Το οικογενειακό τραπέζι φέρνει ευτυχία στα παιδιά Bring Back The Family Table:

Τα παιδιά που μεγαλώνουν σε παραδοσιακές και ευτυχισμένες οικογένειες, έχοντας κοντά τους και τους δύο γονείς τους και τρώγοντας τακτικά μαζί τους, είναι πιθανότερο να έχουν αργότερα ευτυχισμένες ζωές, αποκαλύπτει έρευνα των βρετανικών πανεπιστημίων Έσεξ, Οξφόρδης, Γουόρικ και Σάρεϊ, δείγμα της οποίας ήταν περίπου 100.000 άνθρωποι σε 40.000 νοικοκυριά.

Bring Back The Family Table

Σύμφωνα με την έρευνα, το να τρώει ένα παιδί μαζί με την οικογένειά του, τουλάχιστον τρεις φορές την εβδομάδα, αποτελεί παράγοντα - κλειδί για τη δημιουργία στενών δεσμών με τους γονείς του
Η μελέτη επιβεβαίωσε την κεντρική σημασία της παραδοσιακής οικογενειακής μονάδας για τα παιδιά και την ισορροπία τους όταν μεγαλώσουν. Διαπιστώθηκε μάλιστα ότι η κατάρρευση μιας οικογένειας (λόγω χωρισμού των γονέων) κάνει περισσότερο κακό στο παιδί και από το εάν αυτό ζούσε στη φτώχεια.
Η μελέτη κατέδειξε ακόμη ότι «οι σχέσεις μεταξύ των ίδιων των γονιών και με τα παιδιά τους είναι σημαντικές για τη νοητική και συναισθηματική ανάπτυξή των τελευταίων και για τη σταθερότητα των οικογενειών». 

Ακόμα, τονίζεται ότι «τα παιδιά είναι πιο ευτυχισμένα με την οικογενειακή κατάστασή τους, αν οι γονείς είναι ευτυχισμένοι με τη σχέση που οι ίδιοι έχουν μεταξύ τους».
«Ακόμα και ένα γεύμα ή ένα δείπνο από κοινού με όλη την οικογένεια είναι σημαντικό», υπογραμμίζουν οι ερευνητές και αναφέρουν ότι τα παιδιά που τρώνε συχνά μαζί με τους γονείς τους, δηλώνουν πολύ συχνότερα ότι είναι ευτυχισμένα, σε σχέση με όσα παιδιά δεν τρώνε ποτέ μαζί με την οικογένειά τους ή τρώνε μαζί λιγότερες από τρεις φορές την εβδομάδα.
πηγή

Το ελληνόπουλο

Καθάρισε τον αέρα του σπιτιού σου

Μέσα από πολυετείς μελέτες Ρώσων και Αμερικανών διαστημικών επιστημόνων, ο άνθρωπος εκπέμεπει στην ατμόσφαιρα έως και 150 πτητικές ουσίες όπως Άνθρακας, Υδρογόνο, Μεθάνιο, Φαινόλες, Αμμωνία οξείδια του αζώτου αλλά και πολλές άλλες πτητικές ουσίες... Επομένως και ο ίδιος ο άνθρωπος επιβαρύνει την ατμόσφαιρα του σπιτιού του. Επίσης άλλα αίτια για την κακή ποιότητα του αέρα ενός σπιτιού είναι το ερμητικό σφράγισμα των σπιτιών, τα συνθετικά υλικά στον εξοπλισμό επίπλωσης, ο ανεπαρκής εξαερισμός αλλά και τα βιο-απόβλητα του ανθρώπινου οργανισμού. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και στους διαστημικούς σταθμούς της NASA αλλά και της ESA. Η ατμόσφαιρα ενός διαστημικού σταθμού είναι πολύ χειρότερη από εδώ κάτω στην γη. Έτσι η NASA έχει ξεκινήσει μελέτες για το πως μπορούν να έχουν οι διαστημικοί σταθμοί καθαρό αέρα. Το 1980 λοιπόν ανακάλυψαν πως τα φυτά εσωτερικού χώρου μπορούσαν να εξαλείψουν ουσίες της ατμόσφαιρας φιλτράροντας. Κάποια από αυτά τα φυτά είναι..

