Σήμερα είναι της Παναγίας

Σήμερα είναι της Παναγίας μας. Της πιο γλυκιάς και οικείας μορφής για όλους μας.

Σαν σήμερα όταν έγινε τριών ετών, οι γονείς της την οδήγησαν στην εκκλησία. Αυτή η είσοδος της Μαρίας στο ναό ονομάστηκε «Εισόδια της Θεοτόκου».

Μεγάλη η Χάρη Της. Να μας βοηθάει.

Με την ευκαιρία θα ήθελα να πω τα εξής:

 

Εκείνο που με ενοχλεί περισσότερο, που με γεμίζει λύπη, είναι όταν βρίζουμε την Παναγία.

Με πειράζει να ακούω να βρίζουν τους Αγίους μας, ή τους Αγίους της όποιας θρησκείας, τα ιερά και τα όσια οποιουδήποτε, αλλά για την Παναγία μας ειδικά, μου φαίνεται άδικο, απαράδεκτο και έκφραση ακραίας αχαριστίας και θα εξηγήσω γιατί.

 

Δεν υπάρχει άνθρωπος θρήσκος ή άθρησκος που σε πολύ δύσκολη στιγμή, όταν είναι σε κίνδυνο, αγαπημένο του πρόσωπο ή ο ίδιος να μην πει: «Παναγία μου!!».

Βγαίνει αυθόρμητα από το στόμα όλων μας, αυτή η κραυγή, η παράκληση, η προσευχή: «Παναγιά μου!». Το αίτημα, δηλαδή, στη δύσκολη στιγμή να βοηθήσει.

Είναι η πιο σύντομη προσευχή: «Παναγιά μου!!»

 

Και η πιο ουσιαστική, επειδή είναι έμφυτη στον καθένα μας και βγαίνει σαν ανάσα: «Παναγιά μου!!».

Το δικό της όνομα έρχεται πρώτο στα χείλη μας. Κι αυτό σημαίνει ότι τη θεωρούμε δίπλα μας, μάνα και αδελφή μας. Ένα από τα πιο αγαπημένα πρόσωπα στον έλληνα.

 

Από τη άλλη μεριά, η φοβερή ευκολία με την όποια βλαστημάμε στο όνομα της με κάνει να αγανακτώ.

Δεν είναι δυνατόν από στιγμή σε στιγμή η προσευχή μας να εναλλάσσεται με την βλαστήμια. Από το «Πανάγια μου βόηθα», τόσο εύκολα και αβασάνιστα να πέφτουμε στην ύβρη.

 

Είμαι βέβαιος ότι, εάν ήταν φανερή σαν παρουσία, κανείς μα κανείς μας δεν θα διανοούνταν να μιλήσει σε βάρος της. Τουλάχιστον δεν είναι πρέπον, ούτε  ευγενικό.

 

Γιατί αυτό είναι η βλαστήμια: μιλάμε σε βάρος της και με της πιο ακατονόμαστες εκφράσεις.  Βρίζουν τη μάνα μας και μπορούμε να κάνουμε φόνο, ενώ εδώ με μια απίστευτη, επιπόλαια ευκολία αμολάμε ό,τι να ‘ναι.

 

Μα τι άλλο είναι η Παναγιά μας, παρά η μάνα μας. Και δεν πείραξε κανένα, ποτέ. Κι αν ακόμα τη βρίσεις πάλι «Παναγιά μου» θα πεις.

 

Κόφτε την επιτέλους αυτή τη συνήθεια…

To hamomilaki

Το τέλος της περιοδείας της Μαντόνα

Το τέλος της περιοδείας της Μαντόνα, «γλυκό και κολλώδες» στην Ευρώπη, θα λάβει χώρα το Σάββατο στο ΟΑΚΑ. Ένας φίλος μου, πούλησε το εισιτήριο του. Δεν πάω είπε στην συναυλία της Madonna. Σιγά … Η παρέα μου αγόρασε το εισιτήριο, αλλά δεν γουστάρω.

 

Την είδατε να πέφτει στην Λισσαβόνα προχτές; Μα τι κάνει; Τρίβεται, τρίβεται επάνω στην κιθάρα και μετά παίρνει φόρα για να κάνει μια τούμπα και πάρτη κάτω. Μα είναι τέχνη αυτό; Τι τρίβεται έτσι; Προς τι αυτός ο σπαραγμός σαν την σκύλα που σέρνει;

Θυμάστε πριν χρόνια στο Παναθηναϊκό Στάδιο τον Boy George; Προκάλεσε, προκάλεσε και πήρε αυτό που του άξιζε. Οι Έλληνες του πέταγαν δίλιτρα κόκα-κόλας γεμάτα «ιερό» χώμα. Ήταν και το τέλος του περιφανούς Boy George.

