Θλίψη μεγάλη σήμερα... :(((

Για τον νέο άνθρωπο που άγρια δολοφονήθηκε,

για το παιδάκι του, που θα μεγαλώσει χωρίς πατέρα,

για το αγέννητο χαμομηλάκι του, που ο πατέρας του θα είναι μια ψηφιακή φωτογραφία,

για τον αβάσταχτο πόνο των αγαπημένων του,

για όσα καταλαβαίνουμε πίσω από την "ενημέρωση",

για τις άνευ νοήματος (ανόητες) προσεγγίσεις, 

για τα σκοτάδια που μπορεί ποτέ να μη διαλυθούν,

για τις υποψίες, τις ίντριγκες, τα κροκοδείλια δάκρυα,

τον διάχυτο φόβο, τη "δήθεν" άνεση πολλών...

για το όλο παρασκηνιακό και προσκηνιακό κλίμα,

για την Αλήθεια που... (άμποτε να λάμψει...)

Θλίψη μεγάλη σήμερα, 
για το κακό και το άδικο...

Φαμίλια... εμπόρων λευκού θανάτου Κοκαΐνη-Αμφεταμίνες: Τα ναρκωτικά των πλουσίων και των φτωχών Police losing fight to stop cocaine use

Cocain

Μάνα, πατέρας και γιος, μαζί με την αδελφή της μάνας, είναι μεταξύ των συλληφθέντων για τη μεγάλη υπόθεση των 80 κιλών κοκαΐνης που κατασχέθηκαν στο ιστιοφόρο «Dodo» στα Σύβοτα της Λευκάδας, την περασμένη Παρασκευή, από τη Δίωξη Ναρκωτικών της Ασφάλειας Αττικής, σε συνεργασία με το ΣΔΟΕ Αττικής και το Λιμενικό.

Κοκαΐνη-Αμφεταμίνες: Τα ναρκωτικά των πλουσίων και των φτωχών

Το κύκλωμα που έφερνε την κοκαΐνη «ξηλώθηκε» εκ βάθρων, αφού συνελήφθησαν όλα τα μέλη του (12 συνολικά) και θα οδηγηθούν αύριο στον ανακριτή, από τον οποίο θα πάρουν προθεσμία και θα απολογηθούν μεθαύριο.

The proportion of adults using cocaine has soared from 0.6 per cent in 1996 to 2.3 per cent in 2007-08

Όλοι οι συλληφθέντες είναι κάτοικοι νοτίων προαστίων, όπου και πουλούσαν ναρκωτικά σε άτομα της «υψηλής κοινωνίας» (και όχι μόνο).

Το κύκλωμα μέχρι τώρα δραστηριοποιούνταν στο εμπόριο υδροπονικής κάνναβης (SKANG) που έφερναν από την Ολλανδία και τουλάχιστον τέσσερις από αυτούς είχαν συλληφθεί και στο παρελθόν.

Παρά το γεγονός ότι οι περισσότεροι είναι άεργοι, ζούσαν μέσα στη χλιδή, με πολυτελή αυτοκίνητα και ακριβή ζωή, ενώ στην κατοχή τους βρέθηκαν και κατασχέθηκαν περίπου 600.000 ευρώ.

Στο σπίτι του 29χρονου που είχε πάει να παραλάβει την κοκαΐνη στη Λευκάδα βρέθηκε και ένα οπλοστάσιο, αποτελούμενο από τρία καλάσνικοφ, ένα οπλοπολυβόλο, ένα αυτόματο «ούζι» και ένα πιστόλι με πολλές σφαίρες.

Η 8 μηνών έγκυος γυναίκα κυκλοφορούσε με «Πόρσε», ενώ στη Λευκάδα πήγαν μαζί για την παραλαβή με ένα πολυτελές τζιπ «Μερσεντές», τη στιγμή που δεν έκαναν καν δήλωση στη Εφορία.

Τα 80 κιλά της κοκαΐνης υπολογίζεται ότι τιμώνται περίπου στα 5.000.000 ευρώ, αλλά, επειδή είναι εξαιρετικής ποιότητας, μπορεί να νοθευτεί μέχρι να γίνει διπλάσια, οπότε θα διπλασιαζόταν και το παραπάνω ποσό.

Οι ελληνικές διωκτικές αρχές ερευνούσαν την υπόθεση περίπου τρεις μήνες.