1. Αρέκα (Απελευθερώνει άφθονη υγρασία στον αέρα και εξαλείφει χημικές τοξίνες)

2. Χαμαιδωρέα (Εϊναι ένα από τα πιο σημαντικά φυτά στην εξάλειψη χημικών ουσιών αλλά και πολύ ικανό να δίνει ατμόσφαιρα με υγρασία σε ξηρά περιβάλλοντα όπως επαγγελματικοί χώροι λόγω air-condition)

3. Φίκος Ελαστικοφόρος (Είναι ένα από τα φυτά που βοηθούν στην εξάλειψη της φορμαλδεϋδης από την ατμόσφαιρα. Ίσως το πιο σημαντικό φυτό εσωτερικού χώρου)

4. Δράκενα (Οι δράκενες είναι από τα φυτά με τις καλύτερες επιδόσεις στην εξάλειψη του τριχλωροαιθυλενίου)

5. Κισσός (Πολύ σημαντικό στην εξάλειψη της φορμαλδεϋδης αλλά και άλλων χημικών ουσιών από την ατμόσφαιρα)

6. Φτέρη (Το πιο ικανό φυτό από όλα τα άλλα φυτά με τις καλύτερες επιδόσεις στην εξάλειψη ρύπων του αέρα, διατήρηση σωστής υγρασίας για τον ανθρώπινο οργανισμό αλλά εξάλειψη τοξικών ουσιών)

7. Σπαθίφυλλο (Διαπρέπει στην εξάλειψη ρύπων όπως ενώσεις αλκοόλης, ακετόνης, τριχλωροαιθυλένιου, βενζόλης αλλά και της φορμαλδεϋδης)

8. Πόθος (Ένα φυτό χωρίς καλλιεργητικές απαιτήσεις που μπορούν να βοηθήσει και αυτό σε ένα μικρό βαθμός στο φιλτράρισμα του αέρα)

9. Φιλόδενδρο (Ικανό στην εξάλειψη ρύπων της ατμόσφαιρας)

10. Συγκόνιο (Φιλτράρει τον αέρα)

11. Ντιεφενμπάχια (Ικανό στην εξάλλειψη των ρύπων της ατμόσφαιρας)

12. Φίκος Μπέντζαμιν (Σημαντικό στην εξάλειψη ρύπων αλλά και της φορμαλδεϋδης από την ατμόσφαιρα)

13. Σεφλέρα (Σημαντικό στην εξάλειψη ρύπων.)

14. Σανσιβέρια (Το μοναδικό φυτό όπου κατά την διάρκεια της νύχτας, παράγει οξυγόνο και απορροφά διοξείδιο του άνθρακα)

15. Καλαθέα (Φιλτράρει τον αέρα)

16. Ορχιδέες (Επίσης απορροφά σε κάποιο βαθμό διοξείδιο του άνθρακα κατά την διάρκεια της νύκτας και παράγουν οξυγόνο)

17. Χλωρόφυτο (Το πρώτο φυτό στην εξάλειψη ρύπων από την ατμόσφαιρα εσωτερικών χώρων)

18. Αγλαόνυμο (Εξάλειψη τοξικών ουσιών)

19. Κάκτοι (αποροφούν την ακτινοβολία σε κλειστούς χώρους. Καλή θέση δίπλα σε οθόνες, wifi, ασύρματα τηλέφωνα κ.τ.λ. Επίσης το βράδυ απελευθερώνει οξυγόνο και καθαρίζει την ατμόσφαιρα από το διοξείδιο του άνθρακα.)

Σύμφωνα με την λίστα της Nasa που έχει δημοσιεύσει στο ιντερνετ αλλά και σε περιοδικά και βιβλία.


Αναρτήθηκε από Μανώλης Σωτήρης

Είμαι δυσλεκτικός.

Δυσλεξία: Δεν είναι αρρώστια.
Το δυσλεκτικό παιδί έχει ένα άλλο τρόπο εκμάθησης.

-- Τι γράφεις εδώ;
Πλησίασε να δει αυτό που του έδειχαν. Ήταν γύρω στα 45, μηχανικός πληροφορικής, με μεταπτυχιακά στην Αγγλία και τέτοια. Άριστος στη δουλειά του, πανέξυπνος και ιδιαίτερα υπεύθυνος σ' αυτό που έκανε. Πατέρας δύο παιδιών. Ο μεγάλος του φέτος μπήκε στο πανεπιστήμιο.
Έσμιξε τα φρύδια του, προσπαθώντας να εστιάσει στο έγγραφο που του έδειχναν.
-- Είσαι δυσλεκτικός;
Η ερώτηση, απροκάλυπτη, χωρίς επιφυλάξεις.
Σωριάστηκε σχεδόν στο κάθισμα που ήταν δίπλα του.
-- Ναι, είμαι.
-- Νομίζω ο γιος σου έδωσε ειδικές εξετάσεις, έχει κι αυτός δυσλεξία, έε;
-- Ναι, είναι, αλλά ευτυχώς τώρα τα πράγματα είναι πιο καλά. Μπορούν να διαπιστώσουν αν έχεις δυσλεξία και έχεις ειδική μεταχείριση.
-- Ταλαιπωρήθηκες με την δική σου δυσλεξία;
-- Υπέφερα. Υπέφερα, στο σχολείο.
-- Δηλαδή;
-- Ήμουν, πρώτη λυκείου και ο καθηγητής, πήρε την έκθεσή μου και την διάβασε μπροστά σε όλους, σαν παράδειγμα προς αποφυγή.
-- !!
-- Θα ήθελα, σήμερα να συναντούσα αυτόν τον δάσκαλο και να του έλεγα:
«Ξέρεις άνθρωπε μου, ότι 30 χρόνια μετά, κουβαλάω αυτή την διαπόμπευση; Ξέρεις ότι υπάρχουν νύχτες που ξυπνάω κάθιδρος με την αγωνία της λοιδορίας;»
-- Έ, «δάσκαλε», ξέρεις; έε;

