Βιασμός: Μύθοι και Πραγματικότητες Οι βιαστές δεν γεννιούνται, γίνονται Rape: A History from 1860 to the Present by Joanna Bourke

Joanna Bourke*
Απόδοση: Όλγα Αθανίτη

Υπάρχει επείγουσα ανάγκη αναμόρφωσης του νομικού συστήματος τόσο στη Βρετανία όσο και στην Ελλάδα, ώστε περισσότεροι βιαστές να αναγνωρίζονται, να καταδικάζονται και να τιμωρούνται για τα εγκλήματα τους, ωστόσο, σε τελευταία ανάλυση, οι στρατηγικές προσπάθειες για τη μείωση και τελικά την εξάλειψη της σεξουαλικής επιθετικότητας προϋποθέτουν τον επαναπροσδιορισμό του ανδρισμού.

Rape: A History from 1860 to the Present by Joanna Bourke

Πρέπει να αναρωτηθούμε: ποιοι είναι αυτοί που επιλέγουν να προκαλέσουν σκόπιμα πόνο μέσω της σεξουαλικής πράξης; 

Αν πρόκειται να καταλάβουμε και να εξοβελίσουμε τη σεξουαλική βία από τις κοινότητες μας, θα πρέπει να ρίξουμε μία επίμονη ματιά στους ενόχους: αυτούς που κάνουν τέτοιες πράξεις.

Η μεγάλη πλειοψηφία των κακοποιούντων είναι άνδρες, αλλά η σεξουαλική βιαιότητα δεν είναι σύμφυτη της ανδρικής ταυτότητας. Δεν υπάρχει τίποτε «φυσιολογικό» στην ανδρική βιαιότητα (κ. Τσόκλη) 
 Οι σεξουαλικά επιθετικοί άνδρες στις σημερινές δυτικές κοινωνίες δε θεωρούνται «πραγματικοί άνδρες» αλλά ανεπαρκείς άνδρες.

Οι κοινωνιολόγοι και οι φεμινίστριες έχουν εκθέσει τους αμέτρητους τρόπους με τους οποίους οι πιέσεις του περιβάλλοντος και οι ιδεολογικές δομές δημιουργούν άνδρες οι οποίοι κακοποιούν σεξουαλικά. Οι πολιτισμικές παραδοχές είναι αυτές που παρέχουν δικαιολογίες και εκλογικεύσεις τις οποίες οι άνδρες χρησιμοποιούν για να δικαιολογήσουν τη σεξουαλική βία καθώς και την ενοχή που πηγάζει από αυτήν. 

Με άλλα λόγια, ο βιασμός είναι μία μορφή κοινωνικής λειτουργίας, εξαιρετικά τελετουργική. Ποικίλλει από χώρα σε χώρα και αλλάζει με το χρόνο. Δεν υπάρχει σε αυτήν τίποτα το διαχρονικό ή το τυχαίο. Οι αφηγήσεις και τα τελετουργικά που εμπλέκονται στη σεξουαλική κακοποίηση είναι ενσωματωμένα σε πληκτικές καθημερινές πρακτικές και δεδομένα. 

Οι βιαστές δε γεννιούνται, γίνονται. 

Αποκαλύπτοντας αυτές τις πολιτισμικές αλληγορίες που χρησιμοποιούν οι σεξουαλικά βίαιοι άνδρες, μπορούμε και να τους γελοιοποιήσουμε, υποσκάπτοντας τους. Η απομυθοποίηση των βιαστών, κάνει τη σεξουαλική βία να μη φαίνεται πλέον αναπόφευκτη.

*Η Joanna Bourke είναι καθηγήτρια Ιστορίας στο Κολλέγιο Birkbeck, στο Πανεπιστήμιο του Λονδίνου. 

Είναι η συγγραφέας του έργου : “Rape. A Ηistory from 1860s to the Present” που εκδόθηκε από τον οίκο Virago. 

