Σελίδες

Τρίτη 29 Σεπτεμβρίου 2009

Δικαστικό θρίλερ για την επιμέλεια παιδιών

Αγώνα 8,5 ετών δίνει βιολογικός πατέρας για τα δύο παιδιά του τα οποία απέκτησε ύστερα από 12χρονο δεσμό με παντρεμένη, η οποία, αφού πήρε διαζύγιο, παντρεύτηκε τρίτο πρόσωπο

«Μάνα είναι μόνο μία», χωρίς την παραμικρή αμφισβήτηση, αλλά πατέρας μπορεί να είναι υποχρεωτικά άλλος που δεν συνδέεται καθόλου με τα παιδιά και όχι ο βιολογικός (πραγματικός) πατέρας που τα έχει μάλιστα αναγνωρίσει!

Η Ολομέλεια του Αρείου Πάγου προβληματίστηκε έντονα με μία υπόθεση από αυτές που μόνο η ίδια η ζωή μπορεί να δημιουργήσει και η οποία εκτυλίχτηκε σε τέσσερις χώρες, μέσα από εναλλασσόμενες ερωτικές σχέσεις και γάμους, απασχολώντας δύο ανώτατα δικαστήρια.

Η δικαστική λύση που έδωσε η Ολομέλεια ΑΠ (κατά πλειοψηφία) ερμηνεύει μάλλον τυπολατρικά και «στενόκαρδα» την Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το νομικό καθεστώς των παιδιών που έχουν γεννηθεί από γονείς που δεν παντρεύτηκαν. 

Και αυτό γιατί ακολουθώντας αντίθετη ερμηνεία από εκείνη που έδωσε το ανώτατο δικαστήριο της Κύπρου, καθώς δέχεται ότι εφαρμόζεται μόνο στους ανύπαντρους γονείς και όχι όταν ο ένας είναι παντρεμένος με άλλον, οδηγώντας σε λύσεις ανελαστικές και άδικες, αφήνοντας «εκτός νυμφώνος» τον βιολογικό πατέρα που έχει αναγνωρίσει τα παιδιά και «χρίζοντας» ως πατέρα τον πρώτο σύζυγο της μητέρας, αφού είχε καθυστερήσει η έκδοση του διαζυγίου... Με δεδομένο ότι ούτε η μητέρα αμφισβητεί το ποιος είναι ο βιολογικός πατέρας, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι για την προσπάθειά του να αναλάβει τη γονική μέριμνα ή επιμέλεια των παιδιών και να επικοινωνεί με αυτά (αφού η μητέρα παντρεύτηκε τελικά τρίτο πρόσωπο) θα αποφανθεί τελικά το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Ηδη το Τμήμα Ιδιωτικού Δικαίου του Συμβουλίου της Ευρώπης έδωσε απάντηση αντίθετη από εκείνη του ΑΠ.
Εδώ και οκτώμισι χρόνια ο βιολογικός πατέρας δίνει δικαστικό αγώνα σε Ελλάδα και Κύπρο για την επιμέλεια των παιδιών που γεννήθηκαν στην Αγγλία και στη Γαλλία και ήταν ο καρπός της 12χρονης εξώγαμης σχέσης του με τη μητέρα, καθώς εκείνη ήταν παντρεμένη.
Η σχέση τους ξεκίνησε από το καλοκαίρι του 1986 στο Λονδίνο και κράτησε μέχρι την άνοιξη του 1998, ενώ το ίδιο διάστημα η γυναίκα ήταν παντρεμένη με άλλον, με τον οποίο χώρισε οριστικά μετά από αντιδικία (λόγω 4ετούς διάστασης) στα τέλη του 1998.
Από την εξώγαμη σχέση γεννήθηκε ένα αγόρι το 1987 στο Λονδίνο και το 1995 στην Τουλούζη ένα κορίτσι, που ο βιολογικός πατέρας αναγνώρισε με δήλωση στο γαλλικό δημαρχείο. 
Ωστόσο, μετά την επιστροφή τους στην Ελλάδα και τη δωδεκαετή συμβίωσή τους, ο βιολογικός πατέρας -όπως αναφέρεται στην απόφαση- έφυγε από την κατοικία τους γιατί η γυναίκα σύναψε σχέση με άλλον, τον οποίο παντρεύτηκε, ενώ έπαψε να του επιτρέπει οποιαδήποτε επικοινωνία με τα παιδιά.
Αγωγή
Η αγωγή του βιολογικού πατέρα για γονική μέριμνα, επιμέλεια και επικοινωνία απορρίφθηκε ως αβάσιμη από την Ολομέλεια ΑΠ, αφού όρθωσε ως εμπόδιο τη διάταξη του Αστικού Κώδικα ότι θεωρείται κατά τεκμήριο πατέρας των παιδιών εκείνος που ήταν ο σύζυγος στη διάρκεια της γέννησης. Δέχτηκε ο ΑΠ ότι ο βιολογικός πατέρας έπρεπε να είχε προσφύγει στα δικαστήρια για να ανατραπεί το τεκμήριο πατρότητας και δεν μπορούσε να προχωρήσει κατευθείαν σε δικαστική διαδικασία αναγνώρισης των παιδιών. Επίσης, ότι δεν είχε καμία έννομη συνέπεια η αναγνώρισή τους σε ξένη δημοτική Αρχή, αφού δεν ενδιαφέρει το ξένο αλλά το ελληνικό Δίκαιο.