Ισοβίτης έστησε το κόλπο 
Από την έρευνα προέκυψε ότι το κόλπο έστησε ένας 45χρονος ισοβίτης, ο οποίος έχει καταδικαστεί και βρίσκεται στη φυλακή για δύο κοντέινερ με κοκαΐνη, ένα με 250 κιλά από τη Λατινική Αμερική, το 1998, που προοριζόταν για την Αλβανία, και ένα με 25 κιλά από την Ολλανδία, το 2001.

Ο ίδιος είχε εμπλακεί μαζί με τον πατέρα του, όταν ήταν μικρός, τη δεκαετία του ‘90 στη μεγάλη ληστεία του μουσείου Κορίνθου και είχαν πουλήσει τα κλεμμένα σε μεγάλο οίκο στη Νέα Υόρκη, όπου και βρέθηκαν το 1998 και επεστράφησαν στη χώρα μας το 2001.

Ο ισοβίτης έχει γεννηθεί στη Βενεζουέλα (όπου ζει μόνιμα ο καταζητούμενος πατέρας του, 80 χρόνων) και λόγω των επαφών του οργάνωσε τη μεταφορά της κοκαΐνης μαζί με τον 29χρονο συνεργό του.

Τη μεταφορά έκανε ο 73χρονος Πολωνός «σκίπερ» του ιστιοφόρου, ο οποίος είχε πάρει 25.000 ευρώ και το σκάφος στο όνομά του, το οποίο αξίζει περίπου 150.000 ευρώ και επρόκειτο να το οδηγήσει στη συνέχεια σε λιμάνι της Κροατίας.

Τα «όνειρά» του, όμως, δεν έγιναν ποτέ πραγματικότητα, αφού οι αστυνομικοί, με τη συνδρομή των ξένων διωκτικών αρχών, παρακολουθούσαν το ιστιοφόρο σε όλη τη διαδρομή από τη Βενεζουέλα και όταν έφτασε στη Λευκάδα, έκαναν την «κίνηση ματ».

Με αιφνιδιαστική επιχείρηση συνέλαβαν τον 29χρονο μόλις παρέλαβε την κοκαΐνη από τα έγκατα της πλώρης του σκάφους και τη φόρτωσε στη «Μερσεντές» και αμέσως μετά τον 73χρονο σκίπερ.

Μάλιστα, είχαν σκοπό να κάνουν την επιχείρηση την Πέμπτη το βράδυ, αλλά ο 29χρονος είχε μαζί του την έγκυο γυναίκα του και φοβόντουσαν μήπως συμβεί κάτι κακό, γι’ αυτό περίμεναν την κατάλληλη ευκαιρία. Ο 29χρονος, όταν αντιλήφθηκε τους αστυνομικούς, επιχείρησε να τραβήξει πιστόλι, αλλά δεν πρόλαβε.

Συλλήψεις 
Στη συνέχεια, συνελήφθησαν και οι υπόλοιποι στην Αθήνα, οι οποίοι περίμεναν να παραλάβουν το μερίδιό τους για να το προωθήσουν στην αγορά.

Από την προανάκριση προέκυψαν και ονόματα συνεργών των συλληφθέντων στην Ολλανδία και τη Λατινική Αμερική, γι’ αυτό από την Ελληνική Αστυνομία ενημερώθηκαν οι τοπικές αρχές, προκειμένου να προβούν στις δικές τους ενέργειες.

ΚΩΣΤΑΣ ΤΟΜΑΡΑΣ

Μαϊντανός: Πάει μ’ όλα! - Petroselinum sativum Φαρμακαποθήκη ολόκληρη ο μαϊντανός: τονωτικός, διεγερτικός, διουρητικός, καθαρτικός!

Γιατί νομίζετε πως τάιζαν με μαϊντανό τα άλογα των πολεμικών αρμάτων στην oμηρική εποχή; Προφανώς διότι οι σοφοί μας πρόγονοι γνώριζαν πως το εν λόγω φυτό έδινε ζωτικότητα στα νικηφόρα ζώα, διατηρούσε γερά κόκαλα και δόντια και τα προστάτευε από ιώσεις και... στρες! 

Ο μαϊντανός ο εδώδιμος (Petroselinum sativum) ή αλλιώς πετροσέλινο και μακεδονήσι, όπως τον αποκαλούν σε διάφορα μέρη της Ελλάδας, προσφέρει πολλά στην κουζίνα αλλά και στον οργανισμό μας. 