Το έργο της “Her Fear: A History” θα κυκλοφορήσει του χρόνου στην Ελλάδα.

από leftliberalsynthesis

Κακοποιούνται από «δικούς τους ανθρώπους» CHILD ABUSE INFORMATION

CHILD ABUSE INFORMATION

Γιατί δεν αντιδράς;

Διαμαρτυρία για την κακοποίηση 

του Παιδιού

Εκστρατεία
κατά της Παιδικής κακοποίησης

Σημειώνεται ότι παλαιότερη έρευνα του Ι.Υ.Π. για όλη τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας έως τα 18 χρόνια ανεβάζει τα ποσοστά αυτά στο 17% για τα κορίτσια και στο 7-8% για τα αγόρια.

Παράλληλα από την έρευνα, που φέρει τον τίτλο «Έκταση και χαρακτηριστικά της βίας κατά ανηλίκων σε δείγμα μαθητών/-τριών γυμνασίου και των γονέων τους των Περιφερειών Βορείου και Νοτίου Αιγαίου», προκύπτει ότι οι δράστες των περιστατικών σεξουαλικής κακοποίησης ανηλίκων προέρχονται από τον στενό οικογενειακό πυρήνα του θύματος, από τον περίγυρο της οικογένειας και μόνο ένα μικρό ποσοστό είναι άγνωστα πρόσωπα.

Όπως επισημαίνει, μιλώντας στην εφημερίδα «Έθνος της Κυριακής», ο Γιώργος Νικολαΐδης, τραγικό περιστατικό στο Ελαιοχώρι Αρκαδίας, αναδεικνύει ένα ιδιαίτερα ειδεχθές φαινόμενο, εκείνο της σεξουαλικής βίας σε βάρος των παιδιών. Το φαινόμενο αυτό, που φαίνεται πως λίγο-πολύ πάντα σοβούσε αλλά συγκαλύπτονταν, σιγά σιγά αποκαλύπτεται, καταγγέλλεται, συζητιέται». 

Όπως τονίζει «τα ποσοστά που βρίσκονται από τις σχετικές ερευνητικές προσπάθειες για τον καθορισμό της συχνότητάς του, είτε στην Ελλάδα είτε στο εξωτερικό, υποδηλώνουν αφενός πως ακόμη και σήμερα οι καταγγελλόμενες περιπτώσεις είναι μόνο η κορυφή του παγόβουνου, αφετέρου ότι η έκταση του φαινομένου είναι πολύ ευρύτερη του αναμενόμενου. Είναι, μάλιστα, χαρακτηριστικό πως και στην περίπτωση του Ελαιοχωρίου, ο δράστης και το θύμα συνδέονταν με μια προηγούμενη σχέση γνωριμίας και οικειότητας».

«Οι σύγχρονες επιστημονικές αντιλήψεις διεθνώς υπαγορεύουν τα παιδιά να ενημερώνονται με τρόπο κατάλληλο για την ηλικία τους για τα δικαιώματά τους, να διδάσκονται πως το σώμα τους είναι δικό τους και πώς να το προστατεύουν, να εκπαιδεύονται στο να καταγγέλλουν άμεσα στους οικείους τους οποιαδήποτε ανεπιθύμητη σε αυτά ανάλογη εμπειρία, να ερωτώνται για να μαθαίνουν πως η σιωπή και η ενοχή είναι οι λάθος αντιδράσεις σε μια τέτοια περίσταση», καταλήγει ο Γιώργος Νικολαΐδης.

Σύμφωνα με την έρευνα, που διεξήχθη σε γονείς και παιδιά, δείχνει ότι αθροιστικά τα ποσοστά που ανέφεραν τα παιδιά για τις εμπειρίες βίας που είχαν βιώσει στο σπίτι τους ήταν μικρότερα από τα ανάλογα ποσοστά που ανέφεραν οι ίδιοι οι γονείς τους, οι οποίοι και ως επί το πλείστον ήταν και οι θύτες των περιστατικών αυτών. 

