Σελίδες

Σάββατο 21 Αυγούστου 2010

Ιατρική απόβαση στα νησιά του Αιγαίου

Φοιτητές Ιατρικής προσφέρουν εθελοντική εργασία κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού στα Κέντρα Υγείας

Είναι 132 φοιτητές Ιατρικής, από το τέταρτο έτος και πάνω. Τα τελευταία τρία χρόνια δεν διοργανώνουν καλοκαιρινές εκδρομές στη Μύκονο ή σε άλλους φοιτητικούς προορισμούς. Πηγαίνουν σε πολλά νησιά, αλλά όχι με μαγιό, με την ιατρική τους μπλούζα.

Εξασκούνται σαν κανονικοί γιατροί και «δίνουν ένα χεράκι» στους γιατρούς των νησιών, που δεν προλαβαίνουν τα περιστατικά στη διάρκεια του καλοκαιριού. Καλύπτουν από την τσέπη τους τα έξοδα μετάβασης στον κάθε προορισμό  
 Είναι τα μέλη της «Ιατρικής Απόβασης», που κάθε καλοκαίρι, από το 2007, οργώνει τα νησιά του Αιγαίου και του Ιονίου προσφέροντας εθελοντική εργασία στα Κέντρα Υγείας. Ετσι εξασκούνται σαν κανονικοί γιατροί και «δίνουν ένα χεράκι» στους γιατρούς των νησιών, που δεν προλαβαίνουν τα περιστατικά στη διάρκεια του καλοκαιριού.

«Αισθανόμαστε σαν κανονικοί γιατροί. Για πρώτη φορά φεύγουμε από το πανεπιστήμιο και την επίβλεψη των καθηγητών και δουλεύουμε με κλινικούς γιατρούς, εξασκούμενοι σε όλες τις βασικές ιατρικές πράξεις» αναφέρει ο Μιχάλης Σιδερής, πρόεδρος της Επιστημονικής Εταιρείας Φοιτητών Ιατρικής Ελλάδος στην οποία ανήκει και η πρωτοβουλία των ιατρικών αποβάσεων.
Η δουλειά βέβαια δεν είναι εύκολη. Περίπου 6 ώρες καθημερινά και τουλάχιστον μία εφημερία στις δέκα ημέρες που διαρκεί η αποστολή του καθενός.

Στο διάστημα αυτό περιθάλπουν 150 με 200 ασθενείς έκαστος. «Πολλές φορές βλέπουμε μεθυσμένους τουρίστες που χρειάζονται βοήθεια και τραυματίες από διάφορα ατυχήματα» λέει ο 23χρονος φοιτητής της Ιατρικής. Πάντως, κάποιος χρόνος για μπάνιο και βόλτα πάντα τους μένει...

Κορίτσια- αγόρια είναι «50-50» στην ομάδα της Απόβασης και, όπως λέει ο Μιχάλης, οι επίδοξες γιατρίνες κάθε άλλο παρά... φοβούνται τα αίματα!

Όσο για τους γιατρούς των Κέντρων Υγείας, τους υποδέχονται θερμά. Οπως το θέτει ο Μιχάλης, «μας δείχνουν εμπιστοσύνη και είναι πρόθυμοι να μας καθοδηγήσουν. Αλλωστε είμαστε επιπλέον ιατρικά χέρια, και αυτό είναι πάντα καλοδεχούμενο». Οι ασθενείς «δεν τρελαίνονται κι από τη χαρά τους» όταν ακούνε ότι θα τους εξετάσει ένας φοιτητής- έστω και στα τελευταία έτη της Ιατρικής. Όμως κανένα από τα παιδιά δεν βρέθηκε ποτέ αντιμέτωπο με αγένεια ή άσχημη συμπεριφορά. «Η εμπιστοσύνη ξαναβρίσκει τη θέση της, αφού ο ειδικευμένος γιατρός δεν μας αφήνει ποτέ μόνους». Επιπλέον οι ντόπιοι σε κάθε νησί δεν χάνουν ευκαιρία να αποδείξουν τη φιλοξενία τους φροντίζοντας τουλάχιστον να μην... πεινάσουν τα παιδιά!

Η εφετινή ιατρική απόβαση ξεκίνησε στις 23 Ιουλίου και θα διαρκέσει ως το τέλος αυτού του μήνα. Οι 132 μέλλοντες γιατροί θα μοιραστούν σε 11 νησιά και στο Ναύπλιο. Τα Κέντρα Υγείας είναι ο βασικός χώρος της δουλειάς τους, αλλά όπου χρειάζονται βοηθούν σε άλλες δομές που έχουν ανάγκη από προσωπικό (γηροκομεία κ.λ.π.). Τα παιδιά καλύπτουν από την τσέπη τους τα έξοδα μετάβασης στον κάθε προορισμό, έχοντας φροντίσει από πριν να εξασφαλίσουν τη διαμονή τους σε δωμάτια ή άλλους χώρους που τους διαθέτουν οι κατά τόπους δήμοι και κοινότητες.