Αιτία; Ο πλούτος του σε βιταμίνη C (σχεδόν 3πλάσια του λεμονιού), βιταμίνες Ε (βοηθούν στην αρτηριοσκλήρωση, στη φλεβίτιδα, στα μικρόβια και τις ιώσεις), βιταμίνη Α (ιδανική για όραση, ακμή, έκζεμα) και ακόμη σε φολικό οξύ, ασβέστιο, μαγνήσιο, φώσφορο, κάλιο, σίδηρο, σελήνιο. 

Φαρμακαποθήκη ολόκληρη ο μαϊντανός: τονωτικός, διεγερτικός, διουρητικός, καθαρτικός!

Υπάρχει μία ποικιλία του, το Ρcrispum var. tuberosum, το οποίο καλλιεργείται για την ρίζα του (μεγάλη λευκή διογκωμένη ρίζα) η οποία τρώγεται βραστή σε πολλές χώρες της Ευρώπης. Μπορεί κανείς για οικιακή χρήση να αποξηράνει μαϊντανό (συλλέγεται τους καλοκαιρινούς ή φθινοπωρινούς μήνες) και να τον φυλάξει σε καλά σφραγισμένα γυάλινα βαζάκια. Μπορούμε ακόμη να βάλουμε ένα ματσάκι μαϊντανό σε ένα μπουκάλι με ελαιόλαδο για να το χρησιμοποιούμε για ψητά ψάρια. Η φρεσκάδα του εξαλείφει την μυρωδιά του σκόρδου και του κρεμμυδιού στην αναπνοή.

Να μη λείψει από τη ζωή σας  
Δικαίως τον ονόμασαν «φυτό της υγείας», αφού, όπως λέγεται, διαθέτει αντιοξειδωτικές ιδιότητες, ενώ μειώνει το στρες, την κυτταρίτιδα, τη χοληστερίνη... Είναι φίλος αθλητών, διαβητικών, ηλικιωμένων, όσων έχουν πέτρα στα νεφρά ή υποφέρουν από υπέρταση, ταχυπαλμίες, εντερικά και δερματικά προβλήματα. Μέσα σε όλα ανακουφίζει και από τους πόνους ρευματισμών και αρθρίτιδας.

Χλωροφύλλη και φρεσκάδα  
Πέρα από θεραπευτικές ιδιότητες, έχει χάρες φανερές. Τα σκουροπράσινα φύλλα του δίνουν χρώμα, άρωμα, πικάντικη γεύση και τόνο φρεσκάδας σε σαλάτες, σνακ, μαρινάδες, γεύματα, ποτά!

Εξουδετερώνει την κακοσμία του στόματος (μασήστε τον μετά τη σκορδαλιά).

Τον βρίσκουμε όλο το χρόνο, ταιριάζει σχεδόν με τα πάντα, αφού δεν αλλοιώνει ισορροπίες γεύσης ή μυρωδιάς, είναι δε το αγαπημένο διακοσμητικό «τελείωμα» σε φαγητά, σαλάτες, ντιπ, καναπεδάκια.

Βάλτε τον σε γλαστράκι 
Θα τον έχετε ολόφρεσκο στο πιάτο σας: γευστικό, μυρωδάτο και με πλήρεις θεραπευτικές ιδιότητες, αφού θα αναπτυχθεί βιολογικά, χωρίς λιπάσματα.

Τον αναζητάτε σε φυτώρια ή σούπερ μάρκετ, τον διατηρείτε σε ηλιόλουστο μέρος και τον ποτίζετε τακτικά ή τον φυτεύετε στο χώμα.

Φουντώνει όταν κόβουμε τις κορυφές.

Τον χρησιμοποιείτε στο τέλος του μαγειρέματος, για να μη χάσει το άρωμα και τη γεύση του.

Ομορφιά και ευ ζην
 Πίνουμε νηστικοί τσάι μαϊντανού, για αποτοξίνωση, μείωση κυτταρίτιδας και κατακράτησης υγρών.

Προσθέτουμε στο σαμπουάν «τσάι» μαϊντανού: δίνει λάμψη στα μαλλιά, ανακουφίζει το ερεθισμένο δέρμα του κεφαλιού και διώχνει τις... ψείρες!

Μουλιάζουμε κλωναράκια μαϊντανού στο κρασί ή τη ρακή μας, γιατί θεωρείται αφροδισιακός! 

Ο χυμός του είναι πιο διεγερτικός (όμως προσοχή, μόνο1/3 ποτηράκι). 
Η υπερβολή βλάπτει! 

