Η Αγάπη είναι η αρχή - 100 Promisses to My Baby

Η αγάπη είναι η αρχή

100 Promises to My Baby

Η προσφορά της οικογένειας με χίλιες λέξεις..

Μέσα στα πλαίσια της οικογενειακής ζωής, στην ηρεμία ή στα απρόοπτα της καθημερινότητας, οι γονείς έχουν εξαιρετικά μεγάλη ευθύνη απέναντι στο παιδί τους. Είναι εκείνοι που θα του προσφέρουν κάθε τι απαραίτητο για τη διαβίωσή του αλλά και θα διαμορφώσουν καθοριστικά την προσωπικότητά του. Το παιδί από τη μεριά του, θα τους χαρίσει αγάπη αληθινή και απεριόριστη, βλέποντας σε αυτούς τα πολυτιμότερα πρόσωπα της ζωής του.

Η αγάπη είναι η αρχή

Ίσως να θεωρείται αυτονόητη η αγάπη των γονιών για το παιδί τους αλλά θα πρέπει το συναίσθημα αυτό να παραμένει αναμφισβήτητο. Δεν πρέπει ένα παιδί να νιώθει ότι οι γονείς του έπαψαν να το αγαπούν επειδή έκανε ένα λάθος ή μια ζημιά. Ακόμη και σε στιγμές εκνευρισμού το παιδί... 

Διαβάστε περισσότερα »

«Σήκω από την κούνια σου για να παντρευτείς»The secret world of the child bride

Στους γάμους αυτούς δεν πάνε δώρα. Τα κουφέτα αποτελούν άγνωστη λέξη, ενώ μετά το πέρας της τελετής δεν ακολουθεί το πατροπαράδοτο γλέντι. Οι μάρτυρες των γάμων αυτών, που τελούνται κρυφά, κρυμμένοι στο σκοτάδι της νύχτας, είναι ελάχιστοι και η μόνη καλεσμένη που «χαμογελά» είναι η δυστυχία των ανήλικων κοριτσιών που τα μεταμφιέζουν σε νύφες.
.

The secret world of the child bride

'Whenever I saw him, I hid. I hated to see him': Tahani (in pink) was just six years old when she she married Majed, 25 (standing next to her). The young wife posed for this portrait with former classmate Ghada, also a child bride, outside their mountain home in Hajjah, Yemen

Το βουβό βασανιστήριο των 5χρονων κοριτσιών
που τις παντρεύουν με… μεσήλικες.

Σήμερα, στις χώρες του κόσμου που τεχνοκρατικά η Δύση αποκαλεί «αναπτυσσόμενο», υπολογίζεται ότι ετησίως περί τα 12.000.000 ανήλικα κορίτσια, ηλικίας ακόμη και 5 ετών,... 

Διαβάστε περισσότερα »

Μανούλα, δε θέλω να κοιμάμαι στο δωμάτιό μου Tips for Helping Children Sleep in their Own Beds

Τα βήματα που θα ακολουθήσετε για να πάτε το παιδί σας στο κρεβάτι του και να κοιμηθεί μόνο του θα εξαρτηθεί από την ηλικία του και τους λόγους για τους οποίους δεν κοιμάται στο δωμάτιό του. Εάν το παιδί σας είναι ακόμα βρέφος, θα έχετε πιο εύκολο έργο για να μάθει να κοιμάται στο δωμάτιό του. Καθώς το παιδί σας μεγαλώνει και έχει συνηθίσει να κοιμάται με τους δύο γονείς ή με έναν από τους δύο θα είναι πιο δύσκολο.

Tips for Helping Children Sleep
in their Own Beds

«Είναι βράδυ και είναι ώρα
να κοιμηθείς στο κρεβάτι σου»

Αρχικά θα πρέπει να αισθάνεστε εσείς έτοιμοι. Θα πρέπει να είστε σταθεροί στην απόφασή σας και δε θα την αλλάξει όποια κι αν είναι η αντίδρασή του. Θα πρέπει το πρώτο διάστημα να έχετε υπομονή, επιμονή και αντοχή. Η διαδικασία αυτή μπορεί να σας πάρει από λίγες μέρες μέχρι κάποιες εβδομάδες. Εσείς όμως πρέπει να σκέφτεστε πάντα το στόχο σας «Να μάθετε το παιδί σας να κοιμάται μόνο του!».

