Σελίδες

Κυριακή 8 Νοεμβρίου 2009

Άγγελοι στη γη Ο Ταξιάρχης στο Μανταμάδο

Σήμερα, που οι Άγγελοι γιορτάζουν,   
δείτε το video...


Ο Ταξιάρχης στο Μανταμάδο


Πήγα κι εγώ εκεί
Πήγα και προσκύνησα
και χάρηκα
και είδα νέες και νέους να ανεβαίνουν 
όλη νύχτα με λαμπάδες, 30 χιλιόμετρα με τα πόδια,
και είδα γυφτακια να φοράνε τα καλά τους
να σκουπίζουν την αυλή
και να φωνάζουν το ένα το άλλο
Ταξιάρχηηηηηηηηη;;;
και να απαντάει, ναι, Ταξιαρχούλαααααα!!!


Δεν είναι ό Άγιος τους
είναι ο Φύλακας τους
ο αδερφός τους
ο πατέρας τους
ο φίλος τους
Ο Ταξιάρχης...


διάβασε εδώ
και εδώ

Ο άνθρωπος το πουλί και το λουλούδι

Βρέθηκαν κάποτε μαζί σε έναν κήπο, ένας άνθρωπος, ένα πουλί και ένα λουλούδι.
Το λουλούδι είχε χρώματα σπάνια, ήταν όμορφο και δροσερό, μοσχοβολούσε και λικνίζονταν στο φύσημα του αγέρα. 
Το πουλί ήταν χαριτωμένο, ανάλαφρο και κελαηδούσε όμορφα.
Ο άνθρωπος
ήταν νέος και καλοφτιαγμένος. Καθόταν στο γρασίδι σκεφτικός και αφηρημένος με τα μάτια κλειστά.
Κάποια στιγμή ακούγεται μια φωνή να λέει.
-Αχ, πόσο σε λυπάμαι φίλε!
Πετάγεται όρθιος ο άνθρωπος να δει ποιος μίλησε, κανείς δε φαινόταν, σκέφτεται πως ήταν η φαντασία του και ξανακάθεται.
Σε λίγο ακούγεται πάλι η ίδια φωνή.
-Εχ, τίποτα δεν έχεις καταλάβει από τη ζωή!
Τρομάζει ο άνθρωπος ψάχνει γύρω, τίποτε, σκέφτεται πως αυτό εδώ το μέρος είναι στοιχειωμένο και τρέχει να φύγει.
Πριν κάνει δυο βήματα, πέφτει μπροστά του ένα πλασματάκι τόσο δα που ήταν και δεν ήταν αληθινό και του λέει.
-Πού πας άνθρωπε, μείνε να χαρείς την ομορφιά.
Ο άνθρωπος
δεν μπορεί ούτε να μιλήσει ούτε να κουνηθεί από την τρομάρα του και το πλασματάκι που ήταν και δεν ήταν συνεχίζει.
-Πιάσε κουβέντα με αυτό το όμορφο λουλούδι και κείνο το παραδεισένιο πουλί. Μίλησε μαζί τους και θα μάθεις πολλά.

Συνέρχεται ο άνθρωπος, σκέφτεται τα λόγια που άκουσε και αποφασίζει να κάνει ότι είπε το πλασματάκι. Πιάνει λοιπόν την κουβέντα στο λουλούδι.
-Τώρα που σε κοιτάζω βλέπω πως είσαι. όμορφο και μυρίζεις υπέροχα. Κρίμα όμως!
-Κρίμα, γιατί; ρωτάει το λουλούδι.
-Κρίμα γιατί σε λίγο θα μαραθείς
Ακούει το πουλί και μπαίνει στην κουβέντα.
-Αχ, ευτυχώς που δεν είμαι λουλούδι..
-Αχ, αναστενάζει πάλι ο άνθρωπος, και σένα σε κλαίω.
-Γιατί το λες αυτό; τιτιβίζει το πουλί, τι ανάγκη έχω εγώ που σκίζω τον αγέρα με τα δυνατά μου φτερά;
-Μπορεί να σκίζεις τον αγέρα και να έχεις δυνατά φτερά, αλλά δε σημαίνει τίποτα.
-Χα! Ποιός το λέει αυτό άνθρωπέ μου, δε βλέπεις που πετάω όπου θέλω;
-Πετάς τώρα, αν όμως αύριο σε σημαδέψει κάποιος με σφεντόνα; Θα σου σπάσει τα φτερά και δεν θα μπορείς να πετάξεις.
-Βρε τι είναι αυτά που λες; Κι εγώ που σου τραγουσούσα τόση ώρα! Δηλαδή νομίζεις πως είναι καλύτερα να μην έχει κανείς φωνή και φτερά;
-Ε, δε λέω, μπορεί εσύ να έχεις φωνή αλλά αν κάποτε πληγωθείς, θα μπορείς να κηλαϊδίσεις;
Το λουλούδι
που παρακολουθεί χωρίς να μιλάει, ακούγεται να λέει.
-Α, όσο γι αυτό, εγώ δεν κινδυνεύω να μου σπάσουν τα φτερά..
-Ναι καλά, λέει ο άνθρωπος, εσένα όμως μπορεί να σε κόψουν.
-Ποιός να με κόψει καλέ και γιατί να το κάνει;
-Δεν έχεις ακούσει για λουλούδια που μπαίνουν στο βάζο;