Ειδικότερα, παρόλο που το 98% των γονέων ισχυρίστηκαν ότι η σωματική τιμωρία δεν πρέπει να χρησιμοποιείται ως μέθοδος διαπαιδαγώγησης των παιδιών, στις ερωτήσεις σχετικά με τις μεθόδους που χρησιμοποιούν οι ίδιοι για τη διαπαιδαγώγηση των παιδιών τους αναφέρουν ότι έχουν τραβήξει το αυτί (35,1%), τα μαλλιά (26,5%) ή το έχουν χτυπήσει στον πισινό με το χέρι (58,2%) ή με κάποιο αντικείμενο (15,6%) κ.ά.

«Το φαινομενικά "παράδοξο" αυτό εύρημα είναι συχνό στη διεθνή επιστημονική βιβλιογραφία, καθώς αφενός τα παιδιά "συνηθίζουν" τη βία σε βάρος τους και στο τέλος δεν την αξιολογούν (ως εάν να μη συνέβη) και αφετέρου τα παιδιά-θύματα φαίνεται πως ακόμα και στο επίπεδο μιας ερευνητικού χαρακτήρα συνέντευξης "προστατεύουν" το σπίτι τους (μην αποκαλύπτοντας ό,τι τραυματικό βιώνουν ακόμα και όταν ασκείται βία σε βάρος τους)», εξηγεί ο κ. Νικολαΐδης.

Σημειώνεται ότι σύμφωνα με τα στοιχεία του Παγκόσμιου Οργανισμου Υγείας (ΠΟΥ), 40 εκατομμύρια παιδιά σε όλο τον κόσμο πέφτουν θύματα βίας, ενώ ο Οργανισμός Ηνωμένων Εθνών υπολογίζει ότι περίπου 73.000.000 αγόρια και 150.000.000 κορίτσια σε όλο τον κόσμο πέφτουν θύματα σεξουαλικής κακοποίησης.

Πηγή: Έθνος της Κυριακής

Σκέφτηκα να σου µιλήσω ... (Ομιλία Δασκάλου)

Τα παρακάτω λόγια απηύθυνε ένας φωτισμένος δάσκαλος στους µαθητές του, στο 2ο ΕΠΑΛ Αχαρνών. Αν και εκφωνήθηκε για την επέτειο της 25ης Μαρτίου είναι νομίζω επίκαιρη. Δυστυχώς δεν μου έστειλαν το όνομά του και δεν γνωρίζω σε ποιόν να στείλω τα συγχαρητήρια για την ντομπροσύνη και την ομορφιά των λόγων του.

Απολαύστε και σεις αυτά που είπε σε 17χρονα παιδιά ...

Σκέφτηκα να σου µιλήσω για τον Καραϊσκάκη, αλλά το µυαλό σου θα πάει στο γήπεδο.

Σκέφτηκα να σου µιλήσω για το 21, αλλά ο νους σου θα πάει στην Ορίτζιναλ.

Συλλογίστηκα πολύ, για να καταλήξω αν αξίζει να σε ταλαιπωρήσω για κάτι τόσο µακρινό, τόσο ξένο.

Δύο αιώνες πίσω κάποια γεγονότα

Τι να λένε σε σένα; Σε εσένα που ßιάζεσαι να φύγεις,

Να πας για τσιγάρο, για καφέ ή για κάτι άλλο.

Θα σου µιλήσω λοιπόν προσωπικά.

Εγώ ο δάσκαλος που δούλεψα ένα χρόνο σε αυτό το σχολείο

Και σε δεκαπέντε µέρες φεύγω για αλλού

Σε εσένα που είσαι εδώ ένα, δύο, τρία ή και περισσότερα χρόνια,

Θα σου µιλήσω σταράτα

Για να σου εκφράσω δυο σκέψεις µου.