 

Ο Κύρτσος δημοσιεύει στην City Press φωτογραφία της μπροστά σε πανό με την επιγραφή «Βασίλειο της Ελλάδος». Μαντόνα, πρόσεχε, δίνουν λεφτά για να σε δουν οι Έλληνες, αλλά δεν το έχουν και σε τίποτε να ψάχνεις εσύ να τους δεις. [City press]

 

2.000 ευρώ φτάνουν στην μαύρη τα εισιτήρια. Σιγά ρε παιδιά, σιγά την καλλιτέχνη!! Πέστε μου, αν η Μαντόνα δεν έβγαινε τσίτσιδη στο δρόμο, αν δεν φιλούσε περιπαθώς την άλλη στην πίστα, αν δεν έβγαζε βιβλία με τσόντες, αν δεν έβαζε φωτιά σε σταυρούς, αν δεν προσκυνούσε την Καμπάλα, αν δεν δώριζε τραγούδια στον Πάπα, αν δεν έπαιζε με βαρβάτους σκύλους στα βιντεοκλίπ της, ποιος θα την ήξερε; Γιατί μη μου πείτε, από φωνή μ… κι από μ… φωνάρα.

Μέτρια φωνή, μέτρια παρουσία που την φροντίζουν 45 μάστορες και 60 μαθητάδες. Πενήντα χρονών σήμερα η περιλάλητη, με την δισκογραφία χτυπάει πιένες, αλλά πρόλαβε αυτή να πουλήσει όλο το καλλιτεχνικό της μέλλον, της ερχόμενης δεκαετίας, στον Μάϊκλ Ραπίνο της “Live Nation” έναντι 130 εκατομμυρίων δολαρίων. Όμως την άλλη μέρα η μετοχή της “Live Nation” έπεσε κατά 44%. Πεθαίνει η δισκογραφία, για αυτό πούλησε τα πάντα η «θεά». Ότι μπορεί να φέρει το σήμα της το πούλησε [Big Fish, 29-6-2008].

Η Μαντόνα Λουίζ Τσικόνε - Ρίτσι είναι η δημοφιλέστερη γυναίκα της υδρογείου και ίσως αυτού του γαλαξία, μετά την αυθεντική Μαντόνα, την Παναγία. Έχει πουλήσει πάνω από διακόσια εκατομμύρια αντίτυπα σε όλο τον κόσμο, συνολικά από όλη τη δισκογραφία της, έχει υπάρξει ηθοποιός, ακριβό pin up και τα κλικ που έχουν γίνει από το φωτογραφικό φακό στο πρόσωπό της, ίσως ξεπερνούν τον αριθμό των πωληθέντων άλμπουμ της. Πρόσφατα, με ένα τετραπλό χτύπημα ως τραγουδίστρια - σκηνοθέτρια - κινηματογραφική παραγωγός - επιχειρηματίας, διεκδίκησε μια ακόμα λεόντειο μερίδα δημοσιότητας αλλά όχι με τα αναμενόμενα αποτελέσματα [ΣΙΝΕΜΑ].

 

Καπηλεύτηκε τα πάντα, και εξύβρισε, με την αρχαϊκή έννοια, τα πάντα και κέρδισε τον κόσμο όλο, αλλά έχασε την ψυχή της. Η Μαντόνα τελειώνει και το ξέρει. Και ξέρει καλά ότι πίσω της δεν αφήνει τίποτε. Τίποτε απολύτως. Το απόλυτο τίποτα. Καμιά πολιτιστική και πολιτισμική προσφορά, ενώ μπορούσε.

 

hamomilaki 

ΠΙΣΤΙΣ ΕΛΠΙΣ ΑΓΑΠΗ, ΜΕΙΖΩΝ ΔΕ ΤΟΥΤΩΝ Η ΑΓΑΠΗ

Απ. Παύλος, Προς Κορινθίους ΙΓ΄, 13.

Δεν ήξερα ότι η Σόφια της Βουλγαρίας είναι από την ελληνική λέξη σοφία. Μου έκανε μεγάλη εντύπωση. Ψάχνοντας βρήκα ότι η «ελληνική» σχολή βρίσκεται ανάμεσα στις τρεις δημοφιλέστερες ξένες φιλολογίες του Πανεπιστημίου της Σόφιας, με αποτέλεσμα οι βάσεις εισαγωγής να γίνονται κάθε χρόνο ολοένα και υψηλότερες.