Εφέτος, μάλιστα, η διαδικασία αυτή ήταν πιο δύσκολη, αφού για πρώτη χρονιά δεν είχαν την υποστήριξη της Γενικής Γραμματείας Νέας Γενιάς και έπρεπε να τα κανονίσουν όλα μόνοι τους.
ΔΕΣΠΟΙΝΑ ΚΟΥΚΛΑΚΗ
Από το ΒΗΜΑ

Παρασκευή 20 Αυγούστου 2010

Ανήλικη σε κώμα από χάπια

Καλά θα κάνει η κοινωνία της Χίου να ξεπεράσει το σοκ τάχιστα και να ασχοληθεί σοβαρά με το κορίτσι

Σοκ έχει προκαλέσει στην κοινωνία της Χίου η μεταφορά ενός ανήλικου κοριτσιού στο νοσοκομείο σε κωματώδη κατάσταση, μετά από την λήψη ναρκωτικών χαπιών που πήρε όταν βρισκόταν στο σπίτι της, άγνωστο για ποια αιτία.

Το 16χρονο κορίτσι από τον Βροντάδο βρέθηκε λιπόθυμο από τους δικούς του το βράδυ της Δευτέρας και μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο, όπου διαπιστώθηκε ότι είχε πάρει μεγάλη ποσότητα χαπιών κατά της υπέρτασης τα οποία είχε βρει στο φαρμακείο του σπιτιού της και ανήκαν σε συγγενικό του πρόσωπο.


Η ανήλικη μαθήτρια εισήχθη αμέσως στην μονάδα εντατικής θεραπείας του νοσοκομείου, όπου παραμένει σε κρίσιμη κατάσταση. Σύμφωνα με την Αστυνομία, αλλά και τους συγγενείς της, είχε επιχειρήσει και παλαιότερα να βάλει τέλος στην ζωή της με παρόμοιο τρόπο, χωρίς να αποσαφηνιστεί ποια ήταν η αιτία που την έκανε να προχωρήσει σε μια τέτοια ενέργεια.

-------------------------------------------------------------------
Πηγή: protothema.gr

Πέμπτη 19 Αυγούστου 2010

Έγκλημα «κάτω από την Ακρόπολη»

Θα μπορούσε να ήταν αστυνομικό μυθιστόρημα, αν ο τόπος του εγκλήματος δεν ήταν μια αθηναϊκή πλατεία, απ’ αυτές όπου πωλούνται «πάσης φύσεως ανθρώπινα υλικά», αν το θύμα δεν ήταν ένα αφγανάκι, μόλις τριάμισι χρόνων, αν οι γονείς του δεν ήταν ξεσπιτωμένοι αφγανοί πρόσφυγες.
Της Μαριάννας Τζιαντζή από το Πριν, 17/8/2010


Είδηση είναι το σκυλάκι του Κωστέτσου που μελαγχολεί, 
είδηση είναι το διαζύγιο της Μενεγάκη και του Λάτσιου, 
είδηση είναι τα ψάρια που τρώει το πρωθυπουργικό ζεύγος στην Πάρο,  
όχι όμως ένα αγοράκι, μισόγυμνο και ματωμένο, μια αυγουστιάτικη νύχτα «κάτω από την Ακρόπολη».

Βιασμός Ψυχής και Σώματος 4χρονου αγοριού
Τα παιδάκια των άστεγων μεταναστών, που δεν έχουν χαρτιά, είναι έρμαια στις ορέξεις ανώμαλων παιδεραστών.

Αν ο βιασμός και η κακοποίηση δεν συνέβαιναν σε μια βρώμικη πλατεία της Αθήνας, αν το παιδάκι δεν ήταν αφγανάκι αλλά ελληνόπουλο, θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Μάλιστα, όσο πιο πλούσιο το παιδάκι, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η αγανάκτηση της ελληνικής κοινωνίας.


