Σελίδες

Κυριακή 2 Ιανουαρίου 2011

Λήψη μέτρων για να μη μας... (απο)χαιρετήσει ο πλάτανος

Στην Ήπειρο, στις πηγές του ποταμού Ευρώτα στο αρκαδικό οροπέδιο και στην Αρχαία Ολυμπία έχει εισβάλει η ασθένεια του μεταχρωματικού έλκους του πλατάνου, μία από τις πλέον καταστρεπτικές νόσους δασικών δένδρων παγκοσμίως.

Συστηματική ταξινόμηση
Βασίλειο: Φυτά (Plantae)
Συνομοταξία: Αγγειόσπερμα (Magnoliophyta)
Ομοταξία: Δικοτυλήδονα (Magnoliopsida)
Τάξη: Αμαμηλιδώδη (Hamamelidales)
Οικογένεια: Πλατανοειδή (Platanaceae)
Γένος: Πλάτανος (Platanus)

"Χαιρέτα μου τον πλάτανο"

Χιλιάδες αιωνόβια πλατάνια έχει νεκρώσει στην Πελοπόννησο ο μύκητας Ceratocystis platani που προκαλεί την ασθένεια, από το 2003 που πρωτοεμφανίστηκε στη Μεσσηνία. Μηχανήματα εκσκαφής και εργαλεία κοπής κλάδων είναι ο σημαντικότερος παράγοντας διασποράς του παθογόνου οργανισμού στον ελλαδικό χώρο.
«Εάν δεν ληφθούν άμεσα δραστικά μέτρα για τον περιορισμό της εξάπλωσης της ασθένειας, ο μύκητας μπορεί να διαδοθεί ταχύτατα και στις υπόλοιπες περιοχές της χώρας, προκαλώντας τεράστια οικολογική καταστροφή», τονίζει ο Δρ Παναγιώτης Τσόπελας του Ινστιτούτου Μεσογειακών Δασικών Οικοσυστημάτων του ΕΘΙΑΓΕ, ο οποίος παρακολουθεί την πορεία της νόσου από τότε που πρωτοεμφανίστηκε στη χώρα μας.
για περισσότερα εδώ

Κυριακή 26 Δεκεμβρίου 2010

Αλεξανδρινό: Το λουλούδι των Χριστουγέννων Euphorbia pulcherrima - Poinsettia

Οι Γάλλοι το λένε «αστέρι της αγάπης». Οι περισσότεροι το γνωρίζουν ως ποϊνσέτια. Ο λόγος για το αλεξανδρινό, το πλέον δημοφιλές λουλούδι αυτή την εποχή, σήμα κατατεθέν των Χριστουγέννων σε όλη την Ευρώπη.

Euphorbia pulcherrima

Το ταξίδι της ποϊνσέτια ξεκίνησε στο τροπικό κλίμα στο Μεξικό, όπου το Αλεξανδρινό μεγαλώνει ως θάμνος και μπορεί να φτάσει τα 4 μέτρα ύψος.
Η 12η Δεκεμβρίου στην Αμερική έχει καθιερωθεί ως «Μέρα της Ποϊνσέτιας», ημερομηνία που πέθανε ο Joel Poinsett, ο πρώτος πρέσβης των Η.Π.Α στο Μεξικό, που έφερε το Αλεξανδρινό στη χώρα του πριν από περίπου 200 χρόνια, οπότε και το φυτό ονομάστηκε προς τιμή του.
Με αφετηρία την Αμερική, το Αλεξανδρινό ξεκίνησε το ταξίδι του στον υπόλοιπο κόσμο και στην Ευρώπη, το Αλεξανδρινό βρίσκεται αρκετά χρόνια τώρα στην κορυφή της λίστας των φυτών που μεγαλώνουν σε γλάστρα.
Ποϊνσέτια ή Αλεξανδρινό
Ζωντανό ή ψεύτικο, με στρογγυλευμένα ή οδοντωτά φύλλα, το λουλούδι των Χριστουγέννων μπαίνει σε γιορτινά σπίτια, τραπέζια και γωνιές, στολίζει και στολίζεται, ανεβαίνει ως την κορυφή στα χριστουγεννιάτικα δέντρα, χαρίζει τα λαμπερά κόκκινα λουλούδια στο γιορτινό στεφάνι και χρησιμοποιείται για συνθέσεις, σε κεριά, βάζα, χρωματιστές μπάλες και εμπνέει για τόσες ακόμη συνθέσεις.

