Ελληνόπουλα, άθληση και παχυσαρκία

Ένα στα τρία παιδιά που συμμετείχαν σε έρευνα του πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης βρέθηκαν παχύσαρκα ή υπέρβαρα. Αυτά ακριβώς τα παιδιά είναι που διστάζουν να συμμετέχουν στις αθλητικές δραστηριότητες του σχολείου λόγω της περιθωριοποίησης που συχνά αντιμετωπίζουν. Παράλληλα, όλσ σχεδόν τα παιδιά είναι παγιδευμένα σε έναν τρόπο ζωής που δεν τους επιτρέπει την κίνηση.

Στα παραπάνω συμπεράσματα κατέληξαν επιστήμονες του ΤΕΦΑΑ του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο έρευνας που διενεργούν, εξετάζοντας τη φυσική κατάσταση, τις διατροφικές συνήθειες και τις καθημερινές κινητικές δραστηριότητες παχύσαρκων- και μη- μαθητών των Ε' και ΣΤ' τάξεων του Δημοτικού Σχολείου, διαφόρων σχολικών μονάδων της χώρας.
Η έρευνα, την οποία "υπογράφουν" ο Νίκος Διγγελίδης, επίκουρος καθηγητή στο παραπάνω τμήμα του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ο μεταπτυχιακός φοιτητές Σπύρος Κάμτσιος έδειξε- μεταξύ άλλων- ότι σχεδόν το 1/3 των μαθητών και μαθητριών που συμμετείχαν (28,3%) χαρακτηρίστηκαν από σωματικό υπέρβαρο και παχυσαρκία.

Οι κυρίαρχοι λόγοι για τα παραπάνω, σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι τα σχετικά χαμηλά επίπεδα φυσικής δραστηριότητας, γεγονός που αυξάνει τις πιθανότητες να γίνει κάποιος παχύσαρκος ή υπέρβαρος, αλλά και ο τρόπος ζωής της σύγχρονης κοινωνίας, που χαρακτηρίζεται από καθιστικές καθημερινές συνήθειες και ανθυγιεινές διατροφικές συμπεριφορές.

Εξαιτίας, λοιπόν, των αλλαγών στον τρόπο ζωής, ειδικά τις τελευταίες δεκαετίες, παιδιά, έφηβοι και ενήλικες βλέπουν περισσότερες ώρες τηλεόραση, τρώνε μεγαλύτερες ποσότητες φαγητού, καταναλώνουν τροφές με μικρή διατροφική αξία και αθλούνται από ελάχιστα έως καθόλου.

Η χρήση ηλεκτρονικού υπολογιστή δεν φαίνεται να έχει σχέση με την παχυσαρκία και αυτό γιατί, ενδεχομένως, αυτή η δραστηριότητα δεν είναι τόσο παθητική όσο η παρακολούθηση τηλεόρασης και ίσως γιατί τα παιδιά δεν τρώνε, όταν ασχολούνται με τον ηλεκτρονικό υπολογιστή, καθώς δεν έχουν τα χέρια τους ελεύθερα.

Σε ό,τι αφορά το πρώτο συμπέρασμα της έρευνας, ότι δηλαδή οι υπέρβαροι και παχύσαρκοι μαθητές δεν έχουν καλή εικόνα για το σώμα τους, οι δύο ερευνητές επισημαίνουν πως για να μην συμβεί αυτό θα πρέπει να παρακινηθούν οι μαθητές και να ενθαρρύνονται από όλους για να συμμετέχουν σε καθημερινές φυσικές δραστηριότητες.

Ταυτόχρονα, είναι σημαντική η καλλιέργεια ενός σχολικού κλίματος, με έμφαση στην προσωπική βελτίωση και τη συνεργασία μεταξύ των παιδιών και όχι στην κοινωνική σύγκριση.

Για να αντιμετωπιστεί αυτό το φαινόμενο πρέπει, σύμφωνα με όσα δηλώνει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο κ. Διγγελίδης, να στραφούμε όλοι στην αλλαγή των στάσεων και των αντιλήψεων για τη φυσική δραστηριότητα.

"Σε έναν κόσμο, όπου τα παιδιά περνούν όλο και περισσότερο χρόνο μπροστά σε μια οθόνη, τα σχολεία θα πρέπει να είναι ο πρώτος χώρος, όπου θα διδαχθούν οι μαθητές την αξία της φυσικής δραστηριότητας και των υγιεινών διατροφικών συμπεριφορών.