Τα βάσανα της προσφυγιάς δεν πουλάνε στην πιάτσα της ενημέρωσης. Μόνο όταν μια φουρνιά πνιγμένων στον Έβρο ή στο Αιγαίο ξεπερνά τους δέκα, εμφανίζεται μια σύντομη αναφορά στις εφημερίδες και, πολύ σπάνια, στην τηλεόραση.
Mια είδηση κολοβή, που μοιάζει σχεδόν με μη είδηση, αφού δεν αναφέρονται το όνομα της πλατείας, το όνομα των γονιών, η ημερομηνία που διαπράχτηκε το έγκλημα- όμως μια είδηση πιο ανατριχιαστικά αληθινή από αυτές για τις οποίες υπάρχουν πλήρη στοιχεία. (Βιασμός Ψυχής και Σώματος 4χρονου αγοριού)

Τέλη Ιουλίου, εκκενώνεται ένα κτίριο όπου έμεναν πάμπτωχοι Αφγανοί και η οικογένεια καταφεύγει σε μια πλατεία. 
Μια νύχτα οι γονείς ξυπνούν από τις φωνές και τα κλάμματα του αγοριού. Το παιδί είναι αιμόφυρτο, τα ρούχα του σχισμένα. Δεν μπορεί να περιγράψει τι του έχει συμβεί, θυμάται μόνο ότι ένας κύριος τον πήγε σε ένα θάμνο. Σύμφωνα με την περιγραφή του μεγαλύτερου αδελφού του, ο κύριος φορούσε Σταυρό, ήταν εύσωμος και μιλούσε ελληνικά. 
(Αυτός ο διεστραμμένος, και όσοι σαν αυτόν ατιμάζουν το Σταυρό κρεμώντας Τον στο λαιμό τους για κόσμημα, καλά θα κάνουν να τον βγάλουν, γιατί θα γίνει η θηλιά που θα τους πνίξει)
Δεν ξέρω αν έχει ποτέ τιμωρηθεί κάποιος από τους συμπατριώτες μας που αγοράζουν νεαρή αφρικανική, βαλκανική ή ασιατική σάρκα, κοριτσίστικη ή αγορίστικη. Ο κύριος με το σταυρό θέλησε να απολαύσει παιδάκι του γάλακτος και χωρίς να πληρώσει, δηλαδή παραβίασε τον άγραφο νόμο της αγοράς και, επιπλέον, η επιδρομή του άφησε ανεξίτηλα ίχνη στο σώμα του παιδιού.
Αν ο βιασμός και η κακοποίηση δεν συνέβαιναν σε μια βρώμικη πλατεία της Αθήνας, αν το παιδάκι δεν ήταν αφγανάκι αλλά ελληνόπουλο, θα είχαν ξεσηκωθεί και οι πέτρες. Μάλιστα, όσο πιο πλούσιο το παιδάκι, τόσο μεγαλύτερη θα ήταν και η αγανάκτηση της ελληνικής κοινωνίας.
Είδηση είναι το σκυλάκι του Κωστέτσου που μελαγχολεί, είδηση είναι το διαζύγιο της Μενεγάκη και του Λάτσιου, είδηση είναι τα ψάρια που τρώει το πρωθυπουργικό ζεύγος στην Πάρο, όχι όμως ένα αγοράκι, μισόγυμνο και ματωμένο, μια αυγουστιάτικη νύχτα «κάτω από την Ακρόπολη»

Τετράχρονος πνίγηκε σε πισίνα

Προσέχετε τώρα το καλοκαίρι,
Προσέχετε !!
Τετράχρονος πνίγηκε σε πισίνα

Σε τραγωδία μετατράπηκαν οι καλοκαιρινές διακοπές ενός ζευγαριού από την Ολλανδία, καθώς χθες το πρωί το τετράχρονο αγοράκι τους πνίγηκε στην πισίνα ξενοδοχείου όπου διέμεναν στην περιοχή Ψαλίδι της Κω.

Το άτυχο παιδάκι στις 11 η ώρα το πρωί έπαιζε μαζί με τα δυο μεγαλύτερα αδέλφια του γύρω από την πισίνα. Ξαφνικά ξέφυγε της προσοχής τους και, άγνωστο πώς, έπεσε μέσα στο νερό. Αμέσως τα αδέλφια του αλλά και άλλοι ένοικοι του ξενοδοχείου έτρεξαν στην πισίνα προκειμένου να τον βοηθήσουν.

Στο ξενοδοχείο σήμανε συναγερμός και αμέσως έσπευσαν ασθενοφόρο και άνδρες της αστυνομίας. Κανείς δεν μπορούσε να πιστέψει πως χάθηκε τόσο άδικα το μικρό. Το τετράχρονο παιδί μεταφέρθηκε στο νοσοκομείο της Κω όπου οι γιατροί διαπίστωσαν απλά τον θάνατό του.

Ισραήλ: φωτογραφίες στρατιωτίνας με δεμένους παλαιστίνιους Israeli woman soldier denies Facebook photos wrongdoing

Οι φωτογραφίες μίας ισραηλινής στρατιωτίνας, η οποία πόζαρε χαμογελαστή δίπλα σε παλαιστινίους κρατουμένους που είχαν δεμένα τα χέρια και καλυμμένα τα μάτια, προκαλούν αγανάκτηση στο Ισραήλ έπειτα από την προβολή τους σήμερα στο κρατικό δίκτυο τηλεόρασης. 

