Σελίδες

Πέμπτη 10 Μαρτίου 2011

«Ασπίδα» κατά του καρκίνου το γάλα που ήπιαμε ως παιδιά “Shield” Against cancer drank milk as children

Τα παιδιά που πίνουν καθημερινά και επί σειρά ετών γάλα, διατρέχουν όταν μεγαλώσουν 40% λιγότερες πιθανότητες να αναπτύξουν καρκίνο του παχέος εντέρου, σύμφωνα με μία νέα μελέτη.
Επιστήμονες από τη Νέα Ζηλανδία διαπίστωσαν ότι ένα ποτήρι γάλα την ημέρα έχει ισχυρές αντικαρκινικές ιδιότητες.
Children who drink daily and for many years milk
when they grow at 40% less likely to develop colon cancer,
according to a new study. more...
«Τα ευρήματά μας υποδηλώνουν ότι η καθημερινή κατανάλωση γάλακτος κατά την παιδική ηλικία μπορεί να ελαττώσει τη συχνότητα του καρκίνου του παχέος εντέρου, πιθανώς χάρη στην προστατευτική δράση του ασβεστίου», δήλωσε ο επικεφαλής ερευνητής δρ Μπράιαν Κοξ, αναπληρωτής καθηγητής στην Μονάδα Επιδημιολογίας του Καρκίνου Hugh Adam του Πανεπιστημίου του Οτάγκο.
Η μελέτη βασίστηκε στην ανάλυση στοιχείων για τα άτομα που γεννήθηκαν στη Νέα Ζηλανδία μεταξύ 1941 και 1956. Στην χώρα αυτή, ίσχυε από το 1937 έως το 1967 ένα κυβερνητικό πρόγραμμα καθημερινής χορήγησης γάλακτος στα παιδιά.
Όπως έδειξε η ανάλυση, παρ’ ότι η Νέα Ζηλανδία είναι μία από τις χώρες με τα περισσότερα κρούσματα καρκίνου του παχέος εντέρου στον κόσμο, σε όσους γεννηθεί την περίοδο που εξετάστηκε είναι κατά 50% λιγότερα απ’ ό,τι στις υπόλοιπες γενιές.
Οι ερευνητές πιστεύουν ότι το ασβέστιο του γάλακτος συμβάλλει στην εξουδετέρωση των καρκινικών κυττάρων και ότι η συσσώρευσή του στον οργανισμό συμβάλλει στην προστασία από τη νόσο.
Το κλειδί όμως είναι να πίνει ένα παιδί γάλα κάθε μέρα και επί πολλά χρόνια: ο κίνδυνος ήταν κατά 40% μικρότερος για όσους εθελοντές έπιναν στα μικράτα τους καθημερινά γάλα, επί τουλάχιστον 6 χρόνια.
Η νέα μελέτη δημοσιεύεται στην Αμερικανική Επιθεώρηση Επιδημιολογίας (AJE).

Τετάρτη 9 Μαρτίου 2011

Σαμποτάζ στον μητρικό θηλασμό

«Η βιομηχανία δίνει εκατομμύρια για το ξένο γάλα, αλλά και η Ελληνίδα μάνα έχει τεράστια ευθύνη. Δεν νοείται να έχει άδεια τοκετού ένα χρόνο και να μη θηλάζει το παιδί της»

Της Γαληνης Φουρα

Μαιευτήρια σαμποτάρουν τον μητρικό θηλασμό και προωθούν συγκεκριμένες μάρκες βρεφικού γάλακτος. 
Το «πάρτι» με τις εταιρείες γάλακτος, όπως αποκάλυψε έρευνα της Εθνικής Επιτροπής Θηλασμού και του Ινστιτούτου Υγείας του Παιδιού, συνεχίζεται, αφού μαιευτικές κλινικές έχουν αναλάβει την προώθηση των προϊόντων τους με τη μορφή δώρων προς τις μητέρες. 