Οι µαθητές που συνάντησα µέσα στις τάξεις,

Οι µαθητές που δίδαξα φέτος στην συντριπτική τους πλειονότητα µε σεßάστηκαν, αν και δεν ανταποκρίθηκαν στις απαιτήσεις του µαθήµατος.

Πολλοί όµως από τους υπόλοιπους µαθητές

Δε µε σεßάστηκαν, µε προσέßαλαν κατ' επανάληψη.

Με έργα, µε λόγια, µε ύßρεις,

Δείχνοντας ένα χαρακτήρα και ένα ήθος

Που µε σόκαρε, που µε έßαλε σε µελαγχολικές σκέψεις.

Αυτό το φαινόµενο αποδεικνύει

Πως κάτι σάπιο υπάρχει σε αυτό το σχολείο,

Πως εκτός του γνωστικού ελλείµµατος

Το συγκεκριµένο σχολείο χωλαίνει δραµατικά

Και στο ηθικοπλαστικό του έργο,

Στη διαµόρφωση δηλαδή των µαθητικών ψυχών και πνευµάτων.

Και η ευθύνη για αυτήν την αποτυχία

Είναι ευθύνη αποκλειστικά δική µας,

Των δασκάλων σας και των γονιών σας.

Δεν έχουµε κατορθώσει να σας δείξουµε

Πως χωρίς αρχές η ζωή σας αύριο θα είναι µια κόλαση,

Πως χωρίς όνειρα και στόχους θα χρειαστείτε υποκατάστατα,

Θα καταφύγετε πιθανόν σε επιλογές που θα σας ξεφτιλίσουν,

Θα σας κάνουν να σιχαίνεστε τον εαυτό σας,

Θα σας γεµίσουν τη ζωή πλήξη και κούραση,

Θα σας γεράσουν πρόωρα.

Αν όµως θέλετε µια συµßουλή από ένα δάσκαλο,

Σκεφτείτε το παράδειγµα του Μακρυγιάννη,

Που έφτασε αγράµµατος µέχρι τα πενήντα σχεδόν,

Για να καταλάßει τότε πως η µόρφωση, η καλλιέργεια

Ήταν το όπλο που έλειπε από την προσωπική του θήκη..

Και κάθισε µε πολλή δυσκολία και χωρίς δάσκαλο

Και έµαθε πέντε κολλυßογράµµατα,

Για να µας πει την ιστορία του ßίου του,

Το παραµύθι της επανάστασης των υπόδουλων Ρωµιών.

Αυτό το παράδειγµα είναι για σένα το πιο κατάλληλο,

Και µπορείς τριάντα χρόνια νωρίτερα από το στρατηγό Μακρυγιάννη

Να ακολουθήσεις το δρόµο που εκείνος έδειξε,

το µονοπάτι της καλλιέργειας, το δρόµο της παιδείας,

Τη λεωφόρο της προσωπικής σου προκοπής.

Δεν είστε σε τίποτε λιγότερο ικανοί από τον µπάσταρδο γιο της καλογριάς, τον Αρßανίτη Γιώργη Καραϊσκάκη.

Ήταν κι αυτός αθυρόστοµος σαν κι εσάς,

Αλλά είχε αυτό που από τα αλßανικά µάθαµε σαν µπέσα,

Ήταν πάνω απ´ όλα µπεσαλής.

Αυτό θα 'θελα να έχετε κι εσείς.

Υπευθυνότητα, µπέσα, τσίπα.

Να αναλαµßάνετε τις ευθύνες σας,

Να απεχθάνεστε την υποκρισία, να σιχαίνεστε το συµφέρον,

Να µισείτε το ψέµα και την ευθυνοφοßία.

Η αγάπη για τον τόπο του, η λατρεία για την πατρίδα του

Ήταν αυτό που χαρακτήριζε τη ζωή του Νικήτα Σταµατελόπουλου, του Νικηταρά.

