Σελίδες

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Οι αόρατοι φίλοι των παιδιών Should you worry about your child's imaginary friend?

Είναι πολύ συχνό φαινόμενο στα παιδιά προσχολικής ηλικίας να έχουν έναν ή πολλούς αόρατους φίλους.  
Οι αόρατοι φίλοι μπορεί να έχουν οποιαδήποτε μορφή. Άλλες φορές είναι άνθρωπος, άλλες ζωάκι.  
Αυτός ο αόρατος φίλος παίζει με τα παιδιά. 
Έρχεται μόνο όταν εκείνα το επιθυμούν.  Και πολλές φορές πράγματα που απαγορεύονται, τα κάνει εκείνος ή τους λέει εκείνος να τα κάνουν. 

Should you worry about your child's
imaginary friend?

Το σίγουρο είναι ότι η επινόηση ιστοριών με φανταστικούς φίλους δίνει στα μικρά μια αίσθηση δύναμης, τη δύναμη να αντισταθούν στο αίσθημα ενοχής όταν έχουν κάνει π.χ. μια ζημιά, να ονειρευτούν, ακόμη και να δημιουργήσουν ένα δικό τους κόσμο. Όλο αυτό τρομάζει τους γονείς και συχνά τους θυμώνει.
Το παιδί μέχρι τα έξι του χρόνια δεν μπορεί να ξεχωρίσει ακόμα το φανταστικό από το αληθινό. Ο αόρατος φίλος βρίσκεται στην φαντασία του και εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες του.


Γιατί χρειάζονται, όμως, τα μικρά ένα φανταστικό φίλο; 
Σε τι τα βοηθάει;
Είναι ένας τρόπος με τον οποίο το παιδί πειραματίζεται με την πραγματικότητα και δοκιμάζει τα όνειρά του: «Μπορώ αλήθεια να είμαι πριγκίπισσα, ή μπορώ μόνο να το φαντάζομαι;». Μετά από αυτό, είναι καλύτερα προετοιμασμένο να δεχτεί τον πραγματικό κόσμο, γιατί, όσο δυσάρεστος κι αν του φαίνεται, ξέρει ότι μπορεί πάντα να ονειρεύεται με το δικό του τρόπο. 
Οι «φίλοι» του παιδιού το βοηθούν επίσης να χειρίζεται τα άγχη του. Στην ηλικία των τεσσάρων ετών είναι πιθανό το μικρό να φοβάται τα σκυλιά, τους θορύβους ή τα φαντάσματα που είναι κρυμμένα στο ντουλάπι. Οι φανταστικοί φίλοι του φοβούνται μαζί του, ή είναι δυνατοί και γενναίοι και του δίνουν κουράγιο.  
Ιδιαίτερα, τα δειλά και ευαίσθητα παιδιά χρησιμοποιούν τους φανταστικούς φίλους σαν μια μορφή προστασίας. Την ύπαρξη τους το παιδί την θεωρεί πραγματική. Θυμώνει και απογοητεύεται όταν αμφισβητούν οι γονείς του την ύπαρξη αόρατου φίλου του.  
Πολλές φορές λέει στους γονείς του να του βάλουν να φάει, να τον σκεπάσουν πριν κοιμηθεί ή μην κάτσουν απάνω του για να μην τον τραυματίσουν. Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να βάλουν και τους γονείς τους στο φανταστικό τους κόσμο. Οι γονείς φοβούμενοι μην τρελαθεί το παιδί αρνούνται πεισματικά τον αόρατο φίλο. Όλο αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να προσκολλούνται σε αυτή την ιδέα ακόμα και όταν περάσουν στο επόμενο αναπτυξιακό στάδιο.
Στην παιδική ηλικία 6 έως 12 ετών το παιδί αρχίζει σιγά σιγά να ξεχωρίζει το πραγματικό από το φανταστικό. Μπορεί να καταλάβει τι είναι σωστό και τι λάθος. Όμως παρ' όλη την αναπτυξιακή τους πρόοδο κάποια παιδιά διατηρούν τους αόρατους φίλους τους. Οι αόρατοι φίλοι σε αυτά τα παιδιά φανερώνουν τις δυσκολίες τους να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις των γονιών και του σχολείου και τις έντονες συναισθηματικές ανάγκες τους.  
"Υπάρχουν περιπτώσεις που τα παιδιά που δημιουργούν αυτούς τους φανταστικούς φίλους είναι ιδιαίτερα μοναχικά, στενοχωρημένα ή δεν έχουν την ικανότητα να εκφράσουν με λόγια αυτό που τα απασχολεί."
"Κάποιοι φανταστικοί φίλοι μπορεί να μην είναι και τόσο καλοί. Μπορεί να είναι τρομακτικοί, να καταδιώκουν το παιδί, να το υποβιβάζουν και να το κρίνουν άσχημα."
Στην προσχολική ηλικία οι φανταστικοί φίλοι λειτουργούν σαν την τέλεια παρέα για παιχνίδι και αναπτύσσουν την φαντασία του. Όμως μετά τα 6 χρόνια του παιδιού οι αόρατοι φίλοι είναι σημάδι μιας συναισθηματικής διαταραχής του. Σε αυτή την περίπτωση το παιδί σας χρειάζεται βοήθεια από ειδικό.
Ψυχολόγος για παιδιά, εφήβους, οικογένεια.

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

ΚΑΝΑΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN Μια συγκλονιστική ιστορία

«Δεν υπάρχουν ιδέες - υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες - κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει».
Ν. Καζαντζάκης 

Διονύσης και Χριστίνα 

«Για τα δικά μου μάτια είναι
το ομορφότερο κορίτσι του κόσμου»
Έχω μεγάλο τρακ. Με έχουν φωνάξει μέσα να δω τη νεογέννητη κόρη μου και δεν μπορώ να κάνω βήμα. «Πήγαινε Διονύση» ακούω τους δικούς μου. Όλη η οικογένεια σε πελάγη ευτυχίας, ο αδελφός μου με την κάμερα να «τραβάει» τα πάντα. 
Μπαίνω και βλέπω το παιδί. Έρχονται και οι υπόλοιποι, όλοι να σας ζήσει, συγκίνηση, χαρά, σου μοιάζει, της μοιάζει... Νιώθω ότι το παιδί κάτι έχει. Σκέφτομαι ότι θα είναι από τον τοκετό. Βλέπω από μακριά τον γιατρό να βγαίνει από το χειρουργείο με τη ρόμπα. Παρατάω το παιδί και τους υπόλοιπους, τρέχω και τον ρωτάω «γιατρέ, τι έχει το παιδί;». Μου απαντάει: «Τίποτε δεν έχει». Για να το λέει ο γιατρός, όλα θα είναι μια χαρά. Σε λίγο βλέπω και τη γυναίκα μου που μόλις έχει βγει από το χειρουργείο. Είμαστε ευτυχισμένοι.
Με φωνάζουν στην εντατική. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Όλα είναι μια χαρά, τι γυρεύει το παιδί μου στην εντατική; Τη στιγμή που φοράω τη ρόμπα για να μπω μέσα βλέπω τον γιατρό με κάποια νεογνολόγο και κάτι σαν να λένε: «Του το είπες;».
Η νεογνολόγος έχει αρχίσει να λέει: «Μην ανησυχείτε, γεννήθηκε με ένα πρόβλημα, υπάρχουν όμως ιδρύματα και ειδικά σχολεία». Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ. Ανοίγω μια πόρτα, αρχίζω να κατεβαίνω σκάλες, βρίσκομαι έξω από το μαιευτήριο. Πάω και κάθομαι δίπλα σε κάτι σύρματα. Δεν είναι μόνο πανικός. Είναι φόβος, είναι στενοχώρια, είναι θάνατος.
Κάποια στιγμή συνειδητοποιώ ότι η Χριστίνα, η γυναίκα μου, είναι ακόμα μέσα στην ανάνηψη και τρέχω να της μιλήσω. Οι άλλοι με πείθουν να μην της το πω ακόμα. Την ανεβάζουν επάνω, στο δωμάτιό της. Εκείνη ταλαιπωρημένη αλλά στον έβδομο ουρανό.
Όλοι εμείς οι υπόλοιποι «μαγκωμένοι». Ούτε λουλούδια ούτε μπαλόνια ούτε τίποτε. Κάθε τόσο ένας-ένας βγαίνουμε έξω, δήθεν να πάμε να κάνουμε τσιγάρο.
Κανονίζουμε να της το πούμε το επόμενο πρωί, εγώ και ο γιατρός. Μπαίνουμε στο δωμάτιο της Χριστίνας. Ο γιατρός της λέει: «Γέννησες ένα κορίτσι που δεν θα είναι όμορφο σαν τη Σοφία Λόρεν». Η γυναίκα μου δεν καταλαβαίνει. Του απαντάει:
«Για τα δικά σου μάτια. Για τα δικά μου μάτια είναι το ομορφότερο κορίτσι του κόσμου». Ο γιατρός συνεχίζει να λέει μπούρδες. Του λέω «σταμάτα».
Προσπαθώ να της εξηγήσω.
Η γυναίκα μου ζητεί φάρμακα για να «κόψει» το γάλα. Δεν θέλει ούτε να θηλάσει ούτε να δει το παιδί. Έχει μια απόλυτη άρνηση. Εγώ το ίδιο. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε. Έχουμε εγκλωβιστεί, δεν σηκώνουμε τα τηλέφωνα, η μοναδική λέξη που ακούγεται είναι η λέξη «ίδρυμα».
Πηγαίνουμε και βλέπουμε κάποια τέτοια ιδρύματα. Αντικρίζουμε τρομερά πράγματα εκεί μέσα. Στο μαιευτήριο δεν δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία. Θέλουν να μα περάσουν αυτό το «Νέοι είστε ακόμα, μη χαραμίσετε τη ζωή σας...». Στην εντατική, όπου θα μείνει το παιδί 14 ολόκληρες ημέρες το έχουν δίπλα από τον κάδο με τα σκουπίδια.
Μας προτείνουν και μια άλλη λύση: ευθανασία. Μας δίνουν και το τηλέφωνο μιας κλινικής.
Όλα αυτά τέλειωσαν την πρώτη φορά που την πήραμε αγκαλιά. Όλες τις ημέρες στο μαιευτήριο μας είχαν φτιάξει την εικόνα ενός παιδιού το οποίο δεν θα ζήσει, δεν θα περπατήσει, δεν ακούει, έχει πρόβλημα στην καρδιά κτλ. Αυτό το παιδί ήταν ένα «δεν», ένα τέρας.