Γίνεται, λοιπόν, επιτακτική η ανάγκη δημιουργίας προγραμμάτων παρέμβασης σε θέματα υγείας- και όχι μόνο- από πολύ μικρές ηλικίες, ώστε να ενισχύσουμε τα βιώματα που θα βοηθήσουν τα παιδιά να υιοθετήσουν υγιεινές συμπεριφορές στον τρόπο ζωής και στη διατροφή τους, κάτι που θα επηρεάσει θετικά την υγεία τους σε μακροχρόνια βάση", επισημαίνει.

Πηγή: www.nooz.gr

Αναρτήθηκε από Sofia

Δύο εκατομμύρια παιδιά και έφηβοι, ζουν στο όριο της φτώχειας στη Γερμανία!!!

H χώρα με τα λιγότερα παιδιά και εφήβους στην Ευρώπη είναι η Γερμανία. Μόνο το 16,5% του πληθυσμού των 81 εκ. κατοίκων είναι κάτω των 18 χρόνων, σύμφωνα με στοιχεία της στατιστικής υπηρεσίας που παρουσιάστηκαν σήμερα.

Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο 1 στα 6 παιδιά
στη Γερμανία απειλείται από τη φτώχεια

Η Γερμανία εξακολουθεί να είναι η χώρα, στην οποία... γεννιούνται τα λιγότερα παιδιά στην Ευρώπη. Ανά 1.000 κατοίκους γεννήθηκαν το 2011 8,3 παιδιά, ενώ οι θάνατοι υπολογίζονται σε 10.5 ανά 1.000. Τα στατιστικά αυτά στοιχεία παρουσιάστηκαν σήμερα στο Βερολίνο από την Ομοσπονδιακή Στατιστική Υπηρεσία με αφορμή την έκθεση για το «επίπεδο ζωής των παιδιών στη Γερμανία».

Σ΄ ολόκληρη την ΕΕ γεννήθηκαν πέρσι 5,4 εκ. παιδιά. Τα περισσότερα καταγράφονται όπως κάθε χρόνο στην Ιρλανδία, η οποία έρχεται πρώτη και με διαφορά από την επόμενη χώρα. Στην Ιρλανδία γεννιούνται 16,3 παιδιά ανά 1.000 κατοίκους. Την ίδια στιγμή όμως η Ιρλανδία παρουσιάζει και το υψηλότερο ποσοστό μετανάστευσης στην Ευρώπη. Στη δεύτερη θέση ως προς τις γεννήσεις ακολουθεί η Βρετανία με 13, η Γαλλία με 12,8, η Κύπρος με 12,4 και η Σουηδία με 12,3.

Στις τελευταίες θέσεις της κατάταξης των γεννήσεων βρίσκονται εκτός από τη Γερμανία, η Λετονία με 8,6, η Ουγγαρία με 9, η Ιταλία, με 9,3, η Αυστρία με 9,4, η Πορτογαλία με 9,5 και η Μάλτα με 9,6. Στην Ελλάδα αντιστοιχούν 1,39 παιδιά ανά γυναίκα.

Όσο κι αν φαίνεται παράδοξο 1 στα 6 παιδιά στη Γερμανία απειλείται από τη φτώχεια, όπως προκύπτει από τα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας. Έτσι περίπου το 15% των περισσότερων από 13 εκ. παιδιών και εφήβων στη Γερμανία ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας. Που σημαίνει ότι το καθαρό μηνιαίο εισόδημα των οικογενειών τους βρίσκεται κάτω από το όριο των 11.150 ευρώ το χρόνο.

πηγή αλεπού του Ολύμπου

Το Ψωμί και η Ιστορία του - The History of Bread

Άσχετα από τον τρόπο ζωής του καθενός, το ψωμί είναι η υγιεινή επιλογή για μια ισορροπημένη διατροφή. 

Η ιστορία του ψωμιού είναι τόσο μεγάλη, όσο και η παρουσία σχεδόν του ανθρώπου πάνω στη γη. 

The History of Bread

Στην αρχαία Αίγυπτο με την ανατολή του πολιτισμού άρχισε να παρασκευάζεται και το ψωμί. Από την αρχή της ζωής στον πλανήτη μας, οι άνθρωποι έτρωγαν ωμούς τους δημητριακούς καρπούς, αργότερα έμαθαν να τούς καβουρδίζουν.