«Ο στρατός, η καλλίτερη περίοδος της ζωής μου».
Η συμπεριφορά της οπλίτου, «αντανακλά τη στάση που έχει επικρατήσει για την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων ως αντικειμένων και όχι ως ανθρώπινων όντων».
Η νεαρή γυναίκα, ονόματι Εντέν Αμπαργκίλ, δημοσίευσε στην κοινωνική ιστοσελίδα Facebook τις φωτογραφίες της με τους κρατουμένους που ήταν επιφορτισμένη να φυλάει, και τις μετέδωσε σε εκπομπή της και η κρατική τηλεόραση. 

Israeli woman soldier denies Facebook photos wrongdoing

The pictures were later removed from public view on Ms Aberjil's profile
 Σε ανακοινωθέν του, ο ισραηλινός στρατός καταδικάζει «την επονείδιστη συμπεριφορά της οπλίτου», τονίζοντας πως αυτή έχει περαιώσει την στρατιωτική της θητεία από πέρυσι.
Οι φωτογραφίες της στρατιωτίνας στο Facebook τιτλοφορούνται «Ο στρατός, η καλλίτερη περίοδος της ζωής μου».
Ο διευθυντής της ισραηλινής επιτροπής κατά των βασανιστηρίων Γισάι Μενουχίμ καυτηρίασε σε ανακοινωθέν του τη συμπεριφορά της οπλίτου, τονίζοντας πως «αντανακλά τη στάση που έχει επικρατήσει για την αντιμετώπιση των Παλαιστινίων ως αντικειμένων και όχι ως ανθρώπινων όντων». 

Τετάρτη 18 Αυγούστου 2010

για τους Έλληνες και την Γλώσσα τους

Από τον «Πηγαιμό», για τους Έλληνες και την Γλώσσα τους

«Καταραμένε Έλληνα, τα βρήκες όλα, φιλοσοφία, γεωμετρία, φυσική, αστρονομία’ τίποτε δεν άφησες για μας.»  
Schiller- Γερμανός ποιητής, ιστορικός και φιλόσοφος

Αν μιλούσαν οι θεοί θα χρησιμοποιούσαν την ελληνική γλώσσα. 
O Ρωμαίος ρήτορας Κικέρων

O Γκαίτε, ο μεγαλύτερος από τους ποιητές και πεζογράφους της Γερμανίας και ο μεγαλύτερος όλων των εποχών, έλεγε πως «οι πρόγονοί του ήσαν Έλληνες και μονάχα ό,τι δημιούργησε η ελληνική αρχαιότητα αξίζει». Έλεγε επίσης ότι άκουσε το Ευαγγέλιο σε διάφορες γλώσσες, όμως, όταν το άκουσε στην Ελληνική του φάνηκε πως παρουσιάστηκε το φεγγάρι στον έναστρο ουρανό. 

Ο Γάλλος Ακαδημαϊκός και ποιητής Claude Fauriel (Κλαύδιος Φωριέλ, 1772-1844) είπε ότι η ελληνική γλώσσα συγκεντρώνει τον πλούτο και την ομοιογένεια της γερμανικής, τη σαφήνεια της γαλλικής, τη λυγεράδα της ισπανικής και τη μουσικότητα της ιταλικής.
Η διάσημη τυφλή Αμερικανίδα συγγραφέας Ελεν Κέλλερ παρομοίασε τη μέσω της ελληνικής γλώσσας τελειότητα της εκφράσεως της ανθρώπινης σκέψεως με το τελειότερο των μουσικών οργάνων, το βιολί.
Η Γαλλίδα συγγραφέας και ακαδημαϊκός Μargarite Yourceyar (Μαργαρίτα Γιουρσέλ) είπε: «Αγάπησα αυτή τη γλώσσα την ελληνική για την εύρωστη πλαστικότητά της, που η κάθε της λέξη πιστοποιεί την άμεση και διαφορετική επαφή της με τις αλήθειες και γιατί ό,τι έχει λεχθεί καλό από τον άνθρωπο, έχει ως επί το πλείστον λεχθεί σ’ αυτή τη γλώσσα».
Ο ποιητής και ακαδημαϊκός Βρεττάκος είπε: «Όταν πεθάνω και πάω στους ουρανούς θα μιλήσω στους αγγέλους Ελληνικά, γιατί αυτοί δε γνωρίζουν άλλη γλώσσα από τη γλώσσα της μουσικής».