Τίποτε από αυτά δεν ίσχυε. Το παιδί μας και περπατάει και ακούει και βλέπει και παίζει και γελάει. 
Έχει Σύνδρομο Down∙ μόλις 28 ετών η γυναίκα μου, ήταν αυτή η μία στις 9.500. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα, οι άλλοι μάς το δημιουργούν. Θα το παλέψουμε. Μερικές φορές την κοιτάζουμε και νιώθουμε ενοχές για αυτά που μα είχαν πείσει να σκεφτόμαστε τότε. Σήμερα η Αναστασία μας είναι 22 μηνών.

BHMagazino, 24 Ιουνίου 2007, τ. 349, σ. 12, ΕΜΠΕΙΡΙΑ,
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Να σας ζήσει το χαμομηλάκι σας, το αγγελούδι σας....
Να είστε καλά και ευτυχισμένοι
Είναι φτωχά τα λόγια, πολύ φτωχά για να μπορέσω να σας εκφράσω το θαυμασμό, το δέος που αισθάνομαι για σας, 
Διονύση και Χριστίνα.

εν Εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν

Ἀγαπητέ,
Ἡ ἀγαθότης τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε νά εἴμαστε χριστιανοί καί μάλιστα ὀρθόδοξοι. Ἀπό νήπια ἀκόμη ἀνήκουμε, μετά τή Βάπτισή μας, στήν ΑΓΙΑ του ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ μας. Γεννιέται ὃμως τό ἐρώτημα: εἲμαστε μέλη τῆς Εκκλησίας μας ἐνεργά; Ἒχουμε ἐπίγνωση των προνομίων ἀλλά καί των καθηκόντων μας; Ἓνα δέ καθῆκον καί μάλιστα βασικό καί θεμελιωδες γιά τή χριστιανική μόρφωση καί σωτηρία μας είναι ὁ τακτικός ἐκκλησιασμός.

Δέν είναι καθόλου ἀρκετό τό γεγονός ὃτι ἀνήκουμε τυπικά στήν ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ἐπειδή βαπτιστήκαμε και σφραγιστήκαμε με το Ἃγιο Μύρο κατά τή βρεφική μας ἡλικία. Ἐάν θέλουμε νά εἴμαστε ὂχι μόνο κατ’ ὂνομα χριστιανοί, ἐάν θέλουμε νά εἲμαστε ζῶντα μέλη τῆς Ἐκκλησίας, πρέπει να ἒχουμε συνεχῆ ἐπικοινωνία μέ Αὐτήν, ὃπως ἒχουν τά κλαδιά του δέντρου μέ τόν κορμό του.

Η Ἐκκλησία μας, σαν φιλόστοργη μητέρα, καλει όλα τα παιδιά της για να τους δώσει απλόχερα τις πλούσιες δωρεές της. Μεταξύ αυτων εισαι και συ, που διαβάζεις το έντυπο αυτό. Καλει, λοιπόν και σένα, ἀγαπητέ, για να ικανοποιήσει κάθε ψυχική σου ἀνάγκη και να εκπληρώσει πάντα ιερόν πόθον. Πρώτιστη δε ἀνάγκη, που την αισθάνονται ἀνέκαθεν όλοι οι άνθρωποι, και οι πλέον «ἀπολίτιστοι», είναι η λατρεία του Θεου. Αλλά η ευπρόσδεκτη προς Αυτόν λατρεία δεν προσφέρεται οπουδήποτε, παρά μόνο στο Ναό.

Μέσα στο Ναό καλει ο Θεός όλους τους αληθινούς προσκηνητές Του με την Αγιογραφική  προσταγή: εν Εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν. Είναι δε άξιο μεγάλης προσοχῆς, ότι αυτή την εντολή του Θεου, η οποία υπενθυμίζει την Τρίτη από τις δέκα εντολές, την τήρησε επακριβως και ο ίδιος ο Κύριός μας κατά τη ζωή του πάνω στη γῆ, ο οποίος, καίτοι προσευχόταν ιδιαιτέρως προς τον ουράνιο Πατέρα Του, θεωρουσε καθῆκον του ἀπαράγραπτο και τη δημόσια προς Αυτόν λατρεία, είτε στο Ναό του Σολομωντος είτε στις κατά τόπους Συναγωγές κάθε Σάββατο. Για μας τους χριστιανούς η περιώνυμη ημέρα της Κυριακης, η ημέρα του Κυρίου, ἀντικατέστησε το Σάββατο.


Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Της Φουκουσίμα γίνεται στην Μεσόγειο


Μας πως μπλέξαμε πάλι έτσι;
Δεν λέω για μας, που είμαστε μονίμως μπλεγμένοι, λέω για όλο τον κόσμο.
Το πάνω-κάτω σε όλη την γη.

Να μη ξέρεις με ποιον να πας και ποιον ν’ αφήσεις.
Τώρα εγώ, με τον Καντάφι είμαι ή με τους αμερικάνους;
Τι μπλέξιμο κι αυτό. Τα λέει πάρα πολύ ωραία ο φίλος στον Τοίχο-Τοίχο.
Αν είναι δυνατόν να μπαίνω στο δίλημμα, αν θα είμαι με τον δικτάτορα ή με τον Χωροφύλακα. Αυτό το νόμισμα, μου φαίνεται ότι έχει την ίδια όψη κι απ’ τις δυο μεριές.
Πήγαν οι αμερικάνοι στο Ιράκ, πήγανε να βάλουν χέρι, στήσανε μια ολόκληρη παράσταση για την σωτηρία του λαού. Μέχρι που το ΝΑΤΟ πήρε απόφαση για λογαριασμό του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ τώρα με τον Καντάφι τους έπιασε η ευαισθησία και δεν θέλανε να επέμβουν … αμέσως. Πήγανε στο Ιράκ, φάγανε τον Σαντάμ, αλλά δεν τους βγήκε καλά η συνταγή.
Ακόμα προσπαθούν να ξεκολλήσουν από εκεί.