Παρασκευή 24 Δεκεμβρίου 2010

Κοιτάσματα Αγάπης υπάρχουν μέσα μας, επειδή... Κάθε Μέρα είναι Χριστούγεννα!!

Κάθε ώρα, κάθε στιγμή, κάθε τόπος είναι κατάλληλος να δείξεις την αγάπη σου, αλλά τα Χριστούγεννα παραείναι ο κατάλληλος χρόνος για να το κάνεις.
Αυτό είναι τα Χριστούγεννα, είναι γιορτή της Αγάπης.
Της ανιδιοτελούς αγάπης, της Αγάπης που δίνεται απλόχερα, χωρίς να περιμένεις αντάλλαγμα.
Μέγας Βασίλειος: «Τα Χριστούγεννα είναι η σωτηρία του κόσμου, η γενέθλια ημέρα της ανθρωπότητας, η κοινή γιορτή ολάκερης της κτίσης»

Ας χαμογελάμε με την καρδιά μας, ας λέμε μια καλημέρα ζωντανή, ας ψιθυρίζουμε έναν Καλό λόγο σε όποιον τον χρειάζεται.
Να σπεύδουμε να βοηθήσουμε έναν ανήμπορο να περάσει τον δρόμο, να δείχνουμε ένα δρόμο σε κάποιον που ψάχνει.
Να νοιαζόμαστε, να δείχνουμε ενδιαφέρον για τον διπλανό μας.

Όλοι μας έχουμε προβλήματα, αλλά με προθυμία να δείχνουμε το ενδιαφέρον μας σ' αυτόν που θα μας δώσει την ευκαιρία.

Τέτοιες μέρες, αλλά και κάθε μέρα, πάρτε τους φίλους σας και πάτε μια βόλτα σε ένα νοσοκομείο.
Αντί να πάτε, σήμερα ή αύριο, στο καφέ της πλατείας, πάτε μια βόλτα στο κοντινό νοσοκομείο να πείτε Καλά Χριστούγεννα.
Την πρώτη φορά είναι «δύσκολο».

Κοιτάξτε στα μάτια τον ζητιάνο, μην τον αποφύγετε με βδελυγμία, δώστε του να φάει. Πάτε τα ρούχα που δεν φοράτε στην Εκκλησία, φτιάξτε ένα δέμα με τρόφιμα και πηγαίνετέ τα εκεί που μπορούν να ταΐσουν κάποιους που πεινάνε.
Ξέρετε τι πρέπει να κάνετε, όλοι ξέρουν, κάντε το.
Όχι, γι αυτούς που πεινάνε, όχι για αυτούς που έχουν μοναξιά, αλλά για σας. Εσείς θα κερδίσετε. Εσείς θα αισθανθείτε όμορφα. Εσείς θα κοιμηθείτε καλύτερα.

Δεν θα το κάνετε για να αναγνωρίσουν την προσφορά σας. Δεν σας χρειάζεται. Έτσι κι αλλιώς εσείς θα βγείτε κερδισμένοι.

—Δεν μας παρατάς κι εσύ; Έχω τόσα προβλήματα, με τις ανάγκες των άλλων θα ασχοληθώ;
Μα για τα δικά σου προβλήματα μιλάω. Δεν υπάρχει κανείς χωρίς προβλήματα. Αυτή είναι η ζωή, έτσι είναι. Εκείνο που λέω είναι να ξεπεράσεις τα προβλήματα σου. Να πάρεις μια γερή δόση ευχαρίστησης για να μπορέσεις να αντιμετωπίσεις τα δικά σου προβλήματα.