Ο ΑΠ έκρινε ότι η Ευρωπαϊκή Σύμβαση για τα εξώγαμα παιδιά μπορεί να εφαρμοστεί μόνο όταν οι γονείς είναι ανύπαντροι και όχι όταν ο ένας από τους δύο είναι παντρεμένος με άλλον. Ετσι «έκλεισε» τον δρόμο και κάθε ελπίδα για τον βιολογικό πατέρα, παρόλο που η μητέρα δεν αμφισβητούσε ότι είναι ο πατέρας και παρά τη μακρόχρονη συμβίωση και τον ψυχικό δεσμό με τα παιδιά του.

Νέο μήνυμα Βαρθολομαίου για το Περιβάλλον

Καλεί την διεθνή κοινότητα να αναλάβει γενναίες δεσμεύσεις για την αποτροπή των δυσμενέστερων επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος
Έκκληση στην διεθνή κοινότητα να αναλάβει γενναίες δεσμεύσεις για την αποτροπή των δυσμενέστερων επιπτώσεων της αλλαγής του κλίματος απευθύνει με μήνυμά του στην διάσκεψη της Μπανγκόνγκ, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος.

Δύο μήνες πριν από την παγκόσμια διάσκεψη της Κοπεγχάγης για το κλίμα ο κ. Βαρθολομαίος σημειώνει ότι η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής δεν πρέπει να γίνεται αντιληπτή ως οικονομικό κόστος αλλά σημαντική ευκαιρία για έναν υγιέστερο πλανήτη προς όφελος της ανθρωπότητας και ειδικότερα των κρατών που υστερούν σε οικονομική ανάπτυξη.

Νίκος Παπαχρήστου 28/09/2009 | 10:40

Εξαφανίστηκαν μαθήτριες στη Λαμία


Πρόκειται για τρεις μαθήτριες ηλικίας 13, 14 και 15 ετών, που είναι φίλες μεταξύ τους

Ερευνες διεξάγει η Ασφάλεια Λαμίας για τον εντοπισμό τριών μαθητριών από το 2ο Γυμνάσιο και το 30 Λύκειο Λαμίας.

 Πρόκειται για τρεις μαθήτριες ηλικίας 13, 14 και 15 ετών, που είναι φίλες μεταξύ τους.

Τα τρία κορίτσια το πρωί της Δευτέρας δεν εμφανίστηκαν στα σχολεία τους, ενώ όταν δεν επέστρεψαν στο σπίτι τους το απόγευμα, οι γονείς δήλωσαν την εξαφάνισή τους. 