έθνος

Ήσουν απών, Στάθη

"Δεν νιώθω ότι χάνω τον πατέρα μου. Αυτό το ένιωσα πολύ πιο πριν. Σαν παιδί, που δεν έβρισκα τρόπο να τον προσεγγίσω. Σαν έφηβος, που δεν μιλήσαμε ποτέ. Σαν άντρας, που χαιρετιόμασταν δια χειραψίας, τις σπάνιες φορές που βλεπόμασταν. Σαν ξένοι. Δυο ξένοι." 

Κάπου διάβασα ότι στο blog σου –λέει- πρέπει να γράφεις καθημερινά και να βγάζεις τα σώψυχά σου.

Πρέπει –ξαναλέει- να μιλάς για τον εαυτό σου, σαν να γράφεις μόνο για σένα και να μην λογοκρίνεσαι. 
Και –ξανά μανά λέει ο σοφός Φου Μπου- να αφήνεις σχόλια στα ξένα blogs για να υπάρχει αλληλεπίδραση με τους υπόλοιπους bloggers.

Χμ. Για να δούμε… Έχω να γράψω –σοβαρά, όχι έτσι για να περνάει η ώρα- σχεδόν ένα χρόνο. Μιλάω για τον εαυτό μου, αλλά αυτολογοκρίνομαι –αλλιώς θα το κάναμε αμέρικαν μπαρ εδώ μέσα. Αυτολογοκρίνομαι για να μην καρφώνομαι.

Είναι κάτι σαν το απόρρητο της εξομολόγησης. Αλλιώς, yoldas, δεν θα ‘γραφα με ψευδώνυμο.

Ένας παλιός φίλος μου είπε κάποτε ότι το γράψιμο είναι ψυχοθεραπεία. Όχι τόσο όταν γράφεις. Κυρίως όταν τα ξαναδιαβάζεις, καιρό μετά. Γι’ αυτό κάθισα στο ξεχαρβαλωμένο μου λάπτοπ, μέρα που ‘ναι σήμερα. Δεν είναι εύκολο. (Κυριολεκτικά. Έχει ξεκολλήσει το πλήκτρο του τόνου και πότε
φεύγει απ’ τη θέση του, πότε στριμώχνεται κάτω από το Π και μαγκώνει).

Είμαι εκτός. Εκτός συνόρων, εκτός εαυτού, εκτός πραγματικότητας. Η τηλεόραση παίζει ένα ντοκιμαντέρ με μακάκους –όχι του Λαζόπουλου, τους κανονικούς.
Κάπου στην Ινδία, που ένα κοπάδι μαϊμούδες έχει κάνει τη ζωή των ντόπιων μαρτύριο (ναι, τις μαϊμούδες περίμεναν). Έχει ζέστη, υγρασία και κάπου στο βάθος ακούγονται βροντές. Θα βρέξει, είπαν. Βρέχει στη φτωχογειτονιά, βρέχει και στην καρδιά μου.

Κάτι θέλω να πω…αλλά δεν βρίσκω τον τρόπο… τις λέξεις. Φλυαρώ για να μην προλάβω. Ο πατέρας μου πεθαίνει. Ενεστώτας χρόνος. Δεν πέθανε, δεν έχει πεθάνει χρόνια, δεν θα πεθάνει κάποτε, όπως όλοι μας. Πεθαίνει. Τώρα.
Στην εντατική. Κι εγώ δεν είμαι καν στην Ελλάδα. (Ρώτησα τη μάνα μου σήμερα. «Να βγάλω εισιτήριο και να’ ρθω;». «Δεν θ’ αλλάξει κάτι» μου είπε. «Πήγες εκεί για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Όταν χρειαστεί, θα σε ειδοποιήσω. Σπρώξε λίγο χρόνο με τα μαθήματά σου»).

Λες κι έχω μυαλό εγώ τώρα για μαθήματα. “Kendine gelmiyordun, yani. Ne oldu ? » « Babamin felc gecirdi. Gibi ». Διάλογος του παραλόγου. Και δεν ξέρω πώς είναι η εγκεφαλική αιμορραγία στα τουρκικά. 
Τι να του πω του Ιμπραήμ Χότζα; Gibi. Αυτό μόνο. Περίπου. Σαν τη σχέση που είχα με τον πατέρα μου. Περίπου.
Σαν την αγάπη που νιώθεις για κάποιον, όταν δεν είσαστε πολύ κοντά.
Ακόμα κι αν είναι πατέρας σου. Ακόμα κι αν είσαι γιος του. Ακόμα κι αν αργοπεθαίνει στο ΚΑΤ.

