Σελίδες

Τρίτη 7 Σεπτεμβρίου 2010

Πάνω από 600.000 απροστάτευτα παιδιά στους δρόμους του Αφγανιστάν

Φτώχεια και διαφθορά
«Η φτώχεια επιδεινώνεται στο Αφγανιστάν και τα παιδιά εξαναγκάζονται να βρουν δουλειά, λέει η Σαφίκα Ζάερ, κοινωνική λειτουργός της οργάνωσης Ασιάνα, η οποία δουλεύει με αμερικανική βοήθεια. 
Η Ζαέρ συχνά τριγυρίζει στους δρόμους και στα πάρκα της Καμπούλ, όπου συχνάζουν τα παιδιά των δρόμων και τους ρωτά εάν τους ενδιαφέρει το σχολείο.

Οι κίνδυνοι για τα παιδιά είναι πολλοί, από τα ναρκωτικά έως τους αντάρτες και από τις εγκληματικές συμμορίες μέχρι τη σεξουαλική κακοποίηση.
«Παίρνουμε τα παιδιά και τους δείχνουμε τι κάνουμε εδώ και εάν συμφωνήσουν πάμε στην οικογένεια και μιλάμε μαζί τους», λέει η Ζαέρ.
Περίπου 7000 παιδιά στις μεγαλύτερες πόλεις του Αφγανιστάν παρακολουθούν τα σχολεία της Ασιάνα, στα οποία το κόστος της τροφής και της γραφικής ύλης, πληρώνονται από οικογένειες που έχουν δηλώσει χορηγοί.
Τα περισσότερα έχουν σπίτι, αλλά συνήθως οι κηδεμόνες τους είναι ανάπηροι και δεν μπορούν να δουλέψουν.
Σύμφωνα με στοιχεία της Ανεξάρτητης Επιτροπής Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του Αφγανιστάν(AIHRC), περίπου 60.000 ανήλικοι εργάζονται μόνο στην Καμπούλ.
«Τα τελευταία 3-4 χρόνια ένας ολοένα αυξανόμενος αριθμός εκτοπισμένων από τις περιοχές που έχουν πληγεί από τον πόλεμο έχουν εισρεύσει στην Καμπούλ να βρουν καταφύγιο», λέει ο Ναντέρ Ναντερί, ανώτατος επίτροπος της AIHRC.
Στις τρεις δεκαετίες του πολέμου, ο πληθυσμός της χώρας διπλασιάστηκε και πέρασε τα 30 εκατομμύρια, τέσσερα από τα οποία στην Καμπούλ.
«Ποτέ στο παρελθόν, η Καμπούλ και το Αφγανιστάν δεν είχαν κρίση ανθρώπων, μπορεί να ήταν φτωχοί αλλά είχαν τουλάχιστον ένα σπίτι», λέει ο Ναντερί, ο οποίος προσθέτει ότι η διαφθορά κάνει την κατάσταση χειρότερη.
«Η ευθεία σχέση ανάμεσα στη φτώχεια και τη διαφθορά είναι πάντοτε εκεί, τα περισσότερα προγράμματα σταματούν και δεν κατευθύνονται σε περιοχές που θα επηρεάσουν τη ζωή των ανθρώπων, επειδή εμπλέκεται η διαφθορά», λέει ο επικεφαλής της AIHRC.
Η κακοποίηση ωθεί τα παιδιά στους αντάρτες
Την έκταση των κοινωνικών προβλημάτων επισημαίνει η τηλεοπτική εκπομπή Omid (Ελπίδα) που μεταδίδεται εδώ και δύο χρόνια από τον τηλεοπτικό σταθμό Saba TV.
Η παραγωγός της εκπομπής, Ζαϊνάμπ Ραϊμί έχει ερευνήσει δεκάδες περιπτώσεις σε όλη την χώρα και βρήκε παιδιά, των οποίων οι γονείς έχουν εθιστεί στο όπιο, νεαρά αγόρια που έχουν στρατολογηθεί από τους Ταλιμπάν και ένα ανησυχητικό βαθμό σεξουαλικής κακοποίησης.
Εξηγεί μάλιστα την πρόσφατη περίπτωση ενός 13χρονου, ο οποίος δούλευε δύο μέρες τη βδομάδα καθαρίζοντας ένα γραφείο και τον οποίο κακοποιούσε σεξουαλικά το αφεντικό του.
«Το ανακαλύψαμε επειδή άρχισε να κάνει σκίτσα που υπονοούσαν ότι υπάρχει κάτι, έκλαιγε όταν μου έλεγε την ιστορία, λέει η Ραϊμί, η οποία εκφράζει την άποψη ότι η στέρηση και η κακοποίηση ωθούν τα παιδιά στους αντάρτες.
«Το χειρότερο είναι τα παιδιά τα οποία οι Ταλιμπάν αναγκάζουν να πάνε μαζί τους για λίγα λεφτά, ήταν ανάμεσα στα 7 και στα 18 με όπλα και κανονική εκπαίδευση», λέει η ερευνήτρια παραγωγός.