πηγή: Έθνος 

Σε «συσσωρευμένα γεγονότα» οφείλεται η εφηβική βία

Τα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών μπορούν να αρχίσουν έναν κύκλο δυσκολιών που τελικά καταλήγουν σε βία μετέπειτα στη ζωή τους, αλλά υπάρχουν άφθονες ευκαιρίες παρέμβασης πριν φτάσουν τα πράγματα στα άκρα.

Ο Δρ Κέννεθ Ντοντζ και οι συνεργάτες του στο Πανεπιστήμιο Ντιουκ της Βόρειας Καρολίνα έθεσαν υπό ιατρική παρακολούθηση 754 παιδιά από το νηπιαγωγείο μέχρι και το Λύκειο για να προσπαθήσουν να εντοπίσουν τους παράγοντες που συντελούν στην εφηβική βία.
Διαπίστωσαν ότι ο δρόμος από τα πρώιμα παιδικά προβλήματα συμπεριφοράς μέχρι την εφηβική βία περιλαμβάνει μια περίπλοκη αλληλουχία περιστατικών.
Αρχικά οι επιστήμονες παρατήρησαν ότι οι γονείς από μειονεκτικές οικογένειες ήταν πιθανότερο από άλλους γονείς να ανταποκριθούν στα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών τους είτε σκληρά είτε με ασυνέπεια. Αυτό με τη σειρά του, καθιστούσε πιθανότερο τα παιδιά να έχουν προβλήματα στο σχολείο, τόσο με τα μαθήματά τους όσο και με τους συμμαθητές τους.

Όταν τα παιδιά είχαν τέτοια προβλήματα στο Δημοτικό σχολείο, οι γονείς ήταν πιθανότερο να απομακρυνθούν απ' αυτά στο Γυμνάσιο, μιλώντας και παρακολουθώντας τα λιγότερο με την πάροδο του χρόνου. Αυτό αύξανε τις πιθανότητες τα παιδιά να κάνουν λάθος επιλογές φίλων, που για ορισμένα τελικά συντελούσε σε βίαιες συμπεριφορές στο Λύκειο.
Τα καλά νέα είναι ότι, τα νήπια με προβλήματα συμπεριφοράς δεν είναι προκαθορισμένο να έχουν προβλήματα στην εφηβεία. Υπάρχουν πολλές ευκαιρίες που οι γονείς μπορούν να παρέμβουν και να κάνουν τη διαφορά.
Το μήνυμα λοιπόν προς τους γονείς είναι ότι υπάρχουν πάντα ευκαιρίες για να βοηθήσουν το παιδί να αντιμετωπίσει τα προβλήματα του.

Όπως εξηγεί ο Δρ Ντοντζ «οι αντιδράσεις των γονέων ελάσσονα προβλήματα συμπεριφοράς των παιδιών τους μπορούν είτε να βοηθήσουν είτε να κάνουν κακό. Ορισμένοι γονείς, θυμώνουν και ανταποκρίνονται σκληρά, συχνά σκεπτόμενοι ότι μπορεί να φοβίσουν το παιδί τους ώστε να έχει καλή συμπεριφορά».
Αλλά αυτό προϋποθέτει το μικρό παιδί να γνωρίζει ποια είναι η «καλή» συμπεριφορά. Οι γονείς λοιπόν θα πρέπει να είναι συνεπείς και ξεκάθαροι ως προς τους λόγους που μια συμπεριφορά, π.χ. ο καβγάς με τον αδερφό/αδερφή, δεν είναι αποδεκτή. Επίσης θα πρέπει να επιβραβεύουν την καλή συμπεριφορά του παιδιού τους.

