«Τα παιδιά του δρόμου»: Σπίτι που φιλοξενεί φτωχά παιδιά

ΑΣ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

Όταν έχουμε αγάπη μέσα μας, βλέπουμε, στα μάτια όλων των παιδιών, το νόημα της ζωής.

Μία όμορφη και φωτεινή ημέρα σε όλους μας εύχομαι!

Νομίζω πως τώρα είναι η ώρα - τώρα, πιο πολύ από ποτέ άλλοτε - να βοηθήσουμε και να στηρίξουμε τους συνανθρώπους μας - ειδικά τα παιδιά!

Όπως πολύ - πολύ όμορφα ο Χαλίλ Γκιμπράν γράφει: 

«Εμείς είμαστε τα τόξα απ' όπου εξακοντίζονται σαν ζώντα βέλη τα παιδιά μας».

Κι ας μην ξεχνάμε, παιδιά μας, δεν είναι μόνο εκείνα που μας δόθηκαν, ως θείο δώρο απ' τον ουρανό, αλλά ΟΛΑ τα παιδιά του κόσμου. 

Δεν έχει σημασία, αν γεννήσαμε δικά μας, αν είμαστε θείοι, ή οτιδήποτε άλλο, ακόμα κι αν δεν έχουμε,  πάλι μας αφορούν. 

Για να αλλάξουμε τον κόσμο μας, να τον κάνουμε έναν κόσμο φωτεινό,  στηρίζουμε τα παιδιά όλου του πλανήτη, δίνοντας τους αγάπη, τρυφερότητα, ανθρωπιά.

Όταν έχουμε αγάπη μέσα μας, βλέπουμε στα μάτια όλων των παιδιών, το νόημα της ζωής.

Παραθέτω μία ιδέα υποστήριξης από ηλεκτρονικό μήνυμα που έλαβα:

Υπάρχει μία λύση για να μη πετάμε τίποτα από τα ρουχαλάκια και παιχνίδια που δε χρησιμοποιούν πια τα παιδιά μας και που είναι φυσικά σε καλή κατάσταση.
«Τα παιδιά του Δρόμου» είναι ένα σπίτι που φιλοξενεί και «χρηματοδοτεί» φτωχά παιδιά και οικογένειες απ' όλο το κόσμο που «δεν έχουν στον ήλιο μοίρα». Αφορά παιδιά που είτε είναι ορφανά, είτε οι οικογένειές τους είναι πολύ φτωχές. 
Δέχονται τα πάντα σε καλή κατάσταση (ρούχα, παιχνίδια, μικροέπιπλα, καρότσια, κλπ) για ηλικίες που αφορούν ακόμη και βρέφη. Γι' αυτό το λόγο, αν θέλεις, μπορείς να συμβάλλεις κι εσύ βοηθώντας αυτά τα παιδάκια δίνοντάς τους λίγη χαρά. 

«Τα παιδιά του δρόμου» βρίσκονται στη διεύθυνση: 
Αρίστωνος 6-8 και γωνία Κωνσταντινουπόλεως 165 Μεταξουργείο, Κολωνός
Υπεύθυνη Κοινωνική Λειτουργός : κα Μυρτώ Λαιμού
Τηλέφωνο : *210.5239.402* και *210.5221.149 *Ώρες : 11.00 - 18.00 καθημερινά


Αν δεν έχεις κάτι να προσφέρεις, 

απλά προώθησε αυτό το μήνυμα 

σε όσα περισσότερα άτομα μπορείς.

Η ώρα της αγάπης

Ο ρόλος των γονέων στην πρόληψη των ναρκωτικών

Φροντίστε να δημιουργήσετε δυνατούς δεσμούς αγάπης με τα παιδιά σας. Μάθετε τα , να είναι ικανά στο να λαμβάνουν δυνατές αποφάσεις και να έχουν αυτοπεποίθηση. Δεν βρίσκεστε συνεχώς δίπλα τους για να τα προστατεύετε. Πρέπει μόνα τους να έχουν την δύναμη να αρνηθούν αυτά που δεν τα εκφράζουν.

1. Συνηθίστε το παιδί σας από νωρίς στις μικρές ευθύνες του, αργότερα στις μεγαλύτερες. Μην το υπερπροστατεύετε, μην το δικαιολογείτε πάντα. Δίνετέ του όμως τις ευκαιρίες για συζήτηση, μάθετε να το ακούτε, διατηρείτε το διάλογο μαζί του.

2. Παραδεχθείτε το παιδί σας όπως είναι: περισσότερο ή λιγότερο έξυπνο, δραστήριο ή όχι, καλοφτιαγμένο ή άσχημο, κοντό, παχύ, ψηλό, αγόρι, κορίτσι κ.τ.λ. μην το ταπεινώνετε, μην κάνετε μόνιμα συγκρίσεις με άλλα παιδιά ή με τον εαυτό σας. Καθένας έχει την αξία του, βοηθήστε το να την βρει.