---

Χαμομηλάκι-Δυσλεξία
10χρονος Σλοβένος με δυσλεξία γράφει βιβλίο για τους συμμαθητές του!
Δυσλεξία στο σχολείο - Εξέταση και βαθμοί
Σχολική ετοιμότητα - Μαθησιακές ιδιαιτερότητες
ενός παιδιού
Δάσκαλος και δυσλεξία: Πώς μπορώ να βοηθήσω;
Ομιλούντα βιβλία
"famous dyslexic" - Διάσημοι δυσλεξικοί
Νικώντας την δυσλεξία
ΔΥΣΛΕΞΙΑ / ΔΥΣΓΡΑΦΙΑ / ΑΛΛΕΣ ΕΙΔΙΚΕΣ ΔΥΣΚΟΛΙΕΣ

Ο μαθητής που αυτοκαταστρέφεται

• Κάθε δάσκαλος έχει υπ'όψιν του τουλάχιστον ένα τέτοιο περιστατικό. Είναι ο μαθητής που, ανεξάρτητα με τις πραγματικές του δυνατότητες, κάνει τέτοιες επιλογές που τον οδηγούν στην περιθωριοποίηση, στην αποκοπή από την υπόλοιπη ομάδα ή ακόμα και στην αποτυχία.
• Ο λόγος για τον οποίον συμβαίνει αυτό σε ορισμένα παιδιά, είναι γιατί, πριν αυτοκαταστραφεί μόνο του, έχουν αποτύχει πάνω του ένα σωρό άνθρωποι, ένα σωρό συστήματα, ώστε καταντά να έχει χάσει ελπίδα και πίστη στο οτιδήποτε. Τις περισσότερες φορές, αφού νόημα δεν βρίσκει να προσπαθήσει ούτε να κάνει υπομονή, αναζητά την εύκολη αναγνώριση της μαγκιάς, αυτό που εμείς οι επηρμένοι χαρακτηρίζουμε αλητεία.
• Όπως ένας λαός που δεν πιστεύει στους διεφθαρμένους ηγέτες του, δε βρίσκει λόγο το παιδί να πειστεί, ούτε να υπακούσει παρά μόνο απορρίπτει κάθε αρχή, επιβεβαιώνοντας την απογοήτευσή του περίτρανα μετά από κάθε κατσάδιασμα και κάθε επίπληξη.
• Ξέρει, πέρα από κάθε αμφιβολία, ότι κανείς δε νοιάζεται.
• Ο άνθρωπος που νιώθει έτσι, είναι ικανός για οποιαδήποτε σκληρότητα και οποιαδήποτε αυτοκαταστροφή, για οποιαδήποτε αθλιότητα, όπως δείχνουν όλα ως τώρα.
• Δεν είναι μόνο ο δάσκαλος που ευθύνεται για αυτό, όμως εκείνος είναι σχεδόν πάντα αυτός που έρχεται σε συχνότερη επαφή με το παιδί αυτό και έχει τις γνώσεις να διαγνώσει κάποιο πρόβλημα και να βοηθήσει σε πρώτη φάση το παιδί.
• Δυστυχώς, το σύστημα έτσι όπως είναι δεν ευνοεί την πραγματική υποστήριξη τέτοιων περιστατικών, ούτε επιτρέπει τη διαφορετικότητα.
• Επίσης δυστυχώς, είναι εξαιρετικά δύσκολο να ξέρει κανείς πως έφτασε ένα παιδί να αυτοτιμωρείται τόσο τελεσίδικα και ποιανού τις αμαρτίες πληρώνει. Μπορεί ο γονιός, μπορεί ο δάσκαλος, μπορεί ένα διαζύγιο ή η φτώχεια, ίσως ακόμα η αδιαφορία, η ζήλια, η βία και , έχει τύχει κι αυτό, μία απλή παρεξήγηση.
• Ίσως όμως να μην έχει σημασία η προέλευση του πόνου διότι, από οπουδήποτε και αν προέρχεται, είναι δεδομένο ότι δεν θα φύγει ποτέ. Ποτέ κανείς δεν ξεπερνάει τα τραύματα, αλλά μετά από πολλή προσπάθεια και πολλή βοήθεια, μαθαίνει να ζεί με τον πόνο, να τον διαχειρίζεται και να τον ξαναβάζει στο κουτάκι της λήθης όταν όλα πάνε καλά.