Αγωνίστηκε στη διάρκεια της επανάστασης,

Συνέßαλε στην απελευθέρωση της πατρίδας του

Κι έπειτα φυλακίστηκε,για να χαθεί σ' ένα στενοσόκακο του Πειραιά, σχεδόν τυφλωµένος, πάµπτωχος και εγκαταλειµµένος από όλους,

Δε ζήτησε τίποτε από την ελεύθερη Ελλάδα

Κι όταν οι γύρω του τον παρακινούσαν να απαιτήσει

Από την κυßέρνηση µια πλούσια σύνταξη,

Απαντούσε πως η πατρίδα τον αµείßει πολύ καλά,

Λέγοντας ψέµατα, για να µην προσßάλει την πατρίδα του.

Είναι δύσκολο, το κατανοώ, το παράδειγµα του Νικηταρά.

Αλλά νοµίζω πως κι εσείς είστε ικανοί για τα δύσκολα,

Μπορείτε να ακολουθήσετε το δρόµο της αξιοπρέπειας,

Να προσπαθήσετε τίµια και µε αγωνιστικότητα

Για εσάς και για το µέλλον της οικογένειας που

Αύριο θα κάνετε.

Ξέρω, καταλαßαίνω, αντιλαµßάνοµαι

Πως σας προτείνω µια διαδροµή ζωής δύσκολη και απαιτητική,

Όταν δίπλα σας κυριαρχεί ο εύκολος δρόµος

των γονιών, των δασκάλων, των πολιτικών,

της εποχής στην οποία µεγαλώνετε.

Όµως κάθε εποχή ελπίζει στους νέους της,

Περιµένει από αυτούς να σηκώσουν ψηλά

Και µε επιτυχία τη σηµαία του αγώνα

και να οδηγήσουν την πατρίδα τους, τον τόπο τους

σε καλύτερες µέρες, σε πιο φωτεινές σελίδες.

Κι όταν ßλέπω την εποχή µας

Να µαραζώνει χωµένη στην αλλοτρίωση,

Να ξεψυχά από την τηλεοπτική ανία,

Να µουχλιάζει από το κυνήγι της ευκολίας,

Μόνο σε εσάς ελπίζω,

Στην ειλικρινή σας διάθεση

να αγωνιστείτε,

να αντισταθείτε,

να πολεµήσετε,

να νικήσετε.

Μη µας απογοητεύσετε.

από anemomilos

Αλήθεια, τι γιορτάζουμε σήμερα; Αποτομή Τιμίας Κεφαλής του Ιωάννη του Προδρόμου Beheading of St. John the Baptist

«Το ανοσιούργημα της Ηρωδιάδος -γράφει ο Μέγας- έγινε αιτία μεγάλου κακού δια την ανθρωπότητα. Τότε έρχονται οι κακοήθεις πυρετοί της ελονοσίας, που μαστίζουν τον κόσμο με τα τρομερά των ρίγη και τους οξείς παροξυσμούς» 

(Γ. Μέγας, Ελληνικαί Εορταί, σ. 231). 

Γι' αυτό ο Άγιος ονομάζεται Θερμολόγος, Ριγολόγος, Παροξυσμός, Κρυαδίτης και η μνήμη του τιμάται με απόλυτη νηστεία.

πηγή

Σύμφωνα με αναφορά του Ευαγγελιστή Λουκά ο Ιωάννης εμφανίζεται σε ηλικία 30 ετών «κατά θείαν εντολήν», «εν τη ερήμω της Ιουδαίας». Κάνοντας όμως λόγο περί του Ιορδάνη ποταμού συνάγεται ότι αναφέρεται στο νότιο τμήμα της χώρας, την περιορδάνεια περιοχή, κηρύσσοντας: «Μετανοείτε, ήγγικεν γαρ η βασιλεία των ουρανών», «βαπτίζοντας τους προσερχόμενους προς αυτόν» (κατά Ματθαίον). 