Η Ελλάδα λησμόνησε την Μάχη του Μαραθώνα! ... Battle of Marathon

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΔΕΜΟΣ (Πρωινός Λόγος)

Κορυφαίος σταθμός στην ιστορική πορεία του Ελληνικού Έθνους, αλλά και ολόκληρου του ευρωπαϊκού Πολιτισμού, αποτελεί η Μάχη του Μαραθώνα (Αύγουστος 490 π.Χ.), όπου οι Έλληνες εμπόδισαν τους Πέρσες να εισβάλουν στην Ευρώπη.

Στα σχολικά μας βιβλία η Μάχη του Μαραθώνα καταλαμβάνει τον… τεράστιο χώρο των δύο γραμμών και κάτι!

«Οι Μαραθώνες γεννούν τους Παρθενώνες».
Έγινε, μάλιστα, γνωστό ότι σε κάποιες ευρωπαϊκές περιοχές, όπως το Μόναχο της Βαυαρίας, αυτόν τον καιρό κάνουν εκδηλώσεις για τα 2.500 χρόνια της μάχης του Μαραθώνα. 
Ένας βουλευτής ερώτησε τον Υπουργό πολιτισμού, αν σκοπεύει, να κάνει κάτι ανάλογο και η Ελλάδα. Η απάντηση ήταν εντελώς αόριστη. Αλλά, το πνεύμα που επικρατεί σήμερα στην Ελλάδα φαίνεται από το γεγονός ότι στα σχολικά βιβλία η Μάχη του Μαραθώνα καταλαμβάνει τον…τεράστιο χώρο των δύο γραμμών και κάτι!