Σύμφωνα λοιπόν, με το θρύλο, η Σόφια της Βουλγαρίας φέρει το όνομα της εκκλησίας, κτισμένης στην εποχή του αυτοκράτορα Ιουστινιανού(527-565). Κάποτε η κόρη του αυτοκράτορα Ιουστινιανού, η Σοφία, ήταν άρρωστη. Απ’ όλον τον κόσμο έρχονταν γιατροί, αλλά κανένας δεν μπόρεσε να τη βοηθήσει. Τότε αυτή έμαθε, ότι στη Βουλγαρία υπάρχουν ιαματικές πηγές, που μπορούν να τη θεραπεύσουν. Πηγαίνει λοιπόν εκεί, γιατρεύεται και για να ευχαριστήσει την πόλη κτίζει εκκλησία και της δίνει το όνομά της. Το σημερινό όνομα της βουλγαρικής πρωτεύουσας προέρχεται από τη επιβλητική χριστιανική βασιλική της Αγίας Σοφίας, που είναι και ένα από τα σύμβολα στο έμβλημα της πόλης.

Και συνεχίζοντας το ψάξιμο, σήμερα 17 Σεπτέμβρη, είναι η Ημέρα της Αγίας Σοφίας και των θυγατέρων της, Πίστης, Ελπίδας και Αγάπης. Είναι η γιορτή της βουλγαρικής πρωτεύουσας. Η Σόφια έχει καθιερώσει ως γιορτή της την ημέρα της προστάτριάς της.

 

Αλλά ποιες ήταν η Σοφία, η Πίστη, η Ελπίδα και η Αγάπη; Η Σοφία και οι κόρες της:
Πίστη, ετών δώδεκα
Ελπίς, ετών δέκα
Αγάπη, ετών εννιά,
έζησαν επί Αυτοκράτορα Αδριανού. Η Σοφία βάφτισε τις κόρες της από τις τρεις αρετές που κατονομάζει ο Απόστολος Παύλος στην Α΄ Προς Κορινθίους επιστολή του (ιγ΄ 13)
Όταν ο Αυτοκράτορας έμαθε ότι οι τέσσερις γυναίκες ήταν χριστιανές, διέταξε να τις συλλάβουν. Ζήτησε να παρουσιαστούν μπροστά του οι τρεις κόρες, μία-μία. Πρώτη η δωδεκάχρονη Πίστη, η οποία δε δέχτηκε να απαρνηθεί τη χριστιανική πίστη, οπότε αποκεφαλίστηκε. Ακολούθησε η δεκάχρονη Ελπίδα και η εννιάχρονη Αγάπη, οι οποίες ομοίως δεν απαρνήθηκαν την πίστη τους και αποκεφαλίστηκαν.
Η μητέρα τους Σοφία ενταφίασε με τιμές τις κόρες της και παρέμεινε για τρεις μέρες δίπλα στους τάφους τους, όπου και παρέδωσε το πνεύμα της.

Υπολογίζεται ότι απεβίωσαν περί το 137. Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των τεσσάρων στις 17 Σεπτεμβρίου.

Οι κόρες τίμησαν τα ονόματα τους, η πίστη τους, η ελπίδα τους και η αγάπη τους στον Θεό τις έδωσε την δύναμη να μη προδώσουν. Η μάνα γαλούχησε τα παιδιά της με τις αξίες της και εκείνα ανταποκρίθηκαν.

Ο δειλός άνθρωπος, διδάσκει ο σοφός Ισαάκ ο Σύρος, πάσχει κυρίως από ολιγοπιστία κι από φιλοσωματία. Ο εαυτούλης του και οι αμφιβολίες του μόνο Μοναξιά έχουν να του προσφέρουν. Ενώ η πίστη, η βεβαιότητα ότι αυτά που ελπίζεις θα συμβούν σε ελευθερώνει. Πίστη και ελπίδα και σπουδαιότερο η αγάπη. Δύναμη, ψυχή, φως, χαρά, ελευθερία.