Πάντως από τη μελέτη προκύπτει ότι το Γυμνάσιο είναι μια περίοδος-κλειδί για την εμπλοκή των γονέων στις ζωές των παιδιών. Ορισμένοι γονείς παιδιών με ιστορικό προβλημάτων συμπεριφοράς, ήταν τόσο δυσαρεστημένοι με την συμπεριφορά τους τη δεδομένη περίοδο που είχαν «εγκαταλείψει τη μάχη» και δεν παρακολουθούσαν πλέον τη ζωή των παιδιών τους.
Αλλά τότε ακριβώς είναι που τα παιδιά έχουν ανάγκη τους γονείς τους. Aρα οι γονείς θα πρέπει να συνεχίζουν να έχουν ενεργό ρόλο στη ζωή του παιδιού. Πάντα έχουν ευκαιρία να βοηθήσουν ή να κάνουν κακό στην ανάπτυξη του παιδιού.
Φυσικά δεν πρέπει να δημιουργηθεί η εντύπωση ότι οι γονείς ευθύνονται για όλα τα κακά που συμβαίνουν στο παιδί. Πολλοί γονείς κάνουν ότι καλύτερο μπορούν και εκείνοι που προέρχονται από μειονεκτικό οικογενειακό περιβάλλον συχνά αντιμετωπίζουν δυσκολίες που καθιστούν τον ρόλο τους ως γονέα ακόμη πιο δύσκολο.
Η έρευνα δημοσιεύτηκε στην επιστημονική επιθεώρηση Child Development.
Δημοσίευση: 28-11-2008

Σοκολατένια κρέμα για τα χαμομηλάκια μας και όχι μόνο!!

Χρόνος προετοιμασίας: 15΄
Χρόνος παγώματος: 10΄  


Υλικά (για 10 μερίδες):
500 γρ. γάλα
120 γρ. ζάχαρη
50 γρ. κακάο
20 γρ. κορν φλάουρ
300 γρ. κουβερτούρα 55% κακάο, τεμαχισμένη σε μικρά κομμάτια



Διαδικασία:
* Ρίχνουμε το γάλα και το κακάο σε μία κατσαρόλα και τη βάζουμε στη φωτιά. *Ανακατεύουμε τη ζάχαρη και το κορν φλάουρ με 1 φλιτζανάκι του καφέ νερό. 
* Προτού πάρει βράση το γάλα αδειάζουμε το μείγμα ζάχαρης - κορν φλάουρ στην κατσαρόλα και ανακατεύουμε πολύ καλά με μια κουτάλα.
* Προσθέτουμε την τεμαχισμένη κουβερτούρα, αποσύρουμε αμέσως από τη φωτιά και ανακατεύουμε συνεχώς έως ότου η κουβερτούρα λιώσει. 
* Αδειάζουμε την κρέμα σε ένα ανοξείδωτο μεταλλικό μπολ, το τοποθετούμε πάνω σε ένα μεγαλύτερο με παγάκια και ανακατεύουμε συνεχώς έως ότου κρυώσει. 
Με αυτόν τον τρόπο η κρέμα αποκτά βελούδινη, λεία και γυαλιστερή υφή και δεν «πιάνει» κρούστα. 
* Μοιράζουμε την κρέμα σε ατομικά μπολ. 

Από το Στέλιο Παρλιάρο
Φωτογραφία: Άλκης Καλούδης

Αυστραλία: Φόβοι για μόλυνση με ουράνιο από τις αμμοθύελλες

function openWindow(theTarget, windowName, Properties){var newWin = window.open(theTarget, windowName, Properties);newWin.focus(Η νέα αμμοθύελλα που σαρώνει την ανατολική Αυστραλία περιέχει ραδιενεργά σωματίδια από ορυχείο ουρανίου, προειδοποιούν ορισμένοι περιβαλλοντιστές, ωστόσο οι επιστήμονες είναι γενικά καθησυχαστικοί.
 
Οι αμμοθύελλες προέρχονται από την έρημο της Νότιας Αυστραλίας  και θα μπορούσαν να περιέχουν κόκκους ουρανίου από ορυχείο στην περιοχή του Ρόξμπι Ντάουνς, δήλωσε μεταξύ άλλων ο Ντέιβιντ Μπράντμπουρι, γνωστός σκηνοθέτης και ακτιβιστής.
Καθησυχαστικός ήταν πάντως ο Μπάρι Νόλερ, καθηγητής Περιβαλλοντικής Τοξικολογίας στο Πανεπιστήμιο του Κουίνσλαντ, ο οποίος εκτίμησε ότι τα σωματίδια ουρανίου αφενός είναι πολύ βαριά για να παρασυρθούν από τον άνεμο, αφετέρου θα αραιώνονταν τόσο πολύ από τη σκόνη ώστε δεν θα εγκυμονούσαν κίνδυνο ούτως ή άλλως.