Το πρώτο αλεύρι δεν είχε καμιά ομοιότητα με το σημερινό. Ήταν αλεύρι από καβουρδισμένους ή αποξηραμένους σπόρους που είχαν τριφτεί ή κοπανιστεί ανάμεσα σε δυο λείες πείρες.

Αργότερα, έμαθαν να ανακατεύουν αυτό το πρωτόγονο αλεύρι με νερό και να παρασκευάζουν τούς πρώτους χυλούς που είναι οι πραγματικοί πρόγονοι του σημερινού ψωμιού. 

Στη συνέχεια έμαθαν να φτιάχνουν πιο πηχτούς χυλούς, τους οποίους έψηναν απευθείας στη φωτιά ή τούς άπλωναν μέσα σε πυρακτωμένους λίθους.

Τα πρώτα σκεύη που χρησιμοποιήθηκαν ήταν πήλινα ταψιά. 

Ο Ηρόδοτος αναφέρει ότι στην αρχαία Αίγυπτο το ψωμί ζυμωνόταν με τα πόδια, κάτι που... 

Διαβάστε περισσότερα »

Το φαγητό που πετάμε...

Γνώριζες ότι παγκοσμίως τα μισά από τα τρόφιμα που παράγονται πετιούνται; Είναι σίγουρα εξοργιστικό όταν το συνδυάζεις και με το γεγονός ότι 1 δισεκατομμύριο άνθρωποι υποφέρουν από την πείνα. 

«Αυτό που σκανδαλίζει δεν είναι ότι υπάρχουν πλούσιοι και φτωχοί. Είναι η σπατάλη». ~Μητέρα Τερέζα

«Μην πετάς το φαγητό σου… τα άλλα παιδάκια πεινάνε», έλεγαν σε όλους οι γιαγιάδες μας, όταν ήμασταν μικρά. Και πόσο δίκιο είχαν! 

Οι γυναίκες αυτές, έχοντας ανεπτυγμένο το ένστικτο της μαγειρικής οικονομίας, συνόψιζαν σε μια φράση, άθελα τους ίσως, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει σήμερα το παγκόσμιο σύστημα τροφίμων.

Οι αγρότες, οι παραγωγοί, οι εταιρίες τροφίμων, τα σούπερ μάρκετ, οι χώροι μαζικής εστίασης και οι καταναλωτές στην Ευρώπη και την Β. Αμερική, πετάνε πάνω από το 40% των τροφίμων που περνάνε από τα χέρια τους, μια ποσότητα αρκετά για να ταΐσει το τριπλάσιο τους πεινασμένους του πλανήτη. 

Γιατί συμβαίνει αυτό;

Αλυσίδα τροφοδοσίας

Αρχικά μεγάλο μέρος της παραγωγής τροφίμων πετιέται στο χωράφι. Πολλά φρούτα και λαχανικά «κόβονται» στον διαγωνισμό ομορφιάς! (Κανένας έμπορος τροφίμων δεν αγοράζει στραβά αγγούρια, χαρακωμένες, δύσμορφες πατάτες ή ντομάτες που δεν είναι πολύ κόκκινες!!) Όταν υπάρχει υπεραφθονία, οι απαιτήσεις για ποιότητα αυξάνονται. Επίσης, τόνοι φρούτων και λαχανικών καταλήγουν κάθε χρόνο... 

Διαβάστε περισσότερα »

Το ψωμί στη λαϊκή παράδοση

ΚΑΤΩ ΙΤΑΛΙΑ

Μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία για την ιστορία του ψωμιού λέγεται μέχρι σήμερα στην Κάτω Ιταλία, στην περιοχή της Καλαβρίας.

Το ψωμί από τότε θεωρείται δώρο της Παναγίας

«Κάποτε οι γυναίκες έφτιαχναν ψωμί καθημερινά αλλά το ψωμί αυτό δεν ήταν ωραία φουσκωμένο, όπως είναι σήμερα. Μόνο μια γυναίκα η Σίβυλλα έφτιαχνε το καλύτερο ψωμί αλλά φυσικά δεν έλεγε σε κανέναν το μυστικό της. 

Κάποτε η Παναγία, επειδή λυπήθηκε τις άλλες γυναίκες, επισκέφτηκε τη Σίβυλλα στο σπίτι της την ώρα που εκείνη ζύμωνε το ψωμί της ημέρας. 