Πιο πριν χτύπησαν στον Κόλπο, μετά στην Γιουγκοσλαβία, αλλά το χρέος-χρέος στην Αμέρικα.
Το 2009 το δημόσιο χρέος στις ΗΠΑ ήταν 11,5 τρις δολλάρια. Μετά έγινε το επισόδειο των Αδελφών Λήμαν στην Αμερική. Τόσοι οικονομολόγοι, τόσοι νομπελίστες, τόσα Harvard, τόσα London School of Economics δεν πήραν είδηση τίποτε. Η κρίση ήρθε ξαφνικά, μας έπιασε στον ύπνο.
Αφού απομύζησαν όσες χώρες μπόρεσαν εκεί στις ελεγχόμενες κυβερνήσεις στην λατινική Αμερική, ήρθαν και στο μαλακό υπογάστριο του Πλανήτη. Χτύπησαν τους αδύναμους κρίκους, Ελλάδα, Ιρλανδία, PIGS κλπ.
Παίξανε, τζογάρανε, spreads, επιτόκια, κερδοσκοπίες και φάγανε, λίγα πράγματα, τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του, δεν είχαμε παραπάνω και να στήσουνε κανένα πραξικόπημα δεν είχαν την άνεση, τα είχαν κάνει νωρίτερα βλέπετε αυτά, πριν 40 χρόνια.

Οπότε, τι να κάνουνε, βάλανε φωτιά στην Μεσόγειο, πήγαν και ψιθύρισαν στους λαούς τους κακομοίρηδες: «Άντε ξεσηκωθείτε, εμείς σας στηρίζουμε, μέχρι πότε θα είστε σκλαβωμένοι, διώξτε τους τυράννους ».
Κι όπου φτωχός κι η μοίρα του. Να η Τυνησία, να η Αίγυπτος, να η Υεμένη, να το Μπαχρέιν, να η Λιβύη και έπεται συνέχεια, έρχεται το Ιράν, ο Λίβανος, η Συρία, φωτιά θα πάρει η Μεσόγειος. Όσο κρατάει η φωτιά θα κάνουνε αλισβερίσι με τον πόλεμο, πολλά φράγκα. Ποιον ένοιαξε το δημόσιο χρέος, οι εταιρείες πολέμου να βγάζουν λεφτά. Ο τζίρος να αυξάνει. Εταιρείες Πολέμου, Εισαγωγές-Εξαγωγές.
Κι άμα σβήσουν οι φωτιές στην Μεσόγειο, έχουμε και τα πετρέλαια της Μεσογείου, πρέπει να γίνει μοιρασιά. «Οδύσσεια-Αυγή» και χαζομάρες.

Και δεν μας φτάνουν αυτά που γίνονται στην αυλή μας, έχουμε στην άλλη άκρη και τα «φυσικά φαινόμενα». Να σεισμοί, να λοιμοί, να καταποντισμοί.
Πρόβλεψαν οι Γιαπωνέζοι τους σεισμούς, αλλά η έπαρση της ισχύος τους δεν τους άφησε να δουν τα τσουνάμια. Και να τα τσουνάμια και πάνε 10-20.000 άνθρωποι. Αλλά δεν είχαν μόνο έπαρση, είχαν και απληστία.
Πόσους αντιδραστήρες θα κάνεις βρε κακομοίρη;
Πόσα φράγκα θέλουν να βγάλουν οι εταιρείες σας;
Ακατάλληλες από χρόνια οι εγκαταστάσεις.
Ο άνθρωπος μυαλό δεν βάζει, μια Χιροσίμα και ένα Ναγκασάκι δεν τους έβαλε μυαλό. Αυτοί που κατ’ εξοχήν γνώριζαν τον όλεθρο, προσπάθησαν να τον τιθασέψουν, να ξαναγίνουν οι Σαμουράι του κόσμου, ντροπιασμένοι από τον Χωροφύλακα της εποχής εκείνης. Αλλά τι θα σου κάνει η Έπαρση; Πύργος της Βαβέλ θα γίνεις. Τα λέει πάρα πολύ ωραία ο εκπαιδευτικός Οδυσσέας Χιλιτίδης, στο άρθρο του «Οι Γιαπωνέζοι και τα 4 κακά της μοίρας τους: Σεισμός, τσουνάμι, ραδιενέργεια και χειμώνας βαρύς». Και τα κρύβανε κιόλας τα στραβά τους, με το σταγονόμετρο η πληροφόρηση.

Κάναμε τον πλανήτη σαν τα μούτρα μας, τον απομυζήσαμε, από γης, αέρος και ύδατος και τι θα κάνει αντιδράει και αντιδράει άσχημα και δεν φτάνει η οικολογική καταστροφή που κάναμε, μετά κάναμε την οικονομική καταστροφή και μετά είπαμε να το κάψουμε το μαγαζί, στάχτη και μπούρμπερη τώρα η Μεσόγειος.
Η Φουκουσίμα τώρα είναι εδώ, είναι στην άλλη άκρη της γης, είναι παντού κι αυτό το κάναμε εμείς, ούτε η Φύση, ούτε ο Θεός. Άμα μας νοιάζει μόνο η πάρτη μας, γιατί δυσανασχετούμε όταν η τάδε εταιρεία νοιάζεται μόνο για την πάρτη της;
Άμα δεν μας συγκινεί η δυστυχία του διπλανού μας, γιατί να συγκινήσει τον Ομπάμα, τον Σαρκοζί, τον Μπερλουσκόνι;
Κοίτα ρε κάτι τύποι που κυβερνάνε τη γη!
Αλλά τι να πεις, οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν.

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Η σημασία του να μάθετε τα παιδιά σας να είναι αισιόδοξα! | Mathete ta paidia na einai aisiodoxa