Δευτέρα 6 Σεπτεμβρίου 2010

Δώσε αγάπη στα μικρά παιδιά

ΜΠΕΣ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΦΙΛΩΝ ΕΘΕΛΟΝΤΩΝ 
ΚΑΙ ΑΝΑΔΟΧΩΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΩΝ 
ΤΟΥ ΒΡΕΦΟΚΟΜΕΙΟΥ 
«Ο ΑΓΙΟΣ ΣΤΥΛΙΑΝΟΣ»
Θεσσαλονίκης.

Με αγκαλιές παραμύθια, παιχνίδια, τραγούδια προσφέρουν τα ψυχοκινητικά ερεθίσματα που είναι απαραίτητα για την ισορροπημένη ανάπτυξη και την συναισθηματική ασφάλεια των παιδιών. 
Διαπιστώνεται ότι τα παιδιά παύουν να έχουν τα συμπτώματα του ιδρυματισμού. 
Γελούν, αρχίζουν και μιλούν, προσμένουν την αγαπημένη τους εθελόντρια.
Πληροφορίες

Πότε θα μιλήσει ο γιος μου που έχει αυτισμό; My son is 3.5 and has Autism. Will he learn to talk?

Καλησπέρα σε όλους. Γράφω πρώτη φόρα και είναι χιλιάδες αυτά που θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας και ακόμα περισσότερες οι απορίες μου. 
Έχω ένα γιο 4ετών το Δημήτρη που έχει αυτισμό. Η εργοθεραπεύτρια που τον παρακολουθεί λέει πως έχει πολλές δυνατότητες και είμαστε αρκετά αισιόδοξοι για την πρόοδο του. Αυτό που με προβληματίζει πολύ είναι ότι δεν μιλάει πέρα από κάτι κραυγές. 
Στην ερώτησή μου αν και πότε θα μιλήσει δεν πήρα ουσιαστική απάντηση. Oύτε στο αν τελικά θα μιλήσει κάποια στιγμή. Στον ύπνο μου τον βλέπω να με λέει μαμά και ξεσπάω σε κλάματα. Υπάρχει το ενδεχόμενο να μη μιλήσει ποτέ; 

Δημοσιεύτηκε από lego 
Τρι, 08/04/2008

My son is 3.5 and has Autism. Will he learn to talk?

Απαντήσεις

'Oλοι τις ίδιες αγωνίες έχουμε

Το πως σε νοιώθω δεν λέγεται!!!
Ακόμη περιμένω σε όλα αυτά μια απάντηση ή έστω ένα θαύμα!!!
Τα ίδια όνειρα βλέπουμε... μη χάνεις την ελπίδα σου.