Σε παλαιότερες εποχές ο ελληνικός λαός είχε συνείδηση των ενδόξων μαχών που έδωσαν οι πρόγονοί του, αλλά και οι ευρωπαϊκές χώρες που «μετέχουν της Ελληνικής Παιδείας» (δηλ. Του ελληνικού τρόπου σκέψης) θεωρούν την νίκη των Ελλήνων στον Μαραθώνα σαν μια νίκη του πολιτισμένου ελεύθερου κόσμου, σαν την ηθική δύναμη της ελευθερίας έναντι της υποτέλειας.
Οι πολίτες τους θέλουν η Ευρώπη να βασίζεται σε αυτές τις Ελληνικές αξίες και όχι στο χρήμα (όπως σήμερα).
Σήμερα η Παγκοσμιοποίηση θέλει να... ξεριζώσει από την ψυχή μας την αυτάδελφη σχέση Έθνους και Ορθοδοξίας. Να μετατραπούν οι άνθρωποι σε ένα παγκόσμιο πλαγκτόν. Πρέπει να ισοπεδοθούν τα πάντα. Τα πλοκάμια της έφτασαν από καιρό και στην Ελλάδα και κάνουν ό,τι μπορούν για να εξαφανίσουν κάθε τι το Ελληνικό, ειδικά ό,τι θυμίζει το ένδοξο παρελθόν.
Σε όλες τις στρατιωτικές Σχολές του κόσμου, η Μάχη του Μαραθώνα αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο του μαθήματος της πολεμικής τακτικής. Οι αλλοδαποί στρατιωτικοί ανωτέρων βαθμών, όταν έρχονται στην Ελλάδα, δεν παραλείπουν ποτέ να επισκεφθούν τον Μαραθώνα και το πεδίον της μάχης.
***
Ο βασιλιάς των Περσών Δαρείος διόρισε τον Δάτη και τον Αρταφέρνη αρχηγούς αυτής της εκστρατείας. Εμπήκαν σε 600 πλοία και περνώντας ανάμεσα στα νησιά του Αιγαίου πελάγους πήγαν πρώτα στην Ερέτρια, πόλη της Εύβοιας. Μετά από πολιορκία έξι ημερών την κατέλαβαν και την κατέστρεψαν. Κατόπιν επροχώρησαν Νότια προς την Αθήνα και τον Αύγουστο του 490 π.Χ. αποβιβάστηκαν στην πεδιάδα του Μαραθώνα 25 χιλιόμετρα έξω από την Αθήνα!
Οι Αθηναίοι ετοιμάστηκαν να αποκρούσουν τους Πέρσες, μόλις έμαθαν την απόβασή τους στον Μαραθώνα. Έστειλαν αμέσως τον ταχυδρόμο Φειδιππίδη στη Σπάρτη, για να ζητήσει βοήθεια. Ο Φειδιππίδης έτρεξε πεζός 211 χιλιόμετρα σε 48 ώρες και παρουσιάστηκε στους εφόρους. Ετόνισε ιδιαίτερα τη σημασία του αγώνα για την σωτηρία, την ανεξαρτησία και το μέλλον της Ελλάδος.
Οι Σπαρτιάτες φάνηκαν πρόθυμοι να στείλουν βοήθεια αλλά απάντησαν, ότι για λόγους θρησκευτικούς δεν μπορούσαν να εκστρατεύσουν, πριν γίνει πανσέληνος. Μόνον οι Πλαταιείς έστειλαν αυθόρμητα όλη τη δύναμη που είχαν 1.000 οπλίτες.
Αθηναίοι και Πλαταιείς σύνολο 10.000 παρατάχτηκαν στον Μαραθώνα απέναντι των Περσών, οι οποίοι ήταν δεκαπλάσιοι. Τον στρατό των Αθηναίων διοικούσαν δέκα στρατηγοί, ένας σε κάθε μία από τις δέκα φυλές. Ένας από αυτούς είχε την αρχηγία όλου του στρατού για μια ημέρα. Την ημέρα εκείνη αρχηγός, πολέμαρχος ήταν ο Καλλίμαχος, ο οποίος παραχώρησε την θέση του στον Μιλτιάδη ύστερα από πρόταση του Αριστείδη, ενός από τους δέκα στρατηγούς.
Ο Μιλτιάδης χρησιμοποίησε το εξής στρατηγικό σχέδιο, το οποίο από τότε ακολούθησαν μεγάλοι στρατηγοί μέχρι τις ημέρες μας. Στην αριστερή πτέρυγα παρέταξε τιμής ένεκεν τους Πλαταιείς. Για να εξισώσει το μήκος της παρατάξεώς του με το μεγάλο μήκος του εχθρού, στο κέντρο τοποθέτησε λίγους άνδρες, αντίθετα πύκνωσε τα άκρα (τας πτέρυγας).
Όταν δόθηκε το σύνθημα, οι Αθηναίοι όρμησαν τρέχοντας με αλαλαγμούς τόσον, ώστε οι Πέρσες τους ενόμισαν τρελούς (συνειρμικά φθάνουμε στο Αέρααα του 1940). Η σύγκρουση ήταν φοβερή. Το κέντρο των Περσών, στο οποίο εγνώριζε ο Μιλτιάδης, ότι παρατάσσονταν το άνθος του περσικού στρατού, ανάγκασε τους απέναντι αραιούς Αθηναίους να υποχωρήσουν. Αντίθετα τα δύο άκρα της ελληνικής παράταξης έτρεψαν σε φυγή τις δύο απέναντι πτέρυγες του περσικού στρατού. Κατόπιν έστρεψαν προς τα οπίσω και εχτύπησαν από πίσω το κέντρο του περσικού στρατού. Οι Πέρσες δεχόμενοι επίθεση και από εμπρός και από τα νώτα άρχισαν να τρέχουν προς την θάλασσα.