Η πρώτη εκτροπή που ανέδειξε η έρευνα είναι
ότι σε πολλά μαιευτήρια το βρέφος αποχωρίζεται
από τη μητέρα του και στο διάστημα αυτό
μπορεί να πάρει ξένο γάλα,
συχνά χωρίς να ερωτηθούν οι γονείς.
Εφτά στις δέκα μητέρες (67%) φεύγουν από το μαιευτήριο με μια συνταγή «για να υπάρχει στο σπίτι σε περίπτωση που χρειαστεί», ακόμη κι όταν θηλάζουν στο μαιευτήριο και τουλάχιστον μία στις τρεις (36%) με δείγματα σε σκόνη κατά παράβαση της νομοθεσίας. Έτσι εξηγείται γιατί έχουμε εντυπωσιακά μικρά ποσοστά μητρικού θηλασμού. Παρ’ ότι οι περισσότερες Ελληνίδες έχουν διάθεση να θηλάσουν, στον έκτο μήνα θηλάζει αποκλειστικά μόλις το 0,9% έναντι 12% στις ΗΠΑ.

Οι συνέπειες είναι σοβαρές για την υγεία του βρέφους και της μητέρας, ενώ παράλληλα, σύμφωνα με εκτιμήσεις παιδιάτρων, ο οικογενειακός προϋπολογισμός επιβαρύνεται περίπου με 5.000 ευρώ για το γάλα που χορηγείται τα δύο πρώτα χρόνια της ζωής του παιδιού.  
Η πρώτη εκτροπή που ανέδειξε η έρευνα είναι ότι σε πολλά μαιευτήρια το βρέφος αποχωρίζεται από τη μητέρα του και στο διάστημα αυτό μπορεί να πάρει ξένο γάλα, συχνά χωρίς να ερωτηθούν οι γονείς. Μόλις στο 27% των τοκετών φέρνουν το νεογέννητο στη μητέρα την πρώτη ώρα για να θηλάσει. Το 88% των Ελληνίδων ξεκινάει τον θηλασμό, τα βρέφη όμως παίρνουν παράλληλα και γάλα σε σκόνη. Μόνο το 41% θηλάζει αποκλειστικά από την πρώτη ημέρα. Τον πρώτο μήνα το ποσοστό αυτό πέφτει ακόμα περισσότερο, μόλις 20,7% των Ελληνίδων θηλάζουν αποκλειστικά τα παιδιά τους και τον τρίτο οι μισές από αυτές (11,1%).
«Η βιομηχανία δίνει εκατομμύρια για το ξένο γάλα», υπογραμμίζει στην «Κ» η διευθύντρια της Α΄ Παιδιατρικής Kλινικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Μαρία - Αδαμαντία Μαλλιαρού, «αλλά και η Ελληνίδα μάνα έχει τεράστια ευθύνη. Δεν νοείται να έχει άδεια τοκετού ένα χρόνο και να μη θηλάζει το παιδί της». Η κ. Μαλλιαρού χαρακτηρίζει «εγκληματική πράξη» τη χορήγηση αναστολέων γαλουχίας (χάπια) στις μητέρες για να κόψουν το γάλα. «Αυτό απαγορεύεται από τη διεθνή βιβλιογραφία», τονίζει και προσθέτει ότι στο πλαίσιο του ανταγωνισμού τα μαιευτήρια θα γίνουν στο μέλλον περισσότερο «φιλικά» προς τα βρέφη.
Προς το παρόν, κανένα κρατικό ή ιδιωτικό μαιευτήριο δεν έχει πιστοποιηθεί ως Baby Friendly Hospital, όταν η Τουρκία έχει πιστοποίηση για 150 κλινικές. Αυτό προσπαθεί τώρα η Εθνική Επιτροπή Θηλασμού με επικεφαλής τον πρόεδρό της καθηγητή Παιδιατρικής του Πανεπιστημίου Αθηνών Γεώργιο Χρούσο. «Με επιχορήγηση από τα ΕΣΠΑ πρόκειται να συγκροτηθεί γραφείο που θα ελέγχει ποιες κλινικές διαθέτουν τις αναγκαίες προϋποθέσεις που έχει θέσει η ΠΟΥ», ανέφερε στην «Κ» ο καθηγητής. «Πρόσφατα ξεκίνησε στην Ελλάδα το rooming in και άρχισαν να μην κρατούν τα βρέφη μακριά από τις μητέρες τους. Το μητρικό γάλα περιέχει πολλές βιοενεργές ουσίες και δεν είναι εύκολο παρά τις προσπάθειες να το μιμηθούν, διότι υπερτερεί παντού. Το IQ των παιδιών που θηλάζουν είναι κατά τι υψηλότερο, παθαίνουν πολύ λιγότερες γαστρεντερίτιδες και τροφικές αλλεργίες τον πρώτο χρόνο της ζωής, έχουν μικρότερη πιθανότητα να γίνουν παχύσαρκα. Το κόστος για τις υπηρεσίες είναι μεγάλο».
Κόστος 5.000 ευρώ
Ο διευθυντής της Παιδιατρικής Kλινικής του νοσοκομείου Ξάνθης, Δημ. Αδαμίδης, εκτιμά ότι το κόστος για τη χορήγηση ξένου γάλακτος για την οικογένεια τα δύο πρώτα χρόνια φτάνει τα 5.000 ευρώ. 
«Το μητρικό γάλα προστατεύει από οξεία γαστρεντερίτιδα κατά 53%, από αλλεργία στο γάλα (79%), από πνευμονία (27%). Το 8% των βρεφών εμφανίζει αλλεργία και το θεραπευτικό γάλα είναι πολύ ακριβό. Εκτιμώ ότι μόνο γι’ αυτές τις τρεις αιτίες εάν οι μητέρες θήλαζαν το σύστημα υγείας θα μπορούσε να εξοικονομήσει 2.000 ευρώ ανά βρέφος. Στις ΗΠΑ έχουν εκτιμήσει (Pediatric 2010) ότι θα εξοικονομούσαν 13 δισ. δολ. ετησίως και θα προλαμβάνονταν 900 θάνατοι κυρίως στη βρεφική ηλικία εάν η συντριπτική πλειοψηφία των μητέρων θήλαζε αποκλειστικά έως τον έκτο μήνα.»