Αγγελική

Ομιλία

Αγαπητή Ελένη.
Κανείς δεν είναι σε θέση να ξέρει αν και πότε ένα παιδί με αυτισμό ή αναπτυξιακή διαταραχή, όπως ο γιός μου, θα μιλήσει. Ο γιός μου είναι 5 χρονών και δεν έχει λόγο ακόμα. Το μόνο που μπορώ να σου πω είναι πως όλοι εμείς πρέπει να κανουμε υπομονή παρότι ξέρω ότι κάποιες φορές η μάλλον τις περισσότερες φορές μας είναι αδύνατον Στο λέω αυτό γιατί κι εγώ έχω έρθει στη θέση σου να ξυπνάω τα βράδυα και να μην μπορώ να ηρεμίσω.... Δυστυχώς δεν υπάρχει πρόβλεψη για τέτοιες περιπτώσεις. Αυτό που πρέπει να κάνει ένα παιδί σαν τα δικά μας είναι εντατική λογοθεραπεία. Ο Δημήτρης μου δεν μιλάει αλλά καταλαβαίνει τα πάντα και εκτελεί σχεδόν όλες τις εντολές. Αυτό σημαίνει, όπως μας έχει πει και ο παιδονευρολόγος που τον παρακολουθεί, ότι ο λόγος υπάρχει μέσα του απλά πρέπει να ενεργοποιηθεί. Το μόνο λοιπόν που μας μένει είναι η υπομονή και η ελπίδα. Μη χάνεις λοιπόν την ελπίδα σου ίσως να είναι πιο εύκολο έτσι να τον βοηθήσεις. Στα λέω αυτά γιατί όταν ξεκίνησε ο δικός μας Γολγοθάς εγώ κόντευα να πεθάνω. Δεν θα κατάφερνα τίποτα όμως. Έτσι στάθηκα στα πόδια μου γιατί μόνο έτσι θα μπορούσα να του προσφέρω αυτά που έπρεπε.
Αν θέλεις μπορείς να μου στείλεις mail. Για οτιδήποτε χρειαστείς επικοινώνησε μαζί μου.

Καλή υπομονή και κουράγιο.
ΜΑΡΙΑ

Kαι ο λόγος θα έλθει

Mariahil, Lego, Angela,
Eίμασταν στην θέση σας πριν από 7 χρόνια και τώρα έχει λόγο.
Δεν κάνουμε και διάλογο περιοπής βέβαια, αλλά ανταλλάσουμε φράσεις και είναι ευχάριστο αυτό.
Είναι όμως και δυσάρεστο διότι βλέπεις ότι ο λόγος του απέχει από το κανονικό.
Εγώ θα έλεγα ότι αφού λίγο ως πολύ συννενοήστε με τα παιδιά σας, μην σας νοιάζει και πολύ ο λόγος, αλλά να δώσουμε περισσότερη έμφαση στην κοινονικοποίηση τους, περισσότερη προσπάθεια... και ο λόγος θα έλθει.

Αισιοδοξία

Αγαπητή Ελένη,
Πολλές φορές πριν από δύο – τρία χρόνια προβληματιζόμουνα, στενοχωριόμουνα, ρωτούσα για το πότε και εάν θα μιλήσει το παιδί μου. Όμως κανένας ειδικός δεν μπορούσε να με διαβεβαιώσει ότι θα μιλούσε. Οι περισσότεροι ήταν μάλλον απαισιόδοξοι συμπεριλαμβανομένης της λογοθεραπεύτριας. Εγώ όμως ήμουν αισιόδοξη. Πραγματικά όλα πήγαν καλά και ο γιος μου σήμερα μιλάει. Βέβαια ο αγώνας συνεχίζεται ακόμα με συνεδρίες λογοθεραπείας και πιστεύω ότι σύντομα θα μιλάει σχεδόν όπως τα παιδιά τυπικής ανάπτυξης. Γι’αυτό είναι σημαντικό να είμαστε αισιόδοξοι και να μην χάνουμε την πίστη μας στα παιδιά μας.
Φιλικά,
Μαργαρίτα

Περιμένοντας να μιλήσει

Ο Γιωργος εχει Δ.Α.Δ και αρχισε να εχει λογο 6.5 ετων οταν ειχα σχεδον κουραστει να περιμενω και να προσπαθω. Δεν μπορουμε να μιλησουμε για πολλα πραγματα αλλα εκφραζει λεκτικα τι ς επιθυμιες του απαντα σε απλες ερωτησεις για το τι εφαγε η τι καναμε που πηγαμε. Ο καιρος της αναμονης και της προσπαθειας ηταν εφιαλτικος και ο μονος τροπος που βρηκα για να αποφορτισω τα δικα μου συναισθηματα ωστε να μην πιεζεται και το παιδι ηταν να προσπαθω να βελτιωσω την κατανοηση και οργανωση μεσα στην καθημερινοτητα και να φροντιζω να κανει πραγματα που τον εκαναν να γελαει.