Η αισιοδοξία είναι μια στάση ζωής που όχι μόνο προκαλεί θετικά συναισθήματα αλλά έχει και άμεση συσχέτιση με την καλή υγεία.
Η αισιόδοξη στάση των γονέων
προς τη ζωή και τα γεγονότα είναι κάτι
που τα παιδιά αντιγράφουν.
Πολλές έρευνες υποστηρίζουν τα θετικά αποτελέσματα της αισιοδοξίας στην ανθρώπινη ζωή. Έρευνα που είχε διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι το 2001, υπέδειξε ότι η θετική στάση ζωής κατά τη νεαρή ηλικία, προάγει τη μακροζωία. Επιπλέον, το πρακτορείο Reuters μας ενημερώνει ότι οι έφηβοι που ακλουθούν μια πιο αισιόδοξη στάση ζωής όσων αφορά τον εαυτό τους και τον κόσμο, έχουν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συμπτώματα κατάθλιψης. 
Μια ακόμα έρευνα στο πανεπιστήμιο του Κορνέλ, μας ενημερώνει ότι η θετική στάση ζωής και η αισιοδοξία αποτελούν ισχυρό αντίδοτο για το στρες, τον πόνο και την ασθένεια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. 
Η εξάλειψη του στρες είναι πολύ σημαντική ,καθώς το στρες έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη επικίνδυνων συμπεριφορών στην εφηβεία όπως υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και αντικοινωνική συμπεριφορά. 
Τι είναι όμως αυτό που βοηθάει τα παιδιά να υιοθετήσουν μια πιο αισιόδοξη στάση ζωής; 
Όπως μας ενημερώνουν οι επιστήμονες, ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι οι γονείς και η δική τους προδιάθεση. Η αισιοδοξία είναι μια ικανότητα που πλάθετε κατά την παιδική ηλικία, και καθώς τα παιδιά είναι μικρά σφουγγαράκια που απορροφούν ότι βλέπουν από το περιβάλλον τους. Η αισιόδοξη στάση των γονέων προς τη ζωή και τα γεγονότα είναι κάτι που τα παιδιά αντιγράφουν. 
Μικρές συμβουλές για να μάθουμε τα παιδιά μας να είναι αισιόδοξα
Ακούστε τα παιδιά σας: 
Να ακούτε τα παιδιά σας όχι μόνο με τα αυτιά αλλά και με το μυαλό σας. Να θυμάστε ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα πλήρως το λεξιλόγιο τους και την έκφραση τους. 
Όταν, λοιπόν, το παιδί σας, σας λέει «μισώ τα μαθηματικά» στην πραγματικότητα πιθανότατα να σας λέει «Δε τα καταλαβαίνω, πως μπορώ να τα μάθω καλύτερα;». Είναι ευθύνη του γονέα να καταλάβει τι θέλει να πει το παιδί και να το μάθει να εκφράζεται και να καταλαβαίνει ότι για κάθε πρόβλημα υπάρχει μια θετική λύση.
Μη βάζετε ταμπέλες: 
Τα παιδιά τείνουν να ικανοποιούν ή να μην ικανοποιούν τις προσδοκίες των γονέων τους. Είναι θεμιτό να το σκεφτείτε καλά πριν πείτε «η Μαρία μας είναι πολύ ντροπαλή», καθώς αυτή η φράση θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της ταυτότητας της. Οι αρνητικές ταμπέλες που βάζουμε στα παιδιά μας μπορεί να είναι βλαβερές για την άποψη που σχηματίζουν για τον εαυτό τους και έμμεσα ενδυναμώνουμε τη συμπεριφορά που δε μας αρέσει.
Αναδιατυπώστε: 
Οι έφηβοι έχουν την ανάγκη να τους παίρνουν στα σοβαρά και για να μπορέσουμε να έχουμε μια καλή επικοινωνία μαζί τους πρέπει να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την πραγματικότητα τους. 
Για παράδειγμα αν το έφηβο παιδί σας, σας λέει «μισώ το σχολείο», δεν είναι πραγματικό να απαντήσετε ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να το βοηθήστε να καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτό που δεν του αρέσει και να το βοηθήσετε να φέρει μόνο του παραδείγματα των θετικών στοιχείων της σχολικής ζωής (ίσως κάποιοι φίλοι ή κάποια μαθήματα που του αρέσουν).
Ψάξτε για τη θετική πλευρά: 
Είναι υψίστης σημασίας να δείξουμε στα παιδιά ότι το κάθε τη έχει και αρνητική αλλά και θετική πλευρά και να τα ενθαρρύνουμε να ψάχνουν για το θετικό αντίκτυπο της κάθε κατάστασης. 
Για παράδειγμα ένα παιδί που δεχόταν βία στο σχολείο είπε στη μαμά του «ο κόσμος είναι ένα απαίσιο μέρος», η απάντηση της μαμάς, η οποία είναι και η σωστή, ήταν «Ναι, υπάρχουν άσχημα πράγματα, αλλά πρέπει πάντα να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και για τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν και να ξέρεις ότι συμβαίνουν καθημερινά!»
Όπως μας ενημερώνει η διευθύντρια του παιδιατρικού νοσοκομείου του Σηάτλ, Leslie Walker «η αισιοδοξία και η ελπίδα είναι δύο πολύ κοντινές έννοιες και είναι κάτι που ενώ θα έπρεπε, εμείς οι γονείς δεν αφιερώνουμε χρόνο για να εξετάσουμε. Αυτά όμως, είναι τα βασικά στοιχεία που κάνουν το παιδί να ξυπνάει κάθε πρωί και να συνεχίζει την προσπάθεια». Και θα ήθελα να προσθέσω αυτά τα στοιχεία κάνουν κι εμάς τους ίδιους να ξυπνάμε κάθε πρωί και να συνεχίζουμε την προσπάθεια! 
Υιοθετήστε, λοιπόν, μια πολύ θετική στάση ζωής γιατί όχι μόνο η δική σας ζωή θα γίνει πιο όμορφη, αλλά και γιατί με αυτόν τον ευχάριστο τρόπο θα προφυλάξετε το παιδί σας από πολλούς κινδύνους.
 
Αμαλία Λουίζου, ΜΑ
Ψυχοθεραπεύτρια-Οικογενειακή Σύμβουλος
Κέντρο Παιδιού Εφήβου Οικογένειας
friendshipiseverything
www.kepeo.com

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Ο μηχανισμός της μνήμης - Παιδικές αναμνήσεις Babies' Short and Long-Term Memory

Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη ζωή χωρίς όραση ή ακοή — μερικές φορές, μάλιστα, σε ακραίες περιπτώσεις, χωρίς και τα δυο. Ωστόσο, ένας άνθρωπος χωρίς μνημονικό δε θα μπορούσε να ζήσει σχεδόν καθόλου, τουλάχιστο με την ουσιαστική έννοια του όρου. Δε θα μπορούσε να μάθει τίποτα ούτε να προοδεύσει σε οποιονδήποτε τομέα, αλλά θα ζούσε για πάντα σε νηπιακή κατάσταση, μόνιμα εξαρτημένος από τους άλλους. 
Όμως, όταν μιλάμε για τη μνήμη, τι ακριβώς εννοούμε;
Babies' Short and Long-Term Memory
Με τον όρο μνήμη, λοιπόν, εννοούμε τη διαδικασία με την οποία οι άνθρωποι αποθηκεύουν κάποιες πληροφορίες κι έπειτα, όποτε χρειαστεί, τις ανασύρουν στην επιφάνεια και τις χρησιμοποιούν. Στην πραγματικότητα, η λέξη "μνήμη" αναφέρεται σε δύο διαδικασίες και ένα γεγονός. Η μία διαδικασία είναι ότι πρώτα μαθαίνουμε κάτι, κι η δεύτερη ότι το θυμόμαστε. Το γεγονός είναι η αλλαγή που πραγματοποιείται στον εγκέφαλο, όταν μαθαίνουμε κάτι.
Παρά τα τόσα χρόνια πειραματισμού και μελέτης γύρω από την υφή του εγκεφάλου και τη συμπεριφορά ανθρώπων και ζώων, η αλλαγή αυτή εξακολουθεί να παραμένει ένα μυστήριο: ακόμα δεν ξέρουμε τι συμβαίνει μέσα σ' έναν άνθρωπο όταν ξυπνούν οι αναμνήσεις, ή όταν θυμάται κάποιο συγκεκριμένο γεγονός. Ωστόσο, γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για τις διαδικασίες της μάθησης και του μνημονικού. Γνωρίζουμε, λόγου χάρη, πως η επανάληψη βοηθάει τους ανθρώπους να θυμούνται. Επίσης, γνωρίζουμε τη διαφορά ανάμεσα στην "αναγνώριση" και τη "θύμηση". Η αναγνώριση (το γεγονός, δηλαδή, ότι θυμόμαστε κάτι όταν το βλέπουμε, το ακούμε, το αγγίζουμε, το μυρίζουμε ή το γευόμαστε) είναι απείρως ευκολότερη από τη θύμηση (να θυμόμαστε, δηλαδή, κάτι, χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε υπαρκτός, απτός ερεθισμός).


Η ανάπτυξη της μνήμης

Πότε αρχίζει να αναπτύσσεται η μνήμη στα μωρά; Είναι ολοφάνερο πως ακόμα και πολύ μικρά μωρά, έχουν τη δύναμη της αναγνώρισης. 
Πειράματα έδειξαν ότι μωρά που δεν έχουν ακόμα συμπληρώσει μια εβδομάδα ζωής, αναγνωρίζουν τη φωνή της μητέρας τους και τη μυρωδιά από το γάλα της. Μελέτες σε λίγο μεγαλύτερα μωρά, έδειξαν ότι στους δύο μήνες τα μωρά έχουν αναπτύξει αξιόλογη ικανότητα να θυμούνται όσα έμαθαν, ενώ στους τρεις μήνες θυμούνται για πολύ περισσότερο χρόνο.
Σε μια μελέτη μωρών ηλικίας από δύο έως τεσσάρων μηνών, πάνω από την κούνια κάθε μωρού κρέμασαν ένα κινητό παιχνιδάκι και το συνέδεσαν ύστερα, με μια κορδέλα, από το ένα πόδι του μωρού. Ακόμα και τα πιο μικρά μωρά, σύντομα έμαθαν πως μόλις κλοτσούσαν, το παιχνιδάκι κινιόταν.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές απομάκρυναν το παιχνίδι. Λίγο αργότερα το κρέμασαν πάλι πάνω από την κούνια του μωρού και περίμεναν να δουν αν το μωρό θα κλοτσούσε, με τρόπο που θα έδειχνε πως αναγνώριζε το παιχνίδι κι ότι θυμόταν τι έπρεπε να κάνει για να το κινήσει. Ανακάλυψαν ότι στους δύο μήνες, τα μωρά θυμούνταν για μια περίοδο τριών ημερών κι ότι σε ηλικία τριών μηνών, θυμούνταν για μια εβδομάδα.