Από την πλευρά τους, οι εταιρείες εξόρυξης διαβεβαίωσαν ότι τα επίπεδα σκόνης παρακολουθούνται προσεκτικά.
Η ξηρή σκόνη που έπνιξε το Κουίνσλαντ στη διάρκεια του Σαββατοκύριακου, αφήνοντας μια ελαφριά μεταλλική γεύση στο στόμα, έχει αρχίσει να αραιώνει και αναμένεται να χαθεί σύντομα στη θάλασσα, αναφέρει τη Δευτέρα το BBC.
Η αρχική αμμοθύελλα δημιουργήθηκε από ένα ψυχρό μέτωπο με ισχυρούς ανέμους που σήκωσαν σκόνη από την αποξηραμένη λίμνη Έιρ και σάρωσαν την ανατολική ακτή σε απόσταση 600 χλμ.

πηγή

Δευτέρα 28 Σεπτεμβρίου 2009

«Σ΄ αγαπάω αλλά μόνο όταν δεν κάνεις αταξίες» Πρέπει να αγαπάμε τα παιδιά άνευ όρων γι΄ αυτό που είναι, όχι γι΄ αυτό που κάνουν.

Πριν από 50 χρόνια και πλέον, ο ψυχολόγος Καρλ Ρότζερς είπε ότι το να αγαπάμε απλώς τα παιδιά μας δεν είναι αρκετό. Και τόνισε ότι πρέπει να τα αγαπάμε άνευ όρων γι΄ αυτό που είναι, όχι γι΄ αυτό που κάνουν.

Ως πατέρας ξέρω ότι αυτό είναι μια μεγάλη κουβέντα, που μάλιστα σήμερα αμφισβητείται από συμβουλές για το αντίθετο: για το πώς να γίνουμε «γονείς υπό όρους», πώς να αυξάνουμε τη στοργή όταν το παιδί είναι «καλό» και να την περιορίζουμε όταν δεν είναι.
 

Έτσι ο παρουσιαστής τοκ-σόου Φιλ Μακγκρό μας λέει στο βιβλίο του «Family First» («Πρώτα η οικογένεια», Free Ρress, 2004) ότι πρέπει να προσφέρουμε με φειδώ στα παιδιά αυτά που χρειάζονται ή με τα οποία χαίρονται, να τα μετατρέπουμε σε επιβραβεύσεις που θα τους προσφέρουμε ή θα τους αρνούμαστε ώστε να «συμπεριφέρονται σύμφωνα με τις επιθυμίες μας». Και «ένα από τα πιο ισχυρά νομίσματα για ένα παιδί», προσθέτει, «είναι η αποδοχή και η έγκριση των γονιών του».

Σύμφωνα με τους «Νιου Γιορκ Τάιμς», με τον τρόπο αυτό τα παιδιά διδάσκονται ότι τα αγαπούν και ότι είναι αξιαγάπητα μόνον όταν κάνουν οτιδήποτε αποφασίζουμε εμείς ότι είναι καλό. Ο έπαινος γίνεται άλλη μία μέθοδος ελέγχου, ανάλογη της τιμωρίας. Με τη στάση αυτή, είχε προειδοποιήσει ο Ρότζερς, τα παιδιά μπορεί να χρειαστούν κάποια στιγμή ψυχαναλυτή για να τους δώσει την άνευ όρων αποδοχή, την οποία δεν βρήκαν όταν ήταν σημαντικό να βρουν. Είχε άραγε δίκιο ο Ρότζερς; Ας δούμε τα δεδομένα.
 