Ανάγκη για συμπαράσταση, είμαι απελπισμένη

ΚΑΛΗΣΠΕΡΑ,
ΕΤΥΧΕ ΣΗΜΕΡΑ ΝΑ ΔΙΑΒΑΣΩ ΑΥΤΑ ΤΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ ΠΑΡ'ΟΤΙ ΕΣΕΙΣ ΤΑ ΕΧΕΤΕ ΣΤΕΙΛΕΙ ΠΡΙΝ ΤΟΣΟ ΚΑΙΡΟ. ΕΙΜΑΙ ΑΠΕΛΠΙΣΜΕΝΗ. Ο ΓΙΟΣ ΜΟΥ (ΠΟΥ ΣΥΜΠΤΩΜΑΤΙΚΑ ΛΕΓΕΤΑΙ ΚΙ ΑΥΤΟΣ ΔΗΜΗΤΡΗΣ) ΕΙΝΑΙ 22 ΜΗΝΩΝ ΚΑΙ Η ΑΝΑΠΤΥΞΙΟΛΟΓΟΣ ΠΟΥ ΑΠΕΥΘΥΝΘΗΚΑΜΕ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΑΥΤΙΣΤΙΚΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ. ΜΑΣ ΣΥΝΕΣΤΗΣΕ ΠΡΩΙΜΗ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΚΑΙ ΕΧΟΥΜΕ ΞΕΚΙΝΗΣΕΙ ΕΔΩ ΚΑΙ ΔΥΟ ΕΒΔΟΜΑΔΕΣ. ΣΗΜΕΡΑ ΚΛΕΙΝΟΥΜΕ ΑΚΡΙΒΩΣ ΕΝΑ ΜΗΝΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΜΑΣ ΣΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΙΟΛΟΓΟ. ΕΧΩ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΓΗ ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΑ ΠΟΔΙΑ ΜΟΥ. ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ Η ΖΩΗ ΜΑΣ ΘΑ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΕΙ.
ΠΟΙΟ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ ΣΑΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ. ΕΧΩ ΚΑΙ ΑΛΛΟ ΕΝΑ ΠΑΙΔΑΚΙ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΚΑΙ Η ΕΥΤΥΧΙΑ ΜΟΥ ΗΤΑΝ ΝΑ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΩ ΔΥΟ ΑΔΕΡΦΑΚΙΑ. ΘΑ ΜΠΟΡΕΣΟΥΝ ΠΟΤΕ ΝΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΗΣΟΥΝ, ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΔΥΟ ΦΙΛΑΡΑΚΙΑ?
ΘΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΑΡΑΓΕ ΠΟΤΕ? ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΕΝΟΣ ΕΤΟΥΣ ΕΚΑΝΕ ΠΑΛΑΜΑΚΙΑ ΚΑΙ ΕΛΕΓΕ ΜΠΑΛΑ. ΜΕΤΑ ΤΟΥΣ 14-15 ΜΗΝΕΣ ΕΚΑΝΕ ΤΟ ΠΙΣΩΓΥΡΙΣΜΑ. ΤΕΛΕΙΑ ΕΓΚΥΜΟΣΥΝΗ, ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΣ ΤΟΚΕΤΟΣ, ΕΝΑ ΜΩΡΟ ΥΓΙΕΣ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΩΝΕ, ΓΕΛΟΥΣΕ ΚΑΙ ΜΑΣ ΕΚΑΝΕ ΟΛΟΥΣ ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟΥΣ. ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΤΟ ΠΙΣΤΕΨΩ. ΑΣ ΜΟΥ ΣΤΕΙΛΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ. ΝΟΜΙΖΩ ΟΤΙ ΕΧΩ ΠΑΘΕΙ ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ.

ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ.
ΜΑΡΙΑ

Προς Μαρία από Αναστασία

Καλησπέρα Μαρία!Ευχομαι να πάνε όλα καλά με το Δημήτρη!!!Όλοι εδώ δινουμε τον αγώνα μας.Μια ερώτηση να κανω...Μήπως όλα ξεκίνησαν μετά από εμβολιασμό του παιδιού?Η ηλικία που αναφέρεις παραπέμπει στο MMR(ιλαρα,παρωτιτιδα,ερυθρα).Ισως κ καποιο αλλο εμβόλιο...Δε θέλω να βάλω "ιδεες"αλλα καμια φορά οταν καεις στο χυλο, φυσας κ το γιαουρτι.Θα περιμενω απαντηση σου κ για οτι χρειαστεις ειμαι στη διαθεση σου!Καλο κουραγιο και καλη συνεχεια!!!
Φιλικα Αναστασια