Οι ερευνητές προχώρησαν ακόμα περισσότερο, με ένα πείραμα που τα αποτελέσματα του θα αποκάλυπταν κι άλλα πράγματα για τις ικανότητες των μωρών. Μωρά δύο μηνών, αφού έμαθαν πρώτα την κίνηση της κλοτσιάς, έμειναν "ελεύθερα" για δεκαοχτώ ημέρες κι ύστερα συνδέθηκαν ξανά με το παιχνίδι. Στην αρχή, δεν αντέδρασαν καθόλου. Κάποιος κίνησε από πάνω τους το παιχνίδι και τότε, μετά από μερικές στιγμές, άρχισαν να κλοτσούν με δύναμη και ενθουσιασμό. Οι αναμνήσεις υπήρχαν, αλλά τα μωρά χρειάζονταν κάποια υπενθύμιση για να τις ανακαλέσουν.

Και οι γονείς έχουν αναφέρει πολλά παραδείγματα, συμπεριφοράς των μωρών τους, που μοιάζουν να υποδηλώνουν ότι τα μωρά θυμούνται ορισμένα περιστατικά του παρελθόντος. Φαίνεται πως τα μωρά έχουν πλουσιότερες αναμνήσεις μέσα στο περιβάλλον του σπιτιού τους απ' αυτές που δείχνουν στο εργαστήριο, κι αυτό δεν είναι διόλου παράξενο. Μωρά ηλικίας από εφτά μέχρι έντεκα μηνών, θυμούνται την ώρα του φαγητού τους, τη διαδικασία του μπάνιου και του ύπνου, τα αγαπημένα τους παραμύθια, ακόμα και μερικά παιχνίδια.

Σε ηλικία οχτώ μηνών, το μωρό δείχνει ότι θυμάται κάπως ένα αντικείμενο που ούτε το βλέπει ούτε το αγγίζει — μπορεί να αναζητάει, λόγου χάρη, κάποιο χαμένο παιχνίδι στο σημείο που το φυλάει συνήθως η μητέρα του. Εννέα μηνών, δείχνει πια αδιαμφισβήτητα να θυμάται πως όταν έρχεται η μπέιμπι-σίτερ φεύγουν οι γονείς του, ή ότι την τελευταία φορά που επισκέφθηκε τον παιδίατρο γνώρισε κάποια οδυνηρή εμπειρία.


Τι είναι αυτό που βοηθάει τα μωρά να θυμούνται


Φυσικά, στα περισσότερα μωρά που ζουν μια φυσιολογική ζωή, η μνήμη αναπτύσσεται χωρίς να έχει ανάγκη κάποιας συγκεκριμένης στρατηγικής από μέρους των γονιών. Ωστόσο, θα ήταν ενδιαφέρον να παρατηρήσετε ποια πράγματα κυρίως θυμάται το μωρό σας, και τι είναι αυτό που το βοηθάει να θυμάται.
Κάτι που βοηθάει πολύ τα παιδιά να θυμούνται - όπως όλους μας άλλωστε - είναι η επανάληψη. Ακούν πολλές φορές συνέχεια το όνομα τους κι έτσι μαθαίνουν να το αναγνωρίζουν.

Ευκολότερα θυμούνται τα μωρά κάτι με το οποίο έρχονται σε σωματική επαφή, παρά κάτι που παρατηρούν από μακριά και παθητικά. Επιπλέον, πιο εύκολα εντυπώνεται στη μνήμη τους ένα αντικείμενο ή μια εμπειρία που το βιώνουν με περισσότερες από μία αισθήσεις, παρά εκείνο που το προσεγγίζουν με μια μονάχα αίσθηση. Έτσι, καλύτερα θυμούνται τα μωρά όσα μπορούν να αγγίζουν και να βλέπουν ταυτόχρονα, παρά κάτι που μόνο βλέπουν —αν μπορούν να το ακούνε κιόλας, είναι ακόμα πιο βέβαιο ότι θα το θυμούνται.

Μωρά και νήπια διευκολύνονται ακόμα περισσότερο, όταν μπορούν να φτιάξουν ένα νοερό χάρτη στον οποίο εντοπίζεται το γεγονός ή η πράξη. Μέσα στη γνώριμη ρουτίνα του σπιτιού, θα θυμούνται το μπάνιο ή την κούνια τους, καθώς και τα παιχνίδια ή τις δραστηριότητες που συνοδεύουν την ώρα του μπάνιου ή του ύπνου. Για να ανακεφαλαιώσουμε: στα μωρά, όπως και στους ενήλικες, η μνήμη δεν μπορεί να ερευνηθεί απομονωμένη από άλλες φυσικές λειτουργίες. Υπάρχει αλληλεπίδραση ανάμεσα σ' αυτό που έγινε, σ' αυτό που κατάλαβε το μωρό και σ' αυτό που θεώρησε σημαντικό και ενδιαφέρον.

mother
.gr
Πηγή της πηγής: Η ανάπτυξη του παιδιού σας, από τη γέννηση μέχρι την εφηβεία, Εκδόσεις Κονιδάρη



Παιδικές αναμνήσεις 
Τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής τους,  τα παιδιά αναπτύσσονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς, δέχονται πολλές πληροφορίες και μαθαίνουν πολλά πράγματα αλλά έρευνες δείχνουν πως από αυτά τα χρόνια τα παιδιά δεν έχουν αναμνήσεις. 
Δηλαδή μεγαλώνοντας δεν θα θυμούνται από αυτή την ηλικία τα δώρα των γενεθλίων, τις οικογενειακές διακοπές και άλλα γεγονότα. 

Πως και σε ποια ηλικία λοιπόν διαμορφώνεται η μνήμη των παιδιών;
Ο εγκέφαλος των μικρών παιδιών και συγκεκριμένα η μνήμη τους, είναι υπό συνεχή ανάπτυξη και δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή τον ενηλίκων. 
Από την ηλικία των 3 μηνών, ο άνθρωπος ξεκινά να «καταγράφει» γεγονότα όπως το άγγιγμα των γονιών ή άλλες εμπειρίες που του παρέχουν τρυφερότητα και προστασία, αλλά όχι με την έννοια της συνειδητής μνήμης-ανάμνησης για μεγάλο διάστημα.

Οι επιστήμονες συμφωνούν ότι τρεις είναι οι  παράγοντες που συντελούν στην ανάπτυξη της μνήμης. 

1.     Η ανάπτυξη του εγκέφαλου και η δυνατότητα του παιδιού να αποθηκεύει πληροφορίες.
2.     Η μητρική γλώσσα η οποία είναι απαραίτητη για να εκφράσει το παιδί αυτό που θυμάται
3.     Η ανάπτυξη του "Εγώ": Στην ηλικία μεταξύ 2 και 3 χρονών τα παιδιά συνειδητοποιούν ότι είναι αυτόνομα όντα και ότι ζουν τη δική τους ζωή με παρελθόν και παρόν. Τώρα που ξέρουν να βάλουν τα πράγματα σε έναν χρονικό άξονα, αρχίζουν να θυμούνται καλύτερα.