Οι Αθηναίοι τους καταδίωξαν μέχρι τα πλοία στα οποία εζήτησαν να σωθούν. Έξι χιλιάδες Πέρσες έπεσαν στο πεδίο της μάχης. Κατά την φοβερή αυτή πάλη φονεύθηκε ο πολέμαρχος Καλλίμαχος. Ο αδελφός του τραγικού ποιητή Αισχύλου Κυνέγειρος έπεσε ηρωικά, ενώ προσπαθούσε να εμποδίσει ένα περσικό πλοίο να φύγει. Συνολικά από τους Αθηναίους εφονεύτηκαν 192.
Οι Αθηναίοι συνήθως έφεραν τους πεσόντες στη μάχη να τους ενταφιάσουν στην πόλη. Αλλά στους πεσόντες στον Μαραθώνα επεφύλαξαν την ιδιαίτερη τιμή να τους ενταφιάσουν στον τόπο, όπου έπεσαν πολεμώντας ηρωικά. Πάνω από τον τάφο σώρευσαν χώμα και έγινε ένας μικρός λόφος. Είναι ο γνωστός τύμβος του Μαραθώνα που σώζεται μέχρι σήμερα.
Οι Αθηναίοι θεωρήθηκαν τότε ως υπερασπιστές της ελευθερίας όλων των Ελλήνων. Αυτό έψαλε και ο λυρικός ποιητής Σιμωνίδης ο Κείος στο επίγραμμα που χάραξαν στο τρόπαιο από άσπρη πέτρα που έστησαν δίπλα στον τύμβο: Ελλήνων προμαχούντες αθηναίοι Μαραθώνι χρυσοφόρων Μήδων εστόρεσαν δύναμιν.
Δηλαδή: Οι Αθηναίοι, πολεμήσαντες στον Μαραθώνα για την ελευθερία όλων των Ελλήνων, συνέτριψαν τη δύναμη των χρυσοφόρων Μήδων.
Για τους αρχαίους προγόνους μας ύψιστο ιδανικό ήταν ο αγώνας για την ελευθερία. Αυτό το επιβεβαιώνει ο τραγικότερος ποιητής της αρχαιότητας Αισχύλος, ο οποίος πολέμησε ηρωικά στον Μαραθώνα. Έγραψε ο ίδιος το επιτύμβιο επίγραμμα που εζήτησε να αναγράψουν στον τάφο του. Ο Αισχύλος ο κορυφαίος δραματουργός δεν αναφέρει ούτε λέξη για τη δραματική του τέχνη. Για την υστεροφημία του προβάλλει μόνον τη συμμετοχή του στον αγώνα για την ελευθερία της Πατρίδας του.
Το επίγραμμα: «Αισχύλον Ευφορίωνος Αθηναίον τόδε κεύθει μνήμα καταφθίμενον πυρφόροιο Γέλας αλκήν δ’ ευδόκιμον Μαραθώνιον άλσος αν είποι και βαθυχαιτήεις Μήδος επιστάμενος».
Δηλαδή: (Αυτό το μνήμα σκεπάζει τον Αισχύλο, τον γιο του ευφορίωνα, Αθηναίο, που πέθανε στη σιτοφόρο Γέλα, για την ευδόκιμη ανδρεία του μπορεί να μιλήσει το άλσος του Μαραθώνα και ο Πέρσης με την πυκνή χαίτη, που την γνώρισε καλά).
Όπως βλέπουμε, για το πνευματικό του έργο, τα αθάνατα μνημεία του τραγικού του λόγου ούτε λέξη. Μεγαλύτερη τιμή και δόξα για τον αρχαίο Έλληνα ήταν ο αγώνας για την ελευθερία της Πατρίδος.
***
Το κατόρθωμα του Αθηναίου αιρετού, στρατηγού Μιλτιάδη και των συμμαχητών του (Πολεμάρχου, Στρατηγών και οπλιτών) των πόλεων Αθηνών και Πλαταιών, είναι πραγματικά μοναδικό στην Παγκόσμια ιστορία όχι μόνον λόγω της αριθμητικής δυσαναλογίας των αντιπάλων, της εφαρμοσθείσας στρατηγικής κλπ., αλλά και ένεκα των συνεπειών της έκβασης της μάχης, για το μέλλον του Πολιτισμού της Ανθρωπότητος. Για τον λόγο αυτό οποιαδήποτε αποδιδομένη τιμή σε μαχητές και νεκρούς της μάχης του Μαραθώνα πρέπει να αναβλύζει σεβασμό και αληθινή ταπεινότητα.
Τα ιστορικά γεγονότα της Μάχης του Μαραθώνα επηρέασαν και την ιστορία του Αθλητισμού, καθιερώνοντας τον «Μαραθώνιο Δρόμο», δηλαδή την διαδρομή 42 χιλιομέτρων από τον Μαραθώνα μέχρι την Αθήνα, που έτρεξε ο αρχαίος οπλίτης – αγγελιοφόρος, για να μεταφέρει το χαρμόσυνο μήνυμα της νίκης των Αθηναίων.
Ο Μαραθώνας έθεσε και τα θεμελια του μετέπειτα Αθηναϊκού πολιτισμού, γιατί, όπως είπε ο Κωστής Παλαμάς «Οι Μαραθώνες γεννούν τους Παρθενώνες».
Ο Ισοκράτης το 355 π.Χ. στον «Περί Ειρήνης λόγο του γράφει: 