Ένα μικρό παραμύθι για το χαμομηλάκι Δυο μικρά ποντικάκια

Αγαπητό χαμομηλάκι καλησπέρα,
είμαι αναγνώστρια της σελίδας σου και πρόσφατα έγραψα ένα παραμυθάκι  (και έκανα και επιμέλεια/προσαρμογή των εικόνων) για τα παιδάκια μου. Έτσι είπα να σου το στείλω και αν θέλεις μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις στην σελίδα σου

Με εκτίμηση
Γιάννα

Καλλιόπεια


Ευχαριστούμε πολύ Γιάννα,
για το όμορφο παραμυθάκι :)

Τρίτη 8 Μαρτίου 2011

Τι πιο όμορφο από ένα παραμύθι! Παραμύθια: Για σωστή γλωσσική ανάπτυξη των παιδιών

«Μια φορά και έναν καιρό …»
Μια αγαπημένη φράση μικρών και μεγάλων. Μια φράση που στα παιδιά ανοίγει τους ορίζοντες της φαντασίας και τα κάνει να ταξιδέψουν σε μέρη μακρινά και άγνωστα ενώ στους μεγάλους φέρνει όμορφες και γλυκές αναμνήσεις!
Τι πιο όμορφο από ένα παραμύθι!
Συμβουλές για το πώς μπορεί να γίνει το παραμύθι μάθημα και να ζήσει αυτό καλά και εσείς καλύτερα!
- Σε παιδιά μικρής ηλικίας 2- 5 ετών να διαλέγετε μεγάλα εικονογραφημένα παραμύθια. Μέσα από τις εικόνες εμπλουτίζετε το λεξιλόγιό του μαθαίνοντάς του καινούρια ρήματα και ουσιαστικά.
- Βάλτε χρώμα στη φωνή σας και ενθουσιασμό στο διάβασμά σας για να κρατήσετε περισσότερο το ενδιαφέρον του παιδιού σας.
- Ξεκινάτε εσείς τη φράση και παραλείψτε λέξεις κάνοντας παύση για να ολοκληρώσει το παιδί.
- Κάντε ερωτήσεις κατά τη διάρκεια της ανάγνωσης για να σιγουρευτείτε ότι το παιδί σας παρακολουθεί και έχει καταλάβει την ιστορία για να μπορέσει να συνεχίσει.
- Ρωτήστε το ‘και μετά τι θα γίνει;’ για να ενισχύσετε τον τομέα της φαντασίας του.
- Ενσωματώστε και δικές σας ερωτήσεις τύπου: « Και τώρα τι θα κάνει;», « Που μπορεί να κρυφτεί;», « Τι είναι σωστό να κάνει;» για να ενισχύσετε την κριτική του ικανότητα και την εύρεση λύσης προβλημάτων.
- Βάλτε συναισθήματα, για το πώς νοιώθουν οι ήρωες, για να αρχίσει να κατανοεί τα συναισθήματα και τις καταστάσεις που τα προκαλούν.
- Βάλτε το να διηγηθεί το παραμύθι και στον μπαμπά για να ενισχύσετε την αφηγηματική του ικανότητα.
- Μπορείτε να βάλετε και στόχους γνωστικούς, όπως να του μάθετε τα χρώματα, τα μέρη του σώματος, τις έννοιες.
- Διαβάστε το παραμύθι πολλές φορές μέσα στο μήνα ώστε στο τέλος να είναι σε θέση να σας το διηγηθεί μόνο του με τη χρήση εικόνων.