1. Αν το παιδί σας βρίσκεται σε ηλικία που μπορεί να εκφράσει το λόγο που θέλει να κοιμάται μαζί σας, μπορείτε να το συζητήσετε μαζί του, να παίξετε με κούκλες ή φιγούρες που αντιπροσωπεύουν τα μέλη της οικογένειάς (σε διάφορες οικογενειακές καταστάσεις: γεύματα, πηγαίνοντας στο πάρκο, την οδήγηση στο αυτοκίνητο, τον ύπνο), να ζωγραφίσετε μαζί για να εκφράσει τυχόν φόβους ή ανησυχίες του.

2.  Αν το παιδί σας φοβάται τη διάρκεια της νύχτας, το σκοτάδι, να μείνει μόνο του, την ύπαρξη φαντασμάτων ή τεράτων στην ντουλάπα, δώστε του λύσεις να ξεπεράσει του φόβους του:

-  Αφήστε ένα μικρό φως αναμμένο καθ’ όλη τη διάρκεια της νύχτας και βάλτε του δίπλα του και ένα φακό ή φανάρι που θα μπορεί να το χρησιμοποιήσει αν νομίζει... 

Διαβάστε περισσότερα »

Όταν μιλάω στο παιδί μου και δε με ακούει 25 Ways to Talk So Children will Listen

25 Ways to Talk So Children will Listen

A major part of discipline is learning how to talk with children. The way you talk to your child teaches him how to talk to others. Here are some talking tips we have learned with our children: 

more: askdrsears

Ένα σημαντικό κομμάτι της διαπαιδαγώγησης αφορά στο να μάθουμε πώς να επικοινωνούμε με τα παιδιά μας. Ορισμένοι τρόποι ώστε να επικοινωνήσετε αποτελεσματικότερα με τα παιδιά σας:

1. Επικοινωνήστε πριν δώσετε κατευθύνσεις
Προτού να δώσετε στο παιδί σας κατευθύνσεις, κοιτάξτε το στα μάτια ώστε να του τραβήξετε την προσοχή. Διδάξτε το πώς να εστιάζει την προσοχή του, λέγοντάς του πως χρειάζεται να σας παρακολουθεί με τα μάτια του, ή τα αυτιά του. Κάντε κι εσείς το ίδιο όταν παρακολουθείτε το παιδί σας, με τρόπο που να δηλώνει ότι επιθυμείτε να επικοινωνήσετε μαζί του και όχι να το ελέγξετε.
2. Απευθυνθείτε στο παιδί με το όνομά του
Ξεκινήστε το διάλογο λέγοντας το όνομά του, «Βασίλη, θα μπορούσες να…»
3. Παραμείνετε σύντομοι
Οι μεγάλες συζητήσεις γύρω από ένα μόνο θέμα δημιουργούν στα παιδιά την αίσθηση ότι δεν είστε απόλυτα σίγουροι γι’ αυτό που θέλετε να πείτε. Τα παιδιά πιστεύουν πως αν μπορούν να σας κάνουν να διαπραγματεύεστε τόση ώρα, μπορούν σας κάνει να αλλάξετε και γνώμη.
4. Παραμείνετε απλοί
Χρησιμοποιείστε μικρές προτάσεις με απλό λεξιλόγιο. Ακούστε πώς τα παιδιά επικοινωνούν μεταξύ τους και κρατείστε σημειώσεις. Όταν το παιδί σας σας κοιτάζει με απλανές,... 