Προς Μαρια από julias

Καλησπερα μαρια μου,
ο Σαββουλης μου ήταν 22 μηνών οταν η αναπτυξιολογος διεκρινε ελαφρα αυτιστικα στοιχεια με παντελη ελλειψη λογου. Νόμιζα οτι θα πεθάνω. Ευτυχώς έζησα, για να ακουσω απο την ιδια αναπτυξιολογο 5 μήνες πριν οτι ο σαββουλης μου αγγιζει πια το φάσμα του "φυσιολογικου". Ο σαββουλης είναι 4,5 ετών και εδω και ενα μήνα έχει αρχισει και κάνει φράσεις. Κάναμε πολυ εντατικη λογοθεραπεια, μεχρι και 5 συνεδριες την εβδομαδα, και αλλαξαμε 4 λογοθεραπευτες. Η τελευταια "βρηκε το κουμπι του". Μην απελπιζεσαι. Ολοι καπως ετσι αισθανθήκαμε. Και εμεις εχουμε ακομη δρόμο αλλα ξέρουμε τουλαχιστον οτι ειναι ο σωστός. Να βρεις τους καταλληλους θεραπευτες που θα αναδειξουν τη δυναμικη του παιδιου σου. Υπάρχει συνέχεια. Ψάξτην..
Με εκτίμηση

Ανάγκη για συμπαράσταση

Καλημέρα. Ευχαριστω που μου απαντησατε.
Οσον αφορά την υποψια για να προκληθηκε το "πισωγυρισμα" απο το MMR δεν νομιζω οτι ισχυει γιατι το καναμε οταν το παιδι ηταν 17 μηνων. Οι αλλαγες στην συμπεριφορα του ειχαν ηδη αρχισει να φαινονται νωρίτερα. Η εργοθεραπεύτρια που τον παρακολουθει μου λεει να ειμαι αισιοδοξη γιατι εχει καποια θετικα στοιχεια (βλεμματικη επαφή, διαθεση για αγκαλιες και φιλιά, κοινωνική συναναστροφή). Τα αρνητικά ειναι οτι δεν δειχνειν, δεν μιμειται και δεν λεει καμία λέξη (μονο κραυγες).

Σε ποσο διαστημα θεραπειων θα πρεπει να περιμένω κάποια αλλαγη? Θα ακουσω αραγε ποτε την φωνή του? Η αναπτυξιολογος μου ειπε οτι ο στοχος μας ειναι να μιλήσει, κανείς ομως δεν μου επιβεβαιωνει οτι θα γίνει αυτό και πότε. Το ξέρω οτι πρέπει να επιδείξω υπομονή και κουράγιο αλλα πιστεψτε με μου ειναι τόσο δύσκολο. Αυτο που μας συμβαίνει είναι κατι που δεν το ειχα φανταστεί ποτε. Οταν το παιδί κλείσει τα δύο χρόνια (απο τις αρχες Φεβρουαρίου θα επισκεφτούμε αλλες δύο αναπτυξιολόγους και έναν παιδονευρολόγο για να διασταυρώσουμε τις διαγνωσεις. Τι αλλο θα μπορούσα να κάνω?
Σας ευχαριστώ πολύ για τις συμβουλές σας. Ευχομαι να πανε ολά καλά με τα παιδάκια μας.

Μαρία

Προς Μαρία

Καλησπερα και πάλι,
κανεις δεν μπορει να σε διαβεβαιώσει οτι το παιδι θα μιλησει κάποια στιγμή, γιατί απλούστατατα κανείς δεν ξέρει το μέλλον. Πίστεψε με! Σχεδόν παρακαλούσα να με διαβεβαιώσει κάποιος οτι θα ακούσω τη φωνή του Σάββα. Αυτό που κάνουν οι ειδικοί είναι να βλέπουν το παιδί και να κάνουν υποθέσεις με βάση αυτό που βλέπουν. Γι'αυτο εχει σημασία η πείρα του "ειδικού". Γιατί όσο πιο πολλά παιδιά εχει δει, τόσο πιο ευκολα αναγνωρίζει καταστάσεις και μπορεί ο λόγος του να έχει περισσότερη αξιοπιστια. Εμάς η πρώτη λογοθεραπευτρια μας είπε οτι ο Σάββας θα μιλουσε, όταν ο Σάββας έβγαζε μόνο κραυγές. Όμως όταν ο Σάββας άρχισα να λεει τους πρώτους ήχους, μου εξομολογήθηκε οτι είχε πολύ αγχος για το αν θα μιλησει. Πάντως μην κουράσεις το παιδάκι με άπειρους γιατρους, όπως έκανα εγώ.Αρχίστε πρόγραμμα και κάνε υπομονή. όσο γίνεται..