—Δεν μου περισσεύει αγάπη, στέρεψα από αγάπη. Δεν έχω αγάπη, εμένα κανείς δεν με αγαπάει.
Έχεις Αγάπη, έχεις μέσα σου, βαθιά κρυμμένη.
Σκάψε στο ορυχείο σου και βγάλε έξω το χρυσάφι που κρύβεις.
Τα κοιτάσματα αγάπης που κουβαλάς είναι αστείρευτα, κάνε τον πακτωλό της καρδιάς σου να σε πλημμυρίσει .

Τώρα (και κάθε μέρα) είναι η γιορτή της Αγάπης.
Τώρα, τα Χριστούγεννα, τη γενέθλια μέρα της ανθρωπότητας, είναι ευκαιρία να βγάλεις έξω τους θησαυρούς της αγάπης που κρύβεις.
Μοίρασε από τα κοιτάσματα αγάπης που διαθέτεις.
Δεν τελειώνουν, όσο δίνεις τόσο πληθαίνουν.
Καλά και Ευλογημένα Χριστούγεννα!!

Πέμπτη 23 Δεκεμβρίου 2010

Ωραίοι Έλληνες

Ο μεγάλος Γερμανός ποιητής και φιλόσοφος Φρειδερίκος Σίλερ (1759-1805) αποκαλύπτει από τότε το πνεύμα που κατέχει τους Ευρωπαίους απέναντι στην Ελλάδα. Και η αποκάλυψη αυτή έρχεται με το ποίημά του, που έχει τον τίτλο:

«Καταραμένε Έλληνα»

Όπου να γυρίσω τη σκέψη μου
όπου να στρέψω την προσοχή μου,
Μπροστά μου σε βρίσκω.
Τέχνη λαχταρώ
Ποίηση,  Θέατρο, Αρχιτεκτονική.
Εσύ μπροστά μου μπροστάρης και αξεπέραστος.
Επιστήμη ζητώ,
Μαθηματικά, Φιλοσοφία, Ιατρική, Δημοκρατία,
Ισονομία, Ισοπολιτεία, Εσύ μπροστά.
Αθλητισμό γυρεύω, το γιατρικό του κορμιού μου,
Εσύ πάλι μπροστά, μπροστάρης και αξεπέραστος.
Καταραμένε Έλληνα, καταραμένη γνώση,
γιατί να σ' αγγίξω; Για να καταλάβω πόσο μικρός είμαι;
Πόσο ασήμαντος και μηδαμινός; Γιατί, γιατί δεν μ' αφήνεις, στην ησυχία μου  και στην ξεγνοιασιά μου;


Γι' αυτό λοιπόν, για να μείνουν «στην ησυχία τους και στην ξεγνοιασιά τους» οι Ευρωπαίοι, άφησαν έξω από το Μουσείο της Ευρώπης τον Ελληνικό Πολιτισμό.

Ο μεγάλος Νίτσε, στο βιβλίο του «Η Γέννηση της Τραγωδίας από το Πνεύμα της Μουσικής», γράφει: «.Σχεδόν σε κάθε εποχή, οι διαδοσικοί πολιτισμοί προσπάθησαν με αγανάκτηση να αποσείσουν τον ζυγό των Ελλήνων, γιατί κάθε προσωπική δημιουργία, ενώ εκ πρώτης όψεως θαυμαζόταν ειλικρινά σαν πρωτότυπη, δίπλα σε αυτούς έχανε ξαφνικά το χρώμα και τη ζωντάνια της και γινόταν έκτρωμα αδέξιας μίμησης και γελοιογραφία. Και κάθε στιγμή ξεσπάει για μια ακόμη φορά η υπόκωφη οργή, η μαζεμένη στα βάθη της καρδιάς εναντίον αυτού του αλαζονικού λαού, που είχε την τόλμη να χαρακτηρίζει με το επίθετο «βάρβαρος» κάθε τι που ήταν ξένο. Ποιοι είναι αυτοί οι άνθρωποι, λέμε, που διεκδικούν ανάμεσα στους λαούς μια ξεχωριστή θέση; Όμως, ούτε ο φθόνος, ούτε η αχαλίνωτη συκοφαντία και η οργή κατόρθωσαν να αγγίξουν την αυθάδη τους γαλήνη. Γι' αυτό ΜΠΡΟΣΤΆ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ! ΝΙΏΘΟΥΜΕ ΝΤΡΟΠΉ ΚΑΙ ΔΕΟΣ. Ας τολμήσουμε, επιτέλους, να διαλαλήσουμε πως οι Έλληνες κρατούν στα χέρια τους τα χαλινάρια της τέχνης, όπως άλλωστε και κάθε τέχνης.».