Η μάνα δίδαξε, τα κορίτσια ανταποκρίθηκαν. Σήμερα, μπορεί να φαντάζει ασύλληπτο και ενδεχομένως ανόητο να δίνεις την ζωή σου για μια «ιδέα», για μια πίστη. Αλλά, μη φοβάστε, δεν χρειάζεται να δώσουμε την ζωή μας, απλά, ας μη σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτούλη μας, ας διδάξουμε στα παιδιά μας να στηρίζουν τον συμμαθητή τους, να μην τον καρφώνουν στην πρώτη ευκαιρία. Ας μαζέψουμε μαζί τα σκουπίδια μας από την παραλία κι ας μην τα μαθαίνουμε ότι κάποιος άλλος υποχρεούται να τα μαζέψει. Ας βοηθάμε που και που και κανέναν που έχει ανάγκη, δεν «λέει» να κοιτάμε μόνο τον εαυτούλη μας. Μαγκιά είναι να δίνεις, να βοηθάς, να συμμετέχεις. Δεν είναι μαγκιά το μέσον, η λούφα, το γλείψιμο και η κοπάνα.

Βάλε μυαλό Αγία Σοφία σ’ όλους τους γονείς που μπερδεύτηκαν και Εσείς κοριτσάκια Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη δείξτε στα παιδάκια πόση χαρά έχει να κάνεις το Καλό.

Χρόνια Πολλά σε όλες τις Σοφίες, τις Πίστεις, τις Ελπίδες και τις Αγάπες.

Χρόνια Πολλά.

Παιδοβασία: Το πρόβλημα (δεν) είναι απλό

Αγαπητέ id65, είναι σεβαστή η άποψή σου, είσαι πατέρας πληγωμένος και παρόλα αυτά καλοπροαίρετος. Κι έτσι να είσαι, επειδή πάντα υπάρχει ελπίδα. Πάντα. (Βλέπε σχόλιο προηγούμενου ποστ).

Γνωρίζουμε την έρευνα του κυρίου Γιωτάκου. Ορέστης Γιωτάκος, MD, MSc, PhD, Ψυχίατρος, Πρόεδρος «Ελληνικής Εταιρίας Μελέτης & Πρόληψης Σεξουαλικής Κακοποίησης». Είχαμε βρεθεί σε ένα Συνέδριο του, πέρυσι, παρότι είχαμε αντιρρήσεις για τον σκοπό του, (βλέπε άρθρο «Πως μπορώ να βοηθήσω»), στο Αμφιθέατρο Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, Μασσαλίας 22, στο Κολωνάκι. Συμμετείχε και η ΜΚΟ «Αλληλεγγύη», γνωρίζετε, αυτή της Εκκλησίας της Ελλάδος, δημιούργημα του μακαριστού Χριστόδουλου, επί Γενικού Διευθυντή κ. Φουρλεμάδη.

Τότε ο κ. Γιωτάκος έλεγε: «όλοι είμαστε είπε, όλοι υποψήφιοι παιδόφιλοι, αν ξεκινήσεις να βλέπεις, Εθίζεσαι»

Σαν το τσιγάρο, σαν το κάπνισμα, αν ξεκινήσεις να καπνίζεις, Εθίζεσαι.

Και στο «διάλλειμα» οι κύριοι του πάνελ κάλεσαν το ακροατήριο να επισκεφθεί ένα ιδιαίτερο χώρο για να παρακολουθήσουν την προβολή παιδοφιλικού υλικού. Παιδική πορνογραφία δηλαδή, σε συνέδριο προς χάριν της επιστήμης. Η μισή αίθουσα ακολούθησε και άλλη μισή βγήκε έξω, στο «επίσημο» διάλλειμα, όπου εμβρόντητοι παρακολουθούσαμε καθηγητή από το πάνελ να την «πέφτει» κανονικά σε φοιτήτρια και να την καλεί για να της δείξει ανάλογο υλικό.

Αλλά ας δούμε τα στοιχεία. Η έρευνα που αναφέρεις αφορά μια χρηματοδοτημένη έρευνα στις φυλακές της Τρίπολης. Τριάντα επτά (37) άτομα εξετάσθηκαν. Μόνο 37, όταν από τα περιστατικά της σεξουαλικής κακοποίησης δεν αποκαλύπτεται ούτε το 5%. Όταν από αυτά που αποκαλύπτονται, ελάχιστα καταλήγουν και ελάχιστα κατέληξαν στην συγκεκριμένη φυλακή και βέβαια στην έρευνα αυτή ουδόλως ελήφθη υπόψη της και μελετήθηκε το ψυχιατρικό πορτρέτο της τεράστιας μάζας των διακινητών παιδικής πορνογραφίας. Ασύγκριτα τα μεγέθη. 37 κρατούμενοι σε σχέση με τους χιλιάδες ελευθέρους παιδόφιλους.