με εκτιμηση

Κάνε κουράγιο μανουλα, έτσι είμαι κι εγώ

Κανε κουραγιο μανουλα, ετσι ειμαι κι εγω εδω και 4 μηνες που ο μονακριβως γιος μου επαθε εγκεφαλιτιδα και απο κει που κανε τα παντα σαν παιδι της ηλικιας του, τωρα δεν μπορει ουτε να καθησει, δεν στεκεται δεν μιλαει...
Αστα να πανε.
Κανουμε εργοθεραπεια,φυσιοθεραπεια, λογοθεραπεια αλλα κανεις δεν μας λεει αν θα γινει τελειως καλα και ποτε. απλα εχει μια μικρη βελτιωση, που δεν μπορει να σε αφησει να χαρεις γιατι ...τα βλεπεις ολα μαυρα.....
noesi

Κυριακή 5 Σεπτεμβρίου 2010

Μπομπ ο Μάστορας - Bob the Builder "Can we fix it?" - "Yes we can!"


Καλημέρα χαμομηλάκια
με τον πιο γνωστό μάστορα, τον Μπομπ, που μαζί με τη φίλη του τη Γουέντι και την αχτύπητη ομάδα του είναι πάντα έτοιμοι να αναλάβουν τις πιο σημαντικές κατασκευές στην πόλη.
«Μπορούμε να το φτιάξουμε;»
«Ναι μπορούμε!»



In each episode, Bob the Builder and his gang help with renovations, construction, and repairs and with other projects as needed. The show emphasizes conflict resolution, co-operation, socialization and various learning skills. 
Bob's catchphrase is "Can we fix it?", to which the other characters respond with "Yes we can!".

Σάββατο 4 Σεπτεμβρίου 2010

Δε θα προβληθεί στις Νύχτες Πρεμιέρας η ταινία με τον βιασμό του μωρού «A Serbian Film» (Srpski film)

«Μια σερβική ταινία»
«A Serbian Film» (Srpski film)

 
Η ταινία προκάλεσε αντιδράσεις στο ελληνικό κοινό καθώς περιλαμβάνεται μια σκηνή τεσσάρων λεπτών στην οποία δείχνει το βιασμό ενός βρέφους. 
Μάλιστα, είχε προγραμματιστεί να προβληθεί και στο Φεστιβάλ FrightFest του Λονδίνου  ωστόσο αυτό δε συνέβη καθώς το Βρετανικό Συμβούλιο Κινηματογραφικής Δεοντολογίας (BBFC) έκοψε την επίμαχη σκηνή και το Φεστιβάλ το θεώρησε ως λογοκρισία.
Όσον αφορά την Ελλάδα, η εφημερίδα Espresso αναφέρει πως αρχικά υπήρχε η πληροφορία πως η ταινία δε θα προβληθεί ύστερα από απόφαση του Σέρβου σκηνοθέτη για να μην υπάρξουν περαιτέρω αντιδράσεις αλλά στη συνέχεια μαθεύτηκε πως τελικά παρενέβη ο υπουργός Πολιτισμού, Παύλος Γερουλάνος, ο οποίος ζήτησε να μην προβληθεί το φιλμ στις ελληνικές αίθουσες.  
πηγή

Πέμπτη 2 Σεπτεμβρίου 2010

Πρωτάκια εν τάξει: Προετοιμάστε τα για το σχολείο

Τσάντες, μολύβια, γόμες, πολύχρωμα τετράδια, όλα έτοιμα. Παρ’ όλα αυτά, το «πρωτάκι» σας, το παιδί που για πρώτη φορά θα περάσει την αυλόπορτα του «μεγάλου» σχολείου, του Δημοτικού, χρειάζεται λίγη «δουλειά» ακόμα. 