Προσεκτικά, κατά τη διάρκεια της κουβέντας τους, πήρε ένα μικρό κομμάτι από το ζυμάρι και το έκρυψε ανάμεσα στις πτυχές των ρούχων της. Γρήγορα το πήγε στις άλλες γυναίκες, οι οποίες το χρησιμοποίησαν ως μαγιά και από τότε όλες οι γυναίκες έφτιαχναν ωραία φουσκωμένο ψωμί.

Το ψωμί από τότε θεωρείται δώρο της Παναγίας και κανένας δεν αρνείται προζύμι σε κανέναν, ακόμα και σε κάποιον που δεν  θεωρείται φίλος. Οι γυναίκες έχουν πάντοτε στο σπίτι τους φυλαγμένο λίγο ζυμάρι από το ψωμί της ημέρας για την περίπτωση που κάποιος χτυπήσει την πόρτα τους για να ζητήσει».

Μέχρι και σήμερα στην περιοχή της Καλαβρίας το ψωμί θεωρείται δώρο Θεού και κανένας δεν το αρνείται σε οποίον το ζητήσει και όσες γυναίκες ζυμώνουν κρατούν πάντοτε ένα κομμάτι από τη ζύμη σε ανάμνηση της δωρεάς αυτής.

πηγή

Προτιμούμε λευκό ή μαύρο ψωμί για τα παιδιά;

Τα πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα των δύο ειδών

Στα περισσότερα παιδιά ηλικίας 3-6 ετών αρέσει το ψωμί και συνεπώς οι γονείς το χρησιμοποιούν στο πρωινό, στο κολατσιό τους ή και σαν συνοδευτικό με τα κυρίως γεύματα.

Τα λευκά ψωμιά περιέχουν
μεγαλύτερες ποσότητες ασβεστίου

Η κατανάλωση ψωμιού ενδείκνυται σε αυτές τις ηλικίες, καθώς σύμφωνα με τις συστάσεις τα παιδιά χρειάζονται 6 μερίδες την ημέρα προϊόντων δημητριακών. Το εύλογο ερώτημα που γεννάται είναι αν θα πρέπει οι γονείς να προτιμούν το λευκό ή το ψωμί σίκαλης (ή ολικής αλέσεως) για τα παιδιά τους.

Το ψωμί σικάλεως και ολικής αλέσεως είναι
πολύ πλουσιότερο σε φυτικές ίνες

Μελετώντας τη θρεπτική αξία των 2 διαφορετικών ειδών ψωμιού, παρατηρούμε ότι σε περιεκτικότητα σε κάποια θρεπτικά συστατικά οι διαφορές είναι μικρές:

• Θερμίδες: 40-70 kcal/ φέτα
• Ολικό λίπος: 0,5-1 g/ φέτα
• Χοληστερόλη: 0 mg/ φέτα
• Νάτριο: 90-130 g/ φέτα
• Πρωτεΐνη: 1,5-3 g/ φέτα

Μεγάλες διαφορές παρατηρούνται στην περιεκτικότητα σε φυτικές ίνες και ασβέστιο, με το μαύρο ψωμί να υπερτερεί. Επιπλέον, το μαύρο ψωμί είναι πιο πλούσιο σε βιταμίνη B6, βιταμίνη Ε, μαγνήσιο, φυλικό οξύ, χαλκό, σίδηρο και ψευδάργυρο.

Το ψωμί σικάλεως και ολικής αλέσεως είναι πολύ πλουσιότερο σε φυτικές ίνες και αυτό αποτελεί τη σημαντικότερη διαφορά με το λευκό ψωμί. Η δίαιτα υψηλή σε φυτικές ίνες συστήνεται για όλα τα παιδιά αυτής της ηλικίας και ειδικά για τα παιδιά που παρουσιάζουν προβλήματα με δυσκοιλιότητα.

Από την άλλη πλευρά, τα λευκά ψωμιά περιέχουν μεγαλύτερες ποσότητες ασβεστίου, απαραίτητες για την υγιή ανάπτυξη των οστών των παιδιών. Σε περιπτώσεις παιδιών που δεν καταναλώνουν επαρκείς ποσότητες γαλακτοκομικών, το ψωμί είναι μια καλή εναλλακτική πηγή ασβεστίου με σχετικά υψηλή βιοθιαθεσιμότητα.

Όπως γίνεται αντιληπτό και τα 2 είδη ψωμιού φέρουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα και η απόφαση για το τι είδος ψωμιού πρέπει να καταναλώνουν τα παιδιά ηλικίας 3-6 ετών είναι δύσκολη.