 «Εκτός από τις τυφλές δυνάμεις της φύσης, ό,τι κινείται στον κόσμον αυτόν  έχει την προέλευσή του από την Ελλάδα».
Ε. Καντ

Τετάρτη 22 Δεκεμβρίου 2010

Ο νυχτερινός ύπνος μπορεί να γίνει μαρτύριο για το παιδί σας Parenting Tips for dealing with children's fears

Νύχτες με τον εχθρό μου

της Εύας Τσώλη, ψυχολόγου
Υπάρχουν φορές που η απολύτως απαραίτητη φυσική ανάγκη του ύπνου μετατρέπεται μέσα στο παιδικό δωμάτιο σε μια διαδικασία τρομακτική.
.
Αγχογόνα γεγονότα όπως ο αποχωρισμός του παιδιού από τους γονείς, η αλλαγή σχολείου ή η έλευση ενός αδελφού μπορούν να «γεννήσουν» μέσα στο παιδικό μυαλό σκοτεινές και απειλητικές μορφές που το εμποδίζουν να αφεθεί ήσυχο στην αγκαλιά του Μορφέα. 
Εάν το παιδί σας παρουσιάζει τέτοια προβλήματα «αγκαλιάστε» το με στοργή προκειμένου να του χαρίσετε ήρεμες νύχτες. 

Υπάρχουν διάφορες μορφές διαταραχών ύπνου. 
Οι κυριότερες από αυτές είναι: 

1. Παραμιλητό, αϋπνία, υπνοβασία, συχνό ξύπνημα, ανήσυχος ύπνος –οι λεγόμενες και ελάσσονες διαταραχές ύπνου
Συμπτώματα: Το αγχώδες παιδί μπορεί να μένει ξαπλωμένο στο κρεβάτι ξύπνιο για ώρες, αναπολώντας τα γεγονότα της ημέρας, μπορεί να παραμιλά στον ύπνο του ή να υπνοβατεί.
Αίτια: Το στρες σε συνδυασμό με λανθασμένους χειρισμούς εκ μέρους των γονέων οι οποίοι προσπαθούν να επιβάλλουν αυταρχικά στο παιδί ένα πρόγραμμα ύπνου με βάση τις δικές τους και όχι τις δικές του ανάγκες.
Αντιμετώπιση: Συνήθως δεν απαιτείται ιδιαίτερη θεραπευτική προσέγγιση. Οι γονείς πρέπει, χωρίς τιμωρίες, να δίνουν χρόνο στο παιδί ώστε να εγκλιματιστεί ομαλά στη ρουτίνα της οικογένειας. 

2. Νυχτερινοί εφιάλτες
Συμπτώματα: Νυχτερινούς εφιάλτες βιώνει περίπου το 1/3 των παιδιών δημοτικού σχολείου και σε αυτούς «πρωταγωνιστούν» απειλητικά ηλικιωμένα πρόσωπα, ληστές ή ζώα.
Αίτια: Εμφανίζονται συνήθως σε παιδιά που έχουν προϊστορία άγχους, ανασφάλειας, υπερδιέγερσης και εμπειρίες αποχωρισμού από τους γονείς.
Αντιμετώπιση: Ο γονέας πρέπει να φροντίσει να καθησυχάσει το παιδί και να αναζητήσει τις βαθύτερες αιτίες της συμπεριφοράς του μέσα στην καθημερινότητά του. Αν οι διαταραχές του ύπνου είναι έντονες και συχνές απαιτείται η βοήθεια του ειδικού.