Μέσα από τα παραμύθια μαθαίνονται πολλά, αλλά προσοχή, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι πρέπει να παραμένει πάντα παραμύθι … και όχι μάθημα!!!

Πατρώνη Λάουρα - Λογοθεραπεύτρια www.childit.gr

Δευτέρα 7 Μαρτίου 2011

Έθιμα της Καθαρής Δευτέρας σε όλη την Ελλάδα Clean Monday: A public holiday in Greece

Η Καθαρά Δευτέρα ονομάστηκε έτσι από τον χριστιανικό λαό και σημαίνει πνευματική και σωματική "κάθαρση". Επίσης μια άλλη εκδοχή είναι πως ονομάστηκε έτσι επειδή οι νοικοκυρές καθάριζαν τα σκεύη τους όλη μέρα από το φαγοπότι της αποκριάς.


Clean Monday in Greece
Μια χαρακτηριστική λέξη που χρησιμοποιούμε είναι τα Κούλουμα που είναι η καθαροδευτεριάτικη έξοδος και το πέταγμα του χαρταετού. 
Κατά τον Νικόλαο Πολίτη, πατέρα της ελληνικής λαογραφίας, τα κούλουμα προέρχονται από τη λατινική λέξη Culumus που σημαίνει αφθονία αλλά και το τέλος, δηλαδή το τέλος της αποκριάς. Ό,τι κι αν σημαίνει όμως η λέξη αυτή στις μέρες μας είναι ημέρα διασκέδασης, φαγητού και οικογενειακής συνύπαρξης.
Την ημέρα αυτή συνηθίζονται οι εκδρομές σε κοντινούς προορισμούς, άλλωστε είναι μια γιορτή που ταιριάζει περισσότερο στην επαρχία με φόντο τη φύση και το πράσινο.

Η χαρά όλων αλλά ιδιαίτερα των παιδιών
είναι το πέταγμα του χαρταετού
που θέλει ιδιαίτερη μαστοριά
και ιδανικές καιρικές συνθήκες.
Κάποιες πληροφορίες ερμηνεύουν το πέταγμα του χαρταετού σαν την επιθυμία του ανθρώπου να διώξει μακριά το κακό.