Για να είστε σίγουροι ότι η σχέση που σε λίγο θα ξεκινήσει ανάμεσα σε αυτό και το νέο του σχολείο θα είναι μια από τις πιο ουσιαστικές στη ζωή του, αρχίστε να εφαρμόζετε λίγες μέρες πριν την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς, ένα πρόγραμμα αρκετά τροποποιημένο από το καλοκαιρινό. Ο στόχος είναι το παιδί να φτάσει στο σχολείο του χωρίς δυσάρεστα συναισθήματα, φόβο και άγχος, αλλά με τις πιο τρυφερές και γλυκές σκέψεις.
Για το λόγο αυτό, εμείς ρωτήσαμε την παιδοψυχολόγο, κ. Λίνα Μητσάκου, για το πώς θα προετοιμάσετε το παιδί λίγο πριν τον Αγιασμό.
• Ξεκινήστε από σήμερα. Πάρτε μπογιές και μπλοκ ιχνογραφίας και ζωγραφίστε το σχολείο του. Με ζωντανά και ελκυστικά χρώματα, παιδάκια και πολλά πολλά χαμόγελα. Το παιδί θα λάβει αμέσως το μήνυμα ότι το νέο του σχολείο θα είναι ένας τόπος χαρούμενος και φιλικός.
• Βάλτε στο τραπέζι ξανά πιάτα μεσογειακής διατροφής, που όσο να ’ναι ξεχάστηκαν στις διακοπές, αφού συχνά τρώγατε έξω, με μια προτίμηση μάλιστα στα τηγανητά. Εντάξτε ξανά στο πρόγραμμα τα λαδερά, το ψητό ψάρι, τα όσπρια και φυσικά το δεκατιανό με φρούτο, που θα τους προσφέρουν βιταμίνες, μέταλλα, ιχνοστοιχεία και αντιοξειδωτικές ουσίες, για γερό ανοσοποιητικό και καλή απόδοση στο σχολείο. Επίσης, περιορίστε το κρέας στη μία φορά την εβδομάδα.
• Αρκετές μέρες πριν ανοίξουν τα σχολεία, δώστε προσοχή στο θέμα του ύπνου. Τέρμα η χαλαρότητα των διακοπών και οι «μεγάλες» ώρες που είχαν συνηθίσει να πέφτουν στο κρεβάτι. Υπολογίστε ότι ένα παιδί χρειάζεται 9-10 ώρες ύπνου και την τελευταία εβδομάδα εφαρμόστε με αυστηρότητα το νέο πρόγραμμα προσέλευσης στο υπνοδωμάτιο. Ένα ζεστό μπάνιο θα τα χαλαρώσει, ενώ οι τηλεοράσεις πρέπει ξανά να απομακρυνθούν από το χώρο όπου κοιμούνται τα παιδιά.
• Λίγες μέρες πριν, φτιάξτε πρόγραμμα μέσα στο οποίο θα εντάξετε την  προετοιμασία και αγορά των σχολικών ειδών, εγγραφή σε δραστηριότητες, ξεφύλλισμα κάποιων βιβλίων ενδεχομένως. Φυσικά, θα υπάρχει χώρος για παιχνίδι, αλλά σαφώς πιο περιορισμένα για να καταλάβει το παιδί ότι πλέον αλλάζουν οι προτεραιότητες.
• Βοηθήστε το πρωτάκι σας να εγκλιματιστεί και να συμφιλιωθεί με την ιδέα της νέας πραγματικότητας. Μιλήστε του γλαφυρά και με ενθουσιασμό για το καινούργιο ξεκίνημα και κάντε το να νιώσει εμπιστοσύνη για το περιβάλλον στο οποίο θα βρεθεί.
• Τονίστε του πως θα μπορεί σταδιακά μόνος του να γράφει, ενώ θα του φανεί καταπληκτικό όταν θα ανοίγει το βιβλίο με τα αγαπημένα του παραμύθια και θα μπορεί να τα διαβάζει.
• Εάν υπάρχει μικρότερο αδερφάκι, εξηγήστε του ότι αυτό ως μεγαλύτερος θα μπορεί πλέον να αναλάβει την καθοδήγησή του, αφού θα πηγαίνει σχολείο.
• Εντοπίστε τη διαφορετικότητα του Νηπιαγωγείου από το Δημοτικό. Χωρίς φυσικά να του στερήσετε την παιδικότητα λέγοντάς του «Τώρα μεγάλωσες, πας Δημοτικό Σχολείο». 
Πρέπει να μείνει παιδί, αλλά με νέες εικόνες και γνώσεις.
• Ευγένεια-Σεβασμός-Επικοινωνία. Αναλύστε τις έννοιες όσο πιο απλά γίνεται. Θα το βοηθήσουν να προχωρήσει σωστά στη ζωή του. Μιλήστε του για την πειθαρχία, το σεβασμό και τον καινούργιο δάσκαλο/α.
• Τέλος, μια χαρούμενη φατσούλα να του λέει «καλώς όρισες» θα το κάνει να νιώσει όμορφα και γαλήνια σε αυτόν το νέο δρόμο που μόλις ξεκινάει.