«Η πολιτειακή μας οργάνωση λοιπόν η τότε ήταν τόσο καλύτερη από εκείνην, που εγκαταστάθηκε αργότερα, όσον ακριβώς ο Αριστείδης και ο Μιλτιάδης και ο Θεμιστοκλής ήταν άνδρες ανώτεροι του Υπέρβολου και του Κλεοφώντος και των άλλων σημερινών δημαγωγών. Ως προς δε τον λαόν θα βρείτε ότι οι πολίτες της εποχής εκείνης δεν ήσαν γεμάτοι από οκνηρία και φτώχεια και κούφιες ελπίδες, άλλ’ ότι στις μάχες ηδύναντο να νικούν όλους όσους εισέβαλαν εις την χώρα, ότι εκρίνοντο άξιοι αριστείων κατά τους υπέρ της ελευθερίας της Ελλάδος αγώνας και ότι ενέπενον τόσην εμπιστοσύνην, ώστε οι περισσότερες πόλεις θεληματικά να προσέλθουν υπό την ηγεμονίαν της πόλης μας».
Κων/τίνος Παπαρρηγόπουλος: «…Το έργον πράγματι μέγα. Η πατρίς ημών επέπρωτο να ίδη πολλάς έτι ενδόξους ημέρας, αλλ’ ίσως ουδεμία δύναται να αντιπαραβληθή προς ταύτην την εν Μαραθώνι μάχην, καθ’ ην οι Έλληνες πρώτην φοράν νικήσαντες εκ του συστάδην τους Πέρσας, τοσούτω μάλλον ενεθαρρύνθησαν εις τους μετέπειτα αγώνας, όσω μία πόλις μόνη είχεν αρκέσει, ίνα κατισχύση της πολυαρίθμου εκείνης στρατιάς. Και αν σήμερον, μετά παρέλευσιν δισχιλίων και επέκεινα ετών, μετά θλίψεως μεν αναλογιζόμεθα οίου κλέους ήθελε στερηθή το ελληνικόν όνομα, οποίαν ζημίαν ήθελε πάθει η ανθρωπότης, εάν αι Αθήναι, ηττηθείσαι και υποταχθείσαι εις τους Πέρσας, απεστερούντο του μέλλοντος εκείνου, καθ’ ο τοσαύτα εμεγαλούργησαν εις άπαντας τους κλάδους της ανθρωπίνης αρετής, γνώσεως και τέχνης, μετ’ αγαλιάσεως δε ασπαζόμεθα την μνήμην του κατορθώματος δι’ ου ο κόσμος απηλλάγη τοιαύτης συμφοράς…».
Πανεπιστήμιο Καίμπριτζ (Ιστορία Αρχαίας Ελλάδος): 
«Η ανθρωπότης ολόκληρος έκτοτε, ο πολιτισμός αντιλαλεί το χαρμόσυνον εκείνο άγγελμα του Μαραθωνοδρόμου (Νενικήκαμεν!..). Ο Μαραθών αποτελεί σταθμόν και αφετηρίαν της Ιστορίας του Πολιτισμού, διότι άνευ αυτού, ούτε πολιτισμός θα υπήρχε και ίσως ακόμη σκοτεινή και άγνωστος θα ήτο η τύχη της ανθρωπότητας».
Ο Άγγλος ιστορικός Ουίλλιαμ Ληκ γράφει: «Αν ο Μαραθώνας δεν ορθωνόταν τείχος αρραγές στην Ασιατική λαίλαπα, η Ελλάδα από τότε θα είχε εκμετρήσει τον βίον της. Ούτε Αισχύλος θα επιβίωνε, ούτε Σωκράτης θα γεννιόταν, ούτε δημοκρατία του Περικλή θα ρίζωνε, ούτε μ’ ένα λόγο θα γαλουχιόταν όλη η Δύση με το Ελληνικό πνεύμα. Ή μήπως θα είχε ευνοηθεί και επικρατήσει ο Χριστιανισμός στον Δυτικό κόσμο; Αλλά ούτε και ο πανοικουμενικά περίζηλος κορυφαίος πολιτισμικός θεσμός των Ολυμπιακών αγώνων θα είχε αναβιώσει…».
Εάν συγκεντρώσει κανείς τους ύμνους και τα εγκώμια διάσημων ανδρών παγκοσμίως για την σημασία της Μάχης του Μαραθώνα θα γράψει βιβλίο πολυσέλιδο. Θα περιορισθώ σε όσα έγραψα και θα κλείσω με κάτι σημαντικό για την Νεότερη Ελλάδα: Το πρώτο κράτος στον κόσμο που αναγνώρισε την ανεξαρτησία της Ελλάδος μετά την κήρυξη της Επαναστάσεως το 1821, ήταν η Αϊτή. Την 15 Ιανουαρίου 1822, ο τότε πρόεδρος της χώρας αυτής Ζαν Πιέρ Μπουαγιέ έστειλε επιστολή στην Ελληνική Επιτροπή Παρισίων (Αδαμ. Κοραής κλπ.), στην οποία ανάμεσα στα άλλα γράφει: «…Είθε παρόμοιοι τοις προγόνοις αυτών αποδεικνυόμενοι και υπό των διαταγών Μιλτιάδου διευθυνόμενοι, δυνηθώσιν εν τοις πεδίοις του νέου Μαραθώνος τον θρίαμβον της ιεράς υποθέσεως, ην επεχείρησαν υπέρ των δικαιωμάτων αυτών, της θρησκείας και της πατρίδος…».
Ο Μαραθώνας θα επιζεί των αιώνων… Αιώνιο Σύμβολο αγώνα, πολεμικής αρετής, αλληλεγγύης και φιλοπατρίας!
Είθε η επέτειος των 2.500 χρόνων από την νίκη του Μαραθώνα να εορτασθεί, όπως αρμόζει σε ένα τέτοιο παγκόσμιο γεγονός αποδίδοντας ένα απειροελάχιστο φόρο τιμής στους νεκρούς και τους προγόνους μαχητές με σοβαρότητα και σεμνότητα! Με Πανελλήνια, αλλά και Πανευρωπαϊκή –τουλάχιστον- συμμετοχή!..