• Δουλειά του δάσκαλου είναι να διδάσκει, όπως του γιατρού να γιατρεύει και του φούρναρη να φτιάχνει ψωμί. Στα πλαίσια που ορίζονται από τη δουλειά του καθενός μας λοιπόν, είναι δυνατόν να δώσουμε στον άλλον, τον αυτοκαταστροφικό, να καταλάβει τρεις σημαντικότατες αλήθειες. Του δασκάλου, φυσικά, είναι μέσα στο ρόλο του να τα κάνει όλα αυτά, όμως μπορεί ο οποιοσδήποτε από εμάς να είναι αυτός που θα βοηθήσει κάποιον να σταθεί στα πόδια του, εγκαίρως, ενώ κανείς δεν έχει την απαίτηση από ένα φούρναρη ή έναν φυσικοθεραπευτή για κάτι τέτοιο.
• Ο δάσκαλος λοιπόν, έχει τρείς αλήθειες να αποδείξει, πριν αρχίσει καν να προσπαθεί το οτιδήποτε: ότι νοιάζεται, ότι μπορεί και ότι έχει σημασία.
• Ο δάσκαλος νοιάζεται, και μπορεί και έχει σημασία, αλλά πρέπει να αποδείξει ότι και ο μαθητής νοιάζεται και μπορεί και έχει σημασία, πράγμα που σημαίνει ότι πρέπει ο δάσκαλος να αποδείξει την αξία του, ότι έχει δίκιο και ότι πιστεύει πως ο μαθητής μπορεί να τα καταφέρει, ότι μαθητής έχει αξία.
• Αυτό πιο εύκολα λέγεται παρά γίνεται, γιατί ο μαθητής που έχει ξεπεράσει το κατώφλι της(αυτο-)υποτίμησης (γιατί περί αυτού πρόκειται) ξέρει ένα σωρό τρόπους να σε βγάζει από τα ρούχα σου, να σε εξοργίζει και να σε προκαλεί με την στάση του, να αμφισβητεί την ικανότητα, τη νοημοσύνη και την εξουσία σου.
• Αν νοιάζεσαι, τότε θα του δόσεις το χρόνο που χρειάζεται, μέχρι να έρθει με τα νερά σου. Θα χρειαστεί να του συγχωρήσεις πολλές ανοησίες και πολλά κρίματα. Θα χρειαστεί να επιμείνεις όχι με αυστηρότητα αλλά ανυποχώρητα, μία μιλώντας, μία αφαιρώντας τον εαυτό σου από το μυαλό του για να χωνέψει το μάθημα. Θα πρέπει αρχικά να μιλάς ήρεμα και σα να μην τρέχει τίποτα, αλλά κάθε κουβέντα που λες θα πρέπει να είναι αληθινή, να αποδεικνύεται σωστή, ειδάλλως να παραδέχεσαι ότι δεν ξέρεις, γιατί αν λες αρλούμπες τότε θα γελοιoποιηθείς και δεν θα σε πάρει στα σοβαρά.
• Ποτέ μην επιβάλλεις τίποτα, γιατί οι άνθρωποι κάνουν μόνο τα πράγματα που τους αρέσει να κάνουν, παρόλο που τα γούστα διαφέρουν αρκετά. Μπορεί κάποιος να του αρέσει να νιώθει οσιομάρτυρας ή επαναστάτης, οπότε δεν θα τον νοιάζει να ξεβολευτεί λιγάκι, ή σε άλλον μπορεί να αρέσει η εξουσία ή ο έλεγχος ή η αναγνώριση ή η μοιρολατρία, οπότε δεν έχει σημασία αν σε όλους αρέσει το παστίτσιο αλλά για ποιο λόγο ο καθένας θα το θυσιάσει.
• Παράλληλα, μια στο καρφί και μία στο πέταλο, είναι καλό να καταλάβει το παιδί ότι αξίζει, ότι έχει δυνατότητες, να πιστέψει στον εαυτό του. Μπορεί ποτέ να μη γίνει καθηγητής αγγλικής φιλολογίας, μπορεί όμως να εκφραστεί τόσο ώστε να πει στον οδοντίατρο "με πονάει το πίσω δόντι" ή γενικά για να συνεννοηθεί σε απλό , καθημερινό επίπεδο ή, σε άλλες επιστήμες, να ξέρει ότι το αλάτι λιώνει το χιόνι για αυτό το λόγο, η ζύμωση στα τρόφιμα μπορεί να έχει αυτά τα αποτελέσματα, έτσι υπολογίζουμε το φιπιά, ένα καρφί το καρφώνεις έτσι, κτλ. Όπως όλοι μας, θα νιώσει αυτοπεποίθηση όταν κατορθώσει κάτι.