Έθιμα της Καθαρής Δευτέρας
  • Βόνιτσα, το έθιμο του "Αχυρένιου Γληγοράκη"
    Ο Γληγοράκης λέγεται ότι ήταν ψαράς και απαρνήθηκε τη θάλασσα ψάχνοντας τη μοίρα του στη στεριά. Οι σημερινοί ψαράδες της Βόνιτσας καταδικάζουν αυτήν του την πράξη και κάθε τέτοια μέρα τον τιμωρούν. Φτιάχνοντας λοιπόν έναν αχυρένιο ψαρά, τον δένουν σ' ένα γάιδαρο και τον γυρνούν σε όλο το χωριό. Όσο περνά η μέρα στήνουν μεγάλο γλέντι με τραγούδι και χορό και στη συνέχεια ρίχνουν τον καημένο τον Γληγοράκη σε μια βάρκα που φλέγεται στ' ανοιχτά.
  • Ο "Βλάχικος Γάμος" της Θήβας
    Το έθιμο αυτό χρονολογείται από το 1830 και έχει να κάνει με τα προξενιά που γίνονταν τότε. Σήμερα πραγματοποιείται παραδοσιακά με το ξύρισμα του γαμπρού και το στόλισμα της νύφης η οποία στην πραγματικότητα είναι άνδρας! Παράλληλα όλοι οι παρευρισκόμενοι γιορτάζουν τα Κούλουμα με σατιρικά τραγούδια και πολύ χορό.
  • Το έθιμο των Μουντζούρηδων στον Πολύσιτο της Βιστωνίδας.
    Εδώ η προετοιμασία ξεκινά από την προηγούμενη μέρα με την παρασκευή της παραδοσιακής Λαγάνας και το βράσιμο της φασολάδας από τις γυναίκες του χωριού, για να προσφέρουν στους επισκέπτες τους την επόμενη μέρα. Τους επισκέπτες τους περιμένει μια έκπληξη, αφού τους υποδέχονται δύο μεταμφιεσμένοι οι οποίοι προσπαθούν να τους μουντζουρώσουν με την καπνιά από το καζάνι που έβραζε η φασολάδα έτσι ώστε όλοι να γιορτάσουν την Καθαρή Δευτέρα μασκαρεμένοι!
  • Το έθιμο του "Αγά" στα Μεστά της Χίου.
    Το έθιμο του Αγά έχει ρίζες από την Τουρκοκρατία και μέχρι σήμερα είναι το ίδιο διασκεδαστικό την ημέρα της Καθαρής Δευτέρας. Ο Αγάς εισβάλει στο χωριό με τη συνοδεία του και παίρνει θέση στην κεντρική πλατεία. Εκεί μαζεύεται ο κόσμος όπου "δικάζεται" για διάφορα παραπτώματα που του καταλογίζονται και πληρώνει το ανάλογο πρόστιμο! Από αυτή τη διαδικασία δε γλιτώνει κανείς από τους παρευρισκόμενους. Τα χρήματα που μαζεύονται από τα υποτιθέμενα πρόστιμα καταλήγουν στο ταμείο του Πολιτιστικού Συλλόγου του χωριού. Ένα πρωτότυπο έθιμο με πολύ χιούμορ και κοινωφελές έργο παράλληλα. 
πηγή

Κυριακή 6 Μαρτίου 2011

Και εκάθησα και έκλαιγα ...

«.... Και εκάθησα και έκλαιγα δια τα νέα παθήματα. Και επήγα πάλιν εις τους φίλους μου τους Αγίους. Άναψα τα καντήλια και ελιβάνισα λιβάνιν καλόν αγιορείτικον. Και σκουπίζοντας τα δάκρυά μου τους είπα: Δεν βλέπετε που θέλουν να κάμουν την Ελλάδα παλιόψαθα; Βοηθείστε, διότι μας παίρνουν, αυτοί οι μισοέλληνες και άθρησκοι, ό,τι πολυτίμητον τζιβαϊρικόν έχομεν».
Γιάννης Μακρυγιάννης (1794 - 1864)

«Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μονάχοι και δεν έχουμε ελπίδα από τους ξένους».... Ο Κολοκοτρώνης είχε συνειδητοποιήσει ότι οι Έλληνες έπρεπε να βασίζονται στις δικές τους δυνάμεις. «Ό,τι κάμομε θα το κάμομε μονάχοι και δεν έχουμε ελπίδα από τους ξένους» έλεγε και ξαναέλεγε κρατώντας έτσι υψηλό το σθένος και το φρόνημα των Ελλήνων.
Για αυτό και πάντα τους αποκαλούσε Έλληνες, θέλοντας να τους κάνει να συνειδητοποιήσουν την ιστορία που κουβαλάνε, την κληρονομική τους μεγαλοσύνη και την υψηλή τους αποστολή για τη σωτηρία ολόκληρου του ελληνικού έθνους και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου ελληνικού κράτους
Θεόδωρος Κολοκοτρώνης, (3 Απριλίου 1770 - 4 Φεβρουαρίου 1843)

Δεν ξέρω τι να παίξω στα παιδιά

της Πέμης Ζούνη

Μια φορά κι έναν καιρό, ήταν μια μικρή ηλιόλουστη χώρα… Είχε ψηλά βουνά με δάση, είχε πεδιάδες, ποτάμια, λίμνες, είχε και πολλά νησιά, άλλα πράσινα κι άλλα με λευκά βράχια.
Είχε ανθρώπους ανήσυχους, πολυμήχανους και ανθεκτικούς. Αγαπούσαν τη θάλασσα, αγαπούσαν και τη σκέψη. Τους άρεσαν πολύ τα παραμύθια. Έφτιαχναν τεράστια παραμύθια για τους θεούς τους, για τον πόλεμο και για τον έρωτα. Χιλιάδες στίχους, που τους μάθαιναν απ΄έξω και τους παρέδιδαν στην επόμενη γενιά. Ήταν ένας τρόπος για να σκεφτούν παίζοντας, για να ξορκίσουν τα λάθη, για να διαλέξουν «το σωστό». Κάποια στιγμή σκέφτηκαν πως οι ύμνοι και οι χοροί για τους θεούς τους θα μπορούσαν να συνδυαστούν με τις ιστορίες των βασιλιάδων, και γιατί όχι των απλών ανθρώπων, και να τους δώσουν τη χαρά της συζήτησης. Κι έφτιαξαν το θέατρο. Ήταν οι πρώτοι που πρότειναν αυτό το παιχνίδι στη γη.