Διαβάστε περισσότερα »

Αλήθεια, τι γιορτάζουμε σήμερα; Πεντηκοστή: Από την Ανάσταση στην Εκκλησία

π. Φιλόθεος Φάρος

Από το βιβλίο

«ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ: Από την Ανάσταση στην Εκκλησία»

Έκδοση Α' Απρίλιος 1983   ΑΚΡΙΤΑΣ

Πεντηκοστή: Το γενέθλιο πανηγύρι της Εκκλησίας! Μεταξύ φόβου και προσμονής… μια αδιάκοπη ιστορική παρουσία

Την Πεντηκοστή γιορτάζουμε το γεγονός της Εκκλησίας, αλλά η εποχή μας δεν μπορεί εύκολα να γιορτάσει το γεγονός της Εκκλησίας, γιατί είναι μια έντονα αντιεκκλησιαστική εποχή, όχι γιατί επικρίνονται, διαβάλλονται, διασύρονται ή συκοφαντούνται συχνά εκπρόσωποι της εκκλησιαστικής διοι­κήσεως, αλλά επειδή η φύση του πολιτισμού που κυριαρχεί σήμερα είναι αντιεκκλησιαστική.  Η εποχή μας είναι μια εποχή ατομιστική και ανταγωνιστική, είναι μια εποχή που ενθαρρύνει τον ανθρώπινο ναρκισσισμό και σαν συνέπεια καλλιεργεί τις προϋποθέσεις για την αποκοπή του ανθρώπου από τους άλλους και την απομόνωσή του.

Η εκκλησιαστικότητα αντίθετα είναι αντανάκλαση της τριαδικότητας του Θεού, που σαν Θεός αγάπης δεν μπορούσε αν και είναι ένας να είναι μοναδικός, γιατί έπρεπε οπωσδήποτε να αγαπάει κάποιον άλλο. Έτσι ο Θεός ήταν απαραίτητο να είναι μια κοινότητα, μια κοινωνία που τα πρόσωπα που την αποτελούν να τα μοιράζονται όλα, να τα έχουν όλα κοινά εκτός από την ταυτότητά τους, την υποστατικότητά τους. Γιατί αν είχαν και την ταυτότητα ή την υποστατικότητά κοινή δεν θα ήταν κοινότητα, αλλά μοναδικότητα και επομένως ο Θεός δεν θα μπορούσε να είναι Θεός αγάπης.

Στον άνθρωπο ο Θεός που τον έπλασε κατ' εικόνα και ομοίωση δική του, έδωσε την εκκλησιαστικότητα που είναι για τον άνθρωπο ότι είναι για τον Θεό η τριαδικότητα. Αλλά με την απομάκρυνσή του από τον Θεό ο άνθρωπος αλλοιώνει την θεία εικόνα και υποκαθιστά την εκκλησιαστικότητά του, δηλαδή το βασικό στοιχείο της φύσεώς του που απαιτεί την ένωσή του με τους άλλους ανθρώπους, με τον ατομικισμό και τον ναρκισσισμό που τον οδηγεί στον θάνατο.

Ο Χριστός με την ενσάρκωση του, την ενανθρώπισή του αποκαθιστά την ανθρώπινη φύση, στην παλιά της κατάσταση και έτσι ξαναζωντανεύει, την εκκλησιαστικότητα του ανθρώπου και την πραγματώνει με την σύσταση της Εκκλησίας.

Επομένως η Εκκλησία δεν είναι διοίκηση, δεν είναι οργάνωση, δεν είναι εξουσία, αλλά είναι κοινωνία, συνομιλία, συνύπαρξη, συμβίωση, συνοδοιπορία, συμμετοχή, συνεύρεση, σύνοδος. Ούτε είναι αναγκαστικά  Εκκλησία η χωρίς καμιά συνοχή συγκέντρωση ατόμων στο Ναό.  Η συγκέντρωση ατόμων στο ναό, μπορεί μάλιστα συχνά να είναι κάθε άλλο παρά Εκκλησία.

Στην  Εκκλησία οι άνθρωποι μοιράζονται με τους άλλους τον εαυτό τους, το βιό τους, τον χρόνο τους, τις ανησυχίες τους, την δημιουργικότητά τους, τη χαρά τους, την λύπη τους, την πίκρα τους, την απόγνωσή τους, την ελπίδα τους, την πίστη τους.

Στην Εκκλησία, ούτε υπακούουν πολλοί σε ένα ούτε δεν υπακούει κανένας σε κανένα, αλλά υπακούουν όλοι σε όλους.