Δεν νιώθω ότι τον χάνω. Αυτό το ένιωσα πολύ πιο πριν. Σαν παιδί, που δεν έβρισκα τρόπο να τον προσεγγίσω. Σαν έφηβος, που δεν μιλήσαμε ποτέ. Σαν άντρας, που χαιρετιόμασταν δια χειραψίας, τις σπάνιες φορές που βλεπόμασταν. Σαν ξένοι. Δυο ξένοι. 
Κι αυτό είναι το πιο σκληρό, το πιο προσωπικό, το πιο σώψυχο που μπορώ να μοιραστώ με οποιονδήποτε. Ότι αγαπούσα τον πατέρα μου από καθήκον. Ότι αν στεναχωριέμαι που φεύγει, είναι γιατί σκέφτομαι τη μάνα μου. Ότι δεν θα λείψει από τη ζωή μου, γιατί δεν ήταν ποτέ στη ζωή μου. Θα μου λείψει σαν ιδέα. Σαν όλα αυτά
που θα μπορούσε να είναι, αλλά δεν ήταν. 
Σαν παρουσία, ίσως.

Δεν ήταν κακός άνθρωπος –κάθε άλλο. Ούτε σκληρός, ούτε αυστηρός, ούτε καταπιεστικός. Ήταν απλώς σαν τον Στάθη της Μιρέλλας Παπαοικονόμου.

Απών. 

από kahramanli

Κοινωνική ένταξη παιδιών και εφήβων με παραβατική συμπεριφορά

Η αντιμετώπιση της νεανικής (αυτο)περιθωριοποίησης και η πρόληψη  των στα όρια της παραβατικότητας συμπεριφορών που την συνθέτουν αποτελεί μιά εξαιρετικά επιτακτική και συνάμα δύσκολη πρόκληση για τις πολιτείες που θέλουν να αυτοπροσδιορίζονται ως προοδευτικές. 

Ο στιγματισμός του ατόμου έχει καταστρεπτικά αποτελέσματα για τη μετέπειτα πορεία του, διότι:

• 
  Το ετικετάρισμα και η επίσημη απονομή της ιδιότητας του «εγκληματία», ακόμη και αν το άτομο έχει επιδείξει εγκληματική δραστηριότητα, του αφαιρεί κάθε διάθεση βελτίωσης της προσωπικότητάς του και της κοινωνικής αποκάταστασής του.
  
• 
  Η επικόλληση της ετικέτας τού «εγκληματία» έχει ακόμη χειρότερα αποτελέσματα σε άτομα νεαρής ηλικίας από τη στιγμή που αρχίζουν να ενστερνίζονται τέτοια χαρακτηριστικά και να συμπεριφέρονται με τον κοινωνικό ρόλο που η ίδια η κοινωνία τούς έδωσε

Στην βασική αλφάβητο του θέματος μας μυεί ο Κυριάκος Κατσαδώρος, πρόεδρος της εξειδικευμένης ΜΚΟ Κλίμακα που σχεδιάζει επί σειρά ετών εθνικής εμβέλειας παρεμβατικές πολιτικές. Πρόκειται για ένα ζήτημα που ήδη αφορά και θα αφορά ακόμα περισσότερο στο μέλλον την σύγχρονη κυπριακή κοινωνία.

Γράφει λοιπόν ο Κ. Κατσαδώρος :

Μέσα στο υπάρχον καπιταλιστικό - κοινωνικό και πολιτισμικό- πλαίσιο, στις ίδιες τις κοινωνικο-οικονομικές και πολιτισμικές συνθήκες, βρίσκουμε τους γενεσιουργούς παράγοντες τραυματικών βιωμάτων που οδηγούν τους νέους σε ρήξη με τον εαυτό τους, τους θεσμούς και την ίδια την κοινωνία. 