-Πως, βέβαια, πετάγεται το πουλί, έχω δει ανθρώπους να κόβουν τα λουλούδια.
-Εσύ μη μιλάς, λέει ο άνθρωπος, γιατί εσένα μπορεί να σε πιάσουν και να σε κλείσουν σε κλουβί.
-Εμένα σε κλουβί, ας γελάσω, κάνει το πουλί. Τα πουλιά γεννήθηκαν για να πετούν ως τον ουρανό. Πώς να πετάξουν μέσα στο κλουβί;
-Αχ, κάνει ο άνθρωπος, τα πράγματα είναι ακριβώς όπως σας τα λέω, κρίμα είστε και οι δύο. Τόση ομορφιά χαμένη.
Σωπαίνουν για λίγο και οι τρεις. Το πουλί και το λουλούδι σκέφτονται τι μέτρα να πάρουν για να αποφύγουν τα δυσάρεστα που άκουσαν από τον άνθρωπο.
-Δηλαδή, λέει το πουλί για να μην πάθω όσα λες, πρέπει να σταματήσω να πετάω και να κρυφτώ σε έναν θάμνο. Τότε τι πουλί θα ήμουν;
-Μπα, εκεί μπορεί να σε αρπάξει η αλεπού, άσε που μπορεί να πέσεις σε καμιά παγίδα.
-Κι εγώ λέει το λουλούδι, να σταματήσω ν’ ανθίζω και να μυρίζω όμορφα. Μα τότε τι λουλούδι θα ήμουν;
-Δε βαριέσαι, ξαναλέει ο άνθρωπος και να σταματήσεις να ανθίζεις μπορεί να σε κόψουν από τη ρίζα.
-Μα αν είναι όπως τα λες γιατί να υπάρχουν λουλούδια και πουλιά στη φύση; ρωτούν και οι δύο με ένα στόμα.
-Άντε ντε, όλα είναι μάταια, απαντάει ο άνθρωπος αναστενάζοντας.
-Καλά για μας, ψιθυρίζει το λουλούδι, εσύ όμως γιατί είσαι δυστυχισμένος;
-Πώς να μην είμαι, κάνει ο άνθρωπος, μήπως εγώ ξέρω τι θα πάθω φεύγοντας από δω; Μπορεί στο δρόμο να με τσιμπήσει ένα φίδι, ή μπορεί να πέσει πάνω μου κεραυνός, ή να με σκοτώσει κανένας ληστής.
-Βρε τι είναι αυτό που μας βρήκε σήμερα, νευριάζει το πουλί, τι χαζό είμαι που κάθομαι και σε ακούω, μια καλή κουβέντα δεν μας είπες. Ας πετάξω εγώ όπως πετούσα να χαρώ αυτή τη θαυμάσια μέρα. Αυτό μου έλειπε τώρα να αρχίσω να φοβάμαι που είμαι πουλί.
Αυτά φώναξε το πουλί και πέταξε ψηλά.
Το λουλούδι
κοιτάζει το πουλί να πετάει και μαλώνει τον άνθρωπο.
-Βλέπεις τώρα τι έκανες, αν δεν μας έλεγες ανοησίες το πουλί θα καθόταν στα κλωνάρια μου και θα κάναμε μια χαρά παρέα. Στο κάτω- κάτω αν με κόψουν θα ανθίσουν άλλα λουλούδια. Μπα σε καλό σου, άσε με άνθρωπέ μου να λουστώ με τον ήλιο, να χορέψω με τ’ αγέρι και να μοσχοβολήσω. Πήγαινε στο καλό σου.
Ο άνθρωπος
αναστενάζει πάλι και σηκώνεται να φύγει σκυφτός και κουρασμένος. Πριν κάνει δυο βήματα, πέφτει μπροστά του το πλασματάκι που ήταν και δεν ήταν.
-Τι να σου πω, του λέει, ρόιδο τα έκανες. Εγώ είπα να μιλήσεις με το λουλούδι και το πουλί γιατί νόμιζα πως θα ήσουν ευτυχισμένος βλέποντας τόση ομορφιά. Ήθελα να μάθεις από το πουλί πόση ευτυχία νιώθει όταν πετάει και από το λουλούδι πώς είδε τον ήλιο να στεγνώνει τις δροσοσταλίδες που του έριξε η νύχτα.
Άντε σύρε στο καλό, εύχομαι να μην πάθεις όσα φοβάσαι…
Μόνο να με θυμηθείς την επόμενη φορά που θα βρεθεί μπροστά σου ένα πουλί και ένα λουλούδι!