• Θα του δώσουμε, λοιπόν, κάτι εύκολο για αρχή, και όταν το καταφέρει, δεν θα πούμε "είδες που στα έλεγα! Είχα δίκιο!" αλλά θα αποσιωπήσουμε τη δική μας συμμετοχή, χρεώνοντας όλη την επιτυχία σε εκείνον. Και κάθε φορά θα ανεβάζουμε λιγάκι, ένα τσίκ, το βαθμό δυσκολίας, στο ρυθμό που υπαγορεύουν οι δυνατότητες και οι καταστάσεις. Δεν μπορεί , ας πούμε, το παιδί να περνάει το διαζύγιο των γονιών του ή να είναι στο σπίτι γεμάτο συγγενείς που κλαίνε για την κηδεία του παππού κι εμείς να το πιέζουμε... Θα μπορούσαμε αν ήταν εξαρχής καλός μαθητής ή αντέχει την πίεση, όμως ένα αυτοκαταστροφικό παιδί είναι πολύ ευαίσθητο και πολύ εύκολα μπορεί να χάσει το κουράγιο του, να ξανακυλήσει στην αυτολύπηση και στην παραίτηση.
• Γενικά, όπως με όλους τους ανθρώπους, κάθε ένας είναι διαφορετικός και είναι αδύνατον να συστήσει κανείς το ένα ή το άλλο σύστημα. Ξεχωριστά και κατά περίπτωση, λίγο-λίγο, είναι δυνατόν να πείσεις ένα παιδί που προτιμά να κάνει σούζες με το μηχανάκι ότι μπορεί να πάρει πτυχίο, έστω κι αν είναι την τρίτη φορά και με βαθμό C και ότι το να προσπαθείς αποτελεί από μόνο του μία μικρή επιτυχία.
• Ο δάσκαλος που θα το κάνει αυτό, μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε, όποιο πρόσωπο μένει στην εκτίμησή μας όταν όλα τριγύρω έχουν καταντήσει μία αηδία και ένα βδέλυγμα ταυτόχρονα. Μπορεί να είναι η γιαγιά μας ή ο φούρναρης ή το αφεντικό μας στην οικοδομή.
• Αν είμαστε άτυχοι, τότε αυτός που θα βρεθεί μπροστά μας θα είναι κάποιος ήδη περιθωριακός, που θα μας διδάξει να ικανοποιούμαστε με εύκολα κατορθώματα, θα μας συγχαρεί όταν κάνουμε κοτσάνες, μέχρι που με κάπνισμα και με ποτό, σερνάμενοι στα πεζοδρόμια ή ευτελίζοντας το κορμί μας με όποιον τρόπο είναι πιο εύκολος, αυτο-εκπληρώσουμε την ίδια μας την μοίρα.
• Όπως καταλαβαίνετε κι από μόνοι σας, αυτό είναι αδύνατον να το κάνεις για όλους, από την άλλη δεν το χρειάζονται όλοι, αλλά μερικοί. Επίσης, εφόσον το σύστημα είναι ισοπεδωτικό, στην καλύτερη των περιπτώσεων, ο δάσκαλος θα καταφέρει να δώσει ένα καλό σπρώξιμο, πριν αναλάβει ο επόμενος δάσκαλος ή η ζωή η ίδια. Κι αυτό όμως είναι σημαντικό και μπορεί να σώσει μία ζωή.
• Από την άλλη, για να το κάνεις αυτό, δεν γίνεται παρά μόνο αν αγαπάς το παιδί και αν καταφέρεις να σε αγαπάει κι εκείνο. Οι πιθανότητες, μειώνονται...
• Δεν μπορείς να τους σώσεις όλους, μπορείς όμως να σώνεις έναν τη φορά.