Αλλά για να είμαστε σοβαροί, αν ψάξετε στο site Archive, θα βρείτε παλιότερη μελέτη του κυρίου Γιωτάκου, με τεράστια βιβλιογραφία, με τίτλο: «Παιδοφιλία: Αιτιολογία - Εκτίμηση – Αντιμετώπιση» όπου παρατίθενται στοιχεία ξένων ερευνητών σε αλλεπάλληλες χρονιές και διατυπώνεται το εξής:

«Ενδιαφέρον παρουσιάζουν τα ευρήματα σχετικά με την ψυχοπαθολογία των ατόμων αυτών. Βρέθηκε ότι λιγότεροι από 5% πάσχουν από ψυχωτική συνδρομή, ενώ η κύρια διάγνωση σε επίπεδο προσωπικότητας είναι η διαταραχή προσωπικότητας ψυχοπαθητικού τύπου. Οι Abel et al (1985) όμως βρήκαν ότι μόνο 12% αυτών που παρακολουθούνταν στα εξωτερικά ιατρεία είχαν διάγνωση διαταραχής προσωπικότητας ψυχοπαθητικού τύπου, ενώ οι Serin et al (1994), βρήκαν ότι 7,5% μόνο σκόραραν υψηλά στην κλίμακα ψυχοπαθητικότητας του Hare.»

5 έως 12% από τους παιδόφιλους που παρακολουθούσαν είχαν κάποιο πρόβλημα. 5 έως 12%. Δηλαδή από τους 100 οι 7,5 ήταν ας πούμε ψυχωσικοί. Οι υπόλοιποι ήταν μια χαρά.

Μια χαρά είναι, φίλε μας, αυτοί όλοι οι κακοποιοί. Γνωρίζουν τι κάνουν, απλά πιστεύουν ότι δεν θα συλληφθούν, ότι είναι μάγκες και πωρώνονται και το εντάσσουν στην ζωή τους, κανονικά, όπως οι καπνιστές το τσιγάρο.

Ελεύθερα, χωρίς προδιάθεση, βλέπουν, ανταλλάσουν υλικό, αγοράζουν υλικό, νοικιάζουν ζωές, σκοτώνουν ψυχές.

Αυτοί είναι οι παιδόφιλοι, οι ΠΑΙΔΟΒΑΤΕΣ και δεν έχουν κανένα ελαφρυντικό.

Σχέση γονιού και εφήβου

Παρακαλούμε, γονείς, μη συγκρούεστε με τα παιδιά σας, με τους νέους. Είναι στην δυσκολότερη ηλικία. Ακούστε προσεκτικά αυτά που έχουν να σας πουν.

Δείξτε όση αγάπη μπορείτε περισσότερο. Οικοδομείστε σχέση εμπιστοσύνης. Μην εισπράττετε προσωπικά την κριτική τους. Η κριτική τους αφορά όλους τους γονείς, όλη την προηγούμενη γενιά. Θεωρούν ότι επικρατεί χάσμα μεταξύ γονιών και νέων. Μη προσπαθήσετε να τους πείσετε ότι κάνουν λάθος. Απλά αντιμετωπίστε ήρεμα την συμπεριφορά τους. Είναι μεγάλοι πλέον, έχουν άποψη, ο κόσμος που τους προσφέρουμε δεν τους αρέσει και έχουν δίκαιο. Δείξτε τους σεβασμό. Χρειάζεται κόπος και προσπάθεια για να κερδίσετε εσείς οι γονείς την εμπιστοσύνη των εφήβων σας. Η συνέπεια και η ειλικρίνεια είναι απαραίτητες προϋποθέσεις για να δημιουργηθεί ισχυρή εμπιστοσύνη μεταξύ σας.

Ακούστε τους. Η προσεκτική ακρόαση είναι η βάση της καλής επικοινωνίας. Αν αγαπητοί γονείς κάνετε άλλα πράγματα ενώ σας μιλάει ο γιος ή η κόρη σας, δίνετε την εντύπωση ότι υποβαθμίζετε την συνομιλία στη συγκεκριμένη στιγμή.

Οι ερωτήσεις προς τα παιδί δεν πρέπει να έχουν μορφή ανάκρισης. Προσεγγίστε τα με υπομονή και ήπιο τρόπο. Η επικριτική προσέγγιση δεν βοηθά. Μην πείτε: «είδες που σου τα ‘λεγα»; ειδικά όταν πρόκειται για μια δυσάρεστη εξέλιξη, δεν θα σας ξαναμιλήσουν άνετα, δεν θα μοιραστούν το πρόβλημά τους την επόμενη φορά. Εσείς έχετε το πάνω χέρι, απλά χειριστείτε το θέμα ήρεμα. Σκεφθείτε: «Ήρεμη Δύναμη» και χαλαρώστε, μαλακώστε. Το δικό σας το παιδί είναι απέναντί σας.