3. Φόβος στο σκοτάδι
Συμπτώματα: Το παιδί φοβάται να μείνει μόνο στο σκοτεινό δωμάτιο και πιστεύει ότι κινδυνεύει από απειλητικές μορφές που θα του κάνουν κακό.
Αίτια: Τις περισσότερες φορές διαπιστώνεται ότι οι γονείς είναι αυτοί που έχουν αναπτύξει τον φόβο στα παιδιά μέσα από τρομακτικές ιστορίες που τους έχουν αφηγηθεί για φαντάσματα ή ληστές. Στο μυαλό του παιδιού λειτουργεί μια σύνδεση όπου το σκοτάδι είναι η απειλή και ο γονιός που θα εμφανιστεί και θα ανάψει το φως η σωτηρία.
 Αντιμετώπιση: Οι γονείς πρέπει να συνειδητοποιήσουν πως είναι φυσικό να φοβάται ένα παιδί το σκοτάδι ως κάτι άγνωστο και μυστηριώδες. Πρέπει να είναι διακριτικά δίπλα του μέσα στο σκοτεινό δωμάτιο έως ότου αποκοιμηθεί. 

4. Νυχτερινή ενούρηση
Συμπτώματα: Το «βρέξιμο» του κρεβατιού πρέπει να ανησυχεί τον γονιό όταν συνεχίσει να παρουσιάζεται μετά την ηλικία των τριών ετών. Κάποια παιδιά ενώ έχουν αποκτήσει έλεγχο σφιγκτήρων αρχίζουν και πάλι να «βρέχονται» τη νύχτα. 
Αίτια: Το 10% των προβλημάτων ακράτειας στην παιδική ηλικία οφείλεται σε οργανικούς παράγοντες. Η νυχτερινή ενούρηση μπορεί όμως να μαρτυρεί και παλινδρόμηση και «μωρουδίστικη» συμπεριφορά του παιδιού απέναντι σε κάποια έντονα γεγονότα της ζωής του. Κάποιες φορές δείχνει εχθρότητα προς τους γονείς η οποία δεν εκφράζεται ανοιχτά.
Αντιμετώπιση: Εάν δεν υπάρχει οργανικό αίτιο, οπότε είναι απαραίτητη μια επίσκεψη στον ειδικό γιατρό, οι γονείς με τη βοήθεια ενός ψυχολόγου πρέπει να βοηθήσουν το παιδί  ώστε να απαλλαγεί από λανθασμένες συνήθειες. Πάντως έχει παρατηρηθεί ότι με την πάροδο της ηλικίας ένα μεγάλο ποσοστό παιδιών αποκτά από μόνο του πλήρη έλεγχο σφιγκτήρων. 

Σου 'στρωσα, Χριστούλη μου, για να ζεσταθείς!

Χριστούγεννα
Στὴ γωνιά μας κόκκινο
τ᾿ ἀναμμένο τζάκι.
Τοῦφες χιόνι πέφτουνε
στὸ παραθυράκι.
Ὅλο ἀπόψε ξάγρυπνο
μένει τὸ χωριό,
καὶ κτυπᾶ Χριστούγεννα
τὸ καμπαναριό.
 
Ἔλα, Ἐσὺ ποὺ Ἀρχάγγελοι
σ᾿ ἀνυμνοῦνε ἀπόψε,
πάρε ἀπὸ τὴν πίττα μας,
ποὺ εὐωδιᾶ καὶ κόψε.


Ἔλα, κι ἡ γωνίτσα μας
καρτερεῖ νὰ ῾ρθεῖς.
Σοὔστρωσα, Χριστούλη μου,
γιὰ νὰ ζεσταθεῖς.