Πολύ σημαντικό είναι οι γονείς να είναι εξοικειωμένοι με τη σήμανση τροφίμων, έτσι ώστε να μπορούν να εντοπίσουν το ψωμί που περιέχει την υψηλότερη περιεκτικότητα σε δυο πολύ βασικά συστατικά για τη διατροφή των παιδιών: τις φυτικές ίνες και το αβέστιο. Πρέπει ωστόσο το ψωμί που θα πληρεί την προϋπόθεση αυτή να είναι εύληπτο και εύγεστο.

Συμπερασματικά, ένα ψωμί σικάλεως ή ολικής αλέσεως που είναι εμπλουτισμένο σε ασβέστιο και έχει καλή γεύση αποτελεί την ιδανική επιλογή.

Συνεπώς, η εκπαίδευση στην ανάγνωση και σωστή κατανόηση της σήμανσης τροφίμων είναι απαραίτητη για τους γονείς. Προσοχή πρέπει να δίνεται στο γεγονός οτι κάποιες εταιρίες ορίζουν σαν μερίδα τις δυο φέτες ψωμί, ενώ κάποιες άλλες τη μια φέτα ψωμί.

ΠΗΓΗ: WWW.iatronet.gr

food net 

Αχ Ελλάδα μου καημένη....

Κάποτε οι γειτονιές ήταν γεμάτες παιδιά ...

φωνές και παιχνίδια...

... κρυφτό και κούκλες στα σκαλιά της πολυκατοικίας....

... οι μάνες μας με μπικουτί να πίνουν καφέ στα μπαλκόνια...

... οι μπαμπάδες στα καφενεία για μπουρλότο

... εμείς με ελβιέλες και μακό μπλουζάκια

... τ΄ αγόρια με φυσοκάλαμα και πέτρες...

... τα κορίτσια με σπόρια και αφίσες της Μανίνας

... τις γειτόνισσες τις λέγανε κυρά Μαρία, κυρά Κατίνα, κυρά Φωφώ

... τις ξέραμε όλες....

... όταν μας φώναζαν για θελήματα τρέχαμε...

... όταν μας φώναζαν για ησυχία

... γελούσαμε...

... τρώγαμε λουκουμάδες και το μαλλί της γριάς στα πανηγύρια

... λερωνόμασταν

.... κυλιόμασταν στα χώματα

.... ματώναμε

... τρώγαμε όλοι μαζί και οι μανάδες μας δεν δούλευαν

.... οι πόρτες ήταν ανοιχτές και δεν φοβόμασταν

... παίζαμε τζαμί στο δρόμο

... πηγαίναμε με τα πόδια στην παραλία και δεν κουραζόμασταν

... με άδειες τσέπες και δεν μας ένοιαζε....

γνωρίζαμε παιδιά απ΄άλλες γειτονιές.....

είχαμε πολλούς φίλους....

η μέρα δεν μας έφτανε... τα παιχνίδια δεν τέλειωναν...

οι μάνες φώναζαν απ' τα μπαλκόνια να μαζευτούμε...

όταν πεινούσαμε τρώγαμε σάντουιτς με τυρί και ντομάτα....

... πηγαίναμε στο σχολείο κι οι τσάντες δεν ήταν βαριές....

τα τετράδια ήταν όλα μπλε και φορούσαμε ποδιές...

όλοι αγόρια κορίτσια ...

... κάναμε γυμναστικές επιδείξεις ...

... δεν είχε ο καθένας το δωμάτιο του

... αλλά χωρούσαμε μια χαρά...

δεν ζητούσαμε πολλά.... ήμασταν ξένοιαστοι...

δεν υπήρχαν κομπιούτερ.... ούτε MSN....

δεν υπήρχαν κινητά.... ούτε ακίνητα....

δεν υπήρχε άγχος ούτε κατάθλιψη....

δεν ήμασταν μόνοι με μια οθόνη...

δεν είχαμε πρόβλημα επικοινωνίας...

δεν ανησυχούσαμε για το μέλλον... δεν αρρωσταίναμε συχνά...

δεν πηγαίναμε σε ψυχολόγους.... σε διαιτολόγους....

σε γυμναστήρια.... δεν μας χωρούσε ο κόσμος όλος

κι ονειρευόμασταν.........

Αναρτήθηκε από αγερας