Τέτοιες συνθήκες επιβαρυντικές ή απαγορευτικές για την ομαλή προσωπική και κοινωνική ανάπτυξη και πρόσβαση των νέων στο κοινωνικό γίγνεσθαι είναι:

• η ανεπαρκής στήριξη και ασφάλεια μέσα στην οικογένεια,
  
• η παραμέληση,
  
• η κακοποίηση,
  
• η απόρριψη από το υπάρχον εκπαιδευτικό σύστημα, το οποίο συχνά λειτουργεί, όχι ως μηχανισμός κοινωνικής και πολιτισμικής ένταξης, αλλά ως μηχανισμός κοινωνικής περιθωριοποίησης, ιδιαίτερα, για ειδικές ομάδες μαθητικού πληθυσμού,
  
• η σύγκρουση με το νόμο,
  
• ο εγκλεισμός σε ιδρύματα ή σωφρονιστικά καταστήματα.
  

Δεν είναι τυχαίο ότι παιδιά και έφηβοι με αντικοινωνική και «εγκληματική» συμπεριφορά και, γενικά, νεαρά άτομα που έχουν διαπράξει ποινικό αδίκημα ή ηθικό παράπτωμα, που έχουν εγκαταλείψει την οικογενειακή στέγη ή έχουν εμπλακεί σε

κυκλώματα αλητείας, πορνείας ή ναρκωτικών, αποτελούν σύγχρονο αντικείμενο έρευνας και παιδαγωγικής αντιμετώπισης εκ μέρους τής Ειδικής Αγωγής. Έτσι, είναι χαρακτηριστικό ότι στις ημέρες μας το σωφρονιστικό σύστημα έχει αναδιαρθρωθεί, παραμερίζοντας τις πρακτικές τής παραδοσιακής Σωφρονιστικής μέσα από την υιοθέτηση ψυχοπαιδαγωγικών τάσεων και την εφαρμογή θεραπευτικών μεθόδων.

Γενικά, οι ανήλικοι παραβάτες διακρίνονται από τα ακόλουθα γνωρίσματα

• χαμηλή αυτοεκτίμηση,
  
• βιωμένη απόρριψη,
  
• εμπειρία ιδρυματικής μέριμνας,
  
• απουσία προσωπικής και κοινωνικής προοπτικής,
  
• ανεπιτυχή διαχείριση και έκφραση αναγκών και συναισθημάτων,
  
• καταπιεσμένη επιθυμία αλλαγής των όρων ζωής τους.
  

Τα παραπάνω χαρακτηριστικά σχετίζονται με προβλήματα που αντιμετωπίζουν, όπως

• απομάκρυνση από το οικογενειακό περιβάλλον, εφόσον εκτίουν ποινές,
  
• φόβος απόρριψης,
  
• πρόβλημα αποκατάστασης των οικογενειακών τους σχέσεων,
  
• αίσθημα απόγνωσης που προέρχεται από προβλήματα όπως η στέγαση, η ανεργία κ.ά.,
  
• δυσπιστία απέναντι στους θεσμούς,
  
• χρήση εξαρτησιογόνων ουσιών.
  

Εδώ, ακριβώς, έρχεται να καταδειχθεί η σημασία τής παιδαγωγικής προσέγγισης στην κοινωνική ένταξη ανηλίκων με παραβατική συμπεριφορά. Ειδικότερα, σε χώρες νέες στην εφαρμογή του λεγόμενου ευρωπαϊκού κεκτημένου, η διατάραξη της κοινωνικής λειτουργικότητας δεν κινδυνεύει τόσο από το μέγεθος της παραβατικότητας όσο από την ανεπάρκεια θεσμών και ολοκληρωμένων νομοθετικών μέτρων), καθώς και την έλλειψη ουσιαστικού ενδιαφέροντος της πολιτείας για ειδικές κοινωνικές ομάδες, όπως οι νεαροί παραβάτες Και λέγοντας “ειδικές κοινωνικές ομάδες” εννοούμε...

περισσότερα: efagonizesthe

Τι ἐστὶ Φιλολογία; "Γιατί διδάσκουμε Αρχαία Ελληνικά στα παιδιά" (Απόσπασμα από ανέκδοτη ομιλία του Ι.Θ. Κακριδή) Μα γιατί Αρχαία Ελληνικά; (video)