τάδε έφη athinovio

ΤΡίΤΟ ΚΑΖάΝΙ ΑΡΙΣΤΕΡά

Οι Άστεγοι των Αθηνών

ΣΥΓΚΕΝΤΡΩΝΟΥΜΕ ΥΠΝΟΣΑΚΟΥΣ ΚΑΙ ΥΠΟΣΤΡΩΜΑΤΑ
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΣΤΕΓΟΥΣ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

ΑΣ ΑΠΟΔΕΙΞΟΥΜΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΧΑΣΑΜΕ ΤΗΝ ΑΝΘΡΩΠΙΑ ΜΑΣ
ΚΥΡΙΑΚΗ 27/2/2011

Όλοι μας βιώνουμε καθημερινά μια περίοδο πρωτόγνωρης και βαθειάς κρίσης – οικονομικής, θεσμικής, ηθικής. Αρκετοί συνάνθρωποί μας, απροστάτευτοι από το ανάλγητο κράτος έχουν οδηγηθεί σε οικονομικό και ψυχικό μαρασμό, μένοντας άνεργοι, και άστεγοι.

Η οικονομική κρίση επιδείνωσε ραγδαία το πρόβλημα με συνέπεια την εκρηκτική αύξηση του αριθμού των ατόμων που στερούνται ασφαλούς στέγασης. για να προστατευτούν από τα δύσκολα καιρικά φαινόμενα.

Για τρίτη συνεχή χρονιά οι Homeless Support σε συνεργασία με τους ΕΛΛΗΝΕΣ ΕΝΕΡΓΟΥΣ ΠΟΛΙΤΕΣ διοργανώνουμε εκδήλωση για τη συγκέντρωση υποστρωμάτων και υπνόσακων την Κυριακή 27.02.2011 στα Προπύλαια του Πανεπιστημίου Αθηνών από τις 11:00π.μ. μέχρι τις 16:00μ.μ.


Η συγκεντρωθείσα ανθρωπιστική βοήθεια θα διανεμηθεί σε άτομα στερούμενα στέγης που εντοπίζονται στην ευρύτερη περιοχή του λεκανοπεδίου της Αττικής.

Ως ευσυνείδητοι πολίτες αυτής της κοινωνίας έχουμε την ηθική υποχρέωση να βοηθήσουμε με κάθε δυνατό τρόπο τους συνανθρώπους μας που βρίσκονται σε ανάγκη και να δώσουμε φωνή και λύση στο πρόβλημά τους.

ΚΑΛΟΥΜΕ:

Τους συμπολίτες μας, να οργανωθούν τοπικά και να πάρουν πρωτοβουλίες για την υποστήριξη των αστέγων.

Τους επιστημονικούς συλλόγους και τα επιμελητήρια της χώρας να μεριμνήσουν και να δράσουν για την προστασία των θεμελιωδών ανθρωπίνων δικαιωμάτων της ασφαλούς στέγασης, της πρόσβασης στην περίθαλψη και εκπαίδευση που παραβιάζονται κατάφορα.

Τους αρμόδιους κρατικούς φορείς, την Κυβέρνηση, τους πολιτικούς να αναλάβουν τις υποχρεώσεις και τις ευθύνες τους.

ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ
Βασιλική Τζανάκου: +30 6977 322 899
Στάθης Διομήδης : +30 210 57 22 034 και +30 6972 259 600

Τις προηγούμενες δράσεις μας θα τις βρείτε εδώ

Προηγούμενη καταχώριση

Μύθος ή θρύλος το Κρυφό σχολειό;

Ο Φ. Ι. Κακριδής αναζητεί την ιστορική αλήθεια για το αν οι τουρκικές αρχές επέτρεπαν τη λειτουργία ελληνικών σχολείων στην επικράτεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας με αναφορά στις πολύτιμες μαρτυρίες του γάλλου συγγραφέα R. Puaux

Φ. Ι. ΚΑΚΡΙΔΗΣ | Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 1998

Εχοντας ζήσει πολλά χρόνια στην Ηπειρο δυσκολευόμουν πάντα να πιστέψω αυτό που τον τελευταίο καιρό με έμφαση υποστηρίζουν οι Ιστορικοί: ότι το «Κρυφό σχολειό» είναι καθαρός μύθος, με τη σημερινή έννοια της λέξης. 