Beheading of St. John the Baptist

Η φοβερή αντίθεση ανάμεσα στην αγιότητα του Ιωάννη και την αμαρτωλότητα της Ηρωδιάδας, συναντάται στον αποκεφαλισμό του Προδρόμου. Η αμαρτία αποκαλύπτεται θρασύτατα στη συμπεριφορά της Ηρωδιάδας που διασκεδάζει με το μαρτυρικό αποκεφαλισμό του Ιωάννη.

Παράλληλα με τα κηρύγματά του ήταν και η εμφάνισή του καθώς ο ασκητικός βίος και διατροφή του.  

Φορούσε μάλλινο ένδυμα "από τρίχες καμήλου και ζώνη δερμάτινη περί την οσφύ του". Η δε διατροφή του ήταν άγριο μέλι και ακρίδες. Φαίνεται δε πως δεν παρέμενε συνέχεια στο ίδιο αυτό μέρος αλλά περιέρχονταν "πάσαν την περίχωρον του Ιορδάνου κηρύσσων βάπτισμα μετανοίας".

Τόσο η εμφάνιση αυτή όσο και ο ασκητικός βίος του Ιωάννη παράλληλα με τα κηρύγματα και τις βαπτίσεις μετάνοιας που προέβαινε ήταν επόμενο να προκαλέσει πλήθος ακροατών αλλά και πολλών θαυμαστών του απ΄ όλη τη Παλαιστίνη που έσπευδαν να τον ακούσουν, μεταξύ των οποίων και στρατιώτες και Σαδδουκαίοι και Φαρισαίοι τους οποίους όλους στη συνέχεια βάπτιζε στον Ιορδάνη ποταμό. Έτσι δεν άργησε αυτή η δράση του να προκαλέσει και τη προσοχή του Μεγάλου Συνεδρίου των Εβραίων που έστειλε αντιπροσωπεία για να ελέγξει τι συνέβαινε και να μάθει περί αυτού, από την οποία και έλαβε ως απάντηση σχετική προφητική ρήση του Προφήτη Ησαΐα "«φωνή βοώντος εν τη ερήμω, ευθύνατε την οδόν Κυρίου» (κατά Ιωάννη)

Εκεί τον συνάντησε και ο Ιησούς Χριστός και του ζήτησε να τον βαπτίσει. Εκείνος αρχικά αρνήθηκε, όμως ο Χριστός επέμενε, και έτσι ο Άγιος Ιωάννης ο Πρόδρομος βάπτισε τον Ιησού Χριστό στα νερά του Ιορδάνη Ποταμού.

Τα τίμια λόγια του Προδρόμου ενοχλούσαν τις διεφθαρμένες συνειδήσεις των Φαρισαίων καθώς και του τετράρχη της Γαλιλαίας και Περαίας Ηρώδη Αντύπα, όταν τον έλεγξε για την παράνομη συμβίωσή του με την σύζυγο του ζώντος αδελφού του Ηρώδη Φιλίππου, την Ηρωδιάδα, ο οποίος και τον φυλάκισε. 

Σε κάποια γιορτή των γενεθλίων του, ο Ηρώδης ζήτησε από την κόρη του Σαλώμη να του χορέψει και της υποσχέθηκε με όρκο να της δώσει ό,τι του ζητήσει. Η Ηρωδιάς, η μητέρα της, που φθονούσε τον Ιωάννη, βρήκε τότε την ευκαιρία που αναζητούσε όπου προέτρεψε τότε την κόρη της να ζητήσει το κεφάλι του προφήτου Ιωάννη μέσα σ’ ένα πινάκιο (πιάτο).

Έτσι ακολούθησε ο αποκεφαλισμός. Μετά το μαρτυρικό αυτό τέλος, του Ιωάννη προσελθόντες οι μαθητές του "ήραν το πτώμα αυτού και έθηκαν αυτό εν μνημείω" (κατά Μάρκον).

και εδώ

Κώστας Τσόκλης: Περί βιασμού

Μετά την απόλυτη εξαφάνιση των πνευματικών ταγών αυτού του τόπου για όσα συμβαίνουν σ' αυτή την χώρα, εμφανίστηκε ο κ. Τσόκλης με το εγκώμιο του υπέρ του βιασμού.