Αναρτήθηκε από to alataki

Σάββατο 7 Νοεμβρίου 2009

Για τα παιδιά...

 
Μουσική:  Αλέξη Παπαδημητρίου, 
Στίχοι: Φίλιππα Νικολάου 
(Polygram 1985).


Τραγουδούν:
Γιάννης Πάριος, Ελπίδα, Χριστιάνα, Τάνια Τσανακλίδου, Βλάσσης Μπονάτσος, Βίκυ Μοσχολιού, Άννα Βίσση, Δούκισσα, Δημήτρης Μητροπάνος, Μαρινέλλα, Φίλιππας Νικολάου, Δάκης, Κώστας Χατζής, Χάρις Αλεξίου, Ελένη Δήμου, Λίτσα Διαμάντη, Μπέσυ Αργυράκη, Βασίλης Παπακωνσταντίνου, Κώστας Τουρνάς, Αντώνης Καλογιάννης, Αλέκα Κανελλίδου, Ρόμπερτ Ουίλιαμς, Τόλης Βοσκόπουλος, Γιώργος Πολυχρονιάδης και Πασχάλης.
Στο πρώτο ρεφραίν σολάρει ο Χάρης Βαρθακούρης.
Τα παιδιά που έχουν στα μάτια την ατέλειωτη νυχτιά
και βαδίζουν ψηλαφώντας είναι άνθρωποι κι αυτά.
Και σε εκείνα που κυλάει μες στο αίμα τους αργά
της Μεσόγειος το Στίγμα, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου
Νοιώσε πως είναι και εκείνα παιδιά σου.
Τα παιδιά που δεν μπορούνε να μιλήσουνε σωστά
κι όμως σου χαμογελούνε είναι άνθρωποι κι αυτά.
Μα και εκείνα που μιλάνε με τα χέρια μοναχά
και στα χείλη σε κοιτάνε είναι άνθρωποι κι αυτά.
Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου...
Τα παιδιά που 'χουν κορμάκια γερασμένα σκελετά
ντοκουμέντα του καιρού μας, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τα παιδιά που γεννηθήκαν σαν τα δέντρα δυνατά
μα τους σπάσαν τα κλωνάρια, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου...
Τα παιδιά των ιδρυμάτων τα αγριεμένα σαν θεριά
σε κλουβιά παραπτωμάτων είναι άνθρωποι και αυτά.
Τα παιδιά που τα χωρίζει των γονιών η διαφορά
Ίδια μοίρα τα ορίζει, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου...
Τα παιδιά τα ορφανεμένα σαν μοναχικά πουλιά
που δεν βρήκανε κανένα, είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τα παιδιά είναι το γέλιο που ομορφαίνει την ζωή
όποια να 'ναι, όπως να 'ναι, είναι το αύριο που θα 'ρθει
Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου...
Τα παιδιά που απλώνουν χέρι, χέρι που έλεος ζητά
από ανάγκη ποιός να ξέρει είναι άνθρωποι κι αυτά.
Τις φιγούρες μας τις γκρίζες χρωματίζουν τα παιδιά
βάζουν κίτρινο, γαλάζιο και μια κόκκινη καρδιά.
Δώσε και εσύ την ψυχή, την καρδιά σου...

Ωραίοι Έλληνες: Αντιγόνη Μεταξά - Κροντηρά, η «θεία Λένα» και η «Ωρα του παιδιού» (1942-1981) Τα τρία γουρουνάκια: Παραμύθι "εκ ραδιοφώνου"

Η «θεία Λένα» με τα κυματιστά μαλλιά και τα γαλανά μάτια πήρε στη συντροφιά της τα Ελληνόπουλα στα δύσκολα χρόνια της Κατοχής, για να τα αφήσει, ενηλίκους πια, το 1971.
Άρχισε να συνεργάζεται με τον Ραδιοφωνικό Σταθμό Αθηνών το 1936. Την «Ωρα του παιδιού» την ανέλαβε έξι χρόνια αργότερα και από τότε δεν σταμάτησε να δημιουργεί νέες εκπομπές για κάθε ηλικία, από τη νηπιακή ως και την εφηβική».