3. Ενισχύετε πάντα την εμπιστοσύνη του παιδιού στον εαυτό του, την αυτοεκτίμησή του. Επαινέστε το, ενθαρρύνετε κάθε πρωτοβουλία του, βοηθήστε το να κρίνει, να αναζητά σε κάθε πρόβλημα τα θετικά και τα αρνητικά του στοιχεία, να παίρνει θέση. Σταυροδρόμια υπάρχουν πολλά στη ζωή. Μην το αφήνετε να αποκτήσει την πείρα επιλογών, για πρώτη φορά, μπ ροστά στο σταυροδρόμι των ναρκωτικών.

4. Η προεφηβεία – εφηβεία είναι μια φάση ζωής γεμάτη προβληματισμούς, οι σχέσεις σας με το παιδί σας δοκιμάζονται. Κρατήστε την ισορροπία με γνώση, κατανόηση και διάλογο. Οι έφηβοι σας χρειάζονται, αλλά, σύμφωνα με την έκφρασή τους, «δίπλα και όχι από πάνω». Θέλουν συνεργασία, όχι εξουσία.

5. Διαμορφώνετε τα σχέδιά σας για το παιδί με βάση αυτό που είναι και όχι αυτό που θα «θέλατε» να είναι. Μην υπερτιμάτε τις δυνάμεις του, τη νοημοσύνη του, τις σπουδές του, στην εκλογή επαγγέλματος. Καλύτερα επιτυχημένος στο δημιουργικό επάγγελμα, παρά δυστυχής στο «βάθρο» των φιλοδοξιών σας.

6. Μην αποξενώνετε το παιδί σας από τους φίλους, από τις διάφορες ομάδες, πολιτιστικές, αθλητικές κ.ά. Μην το καθηλώνετε στην ακινησία της καρέκλας που δεν αφήνει ελεύθερο χρόνο. Η ομαδική ευθύνη είναι κίνητρο για δράση, για δημιουργία. Εξάλλου, στην ομάδα μπορεί ο έφηβος να βρει ό,τι πιθανότατα δεν βρήκε κοντά σας: αυτοεκτίμηση, αναγνώριση, παραδοχή. Κι αν κάποια φορά το παιδί σας δε βρει αμέσως το σωστό δρόμο του, μην το αποξενώνετε. Κρατάτε ανοιχτές τις πόρτες του σπιτιού και της καρδιάς.

7. Μην κρύβετε από το παιδί σας τις δυσκολίες σας, οικονομικές, κοινωνικές, επαγγελματικές, ψυχολογικές, χωρίς όμως να τις δραματοποιείτε. Το παιδί εκτιμά περισσότερο τον γονέα που παλεύει, από εκείνον που του προσφέρει έτοιμη, άνετη ζωή.

8. Ανάγκη να υπάρχει συνεννόηση στην οικογένεια, παραδοχή ανάμεσα στους συζύγους.

9. Περάστε στα παιδιά σας ιδανικά, όσο κι αν αυτά ταλαιπωρούνται στην εποχή μας. Μην τα συνηθίζετε μόνο στην έννοια του «εαυτού», είναι βαρύ φορτίο που τελικά καταρρέει. Τα πλατύτερα ιδανικά ανοίγουν ορίζοντες και θεμελιώνουν την αισιοδοξία, την αγωνιστική διάθεση για ζωή.

10. Μιλήστε με το παιδί σας για το αλκοόλ και τα ναρκωτικά. Μπορείτε να βοηθήσετε να αλλάξουν κάποιες ιδέες που ίσως έχει το παιδί σας, ότι «όλοι πίνουν, καπνίζουν, παίρνουν ναρκωτικά».

11. Μάθετε να ακούτε τα παιδιά σας. Το πιο πιθανό είναι το παιδί να μιλήσει μαζί σας όταν είναι σίγουρο ότι το ακούτε με προσοχή, όταν του δείχνετε με τη στάση και τη συμπεριφορά σας ότι ακούτε πραγματικά αυτά που έχει να σας πει.

12. Βοηθήστε το παιδί σας να νιώθει καλά με τον εαυτό του. Το παιδί σας θα νιώθει καλά, όταν επαινείτε τις προσπάθειες και τις επιτυχίες του και όταν επικρίνετε κάποια συγκεκριμένη αρνητική ενέργεια ή συμπεριφορά χωρίς να απορρίπτετε το ίδιο το παιδί.

13. Να είστε ένα θετικό πρότυπο, ένα καλό παράδειγμα. Οι δικές σας συνήθειες και στάσεις μπορούν να επηρεάσουν, σε μεγάλο βαθμό, τις ιδέες του παιδιού σας για το αλκοόλ, τον καπνό, τα ναρκωτικά.