Το 2004, δύο Ισραηλινοί ερευνητές, οι Αβί Ασόρ και Γκάι Ροθ, μαζί με τον Αμερικανό ψυχολόγο Έντουαρντ Ντέτσι, ρώτησαν περισσότερους από 100 φοιτητές αν η αγάπη που είχαν δεχθεί από τους γονείς τους φαινόταν να εξαρτάται από αν πετύχαιναν στο σχολείο, αν προπονούνταν πολύ στα σπορ, αν νοιάζονταν τους άλλους ή αν κατέπνιγαν αισθήματα όπως ο θυμός και ο φόβος. Αποδείχθηκε ότι τα παιδιά που δέχονταν αυτήν την υπό όρους αγάπη ήταν πιθανότερο να ενεργούν όπως ήθελαν οι γονείς.

Όμως το τίμημα ήταν βαρύ. Πρώτον, τα παιδιά αυτά είχαν την τάση να δυσανασχετούν με τους γονείς τους και να τους αντιπαθούν. Δεύτερον, είχαν την τάση να λένε ότι ο τρόπος που ενεργούν οφείλεται περισσότερο σε μια «ισχυρή εσωτερική πίεση», παρά στην αίσθηση ότι επιλέγουν πραγματικά. Επιπλέον, η ευτυχία τους έπειτα από μια επιτυχία ήταν συνήθως σύντομης διάρκειας και συχνά αισθάνονταν ενοχή ή ντροπή. Φέτος τον Ιούλιο, οι ίδιοι ερευνητές, επανέλαβαν την έρευνα του 2004 επεκτείνοντάς την.
 

Διαπιστώθηκε ότι η γονική «αγάπη υπό όρους» είτε δημιουργεί στα παιδιά ανθυγιεινά αισθήματα «εσωτερικού καταναγκασμού» είτε αυξάνει τα αρνητικά αισθήματα των εφήβων για τους γονείς τους. Αυτό που μας λένε οι μελέτες είναι ότι το να επαινούμε τα παιδιά επειδή έκαναν κάτι σωστό δεν αντισταθμίζει τα αρνητικά συναισθήματα που τους δημιουργούνται όταν παίρνουμε πίσω την αγάπη μας ή τα τιμωρούμε επειδή κάνουν κάτι λάθος. Και τα δύο είναι παραδείγματα γονικής αγάπης υπό όρους και είναι αμφότερα αντιπαραγωγικά.

Οι περισσότεροι γονείς θα διαμαρτύρονταν λέγοντας ότι φυσικά και αγαπούν τα παιδιά τους άνευ όρων. Όμως αυτό που μετράει είναι πώς φαίνονται τα πράγματα από την πλευρά των παιδιών - αν αισθάνονται ή όχι ότι τα αγαπούν εξίσου όταν τα κάνουν θάλασσα ή όταν δεν τα καταφέρνουν.
Ο Άλφι Κον έχει γράψει 11 βιβλία για την ανθρώπινη συμπεριφορά και την εκπαίδευση, ανάμεσα στα οποία τα «Unconditional Ρarenting» (Γονείς άνευ όρων) και «Ρunished by Rewards» (Τιμωρία με επιβράβευση).
   

Με μια ματιά

Τι δείχνουν οι έρευνες για τα παιδιά που δέχονται αγάπη «υπό όρους» από τους γονείς τους:  


ΕΙΝΑΙ ΠΙΘΑΝΟΤΕΡΟ να ενεργούν όπως θέλουν οι γονείς 
ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΤΑΣΗ να δυσανασχετούν με τους γονείς τους και να τους αντιπαθούν
ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ πως ο τρόπος που ενεργούν οφείλεται σε μια «ισχυρή εσωτερική πίεση» 
Η ΕΥΤΥΧΙΑ που αισθάνονται έπειτα από μια επιτυχία είναι συνήθως σύντομης διάρκειας ΑΙΣΘΑΝΟΝΤΑΙ συχνά ενοχή ή ντροπή 
Ο ΕΠΑΙΝΟΣ του παιδιού επειδή έκανε κάτι «σωστό» δεν αντισταθμίζει την τιμωρία του γιατί έκανε κάτι «λάθος»

ΤΟ ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ είναι πώς φαίνονται τα πράγματα από την πλευρά του παιδιού αν αισθάνεται ή όχι ότι το αγαπούν εξίσου όταν τα κάνει θάλασσα ή δεν τα καταφέρνει


Δημοσίευση: 21-9-2009