Τετάρτη 1 Σεπτεμβρίου 2010

Βιασμός: Μύθοι και Πραγματικότητες Οι βιαστές δεν γεννιούνται, γίνονται Rape: A History from 1860 to the Present by Joanna Bourke

Joanna Bourke*
Απόδοση: Όλγα Αθανίτη


Υπάρχει επείγουσα ανάγκη αναμόρφωσης του νομικού συστήματος τόσο στη Βρετανία όσο και στην Ελλάδα, ώστε περισσότεροι βιαστές να αναγνωρίζονται, να καταδικάζονται και να τιμωρούνται για τα εγκλήματα τους, ωστόσο, σε τελευταία ανάλυση, οι στρατηγικές προσπάθειες για τη μείωση και τελικά την εξάλειψη της σεξουαλικής επιθετικότητας προϋποθέτουν τον επαναπροσδιορισμό του ανδρισμού.
Rape: A History from 1860 to the Present by Joanna Bourke
Πρέπει να αναρωτηθούμε: ποιοι είναι αυτοί που επιλέγουν να προκαλέσουν σκόπιμα πόνο μέσω της σεξουαλικής πράξης; 
Αν πρόκειται να καταλάβουμε και να εξοβελίσουμε τη σεξουαλική βία από τις κοινότητες μας, θα πρέπει να ρίξουμε μία επίμονη ματιά στους ενόχους: αυτούς που κάνουν τέτοιες πράξεις.

Η μεγάλη πλειοψηφία των κακοποιούντων είναι άνδρες, αλλά η σεξουαλική βιαιότητα δεν είναι σύμφυτη της ανδρικής ταυτότητας. Δεν υπάρχει τίποτε «φυσιολογικό» στην ανδρική βιαιότητα (κ. Τσόκλη) 

 Οι σεξουαλικά επιθετικοί άνδρες στις σημερινές δυτικές κοινωνίες δε θεωρούνται «πραγματικοί άνδρες» αλλά ανεπαρκείς άνδρες.

Οι κοινωνιολόγοι και οι φεμινίστριες έχουν εκθέσει τους αμέτρητους τρόπους με τους οποίους οι πιέσεις του περιβάλλοντος και οι ιδεολογικές δομές δημιουργούν άνδρες οι οποίοι κακοποιούν σεξουαλικά. Οι πολιτισμικές παραδοχές είναι αυτές που παρέχουν δικαιολογίες και εκλογικεύσεις τις οποίες οι άνδρες χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν τη σεξουαλική βία καθώς και την ενοχή που πηγάζει από αυτήν. 
Με άλλα λόγια, ο βιασμός είναι μία μορφή κοινωνικής λειτουργίας, εξαιρετικά τελετουργική. Ποικίλλει από χώρα σε χώρα και αλλάζει με το χρόνο. Δεν υπάρχει σε αυτήν τίποτα το διαχρονικό ή το τυχαίο. Οι αφηγήσεις και τα τελετουργικά που εμπλέκονται στη σεξουαλική κακοποίηση είναι ενσωματωμένα σε πληκτικές καθημερινές πρακτικές και δεδομένα. 
Οι βιαστές δε γεννιούνται, γίνονται. 
Αποκαλύπτοντας αυτές τις πολιτισμικές αλληγορίες που χρησιμοποιούν οι σεξουαλικά βίαιοι άνδρες, μπορούμε και να τους γελοιοποιήσουμε, υποσκάπτοντας τους. Η απομυθοποίηση των βιαστών, κάνει τη σεξουαλική βία να μη φαίνεται πλέον αναπόφευκτη.

*Η Joanna Bourke είναι καθηγήτρια Ιστορίας στο Κολλέγιο Birkbeck, στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. 
Είναι η συγγραφέας του έργου : “Rape. A Ηistory from 1860s to the Present” που εκδόθηκε από τον οίκο Virago. 
Το έργο της “Her Fear: A History” θα κυκλοφορήσει του χρόνου στην Ελλάδα.