Ποτέ δεν ήταν εύκολα τα πράγματα γι΄αυτή τη μικρή χώρα. Ακόμα κι όταν κάποια στιγμή στην ιστορία της είχε απλωθεί από τη δύση ως την ανατολή. Πόσο μάλλον αργότερα, που ξανάγινε μικρή. Είχε όμως μια κρυφή δύναμη που πάντα τη στήριζε: αυτή η χώρα ήταν κατά βάθος μεγάλη. Είχε την πιο όμορφη γλώσσα του κόσμου, τη γλώσσα της σοφίας.  Είχε τους πιο όμορφους ναούς, τους πιο μεγάλους επιστήμονες, τους πιο υπέροχους ποιητές. Με λίγα λόγια, φρόντιζε για την υγεία του νου. Γι΄αυτό, χάρισε στον πλανήτη ένα ακόμα δώρο: τη δημοκρατία.

Ήταν λοιπόν πολύ μεγάλη για να μην τη ζηλεύουν. Έτσι δεν είχε ποτέ αληθινούς φίλους. Παρ΄όλα αυτά, οι άνθρωποί της πάντα τα έβγαζαν πέρα με την κρυφή τους δύναμη.

Τα χρόνια πέρασαν, οι πόλεμοι μεταμφιέστηκαν με πολλές μορφές, η Τέχνη και η σκέψη θάμπωσαν λίγο, δεν υπήρχε πολύς καιρός για συζήτηση, οι έννοιες μπερδεύτηκαν, τα δαιμόνια μιας περίεργης «εξέλιξης» τρύπωσαν στην ανθεκτική και περήφανη ψυχή των ανθρώπων. Ήρθαν δύσκολοι καιροί. Όχι, όχι αυτοί που η χώρα ήταν σκλαβωμένη για αιώνες. Τότε θα πρέπει να ήταν πιο εύκολα. Απόδειξη ότι τίποτα δεν έχασαν τότε. Μόνο λίγο πιο φτωχοί έγιναν. Ποτέ, όμως, στο πνεύμα και την ψυχή.

Οι δύσκολοι καιροί είναι όταν έρχεται η διχόνοια. Παλιά, στέρεη λέξη: διχάζεται ο νους. Διχάζεται η ψυχή. Οι χαρούμενοι και ανθεκτικοί άνθρωποι ψάχνουν τώρα τον εχθρό ανάμεσά τους. Κι αυτό είναι πραγματική δυστυχία. Κάτι δεν πήγε σωστά. Και καταλαβαίνουν ότι ξεμάκρυναν από τη σκέψη. Ξεμάκρυναν απ΄τις ιδέες που αγαπούσαν, απ΄τις ιδέες που τους ένωναν. Ξεμάκρυναν από τον πολιτισμό.  Έμειναν τα δώρα τους στα χέρια των άλλων. Έμεινε σ΄αυτούς ένας θυμός. Όχι για τους άλλους, για τους ίδιους τους εαυτούς τους. Που επέτρεψαν να γίνει αυτό.

Δεν έχει άσχημο τέλος το παραμύθι. Κανένα παραμύθι δεν έχει άσχημο τέλος. Πόσο μάλλον για εκείνους που πορεύτηκαν πάντα χωρίς φίλους, αλλά με πολλή δύναμη. Που ξέρουν στο τέλος να καθαρίζουν τη ματιά τους απ΄τη σκόνη, να ανατρέχουν στους δικούς τους σοφούς, στη κατάδική τους έννοια της δημοκρατίας και του σεβασμού. Θα τη βγάλουν τη μικρή μεγάλη τους χώρα απ΄την τρικυμία. Η ιστορία της δεν τελειώνει εδώ.

aixmi