Εξαιρετική ηθοποιός στο «Θέατρο Τέχνης» του Σπύρου Μελά και στον θίασο Βεάκη η Αντιγόνη Μεταξά - Κροντηρά ιδρύει προπολεμικά τον πρώτο μόνιμο παιδικό θεατρικό οργανισμό που «λειτούργησε αδιάλειπτα ως την Κατοχή», ενώ το ταλέντο της διοχετεύεται μετά τον πόλεμο και στη συγγραφή βιβλίων για παιδιά, σε εκθέσεις και σε διαγωνισμούς. «Εχω πάντα στο μυαλό μου την εικόνα της», συνεχίζει η κυρία Κροντηρά - Κατσούφη, «θυμάμαι τα παιχνίδια μας, τις ώρες που περνούσαμε μαζί στους ραδιοθαλάμους... Μου έκαναν πάντοτε εντύπωση οι πρωτοποριακές ιδέες και ο δυναμισμός της. Ηταν από τις πρώτες γυναίκες που τόλμησαν να κρατήσουν το πατρικό τους όνομα πλάι στο όνομα του συζύγου τους».

Τόσο το «Μεταξά» όμως όσο και το «Κροντηρά» έμελλε να ξεχαστούν.  
Για τους μικρούς της φίλους ήταν πάντα η «θεία Λένα». «Η ιδέα για το νέο της όνομα ανήκε στον Γιάννη Βουλπιώτη, τότε διευθυντή του ΕΙΡ, και στον σύζυγό της, τον ραδιοσκηνοθέτη Κώστα Κροντηρά. Δόθηκε σε αντιπαράθεση με τη "θεία Μπέρτα" του γερμανικού ραδιοφώνου και με το δεδομένο ότι ο πατέρας της ονομαζόταν Κωνσταντίνος».
Από τα τέλη της δεκαετίας του '60 και ως τον θάνατό της το πρωινό της 16-10-1971, η «καλημέρα» της γέμιζε τα πρωινά μας από την ΥΕΝΕΔ.
Παρόλα αυτά η Θεία Λένα και οι εκπομπές της σε επανάληψη συντροφευσαν για ακομα 10 χρονια απο τον θανατο της τις επομενες γενιές καθε ημέρα στις 9:00 το πρωί...

Παρασκευή 6 Νοεμβρίου 2009

Πες ΟΧΙ στο αλκοόλ. Νιώσε Ελεύθερος

Μην Πίνετε...
Μπορεί το αλκοόλ σε πρώτη φάση να δίνει την ψευδαίσθηση της ελευθερίας αλλά είναι πολύ πιθανόν το αίσθημα αυτό να το διαδεχθεί μια δυσάρεστη διάθεση. Ένας μεθυσμένος άνθρωπος ενδέχεται να προκαλέσει προβλήματα στις σχέσεις του με τους φίλους, την οικογένεια του και πολύ συχνά με άγνωστους.

Γενικές συμβουλές:
  • Μην πίνετε γιατί πρέπει να πιείτε
  • Μην πίνετε γιατί όλη η παρέα πίνει
  • Μην πίνετε για να φτιάξετε την διάθεση σας
  • Μην πίνετε πάνω από δυο ποτά την βραδιά
  • Μην πίνετε εάν είστε κάτω των δεκαέξι καλό είναι να μην καταναλώνετε αλκοολούχα ποτά διότι το ενζυμικό σύστημα του οργανισμού σας που μεταβολίζει το αλκοόλ δεν έχει ωριμάσει, με αποτέλεσμα ακόμη και οι μικρές ποσότητες να είναι τοξικές για τον οργανισμό σας.
  • Ποτέ μην πίνετε με άδειο στομάχι - η τροφή βοηθάει να καθυστερεί η απορρόφηση του αλκοόλ στην κυκλοφορία του αίματος.
  • Μην πίνετε υπερβολικά μια βραδιά με την δικαιολογία ότι δεν θα πιείτε καθόλου για τις επόμενες ημέρες. Η μεγάλη δόση αλκοόλ είναι τοξική.
  • Τέλος περνάει καλύτερα όποιος είναι ξεμέθυστος διασκεδάζετε περισσότερο, είστε ο εαυτός σας και θυμάστε τι έγινε την επόμενη ημέρα.
  • Αντί να καταναλώσεις αλκοόλ χόρεψε, διασκέδασε με την παρέα σου, αθλήσου.
Μερικές πρακτικές συμβουλές για ελεγχόμενη κατανάλωση:
  • Επιλέξτε ποτά με καθόλου ή χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ.
  • Παρόλα αυτά είστε ελεύθερος να επιλέξετε εάν θέλετε να καταναλώσετε αλκοόλ ή όχι. Εναλλακτικά μπορείτε να παραγγείλετε ένα μη αλκοολούχο κοκτείλ, μπύρα χωρίς αλκοόλ ή ακόμα κάποιο αναψυκτικό. Εάν θέλετε να καταναλώσετε ποτό με αλκοόλ μπορείτε να επιλέξετε ένα ποτό με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ.
  • Περιορίστε τη χρήση του στο ελάχιστο.
  • Βάλτε ένα όριο στο ποτό που θα καταναλώσετε πριν ξεκινήσετε να πίνετε. Το όριο αυτό θα μπορούσε να είναι ποσοτικό ή οικονομικό, για παράδειγμα: δεν θα πιω πάνω δύο ποτά την βραδιά ή δεν θα καταναλώσω παραπάνω από 15 ευρώ στην αποψινή έξοδο. Ποτέ μην βάζετε όριο την υγεία σας, π.χ. θα πιω μέχρι να αισθανθώ χαλαρός. Μην παρασύρεστε από τα ποτά με χαμηλή περιεκτικότητα σε αλκοόλ και πιείτε παραπάνω για να σας «πιάσει».
  • Μην παρασύρεστε από την παρέα σας. Πιείτε μονάχα εάν το θέλετε εσείς οι ίδιοι.
  • Μην οδηγείτε με την επήρεια του αλκοόλ. Ακόμα και μια κοντινή διαδρομή με το μηχανάκι ή το αυτοκίνητο υπό την επήρεια αλκοόλ είναι επικίνδυνη τόσο για εσάς όσο και για τους γύρω σας. Ακόμα ποτέ μην εμπιστεύεστε κάποιον οδηγό που έχει καταναλώσει αλκοόλ για να σας μεταφέρει κάπου. 