Βγάλτε όσα αποθέματα αγάπης έχετε μέσα σας. Δείξτε το εμπράκτως. Κάντε αυτό που θα σας ζητήσουν. Αντιμετωπίστε τους σαν ίσος προς ίσον. Είναι ισότιμοι σας κι ας στηρίζονται οικονομικά ακόμη από σας.

Αν αντιδράσετε και επιμείνετε, τα αποτελέσματα είναι γνωστά απογοήτευση, κατάθλιψη και απομάκρυνση από το σπίτι.

Δεν έχετε πλέον επιρροή επάνω τους λόγω διαφοράς ηλικίας, πρέπει να κερδίσετε την εμπιστοσύνη τους και αυτό προϋποθέτει αγάπη. Ελάτε στην θέση τους. Όχι καυγάδες, για κανένα λόγο, ούτε με τον νεολαίο, ούτε μεταξύ σας.

Βγάλτε όλα τα αποθέματα της ΑΓΑΠΗ σας. Η επικοινωνία μεταξύ γονιού και εφήβου δεν είναι εύκολη υπόθεση. Κατανοήστε ότι συχνά για τον νέο, αγάπη σημαίνει χρόνος μαζί του. Κι αν τώρα δεν σας δίνει χρόνο, να δείξετε υπομονή, να περιμένετε, απλά δείξτε ότι είστε διαθέσιμοι. Μη του κολλάτε, πότε θα φάει πότε θα διαβάσει και τι θα κάνει στην ζωή του. Έχει προβλήματα από μόνος του, μη του προσθέτετε τα δικά σας.

Δεν θα έχετε απαντήσεις για όλα τα προβλήματα που αντιμετωπίζετε. Ρωτήστε το παιδί μέσα σας τι να κάνετε. Αφουγκραστείτε το δικό σας παιδί, έχετε πολλά να μάθετε. Βγάλτε την Αγάπη για το παιδί σας πάνω – πάνω και όλα θα πάνε καλύτερα.

Με αγάπη

Το χαμομηλάκι

Ευριπίδη Μήδεια: τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν …

Στην προσπάθειά του να ολοκληρώσει το μονόλογό του ο Ιάσονας-Νίκος Ψαράς αναφώνησε «έλεος» για τις διαμαρτυρίες του κοινού κι αυτό ανταπάντησε: «αυτό ζητάμε κι εμείς τόσες ώρες, έλεος».
Μια μεγάλη παρεξήγηση από έναν αλαζόνα ερευνητή που φαίνεται πως πλέον δεν έχει καμία σχέση με τη θεατρική πράξη, που δεν γνωρίζει τι είναι αρχαίο δράμα, θέατρο με ηθοποιούς μιας άλλης εθνότητας, νοοτροπίας και κουλτούρας ήταν η «Μήδεια» του Ανατόλι Βασίλιεφ. Ακόμα δεν καταλάβαμε γιατί ο Ρώσος σκηνοθέτης ανέβασε την τραγωδία του Ευριπίδη και όχι την ομώνυμη παρωδία του Μποστ αφού είχε στο μυαλό του να στήσει αυτό το τραγελαφικό πανηγύρι. Μαρία Κρύου, αθηνόραμα.gr - 21/8/2008

Πάνε χρόνια, ήταν μια παράσταση της Αντιγόνης στην Επίδαυρο, με την Μαρία Σκούντζου σε σκηνοθεσία Ρεμούνδου και χορογραφία Χάρη Μανταφούνη. Τότε, αφού το φιλοθεάμον κοινό περίμενε την έναρξη της παράστασης μέχρι να ανέβει ο Κατσιφάρας με την μερσεντές του πάνω στον ιερό χώρο, καθυστερημένος, μαρσάροντας και αφήνοντας σύννεφο σκόνης, ο Σοφοκλής δεν άντεξε βγήκε από τον μνήμα του και γιουχάρισε τον Χορό που χόρευε συρτάκι με μπουζουκάκι ντυμένος με κουστουμάκια.

