα, ο 49χρονος πατέρας, ο 50χρονος «συγκάτοικος», ενώ καταζητείται ένας ακόμα άντρας αγνώστων στοιχείων ο οποίος συμμετείχε στον ξυλοδαρμό και πρόλαβε να διαφύγει.
Το τραγικό στην όλη υπόθεση είναι πως ορισμένοι από τους γειτόνους κρατούσαν το στόμα τους ερμητικά κλειστό ακόμα και όταν η Αστυνομία έσπευσε στον «τόπο μαρτυρίου» και είδε τα τέσσερα κακοποιημένα παιδιά. Ευτυχώς που δεν ήταν όλοι οι γείτονες το ίδιο… απάνθρωποι και κάλεσαν την Αστυνομία, ώστε να δοθεί ένα τέλος στον Γολγοθά των 4 μικρών αγγέλων.
Για το συμβάν ενημερώθηκε η Εισαγγελέας Ανηλίκων κ. Παντελάκη με προφορική εντολή της οποίας και με την φροντίδα του Συλλόγου Χαμόγελο του Παιδιού και Ψυχολόγου μεταφέρθηκαν τα παιδιά στο Παίδων για φύλαξη, φροντίδα και εξετάσεις.
Η ιστορία αυτή δυστυχώς επαναλαμβάνετε, καθώς δεν είναι η πρώτη φορά, αλλά ευχόμαστε η τελευταία, που ακούγετε στις Αχαρνές ενήλικες να κακοποιούν τα ίδια τους τα παιδιά….
Εμείς από την πλευρά μας εφιστούμε την προσοχή σε όλους. 

Κάθε φορά που κάτι άσχημο βλέπετε απέναντι σε ένα παιδί μην φοβηθείτε να καλέσετε την Αστυνομία ή το Χαμόγελο του Παιδιού (Γραμμή Υποστήριξης Παιδιών 1056). 

Μην ξεχνάτε πως όταν ένας ενήλικας κακοποιεί ένα παιδί το οποίο είναι αδύναμο να αντιδράσει τότε μιλάμε για ένα ανθρωπόμορφο τέρας και συνάμα για ένα ΕΓΚΛΗΜΑ! Μην κάθεστε με σταυρωμένα χέρια αντιδράστε…

acharnorama