Στέλιος Σπεράντζας

Δευτέρα 20 Δεκεμβρίου 2010

Ιστορία του εορτασμού των Χριστουγέννων

Η γέννηση του Ιησού ως ανθρώπου παρουσιάζεται στην Καινή Διαθήκη ως ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα στην ιστορία όλης την ανθρωπότητας και παρόμοια εκφράζονται και οι εκκλησιαστικοί συγγραφείς κατά τους πρώτους μετά Χριστόν αιώνες. 
Ο «Ήλιος της Δικαιοσύνης», το «Φως του κόσμου» 
και όχι ο θεός Ήλιος των Ρωμαίων
Αυτή η σημαντική Δεσποτική γιορτή της κατά σάρκα γεννήσεως του Χριστού, σύμφωνα με τον Γρηγόριο Ναζιανζηνό, δεν θα πρέπει να συγχέεται με τα γενέθλια οποιουδήποτε άλλου ανθρώπου, αφού στα Γενέθλια αυτά εορτάζουμε το μοναδικό και ανεπανάληπτο γεγονός ότι «εφάνη γαρ Θεός ανθρώποις δια γεννήσεως». Τα Γενέθλια του Σωτήρα, με την έννοια που δίνει ο Γρηγόριος δηλ. ως Θεοφάνια, είναι γιορτή «αρχαιότατη» που «συνεωρτάζετο μέχρι της Δ' εκατονταετίας, υπό την καθολικωτέραν επίκλησιν Επιφάνεια, την στ' Ιανουαρίου... μετά της μεγάλης... εορτής του Βαπτίσματος... ο συνεορτασμός των δύο αυτών... εορτών εστηρίζετο εις την, ευθύς μετά την ιστόρησιν του Βαπτίσματος του Ιησού παρά του Ιωάννου, ρήσιν του Ευαγγελιστού Λουκά 'και αυτός ην ο Ιησούς ωσεί ετών τριάκοντα αρχόμενος'... Πρώτος ποιείται μνείαν της εορτής Κλήμης ο Αλεξανδρεύς...»
Στην Καινή Διαθήκη αναφέρεται ότι η ημέρα της γέννησης του Ιησού ήταν ένα εξαιρετικά χαρμόσυνο γεγονός για ανθρώπους και αγγέλους λόγω της γέννησης του Σωτήρα. 
Η χαρά αυτή, στα Ιερά Κείμενα εκδηλώνεται με ύμνους και κατά το πρότυπο αυτό εορτάζεται με ιδιαίτερη υμνολογία η Γέννηση του Κυρίου, αφού κάθε θεσμός ή συνήθειά στην Ορθόδοξη Εκκλησία θεωρείται ότι δεν μπορεί να λειτουργήσει και να εξελιχθεί μέσα στον οργανισμό της αν δεν έχει καινοδιαθηκική κατοχύρωση.