Ανάπτυξη της μνήμης

Αμέσως μετά την γέννηση, το μωρό αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του. Ένα παιδί που θηλάζει αναγνωρίζει την μυρωδιά της μέσα σε μία εβδομάδα. Μέσα σε τρεις μήνες αναγνωρίζει πρόσωπα, αγαπημένα παιχνίδια, ήχους κλπ.  Παρόλο που το μωρό έχει την δυνατότητα να θυμάται αυτά τα πράγματα, δεν πρόκειται για απομνημόνευση γεγονότων η οποία σταδιακά  εξελίσσεται.
  • Από ενός έτους τα μωρά αρχίζουν να θυμούνται άτομα που τα βλέπουν τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Επίσης θυμούνται την ακολουθία ορισμένων πραγμάτων και αρχίζουν να μιμούνται («εάν σπρώξω την μπάλα, αυτή θα κυλήσει»).
  • Από τους 18 μήνες θυμούνται που βρίσκονται τα αγαπημένα τους παιχνίδια ή την γεύση του φαγητού που προτιμούν αλλά δεν μπορούν να θυμηθούν για παράδειγμα που άφησαν την προηγούμενη ημέρα κάτι.
  • Στα δύο χρόνια τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να απομνημονεύσουν ορισμένα πράγματα που επαναλαμβάνονται στην καθημερινότητα τους αλλά όχι κάτι που άκουσαν ή είδαν για μία μόνο φορά. Η επανάληψη υποστηρίζει την απομνημόνευση. Επιστήμονες στο Harvard  έχουν  συμπεράνει ότι τα παιδιά σε αυλή την ηλικία μπορούν να θυμούνται κάτι για πολλούς μήνες το οποίο το έχουν δει σε επαναλαμβανόμενη βάση.
  • Παιδιά στα τρία τους χρόνια μπορούν να θυμηθούν και αναπαράγουν γεγονότα που έγιναν στο παρελθόν (φυσικά δεν γνωρίζουν την χρονική στιγμή που έγινε αυτό το γεγονός, αλλά το θυμούνται αόριστα).  Στα τέσσερα χρόνια μπορούν να θυμηθούν και να περιγράψουν κάποιο συμβάν της καθημερινής ζωής τους.
  • Στα πέντε χρόνια του ένα παιδί μπορεί να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα που αφορά στο πότε θα κάνουν κάτι. Φυσικά δεν πρέπει να δίνουμε μεγάλες «λίστες», αλλά μπορούμε μέσα στην ημέρα να ορίσουμε κάποια πράγματα και το παιδί να έχει την μνήμη και την συνείδηση να το πραγματοποιήσει. Ένα παιδί πέντε χρονών, ξέρει ότι καθημερινά θα πάει στο σχολείο, ότι το Σαββατοκύριακο θα χαρεί οικογενειακές βόλτες κ.ο.κ. Θυμάται να περιγράψει και συμβάντα από προηγούμενες ημέρες, ή να αναφέρει κάτι που πρόκειται να συμβεί, βάση του «προγράμματος» του.
  • Τα… πρωτάκια θυμούνται μεν ότι πρέπει να διαβάσουν, να μελετήσουν για το σχολείο, αλλά αν δεν το έχουν σημειώσει (εάν δεν τους έχει δοθεί συγκεκριμένη γραπτή οδηγία από το δάσκαλο) δεν θα θυμούνται τι ακριβώς πρέπει να κάνουν.
Παρόλο που τα παιδιά δεν έχουν συνειδητές αναμνήσεις των πρώτων χρόνων της ζωής τους, οι πράξεις μας και τα γεγονότα που βιώνουν , καθορίζουν σημαντικά το υπόλοιπο της ζωής τους. 
Μπορεί ένα συμβάν να μην αποτελεί ανάμνηση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό το συμβάν δεν έχει θετική ή αρνητική επιρροή.
Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό οι γονείς να συμβάλουν δίνοντας αίσθηση προστασίας, ασφάλειας, στοργής και αγάπης στο παιδί κατά την ανάπτυξη του άσχετα με το εάν δεν θα υπάρχει ανάμνηση γι’ αυτά τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
  • Δώστε στα παιδιά θετικά παραδείγματα και πράξεις να μιμούνται. Επιλέξτε να τους καθοδηγείτε για το σωστό και όχι για το «τι δεν πρέπει να κάνουν».
  • Τα παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του κινδύνου και μιμούνται κάθε μας πράξη. Μην τα αποθαρρύνετε αλλά εξηγήστε τους κινδύνους που υπάρχουν ενώ για παράδειγμα χρησιμοποιείτε το μαχαίρι, ανοίγετε ένα μπουκάλι ή χρησιμοποιείτε απορρυπαντικά για τον καθαρισμό του σπιτιού.
  • Μην τους απαγορεύετε κάτι χωρίς λόγο, αλλά να τους εξηγείτε. Χρειάζεται να ξέρουν την αλήθεια, κάτι που σίγουρα «καταγράφεται» στην μνήμη τους και το «αποδεικνύουν» αργότερα με τις πράξεις τους.  
  • Τα παιδιά χρειάζονται επιβράβευση όταν θυμούνται κάτι. Μη συγκρίνετε τη μνήμη τους με αυτή των ενηλίκων. Είναι σημαντικό να ακούσουν «μπράβο που το θυμήθηκες» .
Τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης, τον κύριο ρόλο τον παίζει η οικογένεια, που αποτελεί πρότυπο για ένα παιδί. Ακόμη και εάν τα παιδιά δεν έχουν συνειδητές αναμνήσεις από τα πρώτα τους χρόνια, ασυνείδητες λειτουργίες «καταγράφονται» από τις αισθήσεις και έτσι αργότερα το μυαλό του παιδιού είναι έτοιμο να αποθηκεύσει γεγονότα της ζωής του.   