Γιατί; Γιατί αυτά τα κόλπα; Τι τα χρειάζονται αυτά οι αρχαίες τραγωδίες; Δεν αρκεί το δράμα για να συνεπάρει; Θέλει και κόλπα;

[125]

τῶν γὰρ μετρίων πρῶτα μὲν εἰπεῖν
τοὔνομα νικᾷ, χρῆσθαί τε μακρῷ
λῷστα βροτοῖσιν

Τα απλά· τα απλά·

εύκολα και ωφέλιμα είναι τα απλά
και βαστούν πολύ·

Δεν αρκεί ο μύθος, ο λόγος, η διδασκαλία του Ευριπίδη στην Μήδεια και χρειαζόμαστε «κόλπα» για να συνεπάρουμε του κοινό;

Η Μήδεια, κυριεύεται από ερωτικό πάθος για τον Ιάσονα, και τον βοηθά να κλέψει το Χρυσόμαλλο Δέρας. Για χάρη του δολοφόνησε τον αδελφό της, προκάλεσε τον θάνατο του γηραιού Πελία, οδηγώντας τις κόρες του να τον κομματιάσουν. Η είδηση, το κακό νέο απλώνεται. Είναι ο κίνδυνος να συνεταιρίζεσαι με μια μάγισσα, μια φόνισσα, που εξαιτίας της δεν έχεις τόπο να σταθείς! Στη Κόρινθο, όπου καταφεύγει το ζευγάρι, η θυγατέρα του βασιλιά σαγηνεύεται από τον ωραίο ξένο, ο Ιάσονας απαρνιέται τη Μήδεια και, αποφασισμένος να ξαναπαντρευτεί, περιμένει να εγκαταλείψει η γυναίκα του τη πόλη. Η Μήδεια στέλνει στην νεαρή γυναίκα ένα φόρεμα ποτισμένο με φαρμάκι, που τη καίει ολόκληρη μαζί με τον βασιλιά της Κορίνθου, που έτρεξε να σώσει την κόρη του. Μόλις η Μήδεια βεβαιώνεται πως ο Ιάσονας έχει πια χάσει τα πάντα, με τα ίδια της τα χέρια σκοτώνει τα δύο παιδιά τους και φεύγει για την Αθήνα. Κι ο Ιάσονας, συνυπεύθυνος κι αυτός, ο πρώην ήρωας, ο ένδοξος βασιλιάς, ο ημίθεος, μόνος, στην απόλυτη μοναξιά επισκέπτεται την Αργώ για να κλάψει κι εκεί ένα σάπιο ξύλο από το φημισμένο πλοίο πέφτει στην … κεφάλα του και πάει.

Την Μήδεια δίδαξε ο Ευριπίδης το 431 στην Αθήνα, την χρονιά που άρχισε ο Πελοποννησιακός Πόλεμος (431-404 π. Χ.). Πόλεμος, λοιμός, όλα τα δεινά. ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ. Από την απόλυτη ακμή η Αθήνα, στην παρακμή. Από την απόλυτη δόξα ο Ιάσονας στην απόλυτη μοναξιά, παρασέρνοντας στον όλεθρο τόσους και τόσους γύρω του. Τραγική φιγούρα η Μήδεια, η μάνα που φτάνει μέχρι το χειρότερο, σκοτώνει τα παιδιά της από απόγνωση.

Δεν φτάνουν αυτά για παιχτεί το έργο; δεν φτάνουν, χρειάζονται και κόλπα;

Υπεύθυνοι απολύτως για τις πράξεις τους οι άνθρωποι, με ελεύθερη βούληση επέλεξαν τον δρόμο τους και ενός κακού μύρια έπονται.

[1415–1418]

Χορός. πολλῶν ταμίας Ζεὺς ἐν Ὀλύμπῳ͵

πολλὰ δ΄ ἀέλπτως κραίνουσι θεοί·

καὶ τὰ δοκηθέντ΄ οὐκ ἐτελέσθη͵

τῶν δ΄ ἀδοκήτων πόρον ηὗρε θεός.

Πολλά κρατάει ο Δίας για τους θνητούς

Πολλά οι θεοί μοιράζουν χωρίς να το προσμένουμε.

Όσα προσμένουμε δεν γίνονται

Και τα απρόσμενα ο θεός βρίσκει τρόπο

να τα εκτελέσει.

Αυτά μόνο αρκούν για να θυμούνται οι άνθρωποι πως στο χέρι τους είναι η ευτυχία ή δυστυχία. Η επιλογή του Καλού από το κακό. Δεν χρειάζονται «κόλπα» στην Επίδαυρο, ο Ευριπίδης μόνος του φτάνει και περισσεύει.

Αφορμή δόθηκε, ευκαιρία για μελέτη και όχι μόνον, από την ανάρτηση του Τζεφέρη Πέτρου H «Μήδεια» του A. Βασίλιεφ και το δικαίωμα στην αποδοκιμασία.