Πέμπτη 5 Νοεμβρίου 2009

Για τα απορρίμματα, τα τοξικά ή ραδιενεργά απόβλητα και την Τοπική Αυτοδιοίκηση

[Σκουπίδια και άλλα "ευγενή υλικά" στο Όρος Αιγάλεω. Κάναμε έγγραφη καταγγελία στα Δασαρχεία Αιγάλεω και Πειραιά, καμία απάντηση. Κλικάρετε ΕΔΩ για να δείτε τη σχετική ανάρτηση του ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ.)
 
[Από site της Green Peace]


[Αμμοβολή σε γέφυρα. Δεν είναι στην Ελλάδα]

1)Το θέμα της "διαχείρισης" των απορριμμάτων θα πάρει εκρηκτικές διαστάσεις στη χώρα μας την επόμενη περίοδο. Η ανακύκλωση δεν προχωράει, ο περιορισμός του όγκου των σκουπιδιών φαίνεται μια δύσκολη υπόθεση, οι ανοικτές χωματερές λειτουργούν ακόμα και σε εθνικούς δρόμους (π.χ.Σχιστό, Δυτική Περιφερειακή Αιγάλεω κ.λπ) και βουνά, ο καταναλωτισμός προωθείται ως αξία ζωής, μακρόχρονη και αξιόπιστη πολιτική πρόταση δεν υπάρχει, τους ΧΥΤΑ δεν τους θέλει κανένας... άρα τι μας απομένει? Η "μαγική" λύση της καύσης των απορριμάτων απαντάει ο ΕΣΔΝΚΑ (Ενιαίος Σύνδεσμος Δήμων και Κοινοτήτων Αττικής).
Εκεί δηλαδή που είχαμε ένα πρόβλημα, τη διαχείριση των απορριμμάτων να δημιουργήσουμε και δεύτερο πρόβλημα με νέους και ανεξέλεγκτους ρύπους.
α) Διαβάστε το άρθρο του Χάρη Κωνστατάτου "Σκουπίδια: ούτε κάτω από το χαλί, ούτε στην πυρά". και,
β)Την καταγγελία τεσσάρων περιβαλλοντικών οργανώσεων προς την ΕΣΔΝΚΑ.
2) Τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα στη θάλασσα. Μεγάλο θέμα το οποίο "διαχειρίζεται" ακόμα και η MAFIA. Η Ιταλική Περιβαλλοντική Οργάνωση Legambiente Nazionale κατήγγειλε ότι νότια της Ιταλίας βυθίζονται υπερήλικα πλοία με ραδιενεργά και τοξικά απόβλητα. Όποιος έχει δει την ταινία GOMORA του Ιταλού σκηνοθέτη Ματέο Γκαρόνε (2009)προφανώς και δεν θα του κάνει μεγάλη εντύπωση. Στις 29/10/09 η ΜΕΣΟΓΕΙΟΣ S.O.S.και η Ιταλική Legambiente Nazionale έδωσαν συνέντευξη τύπου στην Αθήνα με θέμα:"Βυθισμένα πλοία στη Μεσόγειο με επικίνδυνα τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα". Πόσο προβλήθηκε από τα ΜΜΕ η συνέντευξη και το θέμα βγάλτε μόνοι τα συμπεράσματά σας. Κλικάρετε ΕΔΩ για να διαβάσετε το ρεπορτάζ από την Συνέντευξη Τύπου.
3)Τοξικά και ραδιενεργά απόβλητα στην ξηρά. Και εδώ δεν υπάρχει καμία πολιτική. Το θέμα προέκυψε για τους ανυποψίαστους με το απορριμματοφόρο του Δήμου Ασπροπύργου που μετέφερε 20 τόνους τοξικά απόβλητα στο ΧΥΤΑ της Φυλής (30/10/09). Τι μας λέτε καλέ? Αυτή είναι η μοναδική φορά που μεταφέρονται τοξικά απόβλητα στους ΧΥΤΑ? Μεταφέρονται μόνο με τα απορριμματοφόρα των Δήμων? (ερώτημα). Διαβάστε ΕΔΩ την πρόσφατη ερώτηση του βουλευτή Γρηγόρη Ψαριανού (ΣΥΡΙΖΑ) για τα επικίνδυνα απόβλητα.
Να θυμίζουμε ότι ραδιενεργά απόβλητα από το πρώην εργοστάσιο Λιπασμάτων της Δραπετσώνας έχουν ρυπάνει ένα τμήμα του όρους Αιγάλεω, πάνω από την ΒΙΠΕ (Σχιστό). Κλίκαρετε ΕΔΩ.