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Μητέρες εναντίον μικροβίων

Όλες οι μανούλες είναι εργαζόμενες μανούλες

ΙΩΑΝΝΑ Α. ΣΟΥΦΛΕΡΗ  
Διανύουμε την περίοδο που οι λοιμώξεις κάνουν... πάρτι. Για τις μητέρες σε απόγνωση που περνούν τις νύχτες τους με το θερμόμετρο αγκαλιά, η δρ Αθηνά Π. Κούρτη έχει ένα «πακέτο» με πολύτιμες συμβουλές  
«Όχι στην υπερπροστασία των παιδιών από τα μικρόβια, όχι στη χρήση αντιμικροβιακών προϊόντων καθαρισμού στο σπίτι,όχι στην υπερβολική χρήση αντιβιοτικών,αλλά ναι στο στρατηγικό πλύσιμο των χεριών με νερό και σαπούνι (ή με αλκοολούχο τζελ όταν δεν υπάρχει νερό), ναι στην επίγνωση των μικροβίων και των οδών που χρησιμοποιούν για τον πολλαπλασιασμό τους μέσα και έξω από το σπίτι μας και ένα μεγάλο ναι στα εμβόλια». 
Στα παραπάνω συνοψίζεται το μήνυμα που στέλνει η παιδίατρος και λοιμωξιολόγος δρ Αθηνά Π. Κούρτη μέσα από το βιβλίο της Βγάλτε τα παιδιά από τη γυάλα. Πώς να προφυλάξετε τα παιδιά σας από τα μικρόβια χωρίς να τα υπερπροστατεύετε. Με σπουδές στην Παιδιατρική Λοιμωξιολογία, στην Επιδημιολογία και στην Ανοσολογία και με εκτενές ερευνητικό έργο στο Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, η δρ Κούρτη είναι η καλύτερη σύμμαχος των μητέρων στον πόλεμο ενάντια στις λοιμώξεις. Ας αξιοποιήσουμε λοιπόν τη συσσωρευμένη εμπειρία της ειδικού και μητέρας, ιδιαίτερα τώρα που η εποχή της γρίπης είναι εδώ. Δεν υπάρχει τρόπος να πολεμηθεί ένας εχθρός ο οποίος παραμένει άγνωστος. Με αυτό το σκεπτικό το βιβλίο της ελληνίδας ερευνήτριας χωρίζεται σε δύο μέρη: το πρώτο μάς γνωρίζει την ταυτότητα και τις προτιμήσεις διαβίωσης των μικροοργανισμών που απειλούν την υγεία των παιδιών μας και το δεύτερο μάς ξεναγεί στα όπλα που διαθέτουμε σήμερα για να προστατευθούμε από αυτούς τους ανεπιθύμητους εισβολείς.
Πλύνε τα χέρια σου!  
Ανεξάρτητα από το θέμα που διαπραγματεύεται κάθε κεφάλαιο του βιβλίου, μια συμβουλή επανέρχεται συνεχώς στο πόνημα της δρος Κούρτη: Πλένετε τα χέρια σας! Μπορεί να σας φαίνετε ότι ακούτε τη μητέρα σας, αλλά η συγκεκριμένη συμβουλή είναι από εκείνες που πρέπει να υπακούμε ανεξαρτήτως ηλικίας. Το συστηματικό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών περιορίζει την έκταση των λοιμώξεων, είτε αυτές προέρχονται από ιούς είτε από βακτήρια. Πλύσιμο χεριών, λοιπόν, πριν και μετά το φαγητό, φυσικά μετά την τουαλέτα, πάντοτε μετά την παιδική χαρά ή το παιχνίδι στο ύπαιθρο, όταν έχουμε χαϊδέψει ζώα, όταν έχουμε αθληθεί, όταν έχουμε συναντηθείσυναναστραφεί με άλλο άρρωστο παιδί. Και να θυμόσαστε πως όταν λέμε ότι πλένουμε τα χέρια μας εννοούμε ότι χρησιμοποιούμε σαπούνι και νερό και κάνουμε σαπουνάδα τρίβοντας τα χέρια για ικανοποιητικό διάστημα χρόνου. 
Η ελληνίδα γιατρός συνιστά τα παιδιά να πλένουν τα χέρια τους για όσο χρόνο τους παίρνει να τελειώσουν το «Φεγγαράκι μου λαμπρό». Επισημαίνει δε πως όταν είμαστε μακριά από το σπίτι τα αλκοολούχα τζελ ή τα μαντιλάκια που περιέχουν οινόπνευμα είναι μια καλή εναλλακτική λύση ώσπου να μπορέσουμε να πλύνουμε τα χέρια μας κανονικά.
Οι παγίδες του παιδικού σταθμού  
Το ξέρουν όλοι οι γονείς ότι ο πρώτος χρόνος στον παιδικό σταθμό είναι εποχή γνωριμίας του παιδιού με τα μικρόβια. Αντίστοιχα, όσα παιδιά δεν πάνε παιδικό σταθμό θα αναβάλουν το ραντεβού τους με τα μικρόβια για το νηπιαγωγείο. Γαστρεντερικές, αναπνευστικές και δερματικές λοιμώξεις όλων των αιτιολογιών (ιογενείς, βακτηριακές, μυκητιασικές και παρασιτικές) θα πρέπει να αναμένονται λοιπόν αυτά τα πρώιμα χρόνια, λέει η δρ Κούρτη, και να μη μας πανικοβάλλουν. 
Ωστόσο, θα πρέπει να κρατήσουμε το παιδί μας στο σπίτι για να μη βοηθήσουμε στην εξάπλωση μιας λοίμωξης όταν παρουσιάζει τα εξής συμπτώματα:
* Πυρετό, ληθαργικότητα, δυσκολία στην αναπνοή.
* Διάρροια.

* Εμετό δύο ή περισσότερες φορές το προηγούμενο εικοσιτετράωρο, εκτός αν οφείλεται σε γνωστή μη μεταδοτική κατάσταση.
* Επιπεφυκίτιδα ή κοκκινίλα στα μάτια με εκκρίσεις.
* Ψείρες, εκτός αν έχει χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.
* Στοματίτιδα, συνήθως με πολλά έλκη στο στόμα και πυρετό.
* Δερματικές λοιμώξεις ως 24 ώρες μετά την έναρξη κατάλληλης θεραπείας.
* Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα 24 ώρες μετά την έναρξη κατάλληλης θεραπείας.  

Οδηγίες για τη γρίπη 


Οι κανόνες υγιεινής που ισχύουν για όλες τις λοιμώξεις ισχύουν φυσικά και για τη γρίπη. Η ελληνίδα ερευνήτρια μας γνωρίζει όμως και ορισμένες από τις ιδιαιτερότητες αυτού του ιού για να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας αναλόγως. Διαβάζουμε: «Τα άτομα που πάσχουν από γρίπη είναι πιο μολυσματικά στις 24 ώρες προτού αρχίσουν τα συμπτώματά τους και κατά τη διάρκεια των ημερών που τα συμπτώματά τους είναι πιο έντονα. Ο ιός της γρίπης μπορεί να επιβιώσει για πέντε λεπτά πάνω στα χέρια αλλά για 8-12 ώρες σε πάνινα ή χάρτινα μαντιλάκια και ως 24-48 ώρες επάνω σε μη πορώδεις επιφάνειες.
Ο ιός της γρίπης καταστρέφεται σε υψηλές θερμοκρασίες (75-100 βαθμούς Κελσίου). Επιπλέοναρκετά χημικά μικροβιοκτόνα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η χλωρίνη, το υπεροξείδιο του υδρογόνου (οξυζενέ), τα απορρυπαντικά, τα ιωδιούχα αντισηπτικά και το οινόπνευμα,είναι αποτελεσματικά έναντι της γρίπηςόταν εφαρμοστούν στην κατάλληλη συγκέντρωση και για τον κατάλληλο χρόνο».  
Μερικές από τις συμβουλές της δρος Κούρτη για την πρόληψη της μετάδοσης της γρίπης (αλλά και άλλων μικροβίων του αναπνευστικού) είναι οι ακόλουθες:
* Αποφεύγετε να φιλάτε τα παιδιά σας στο πρόσωπο όταν είστε άρρωστοι.
* Μην αφήνετε τα παιδιά να μοιράζονται πιπίλες, κύπελλα, ποτήρια, κουτάλια, πιρούνια, πετσέτες ή οδοντόβουρτσες με άλλους.
* Χρησιμοποιήστε χαρτομάντιλα για το σκούπισμα της μύτης και το φτάρνισμα. Πετάξτε το στα σκουπίδια αμέσως μετά τη χρήση.
* Στο σπίτι αλλάζετε πετσέτες συχνά και πλένετέ τες σε υψηλή θερμοκρασία.
* Πλένετε τα χέρια του παιδιού σας όταν το παίρνετε σπίτι από τον παιδικό σταθμό.
* Αποφεύγετε πλήθη και μέρη με συνωστισμό.
Αντιμικροβιακός εξοπλισμός