Προτιμούσα να το θεωρώ θρύλο, πιστεύοντας ότι πρέπει να κρύβεται κάποια αλήθεια πίσω από τις λαϊκές διηγήσεις που ακούει κανείς συχνά από τους Καλογέρους ή την Εκκλησάρισσα, όταν επισκεφτεί, παράδειγμα, τη Μονή των Φιλανθρωπινών στο Νησί, της λίμνης των Ιωαννίνων κι άλλους πολλούς παρόμοιους τόπους ­ μια αλήθεια που βέβαια δεν τη φανταζόμουν να ταυτίζεται με το Φεγγαράκι μου λαμπρό, ούτε με Το κρυφό σχολειό του Ν. Γύζη (1886) και το ομώνυμο ποίημα του Ι. Πολέμη (1900). Οτι δεν υπάρχουν ρητές μαρτυρίες, σύγχρονες με τη λειτουργία του Κρυφού σχολειού, το θεωρούσα πολύ φυσικό: ποιος και γιατί θα κατάγραφε στα χρόνια της δουλείας μια πατριωτική πράξη, που γινόταν άτυπα κι εθελοντικά πίσω από την πλάτη της τουρκικής εξουσίας;

Τελευταία, η αντίθετη άποψη υποστηρίχτηκε με πολλή γνώση και πειστικότητα από τον Αλκη Αγγέλου, στο βιβλίο του Το κρυφό σχολειό: Χρονικό ενός μύθου, Αθήνα (Εστία) 1997· τα επιχειρήματά του με είχαν σχεδόν πείσει, και ήμουν έτοιμος να δεχτώ ότι ο «μύθος» δημιουργήθηκε και διαδόθηκε ακριβώς όπως το περιγράφει, όταν η τύχη το 'φερε να διαβάσω ένα παλιό γαλλικό βιβλίο του R. Puaux, με τον τίτλο «Δυστυχισμένη Ηπειρος»1.

Ο συγγραφέας ήταν το 1913 ανταποκριτής της παρισινής εφημερίδας Καιροί, και το 1914 δημοσίεψε τις ανταποκρίσεις του από την απελευθερωμένη Ηπειρο. Στις 11 του Μάη επισκέφτεται το Αργυρόκαστρο, και στις 13 καταγράφει τα βιώματα και τις εντυπώσεις του. Μεταφράζουμε:

... Λίγο αργότερα, την ώρα που έγραφα, ο Μ. Ζωτίδης, που με φιλοξενούσε ­ ένα αξιαγάπητο ηλικιωμένο γεροντοπαλίκαρο, που είχε κληροδοτήσει, όπως μου διηγήθηκαν, με τη διαθήκη του ολόκληρη την περιουσία του στα ελληνικά σχολεία του Αργυροκάστρου, και που είχε ακόμα φροντίσει το σπίτι του να χτιστεί έτσι, ώστε να μπορεί, αμέσως μετά το θάνατό του, να μετασχηματιστεί σε διδακτήριο ­ μου ανάγγειλε την επίσκεψη μιας αντιπροσωπείας.

Φόρεσα γρήγορα το φοκόλ μου, γραβάτα και σακάκι, και συνάντησα τους επισκέπτες στο σαλόνι. Ηταν ο δάσκαλος, η δασκάλα, και μερικοί μαθητές. Πρέπει να είχαν διαλέξει τα αγοράκια και τα κοριτσάκια που είχαν τα πιο καινούρια ρούχα. Οταν ρώτησα να μου πουν το επάγγελμα των γονιών τους, πληροφορήθηκα ότι δύο από τα τέσσερα αγόρια είχαν πατέρα ράφτη! Την ώρα που γυρόφερνε, σύμφωνα με το έθιμο, ο δίσκος με τα γλυκά, κουβεντιάζω με τους εκπαιδευτικούς. Η περιγραφή των προσπαθειών τους να συντηρήσουν την ελληνική ιδέα κάτω από τουρκική εξουσία ­ προσπάθειες που τις περιγράφαν απλά, σαν να ήταν για κάτι τελείως φυσικό ­ αποκάλυπταν χαρακτηριστικά αξιοθαύμαστα. Θα μπορούσε κανείς να αφιερώσει ένα ωραίο κεφάλαιο στο σώμα των ελλήνων δασκάλων της Ηπείρου που, αντιμετωπίζοντας τόσες αντιξοότητες και ταπεινώσεις, δεν έπαυαν γι' αυτό να προχωρούν το πατριωτικό τους έργο. Κανένα ελληνικό βιβλίο δε γινόταν δεκτό, αν είχε τυπωθεί στην Αθήνα. Επρεπε όλα να έρθουν από την Κωνσταντινούπολη. Η ελληνική ιστορία ήταν απαγορευμένη. Ετσι έκαναν συμπληρωματικές μυστικές παραδόσεις2, όπου χωρίς βιβλίο, χωρίς τετράδιο, ο μικρός Ηπειρώτης μάθαινε να γνωρίζει την πατρίδα μητέρα του, τον εθνικό του ύμνο, τα ποιήματα και τους ήρωές του. Οι μαθητές κρατούσαν στα χέρια τους τη ζωή των δασκάλων τους. Ενας λόγος αστόχαστος ή μια καταγγελία θα ήταν μοιραία. Δε μας συγκινούν αυτά τα διακόσια αγοράκια και τα διακόσια πενήντα κοριτσάκια, που αποδέχονταν τις ώρες της συμπληρωματικής διδασκαλίας ­ σε ηλικία, όπου τα παιδιά τόσο αγαπούν τα διαλείμματα ­, για να μιλήσουν για την Ελλάδα, κι ύστερα γύριζαν σπίτι τους με σφραγισμένα χείλη και με το μυστικό ενθουσιασμό στην καρδιά τους;