Σας ευχόμαστε να μη το υποστείτε ποτέ, κύριε Τσόκλη, ούτε εσείς, ούτε κάποιος από την οικογένειά σας ...

---

epirus.ellas

Τι λέει ο άνθρωπος; Δέστε τον! Εσείς εκεί στην ΕΡΤ... τι είναι αυτά που "ανεβάζετε"; Υπάλληλοί μας είστε και πρέπει να ΑΠΟΛΥΘΕΙΤΕ! 

Mα τι λέει ο άνθρωπος; Κύριε μου είστε για δέσιμο. Θα πρέπει να σας απαγορεύσουν να μιλάτε, ή μάλλον καλύτερα θα πρέπει να σας "μαντρώσουν", ώστε να μιλάτε μόνος σας. 
Δείτε το βίντεο στο τέλος και ... φρίξτε! --------------------------------------------------------------------------------------------------

ΝΤΡΟΠΗ να φιλοξενούνται τέτοιες απόψεις "ψευτο-μοντέρνων κουλτουριάρηδων στοχαστών" στην ΕΡΤ.

Με αφορμή τη σύλληψη του 38χρονου στην Κέρκυρα, που κατηγορείται για τους βιασμούς τεσσάρων γυναικών, γεγονός που έχει σοκάρει αλλά και προκαλέσει την κοινή γνώμη, φέρνουμε στην επιφάνεια μια εκπομπή που προβλήθηκε πριν από δέκα μόλις μέρες και μάλιστα στην Κρατική Τηλεόραση.

«Δεν καταλαβαίνω γιατί ο βιαστής είναι πιο κακός από την κοπέλα που προκαλεί. Τη βία τη ζητά η ίδια. Θέλει να τη βιάσουν. Γιατί να κλείνουν στη φυλακή τον βιαστή κι όχι την κοπέλα; Αφού η φύση τον σπρώχνει να "επιτεθεί". Δεν είναι ωραίο πράγμα η επίθεση;».

Αυτές είναι μερικές μόνο από τις...
απόψεις περί βιασμού του Κώστα Τσόκλη που κακώς πρόβαλε σε επανάληψη στις 15 Αυγούστου, η Κρατική τηλεόραση στο αφιέρωμα που του έκανε με τίτλο «Ο Τσόκλης στην Ιταλία».
Αν αυτά τα λόγια είχε εκστομίσει στην τηλεόραση κάποιος... άνευ κουλτούρας, θα τον σταύρωναν.
Στην περίπτωση του κ. Τσόκλη, ωστόσο, ο μανδύας της κουλτούρας φαίνεται ότι μπορεί να δικαιολογήσει την όποια αντίληψη περί βιασμού, όσο χυδαία ειπωμένη κι αν είναι αυτή.
Για μια φορά ακόμη υπάρχουν δύο μέτρα και δύο σταθμά. Ο βιασμός που βιώνει όμως η γυναίκα έχει μόνο ένα και καμία κουλτούρα ή επίφαση αυτής δεν μπορεί να τον αλλάξει.

Επειδή, ποτέ δεν θα πάψουμε να είμαστε άνθρωποι

Όση κρίση και να έχουμε, όσο και να μας ταλαιπωρούν οι λαθρομετανάστες, δεν θα πάψουμε ποτέ να είμαστε Άνθρωποι.

Οι Παριανοί έσπευσαν να βοηθήσουν του δυστυχισμένους ναυαγούς, με κουβέρτες, με φαγητό, με νερό.

Επειδή ο,τι κι αν μας προσάπτουν, ό,τι κι αν είμαστε, πάνω απ' όλα είμαστε Άνθρωποι.

---

Σώοι περισυνελέγησαν, τα ξημερώματα, από άνδρες του Λιμενικού, περίπου 60 λαθρομετανάστες, των οποίων το φουσκωτό σκάφος παρουσίασε εισροή υδάτων, ενώ έπλεαν βορειοδυτικά της Πάρου.