Δεν υπάρχει  Εκκλησία εκεί που oι άνθρωποι φροντίζουν ο καθένας τον εαυτό του, εκεί που ο καθένας κρατάει τα αγαθά του, την χαρά του, την δύναμή του, την ελπίδα του, την πίστη του, την αρετή του για τον εαυτό του και δεν την μοιράζεται με τους άλλους.

Η Εκκλησία όμως πραγματώνεται διαρκώς πάνω στη γη, αποκαθιστά διαρκώς την εκκλησιαστικότητα της ανθρωπινής φύσεως, μεταβάλλει διαρκώς τον κόσμο σε βασιλεία του Θεού, δεν είναι στατική, δεν φτάνει ποτέ στο τέρμα, μπορεί πάντα να γίνεται όλο και περισσότερο η βασιλεία του Θεού. Επομένως η Εκκλησία δεν είναι μια κοινωνία καθαρών, που έχουν φθάσει στο τέρμα και που δεν μπορούν να προχωρήσουν πιο πέρα.

περισσότερα εδώ

Στους «Αγανακτισμένους» ο Αρχιεπίσκοπος Ειρηναίος

Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης, κ. Ειρηναίος βρέθηκε το βράδυ του Σαββάτου στην πλατεία Ελευθερίας στην συγκέντρωση των «αγανακτισμένων» όπου πήρε το μικρόφωνο και μίλησε στους συγκεντρωμένους όχι σαν εκπρόσωπος της εκκλησίας, αλλά σαν απλός άνθρωπος όπως ο ίδιος είπε χαρακτηριστικά μεταξύ άλλων.

«Τρομάζω με αυτά που βλέπω»

«Καταννοώ απολύτως την κατάσταση στην οποία βρίσκεται μεγάλη μερίδα της Ελληνικής κοινωνίας», επεσήμανε μεταξύ άλλων ο κ. Ειρηναίος, ο οποίος αναγνώρισε το δίκαιο των αιτημάτων των «αγανακτισμένων» και συμπλήρωσε ότι δεν έχει κρύψει την ιδιαίτερη ευαισθησία του για τα ζητήματα που απασχολούν την κοινωνία εκφράζοντας παράλληλα την συμπαράσταση του στον ιδιαίτερο αυτό αγώνα που είναι σε εξέλιξη σε όλη την Ελλάδα.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κρήτης απεύθυνε πρόσκληση σε όποιον θέλει να τον επισκεφθεί ή να ζητήσει την βοήθειά του, λέγοντας χαρακτηριστικά «η πόρτα μου είναι ανοιχτή».

flashnews

Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος World Environment Day If i could change something in the world, I would turn the sea blue again

μα ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται,

για ένα κόσμο που βράζει και φλέγεται. 

If i could change something in the world, 
I would turn the sea blue again and feed the world...

A beautiful greek song.

Πρώτη φορά που την είδα, στεκότανε,

τη νύχτα εκείνη που η Ρώμη καιγότανε,

χιλιάδες χρόνια φωτιά και μηνύματα,

μα δεν ξεχνώ του κορμιού της τα κύματα.

Την είδα πάλι στις όχθες του Βόλγα,

που ένας στρατιώτης τη φώναξε Όλγα,

κάτι ψιθύρισε μέσα στο κρύο,

τότε μου ‘χε φανεί τόσο αστείο.  

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Στο Πάλος νύχτα τ’ όνομά της αφήνει,

γραμμένο κάπου στου Κολόμβου την πρύμνη,

τότε που οι Ισπανοί ξεκινούσαν,

και για μια άγνωστη μοίρα μεθούσαν.

Βρέθηκε κάποια στιγμή στη Γαλλία,

πρώτη του Μάη σε μια άδεια πλατεία,

σε λίγο οι φοιτητές θα ξεσπούσαν,

και μια αλλιώτικη ζωή θα ζητούσαν.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Σήμερα έχει στα χέρια ένα αγόρι,

πάλι ξεκίνησαν οι Σταυροφόροι,

μα ποιος ακούει και ποιος ενδιαφέρεται,

για ένα κόσμο που βράζει και φλέγεται.

Αν θα μπορούσα τον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.

Κάτι αν μπορούσα στον κόσμο να άλλαζα,

θα ξαναέβαφα γαλάζια τη θάλασσα.