Το χαμομηλάκι 

 

 

Μαθήματα πολιτισμού στην γενέτειρα του πολιτισμού

Δεν πίστευα, ότι μπορεί ένας πατέρας που έχασε το γιο του με τον χειρότερο τρόπο, θα μπορούσε να αναφέρεται στην απώλεια ως η «κακιά ώρα».
Δεν το πίστευα, έλεγα ότι υποκρίνεται. Το παιδί του ήταν σε καταστολή ακόμη κι έλεγα, θα φύγει από την χώρα μας με ζωντανό ή νεκρό το παιδί του και μετά θα μας τα χώσει. Σκεφτόμουν, ότι λυντσάρισαν τον γιο του και ο πατέρας έλεγε: να φύγουμε από εδώ, νεκροί ή ζωντανοί και μετά θα τα πούμε. Μ’ αυτούς τους βάρβαρους που μπλέξαμε, ας προσέχουμε, ας μην τους προκαλούμε.

Και επέτρεψε ο πατέρας την παύση της μηχανικής υποστήριξης του παιδιού του και το παιδί «έφυγε», αναχώρησε, για καλύτερους κόσμους. Η μάνα, στο άκουσμα της είδησης κατέρρευσε, δεν μπόρεσε να μπει στο αεροπλάνο.

Και είπα, μάλιστα, θα πάρει το νεκρό παιδί του ο πατέρας, θα πάει στην πατρίδα του και εκεί εκ του ασφαλούς, θα μας τα ψάλλει.

Τίποτε από αυτά δεν έγινε. Έγινε αυτό, το απρόσμενο, το απίστευτο, αυτό που ανέδειξε το μεγαλείο του ανθρώπου, αυτό που ένα μόνο του μπορεί να αντιπαραταχτεί απέναντι σε όλες τις βρωμιές που κουβαλάμε σαν άνθρωποι.
Έγινε αυτό που μας δίνει ελπίδα, που μας λέει ότι δεν χάθηκε η ανθρωπιά.

ΔΩΡΙΣΕ τα όργανα του παιδιού του, στη χώρα που αφαίρεσε την ζωή του παιδιού του.

Γιατί, κύριοι, η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του παιδιού του.

Η χώρα μας, που λειτουργεί με μπράβους της νύχτας, που αντικαθιστούν την αστυνομία, που παίρνουν το «κράτος» στα χέρια τους, που λένε «εγώ είμαι ο νόμος».

Η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του, οι Μυκονιάτες που βολεύονται με τα φράγκα και ανέχονται και επιτρέπουν την μίσθωση του νησιού τους για πάσα χρήση. Όσο πιο βόρβορος, πιο λάσπη καλύψει το νησί τους τόσα παραπάνω φράγκα θα πάρουν.

Η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του παιδιού, όταν ο κάθε υπουργός θέλει ένα σκάφος και μια βίλα στο νησί των ανέμων και ξεπουλάει τον ήλιο, την θάλασσα, το γαλάζιο, την Ελλάδα σε πλειστηριασμό στην μπίζνα της νύχτας και της μέρας.

Η χώρα μας αφαίρεσε την ζωή του παιδιού, όταν το προϊόν μας διαφημίζεται στα πέρατα του κόσμου και αναδεικνύεται το άριστο: Η Καλύτερη Ελευθεριότητα στο Λαγανά, στα Μάλια, στη Ρόδο (άμα δεν καεί όλη) και στην Μύκονο. Ελάτε να πάρετε, η καλύτερη ελευθεριότητα. Δεν είμαι σεμνότυφος, αλλά δεν μας αξίζει να πουλάμε τέτοια προϊόντα, έχουμε καλύτερα, πολύ καλύτερα.

Τα καλύτερα προϊόντα έχουμε και πουλάμε τα χειρότερα.

Ο πατέρας του αδικοχαμένου παιδιού, έδωσε μια ευκαιρία στην χώρα μας. Την μέγιστη ευκαιρία.
Απάλειψε την μπόχα μας και εξάγνισε την βρώμα μας.

ΕΛΛΑΔΑ μας έχεις μια ευκαιρία, αξιοποίησέ την. Πήρες το μάθημα σου Ελλάδα, Μάθημα ήθους και αξιοπρέπειας.

Μέσα στην απόλυτη μισανθρωπία, ο Ύμνος στην ανθρωπιά.

Στο βωμό του συμφέροντος και της «πάρτης» μας, ο Αλτρουισμός σε όλο του το μεγαλείο