Σήμερα η ιατρική φαρέτρα είναι πολύ καλά εξοπλισμένη για να προλάβει και να αντιμετωπίσει τις λοιμώξεις, με τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Τι κάνουμε όμως εμείς; Φαίνεται ότι η πλειονότητα από μας χρησιμοποιεί ασκόπως τα αντιβιοτικά, ενώ παράλληλα καταφεύγει και σε μια σειρά αμφιβόλου χρησιμότητος συμπληρώματα και γιατροσόφια. Να πώς συμπυκνώνονται οι συμβουλές και τα συμπεράσματα της δρος Κούρτη για τα παραπάνω θέματα:
* Τα αντιβιοτικά με αντιβακτηριακή δράση δεν έχουν κανένα θεραπευτικό αποτέλεσμα έναντι ιογενών λοιμώξεων, που αποτελούν την πλειονότητα των κοινών παιδικών λοιμώξεων (κρυολόγημα, συνάχι, βήχας, πονόλαιμος) και είναι επομένως περιττά.
* Η χρήση αντιβιοτικών μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.
* Η ελάττωση της χρήσης αντιβιοτικών ξανακάνει τα μικρόβια ευαίσθητα στα αντιβιοτικά και είναι μια προσπάθεια που πρέπει όλοι να αναλάβουμε, και οι γιατροί αλλά και οι γονείς, οι οποίοι * Η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών οδηγεί στην ανάπτυξη αντοχής των μικροβίων στα αντιβιοτικά, δηλαδή σε μια κατάσταση όπου το αντιβιοτικό δεν μπορεί πια να καταπολεμήσει το μικρόβιο.
* Δεν πρέπει να πιέζουν τους γιατρούς να τους δώσουν αντιβιοτικά.
* Μην παίρνετε αντιβιοτικά μόνοι σας, χωρίς τη σύσταση του γιατρού σας. Πάντα να ακολουθείτε τις οδηγίες χρήσης του αντιβιοτικού που σας συνέστησε ο γιατρός σας.
* Τα εμβόλια προστατεύουν από πολλές σοβαρές λοιμώδεις νόσους της βρεφικής και παιδικής ηλικίας που άλλοτε έπαιρναν τη ζωή ή προκαλούσαν σοβαρή νοσηρότητα στα παιδιά.
* Ενημερωθείτε από αξιόπιστες πηγές για τα εμβόλια και συζητήστε όλες τις ερωτήσεις σας με τον γιατρό σας.
* Μη δίνετε στα παιδιά συμπληρώματα αμινοξέων. Διατροφή που περιέχει κοτόπουλο, κρέας, ψάρια, λαχανικά, φασόλια και γαλακτοκομικά είναι πλούσια σε αμινοξέα. Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος παρενεργειών από την κατανάλωση αυτών των τροφών, ενώ τα συμπληρώματα αμινοξέων που πωλούνται έχουν αμφίβολο όφελος και υπαρκτό κίνδυνο παρενεργειών και υπερδοσολόγησης.
* Τα παιδιά παίρνουν ικανοποιητική ποσότητα βιταμίνης C αν φροντίζουμε να ακολουθούν διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και χυμούς εσπεριδοειδών.
* Τα παιδιά παίρνουν βιταμίνη D με το γάλα και τα γαλακτοκομικά, τα οποία χρειάζεται να καταναλώνουν καθημερινά (και με τη βοήθεια του άπλετου ηλιακού φωτός).
* Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι τα παιδιά πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής με ιχνοστοιχεία.
* Αποφεύγετε βότανα και εκχυλίσματα στα παιδιά- πολλά από αυτά μπορεί να έχουν άσχημες παρενέργειες χωρίς αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα.
* Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα προβιοτικά (π.χ., γιαούρτι) βοηθούν στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση ιογενών και βακτηριακών διαρροιών, καθώς και της διάρροιας από αντιβιοτικά.
* Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση αντιβακτηριακών σαπουνιών και απορρυπαντικών (τα οποία περιέχουν την ουσία triclosan) ελαττώνει τη συχνότητα των λοιμώξεων.
* Παρά τη λεκτική σχέση, δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για να υποστηριχθεί η θεωρία ότι το κρυολόγημα σχετίζεται με έκθεση σε χαμηλή θερμοκρασία.
* Η έλλειψη ύπνου επηρεάζει την ευαισθησία σε λοιμώξεις. Είναι σημαντικό για την υγεία του παιδιού να κοιμάται για 8-12 ώρες κάθε νύχτα, ανάλογα με την ηλικία του.
* Η κοτόσουπα της μαμάς δεν βλάπτει σε περίπτωση κρυολογήματος ή πονόλαιμου και παρέχει καταπραϋντική θερμότητα.
* Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι εντριβές με οινόπνευμα έχουν δράση κατά του κρυολογήματος.
Το πλήθος των πληροφοριών που μπορεί κανείς να πάρει από το βιβλίο της κυρίας Κούρτη δεν εξαντλείται στον παραπάνω κατάλογο. Η προστασία των παιδιών στα σπορ, στην εξοχή, στη σχέση τους με τα κατοικίδια, στο ταξίδι αποτελούν βασικά θέματα του πρώτου μέρους του βιβλίου, το οποίο κλείνει με ένα κεφάλαιο αφιερωμένο στους εφήβους (σεξουαλική ζωή, τατουάζ...). Ομοίως στο δεύτερο μέρος υπάρχει εκτενές κεφάλιο για την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό, τα αντιβιοτικά και τα εμβόλια.
 
ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΑΨΟΓΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
Το φαγητό είναι πηγή πολλών μικροβίων, κάποια από τα οποία μπορεί να αποβούν θανατηφόρα. Για τον λόγο αυτόν στην κουζίνα μας θα πρέπει να ισχύουν αυστηροί κανόνες υγιεινής.
Μην τρομάζετε! Οι συστάσεις της ελληνίδας ειδικού δεν είναι δύσκολο να ακολουθηθούν και δεν απαιτούν εξωτικά υλικά: σαπούνι,νερό,χλωρίνη σε συνδυασμό με κοινή λογική περιλαμβάνει η συνταγή της για να μην ενταχθούμε στο 15% των νοικοκυριών που φιλοξενούν σαλμονέλα στο σφουγγάρι του νεροχύτη τους!
* Πλένετε καλά φρούτα και λαχανικά. Αλλάξτε νερό τουλάχιστον δύο φορές και απαλλαγείτε από τα εξωτερικά φύλλα λαχανικών όπως το μαρούλι και το λάχανο που φιλοξενούν περισσότερα μικρόβια.
* Χρησιμοποιήστε διαφορετικές επιφάνειες κοπής για ωμά κρέατα και λαχανικά.Οι πλαστικές είναι καλύτερες από τις ξύλινες για τα κρέατα καθώς δεν είναι πορώδεις (και άρα δεν παρέχουν καταφύγιο σε μικροοργανισμούς).
* Πλένετε και στεγνώνετε τα εξαρτήματα που χρησιμοποιήσατε για τον τεμαχισμό ωμού κρέατος.Ιδανικά μετά το πλύσιμο θα πρέπει να περαστούν με ελαφρό διάλυμα χλωρίνης (μια κουταλιά χλωρίνης σε ένα λίτρο νερού).
* Έχετε διαφορετικά σφουγγάρια για διαφορετικές εργασίες.Μη χρησιμοποιείτε το ίδιο σφουγγάρι για τα πιάτα και τον πάγκο της κουζίνας.Πλένετε και απολυμαίνετε (σε διάλυμα χλωρίνης) τα σφουγγάρια και τις πετσέτες καθαρισμού σε τακτά χρονικά διαστήματα.
* Στεγνώστε πιάτα,μαχαιροπίρουνα,πάγκους και σφουγγάρια.Τα μικρόβια αγαπούν την υγρασία.
* Το καλομαγειρεμένο κρέας είναι το ασφαλέστερο. * Ποτέ μην καταναλώνετε ελαφρά άψητο χοιρινό κρέας.
* Ο κιμάς,ο οποίος περνά περισσότερα στάδια ανθρώπινου χειρισμού σε σχέση με το άθικτο κρέας και μπορεί να προέρχεται από πολλά μέρη του ζώου,έχει αυξημένες πιθανότητες να φιλοξενεί μικρόβια. Πάντα τα μπιφτέκια πρέπει να είναι καλοψημένα, περισσότερο από την μπριζόλα!
* Τα πουλερικά είναι πολύ καλοί ξενιστές σαλμονέλας. Μαγειρέψτε τα καλά.
* Χρησιμοποιήστε τη λογική σας: μην αφήνετε τη γεμιστή γαλοπούλα να περιμένει (δίνετε χρόνο σε μικρόβια να αναπτυχθούν).Βάλτε την αμέσως στον φούρνο.
* Βάλτε το ψάρι στη φωτιά αμέσως μόλις το βγάλετε από το ψυγείο.Ειδικά για το ψάρι καλό είναι αυτό να μην έρχεται ποτέ σε θερμοκρασία δωματίου καθώς υπάρχει πιθανότητα παραγωγής της τοξίνης ισταμίνη. 
* Μη δίνετε στα παιδιά άβραστα ή ημιβρασμένα αβγά ή προϊόντα όπως η μαγιονέζα που γίνονται με ωμά αβγά. 
* Δίνετε στα παιδιά παστεριωμένους χυμούς φρούτων ή φρεσκοστυμένους σπιτικούς (που πρέπει να καταναλώνονται άμεσα).
* Βάλτε το φαγητό που περίσσεψε στο ψυγείο χωρίς να το αφήσετε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου.
* Στο ψυγείο βάλτε σε χωριστά σημεία τα ωμά και τα μαγειρεμένα τρόφιμα και βεβαιωθείτε ότι χυμοί από ωμό κρέας δεν έχουν πέσει πάνω σε φρούτα και λαχανικά που θα φαγωθούν ωμά.