4) Ένα ερώτημα προς το νέο ΥΠΕΚΑ και οποιονδήποτε άλλον υπεύθυνο φορέα: Το χρησιμοποιημένο υλικό της αμμοβολής από τα ναυπηγεία και τις βιομηχανικές εργασίες που περιέχει υψηλές ποσότητες μόλυβδου που το εναποθέτουν?
Πρόσφατα έγινε αμμοβολή στη Γέφυρα της Λ.Αθηνών και Κηφισού,οι δεκάδες τόνοι χρησιμοποιημένης "άμμου" καθώς και τα άδεια δοχεία χρωμάτων που χρησιμοποιήθηκαν που εναποτέθηκαν?
"ΚΑΛΗ... ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΥΧΗ"



Αναρτήθηκε από OIKO.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου στις Τετάρτη, Νοέμβριος 04,

Τρίτη 3 Νοεμβρίου 2009

Οι μικροί ΗΡΩΕΣ: Τα παιδια με νόσο CROHN και ελκώδη κολίτιδα.

Χωρίς ανάσα αυτές τις μέρες. Χωρίς ανάσα για μένα. Κι όμως πριν λίγο έλαβα ένα μήνυμα και μου ζητήθηκε να δώσω μια ανάσα σε κάποια παιδιά...
Δεν ξέρω πως θα ήταν καλύτερα να το παρουσιάσω παρά μόνο όπως το έλαβα... και δεν ξέρω πως θα βοηθήσω με αυτό τον τρόπο.
Ο φίλος που μου το ζήτησε θα ξέρει καλύτερα....
Λοιπόν Χρήστο μου, αρχίζει η παρουσίαση....Όχι με τον δικό μου τρόπο αλλά με τον τρόπο που ξέρουν μόνο.... αυτά τα παιδιά ήρωες... Θα μου επιτρέψεις να πω και γονείς ήρωες....