Η περιπέτεια των 60 αλλοδαπών είχε ξεκινήσει από το απόγευμα της Παρασκευής.

Το σκάφος, στο οποίο επέβαιναν, με σκοπό να ταξιδέψουν από την Τουρκία για την Ιταλία, παρουσίασε εισροή υδάτων. Έτσι στήθηκε επιχείρηση εντοπισμού και διάσωσης, στις οποίες συμμετείχε νωρίτερα ένα ελικόπτερο super puma, πλωτό του Λιμενικού και άλλα ιδιωτικά σκάφη.

Τελικά στις 03:30 τα ξημερώματα, το σκάφος των αλλοδαπών εντοπίστηκε στη βραχονησίδα Μέρμηγκας, της Πάρου.

Ζούγκλα Τελευταία ενημέρωση: Σάββατο, 28 Αυγούστου 2010, 05:16

---

Μεγάλη προσπάθεια να δοθούν οι πρώτες βοήθειες και στους 60 λαθρομετανάστες που εντοπίστηκαν σε μικρό τουριστικό σκάφος ανοικτά της Πάρου. Το λιμενικό σώμα, οι κάτοικοι αλλά και οι φορείς του νησιού έχουν κάνει ότι είναι δυνατό για να υποστηρίξουν αυτήν την ομάδα μεταναστών –μέσα στην οποία υπάρχουν και πολλά παιδιά- με τους πρώτους 20 να έχουν διακομιστεί ήδη στο Κέντρο Υγείας του νησιού. 
Σημειώνεται ότι το σκάφος είχε προορισμό την Ιταλία.

newsbeast.gr

Η αγκαλιά της μάνας !

Πέθανε στη γέννα...
Αναστήθηκε στην αγκαλιά της μαμάς του! 

Μια μητέρα από την Αυστραλία με μια μόνο αγκαλιά κατάφερε να επαναφέρει το μωρό της στη ζωή λίγε ώρες μετά τα σκληρά λόγια των γιατρών. Η μητέρα γέννησε δίδυμα, ένα αγόρι και ένα κορίτσι. Το κορίτσι μετά από είκοσι λεπτά κατάφερε να αναπνεύσει, ενώ για το αγόρι οι γιατροί είπαν ότι δεν έχει καμία ελπίδα να ζήσει.    

Τότε η μητέρα πήρε στην αγκαλιά το άψυχο σωματάκι του και άρχισε να το χαϊδεύει και με δάκρια στα μάτια να το σφίγγει στην αγκαλιά της. Λεπτό δεν έλειψε από κοντά της, ο σύζυγος, που και εκείνος ένιωθε το πόνο της γυναίκας του. Και οι δύο τους χάιδευαν το άτυχο παιδί τους λέγοντας του το τελευταίο αντίο, ώσπου ξαφνικά μετά από δύο ώρες βρέθηκαν προ εκπλήξεως. Το μωρό άρχισε να δείχνει τα πρώτα σημάδια ζωής και στη συνέχεια άνοιξε τα ματάκια του.

Η μητέρα περιέγραψε το δράμα που πέρασε στο νοσοκομείο λέγοντας: '' Οι γιατροί με ρώτησαν μετά τη γέννα εάν είχα διαλέξει κάποιο όνομα για το γιο μου-. Jamie τους απάντησα και τότε μου είπαν ότι- ο Jamie δεν τα κατάφερε. Ήταν το πιο απαίσιο συναίσθημα που έχω νιώσει. Ξετύλιξα τον γιο μου από την κουβέρτα και τον κράτησα στην αγκαλιά μου. Τα μικροσκοπικά του χεράκια δεν αντιδρούσαν''. Αυτά ήταν τα λόγια της μητέρας περιγράφοντας τις δύσκολες ώρες λίγο πριν αναστηθεί το παιδί της!

 ktikio 

pentapostagma