Κοντά στην χρονική περίοδο που γεννήθηκε ο Χριστός, δεν υπήρχε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για τον ακριβή προσδιορισμό της ημερομηνίας στην οποία γεννήθηκε ο Ιησούς. Στην πραγματικότητα, ούτε ο χρονικός προσδιορισμός της έναρξης εορτασμού των γενεθλίων του Ιησού μπορεί γίνει με βεβαιότητα. Για μερικούς ερευνητές, τις πρώτες αναφορές περί εορτασμού της γέννησης του Χριστού (στις 6 Ιανουαρίου), τις συναντάμε στα κείμενα του Πάπα Τελεσφόρου (125-136 μ.Χ.), στοιχεία που από άλλους δεν θεωρούνται αυθεντικά, αλλά μεταγενέστερες παρεμβολές. Σε άλλες περιπτώσεις, έναρξη εορτασμού της γέννησης του Χριστού πιθανολογείται γενικά ο δεύτερος ή και ο τρίτος αιώνας. Σύμφωνα με ορισμένους μελετητές, ο εορτασμός των Χριστουγέννων έγινε για πρώτη φορά στην Αντιόχεια κατά τον 4ο αιώνα από τους Ευσταθιανούς, ένα χριστιανικό κίνημα που είχε άμεση σχέση με την Εκκλησία της Ρώμης.
Σύμφωνα με παράδοση του 8ου αιώνα η οποία καταγράφεται στο έργο Περί της Γεννήσεως του Χριστού προς Ζαχαρίαν τον Καθολικόν της Μεγάλης Αρμενίας του αρχιεπισκόπου Νικαίας Ιωάννη, στα αρχεία της Εκκλησίας της Ρώμης φέρεται να υπήρχε έγγραφο του Ιωσήπου το οποίο καταδείκνυε ότι ο Ιησούς γεννήθηκε την 9η του μηνός Σαπέτ, που αντιστοιχεί στην 25η Δεκεμβρίου.
Πέρα όμως από την αρχή της, φαίνεται ότι ο εορτασμός των Χριστουγέννων ως ξεχωριστή εορτή, άρχισε να τηρείται στη Ρώμη γύρω στο 335 ή στα μέσα του 4ου αιώνα, αν και κάποιοι ερευνητές βασιζόμενοι σε αρχαίους ύμνους με χριστουγεννιάτικη θεματολογία θεωρούν ότι τα πρώτα βήματα που οδήγησαν στον εορτασμό αυτό έγιναν μέσα στον 3ο αιώνα. Η παράδοση θεωρεί ότι η αρχαιότερη ομιλία για τη γιορτή των Χριστουγέννων εκφωνήθηκε από τον Μέγα Βασίλειο στην Καισάρεια της Καππαδοκίας το έτος 376 μ.Χ..
Μία από τις πολλές ερμηνείες για τον καθορισμό της 25ης Δεκεμβρίου ως ημερομηνίας εορτασμού, αναφέρεται στην επιθυμία του Χριστιανισμού να εξοβελίσει σημαντικές παγανιστικές (μη χριστιανικές) γιορτές που τηρούνταν εκείνον τον καιρό.
Αυτά τα γεγονότα «με κανένα τρόπο δεν άλλαξαν τον ουσιώδη χαρακτήρα της Χριστιανικής πίστεως» και πλέον στις γιορτές αυτές ο Ήλιος της Δικαιοσύνης ήταν ο Χριστός της Παλαιάς Διαθήκης, το «φως του κόσμου» (Ιωάν. 8:12) και όχι ο θεός Ήλιος των Ρωμαίων, ενώ ο χριστιανικός κόσμος γιόρταζε με δοξολογία: 
(«σύν τώ αγγέλω πλήθος στρατιάς ουρανίου αινούντων... δόξα εν υψίστοις Θεώ καί επί γής ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία» Λουκ. 2:13-14) αυτό το χαρμόσυνο για όλους γεγονός («ιδού γάρ ευαγγελίζομαι υμίν χαράν μεγάλην, ήτις έσται παντί τώ λαώ» (Λουκ. 2:10).
Από τη Δύση ο εορτασμός της Γεννήσεως στις 25 Δεκεμβρίου πέρασε και στην Ανατολή γύρω στο 376. Με τον χρόνο επεκράτησε σε όλο τον χριστιανικό κόσμο εκτός της Αρμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας που συνεχίζει τον συνεορτασμό με τα Θεοφάνια.
Πηγή

Το 529 ο αυτοκράτορας Ιουστινιανός απαγόρευσε την εργασία και τα δημόσια έργα κατά τη διάρκεια των Χριστουγέννων και τα ανακήρυξε δημόσια αργία. Ως το 1100, καθώς είχε επεκταθεί η δράση των ιεραποστολών στις παγανιστικές ευρωπαϊκές φυλές, όλα τα έθνη της Ευρώπης γιόρταζαν τα Χριστούγεννα. Εντούτοις, αργότερα, εξαιτίας της Μεταρρύθμισης απαγορεύτηκε ή περιορίστηκε κατά περιόδους η τήρησή του εορτασμού τους σε διάφορες χώρες της Ευρώπης και στην Αμερική, καθώς θεωρούνταν ότι περιλάμβανε σε μεγάλο βαθμό ειδωλολατρικά στοιχεία.
Πολύ νωρίτερα ο Μέγας Κωνσταντίνος καθιέρωσε την «ημέρα του Κυρίου» (dies Domini, Κυριακή), σε αντικατάσταση της «Ημέρας του Ηλίου» (dies Solis, βλ.Sunday), γιατί ο Χριστός είναι ο Ήλιος της δικαιοσύνης και θεός λυτρωτής.