Φιλολογία δεν είναι......
- η αποστήθιση κανόνων γραμματικής και συντακτικού...
- η διαρκής προσήλωση σε "απολιθωμένα" κείμενα....
-η αρχαιολατρία, ο νεοπαγανισμός και ο εθνικισμός
-η παπαγαλία τόμων χωρίς "εφαρμογή" στη σημερινή εποχή...
Φιλολογία είναι.......
-η κατανόηση του κοινωνικο-ιστορικού περιβάλλοντος μέσα στο οποίο γράφτηκαν τα κείμενα (αρχαία και νεότερα)
-η μελέτη της πολιτιστικής κληρονομιάς ενός λαού
-ο επαναπροσδιορισμός εννοιών άρα και της σκέψης με αποτέλεσμα την διεύρυνση των οριζόντων μας
-η καθαρότερη θέαση του κόσμου μέσα από την μελέτη των ιστορικών συνθηκών εξαιτίας των οποίων συντέθηκαν τα κείμενα και η αντιπαραβολή τους με τις πολιτικο-κοινωνικο-οικονομικές συνθήκες του παρόντος
-η δεξιότητα του να διαβάζεις "πίσω από τις γραμμές" ενός κειμένου

από ephilologos

Ι.Θ. Κακριδή
«Γιατί διδάσκουμε Αρχαία Ελληνικά στα παιδιά»
Γιατί αλήθεια διδάσκουμε τα αρχαία ελληνικά στα παιδιά που
θέλουμε να μορφώσουμε, σε τόσο πολλές ώρες μάλιστα;
Τρεις είναι οι κύριοι λόγοι που μας υποχρεώνουν να βοηθήσουμε τα παιδιά μας να επικοινωνήσουν όσο γίνεται περισσότερο με τον αρχαίο κόσμο.

---

Αρχαία Ελληνικά. Σκέψεις και προβληματισμοί, καθηγητών και μαθητών. Προσδοκίες και πραγματικότητα.
Πειραματικό Γυμνάσιο Πανεπιστημίου Κρήτης.

---

Πρώτα απ’ όλα, γιατί είμαστε κι εμείς Έλληνες. 

Από τον καιρό του Ομήρου ως σήμερα έχουν περάσει κάπου δυο χιλιάδες εφτακόσια χρόνια.
Στους αιώνες που κύλησαν οι Έλληνες βρεθήκαμε συχνά στο απόγειο της δόξας, άλλοτε πάλι στα χείλια μιας καταστροφής
ανεπανόρθωτης∙ νικήσαμε και νικηθήκαμε αμέτρητες φορές∙ δοκιμάσαμε επιδρομές και σκλαβιές∙ αλλάξαμε θρησκεία∙ στους τελευταίους αιώνες η τεχνική επιστήμη μετασχημάτισε βασικά τη μορφή της ζωής μας∙ και όμως κρατηθήκαμε Έλληνες, με την ίδια γλώσσα‐φυσικά εξελιγμένη‐, με τα ίδια ιδανικά, τον ίδιο σε πολλά χαραχτήρα και με ένα πλήθος στοιχεία του πολιτισμού κληρονομημένα από τα προχριστιανικά χρόνια. 

Στον πνευματικό τομέα κανένας λαός δεν μπορεί να προκόψει, αν αγνοεί την ιστορία του, γιατί άγνοια της ιστορίας θα πει άγνοια του ίδιου του ίδιου του εαυτού του. 

Είμαι Έλληνας, συνειδητός Έλληνας, αυτό θα πει, έχω
αφομοιώσει μέσα μου την πνευματική ιστορία των Ελλήνων από τα μυκηναϊκά χρόνια ως σήμερα.
Ο δεύτερος λόγος που μας επιβάλλει να γνωρίσουμε την αρχαία
πνευματική Ελλάδα είναι ότι είμαστε κι εμείς Ευρωπαίοι. Ολόκληρος ο Ευρωπαϊκός πολιτισμός στηρίζεται στον αρχαίο Ελληνικό, με συνδετικό κρίκο τον ρωμαϊκό. 

Με τους άλλους Ευρωπαίους μας δένει βέβαια και ο Χριστιανισμός, όσο και να μας χωρίζουν ορισμένα δόγματα.  
Μα και ο Χριστιανισμός έπρεπε να δουλευτεί πρώτα με την Ελληνική σκέψη, για να μπορέσει ν’ απλώσει έπειτα στον ευρωπαϊκό χώρο. Η ρίζα του πολιτισμού των Ευρωπαίων όλων είναι ο αρχαίος ελληνικός στοχασμός και η τέχνη, γι’ αυτό δεν μπορεί να τα αγνοεί κανείς, αν θέλει να αισθάνεται πως πνευματικά ανήκει στην Ευρώπη.
Μα ο κυριότερος λόγος που δεν επιτρέπεται οι νέοι μας ν’ αγνοούν την αρχαίαν Ελλάδα είναι άλλος: στην Ελλάδα για πρώτη φορά στα χρονικά του κόσμου ανακαλύφτηκε ο άνθρωπος ως αξία αυτόνομη, ο άνθρωπος που θέλει να κρατιέται ελεύθερος από κάθε λογής σκλαβιά, και υλική και πνευματική.  
Μέσα στους λαούς που περιβάλλουν τον ελληνικό χώρο στα παλιά εκείνα χρόνια υπάρχουν πολλοί με μεγάλο πολιτισμό, πάνω απ’ όλους οι Αιγύπτιοι και οι Πέρσες. Οι λαοί όμως αυτοί ούτε γνωρίζουν ούτε θέλουν τον ελεύθερο άνθρωπο. Το απολυταρχικό τους σύστημα επιβάλλει στα άτομα να σκύβουν αδιαμαρτύρητα το κεφάλι μπροστά στο βασιλέα και στους θρησκευτικούς αρχηγούς. 