VIB animation: Crohn's disease
Τα διατροφικά «αντίδοτα» για κολίτιδα και Crohn
Είμαι 13 ετών και στα 10 μου διαγνώσθηκε ότι πάσχω από Ελκώδη Κολίτιδα.
Είμαι ανώνυμος/μη και θα γράψω ένα γράμμα χωρίς να καταλάβετε το φίλο μου και να μην ξέρετε πως με λένε .. και θα μοιραστώ κάτι με σένα ή εσένα...
Έχεις δει ποτέ στις ταινίες που έτσι ξαφνικά έρχεται ένας από το πουθενά και σε ξαφνιάζει?? Έτσι έρχεται και στη ζωή σου κάποτε κι ένα «ΠΡΟΒΛΗΜΑ» και μ' αυτό ζεις για όσο θέλει αυτό που μπορεί κάποια στιγμή να σε βαρεθεί, γιατί?? Γιατί μπορεί: να μην του έδινες σημασία ή να μην ασχολήθηκες ποτέ με αυτό και πάντα μα πάντα να χαμογελούσες ακόμα κι αν αυτό σε στενοχωρούσε!!! φιιιοοουυυ! πιάσαμε το φιλοσοφικό και σίγουρα θα βαρέθηκες εσύ η εσύ??!!!??
Κάποια μέρα άρχισε να μπαίνει ένα τέτοιο πρόβλημα και στη δική μου ζωή. Στην αρχή δεν καταλάβαινα την σοβαρότητα ούτε και την προσοχή που ήθελε παρά μόνο σκεφτόμουν σαν να ήμουν στο σχολείο... περίμενα πότε θα τελειώσει!! χαχαχα!! και ξαναρχίσαμε από την αρχή πιο δύσκολα πιο σοβαρά!!! Είχε καιρό να κάτσει καλά αυτό...,(τελικά καλύτερα να πέρναγα τη ζωή μου στα θρανία παρά εκεί στο νοσοκομείο)...
Πέρασα κάποιες φόρες στο νοσοκομείο αλλά ήταν σαν την 2η φορά δύσκολα, οδυνηρά και... πονούσα όχι μονό εγώ, αλλά και οι άνθρωποι που με αγαπούν. 
Που να το φανταζόμουν ούτε που να 'ξερα τι ήταν, τη σοβαρότητα και την προσοχή που χρειάζονταν!!! Μακάρι αυτά που πέρασα μέχρι τώρα να ήταν μια κακιά ανάμνηση... αλλά… μμμμ! μου φαίνεται ότι έφαγα ένα κεφάλαιο!! μμμ!!! μάλλον το κείμενο μου άνοιξε την όρεξη αλλά καλύτερα να μην το φάω!!!! Νομίζω πως το κεφάλαιο αυτό είναι τι: μου στέρησε ,τι μου έκανε και πόσο με πόνεσε!!!! 
Ε, λοιπόν τελικά με έκανε να πονέσω αφόρητα τα χεράκια μου να πονάνε ,η παλάμη μου να έχει γίνει σαν φραντζόλα και τα δάχτυλα μου σαν λουκάνικα Φρανκφούρτης και τελικά να γίνω ένα τρισδιάστατο παιδάκι, να πεινάσω πολύ ….και τελικά να απομακρυνθώ από τους φίλους μου και πολλά άλλα πράγματα (...) φίλοι μου τώρα ήταν οι γιατροί και οι νοσοκόμες .,,,με έκανε να στερηθώ φαγητά που ήταν υγιεινά και μου άρεσαν... το χειρότερο όμως ήταν που με έκανε να έχω σιγά-σιγά τύψεις που: στέρησα από τον αδελφό μου την μαμά που καθόταν μαζί μου στο νοσοκομείο που μαζί με εμένα έκλεγε και εκείνη μαζί μου, να κουράζω τον πατέρα μου πέρα-δώθε για να έρχεται να με δει και ανθρώπους δικούς μου να στεναχώριουνται και ίσως να μην κοιμούνται!!!  
Κάποια στιγμή ένιωθα να χάνομαι πριν μπω μέσα για τον DνD-ποπό !! Κι αντί να κλαίω βρήκα ένα κόλπο …. να «σκέφτομαι» καλές στιγμές όπως: τότε τα Χριστούγεννα που βρήκα μια προσφορά σ` ένα κανάλι με 100 ευρώ ένα σετ κολιέ , σκουλαρίκια , δαχτυλίδι και βραχιόλι από μαργαριτάρια για δώρο στη μαμά μου και το αγόρασα με δικά μου λεφτά από τα κάλαντα ή τότε που στο σχολείο είχε έρθει μια επιτροπή και όταν πήγα στο σπίτι μου είπε η μαμά πως με καλούν στο στίβο όταν ρώτησα αλλά παιδιά της τάξης μου είπαν ότι σε μερικά από αυτά δεν είχε έρθει!!! από μέσα μου έλεγα «ουαου»!! κοιτά να δεις που έχω ένα καλό προσόν!!!.
Όμως αυτό το καλό προσόν είναι πια παρελθόν αφού δεν μπορώ να κάνω πρωταθλητισμό στο στίβο όπως θα το ήθελα !!!
Τι να κάνω;;;; .. τελικά όμως βρήκα ένα άλλο ταλέντο, ότι στο ξεκάρφωτο μου ερχόταν ΗΤΑΝ έμπνευση και ζωγράφιζα παπάδες!! χαχα! όμως σιγά-σιγά άρχιζε και αυτό να φεύγει τουλάχιστον δεν έφυγε τελείως και η ζωγραφική πριν φύγει για να γίνει κατασκευές άφησε πίσω της μια ζωγραφιά που θα θυμάμαι πάντα ότι ζωγράφιζα!!!!
Κάτι που με πειράζει όμως και κανείς δεν το καταλαβαίνει παρά μόνο εγώ είναι ότι όλοι στο φαγητό μου έλεγαν τι μαγική φράση « κάνει να το φας αυτό;» εκεί ήταν που ήθελα να φύγω !!!
Όμως ήθελα να μοιραστώ τις σκέψεις μου !! Το ότι θα έφτανα να έχω ημερολόγιο ούτε που το φανταζόμουν και όμως με έκανε κάθε τι που σκεφτόμουν να το γράφω και να ξεθυμαίνω .! Αλλά όταν κάποια στιγμή όλα πήγαιναν καλά (δόξα τω θεώ) τις σελίδες που είχα γράψει ήθελα να τις σκίσω ήθελα όλα αυτά που είχα ζήσει να ήταν μια κακή ανάμνηση η ένα κακό όνειρο!! Κρίμα όμως που δεν ήταν τίποτε από όλα αυτά και τώρα όλα να ήταν φυσιολογικά!!!
Πάντα ο πατέρας μου έλεγε ότι : να μην σκέφτομαι έτσι και να μην το παίρνω κατάκαρδα και, και ,και, και, και ., όμως νομίζω ότι από όλα αυτά που έχω γράψει είχα δίκιο ότι αυτό το πρόβλημα -που μακάρι να ήταν μαθηματικό - μου έμπλεξε κάποιο μέρος από τη ζωή μου!! Αλλά έτσι είναι δεν μπορείς να το αλλάξεις!!
Κρίμα όμως …..αλλά τι να κάνουμε …. Πιστεύω ότι όλα τα παιδιά με πρόβλημα ή
προβλήματα υγείας είμαστε ήρωες..!!
Μετά από λίγο καιρό σκέφτηκα πως έπρεπε να βρω ένα άλλο στόχο και τελικά αποφάσισα πως θέλω να γίνω δάσκαλος/α και έτσι θα γίνει έβαλα ένα στόχο και δεν θα σταματήσω να τον κυνηγώ !!! ΑΑΑΑχαχαχαχα νομίζατε ότι θα τέλειωνα εδώ εεε?? όμως δεν τελείωσα!!
Το ΠΡΟΒΛΗΜΑ ας πούμε ότι είναι ένας φίλος ΝΑΙ ένας φίλος ,όπως στους φίλους συμπαραστεκόμαστε έτσι και αυτό μοιράζεται μαζί μας τον πόνο του !!
Κάποτε ένας μου είπε ότι το πρόβλημα είναι σαν ένα μωρό που για να είναι ήσυχο πρέπει να το φροντίζουμε , να είναι καθαρό ,να τρώει στην ώρα του, για να ΚΟΙΜΑΤΑΙ αλλά καθαρό εκεί που είναι…????!! Δεν γίνεται να είναι καθαρό!!!! Γι αυτό και θέλει κάποιες θυσίες.
Και τώρα ας πούμε ότι το πρόβλημα είναι σαν αυτοκίνητο σε λεωφόρους, δρόμους, δρομάκια, παντού βλέπεις ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ ΚΑΙ ΑΠΑΓΟΡΕΥΤΙΚΑ!!
Σε κάθε μίλι που τρέχεις πρέπει πάντα να ακολουθείς τις πινακίδες και τα απαγορευτικά και μερικές φόρες όμως δεν μπορείς να περνάς από παντού και άλλες περνάς σαν να μην έγινε τίποτα!!!
Πάντως όλα αυτά τέλειωσαν αν και με κακή αρχή ευτυχισμένο τέλος όπως στις ταινίες όπως είχα πει παραπάνω.!.!
Πάντως ποτέ μα ποτέ μην ξεχνάς ότι κι` αν γίνει , ότι και να έχει κακή αρχή πάντα θα έχει χαρούμενο τέλος. και αν γίνουν αλλαγές στη ζωή σου και η μισή να γκρεμιστεί που λέει ο λόγος να μην κωλώσεις (sorry κιόλας) θα την ξαναφτιάξεις και πολύ καλύτερα μάλιστα , Ποτέ να μην λυπηθείς και να στενοχωρηθείς!!!

ΕΝΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΑΝ, ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΔΥΝΑΤΟΣ 
ΚΑΙ ΝΑ ΣΚΕΦΤΕΣΑΙ «HAPPY END»

Για όσους δεν κωλώνουν λοιπόν..... (sorry δεν ζητάω εγώ.... )... για όσους χαμογελάνε και παλεύουν... δεν είναι μόνοι!!
Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΤΟΜΩΝ ΜΕ ΝΟΣΟ CROHN ΚΑΙ ΕΛΚΩΔΗ ΚΟΛΙΤΙΔΑ ΑΤΤΙΚΗΣ ΔΙΟΡΓΑΝΩΝΕΙ ΣΤΙΣ 24 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 2009 ΚΑΙ ΩΡΑ 18.00 ΣΤΗΝ ΑΙΘΟΥΣΑ ΙΑΚΩΒΟΣ ΚΑΜΠΑΝΕΛΛΗΣ ΣΤΟ ΔΗΜΑΡΧΕΙΟ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΗ ΡΕΝΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΤΟΥ ΘΕΜΑΤΟΣ "ΙΦΝΕ ΚΑΙ ΔΙΑΤΡΟΦΗ" ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΘΑ ΚΑΝΕΙ ΔΙΑΤΡΟΦΟΛΟΓΟΣ. 
Η ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΓΙΑ ΤΟ ΚΟΙΝΟ
ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΕΣ ΣΤΟ ΤΗΛΕΦΩΝΟ 6907605369 Κο ΧΡΗΣΤΟ ΚΙΤΜΙΡΙΔΗ
Δείτε και εδώ

Αναρτήθηκε από Black~Martini την Δευτέρα, 02 Νοεμβρίου 2009 4:37 μμ