Δεν είμαι ειδικός· δεν ξέρω καν αν οι Ιστορικοί μας τις έχουν ήδη εκμεταλλευτεί τις άμεσες και σημαντικές πληροφορίες που δίνουν οι ανταποκρίσεις του Puaux και οι πολύτιμες φωτογραφίες που ο ίδιος τράβηξε και αναδημοσίεψε στα βιβλία του3 ­ υποθέτω ναι. Ομως η συγκεκριμένη μαρτυρία βλέπω να αντιστοιχεί απόλυτα στην ιστορική αλήθεια για το Κρυφό σχολειό, όπως την φανταζόμουν.

Σίγουρα, οι τουρκικές αρχές επιτρέπαν τη λειτουργία ελληνικών σχολείων στην επικράτεια της Οθωμανικής αυτοκρατορίας. Ναι, και μόνο στα Γιάννινα, από το 1647 ως το 1805 ιδρύθηκαν και λειτούργησαν πέντε τουλάχιστον ονομαστές σχολές! Σημαίνει αυτό ότι οι δάσκαλοί τους είχαν την ελευθερία να διδάξουν ελληνικό πατριωτισμό και μαχόμενη Ορθοδοξία από την έδρα; ­ ή μήπως θα το θεωρούσαν περιττό; Δεν είναι φυσικό πέρα από τα επίσημα μαθήματα να γίνονταν και κάποιες περισσότερο ή λιγότερο οργανωμένες, άτυπες και κρυφές, «συμπληρωματικές παραδόσεις», σαν αυτές που ο Puaux διαπίστωσε ότι γίνονταν στο Αργυρόκαστρο στις αρχές του αιώνα; ­ ή μήπως ο δάσκαλος κι η δασκάλα του Αργυροκάστρου βρήκαν, με την προσωρινή απελευθέρωση του τόπου τους, την ευκαιρία να πουν ψέματα στον ξένο δημοσιογράφο, διεκδικώντας για τον εαυτό τους τις τιμές που ο σχηματισμένος ήδη «μύθος» του Κρυφού σχολειού είχε αποδώσει στους πατριώτες δασκάλους και ιερωμένους της Τουρκοκρατίας; Δεν είναι πιο λογικό να πιστέψουμε ότι οι εκπαιδευτικοί του Αργυροκάστρου θέλησαν τότε, πιστεύοντας πως ο τόπος τους είχε οριστικά απελευθερωθεί, να αποκαλύψουν στο Γάλλο ανταποκριτή τα βάσανα και τους κινδύνους που είχαν περάσει, όσο με τη σειρά τους συνέχιζαν την πατριωτική παράδοση των προκατόχων τους; Δεν ήταν άλλωστε αυτή ακριβώς η «άγραφη» διδακτική παράδοση που κράτησε στους σκοτεινούς αιώνες αναμμένη, απ' άκρη σ' άκρη της υπόδουλης Ελλάδας, τη σπίθα του Ελληνισμού και το κεράκι της Ορθοδοξίας;

Πολύ θα θέλαμε να ακούσουμε τη γνώμη των Ιστορικών.

1. Rene Puaux, Malheureuse Epire, Paris (Librairie Academique) 1914. Τώρα μαθαίνω ότι το βιβλίο έχει μεταφραστεί από τον Αχ. Γ. Λαζάρου, Δυστυχισμένη Ηπειρος, Αθήνα (Τροχαλία) χ.χ.

2. Alors on tenait des classes supplementaires secretes...

3. Από την Εγκυκλοπαίδεια του Πυρσού μαθαίνω ότι έχει ακόμα δημοσιέψει ανταποκρίσεις με τίτλους: Εις τα Βαλκάνια, 1912-13 (1914), Από Σόφιας εις Τσατάλτζαν (1914), και Ο Αγγλικός στρατός επί της Ηπειρωτικής γης (1916).

Ο κ. Φάνης Ι. Κακριδής είναι ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Το Βήμα