Η ελεύθερη πράξη και η ελεύθερη σκέψη είναι άγνωστα στον εξωελληνικό κόσμο. 

Και οι Έλληνες; Πρώτοι αυτοί, σπρωγμένοι από μια δύναμη που βγαίνει από μέσα τους και μόνο, την δεσποτεία θα την μεταλλάξουν σε δημοκρατία, και από την άβουλη, ανεύθυνη μάζα του λαού θα πλάσουν μια κοινωνία από πολίτες ελεύθερους, που καθένας τους να νιώθει τον εαυτό του υπεύθυνο και για τη δική του και για των άλλων την προκοπή. 

Ο στοχασμός είναι κι αυτός ελεύθερος για τα πιο τολμηρά πετάματα του νου και της φαντασίας. Ο Έλληνας είναι ο πρώτος, που ενώ ξέρει πως δεν μπορεί ατιμώρητα να ξεπεράσει τα σύνορα του ανθρώπου και να γίνει θεός, όμως κατέχεται από μια βαθιά αισιοδοξία για τις ανθρώπινες ικανότητες και είναι γεμάτος αγάπη για τον άνθρωπο, που τον πιστεύει ικανό να περάσει τις ατέλειές του και να γίνει αυτό που πρέπει να είναι−ο τέλειος άνθρωπος.
Αυτή η πίστη στον τέλειον άνθρωπο, συνδυασμένη με το βαθύ
καλλιτεχνικό αίσθημα που χαρακτηρίζει την ελληνική φυλή, δίνει στον αρχαίον Έλληνα τον πόθο και την ικανότητα να πλάσει πλήθος ιδανικές μορφές σε ό,τι καταπιάνεται με το νου, με τη φαντασία και με το χέρι: στις απέριττες μορφές που σχεδιάζουν οι τεχνίτες στα αγγεία της καθημερινής χρήσης, στη μεγάλη ζωγραφική, στην πλαστική του χαλκού και του μαρμάρου, πάνω απ’ όλα στο λόγο τους, και τον πεζό και τον ποιητικό.
Αυτόν τον κόσμο θέλουμε να δώσουμε στα παιδιά μας, για να
μορφωθούν∙ για να καλλιεργήσουν τη σκέψη τους αναλύοντας τη σκέψη των παλιών Ελλήνων∙ για να καλλιεργήσουν το καλλιτεχνικό τους αίσθημα μελετώντας ό,τι ωραίο έπλασε το χέρι και η φαντασία των προγόνων τους∙ για να μπορέσουν κι αυτοί να νιώσουν τον εαυτό τους αισιόδοξο, ελεύθερο και υπεύθυνο για τη μοίρα του ανθρώπου πάνω στη γη∙ προπαντός για να φουντώσει μέσα τους ο πόθος για τον τέλειον άνθρωπο.
από Πύλη

Gabe Marsh: Ένα γενναίο αγόρι... Gabe Marsh, a 6-year-old with no legs and one arm, is...

Ο Gabe Marsh, ένα 6χρονο αγοράκι, από την Alabama των ΗΠΑ, γεννήθηκε με ένα χέρι και χωρίς πόδια. 
.

Αλλά αυτό δεν τον εμποδίζει  να αγωνίζεται για το σχολείο του στην κολύμβηση, κερδίζοντας τη δεύτερη θέση
ΔΕΙΤΕ ΤΟΝ σε πολλές φωτογραφίες

στη Διαδρομή

---

GUNTERSVILLE, Al. -  

Swimming, in their view, was for children with two arms and two legs...

more about Gabe Marsh