14. Βοηθήστε το παιδί σας να αντιμετωπίσει τις πιέσεις «των φίλων». Ένα παιδί που έχει μάθει να λέει πάντα «ναι» για να μη δυσαρεστήσει τους άλλους, μπορεί να χρειάζεται την ενθάρρυνσή σας για να αντισταθεί στις πιέσεις.

15. Ενωθείτε με άλλους γονείς. Συζητήστε, αναλάβετε πρωτοβουλία, δημιουργήστε ή ενταχθείτε σε υποστηρικτικές ομάδες που θα ενισχύσουν τη στάση σας στο σπίτι.

Η ειρήνη και η ευτυχία ξεκινούν από τον καθένα μας. Όταν κανείς ζει ειρηνικά, η αλλαγή αρχίζει. Όταν είμαστε ήρεμοι και σε αρμονία με τον εαυτό μας, επηρεάζουμε θετικά όλους τους άλλους γύρω μας. Ο Γάμος είναι μια μεταμορφωτική πορεία από το καλό στο καλύτερο, από τα καθημερινά στα αιώνια, από τα φθαρτά στα ουράνια. Χαρείτε την προοπτική της οικογένειας σας, που όλοι μαζί χτίζετε. Ζητήστε τη διαρκή παρουσία του Χριστού στη ζωή σας, για να είστε αληθινά ευτυχισμένοι.

Αναφέρονται στο βιβλίο της κας Μ. Χουρδάκη, με τον τίτλο «Ναρκωτικά, Πρωτογενής Τομέας» (Leader books, Αθήνα 2000).

πηγή

Και τα παιδιά υποφέρουν από καούρες Obese kids at risk for acid reflux

Τα παχύσαρκα παιδιά ηλικίας άνω των 6 ετών διατρέχουν αυξημένο κίνδυνο να παρουσιάσουν γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση- την επώδυνη διαταραχή του πεπτικού που είθισται να αποκαλείται καούρες- αναφέρει η «Διεθνής Επιθεώρηση Παιδιατρικής Παχυσαρκίας».

Overweight and obese children are at risk for getting even more adult illnesses, researchers warn. more...

Η σχετική μελέτη πραγματοποιήθηκε από ερευνητές του αμερικανικού υγειονομικού οργανισμού Κaiser Ρermanente, στην Καλιφόρνια, οι οποίοι εξέτασαν στοιχεία που αφορούσαν περισσότερα από 690.000 παιδιά ηλικίας άνω των 2 ετών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, τα πολύ παχύσαρκα παιδιά διατρέχουν έως 40% υψηλότερο κίνδυνο να υποφέρουν από καούρες, ενώ τα μετρίως παχύσαρκα διατρέχουν έως 30% υψηλότερο κίνδυνο.

Η γαστροοισοφαγική παλινδρόμηση προσβάλλει ποσοστό έως 10% των παιδιών και οφείλεται στην κίνηση του περιεχομένου του στομάχου προς τα πίσω (προς τον οισοφάγο).
Τα συμπτώματά της είναι αίσθημα καύσου (καούρες) πίσω από το στέρνο και ναυτία, ενώ μπορεί να οδηγήσει σε προβλήματα του αναπνευστικού όπως επίμονος βήχας, φλεγμονή και άσθμα.
Εάν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να προκαλέσει χρόνια φλεγμονή του εσωτερικού τοιχώματος του οισοφάγου και άλλα δεινά.
πηγή

Αλήθεια, τι γιορτάζουμε σήμερα;; Τα τρία χαμομηλάκια και η μανούλα τους

Χρόνια Πολλά σε όλα τα χαμομηλάκια, 
μικρά και μεγάλα, 
που σήμερα γιορτάζουν.

Χρόνια Πολλά στις Σοφίες, τις Ελπίδες, 
τις Αγάπες και τις Πίστεις

Ζωή να χουν τα χρόνια σας 

και χρόνια η ζωή σας.

.

Υπολογίζεται ότι μαρτύρησαν περί το 137. 
Η Ορθόδοξη Εκκλησία τιμά τη μνήμη και των τεσσάρων στις 17 Σεπτεμβρίου.

Οι κόρες τίμησαν τα ονόματα τους. Η πίστη, η ελπίδα και η αγάπη τους στον Θεό τους έδωσαν τη δύναμη να μην προδώσουν. 

Η μάνα γαλούχησε τα παιδιά της με τις αξίες της και εκείνα ανταποκρίθηκαν.

Ο δειλός άνθρωπος, διδάσκει ο σοφός Ισαάκ ο Σύρος, πάσχει κυρίως από ολιγοπιστία κι από φιλοσωματία. 

Ο εαυτούλης του και οι αμφιβολίες του μόνο Μοναξιά έχουν να του προσφέρουν. Ενώ η πίστη, η βεβαιότητα ότι αυτά που ελπίζεις θα συμβούν σε ελευθερώνει. 

Πίστη και Ελπίδα και σπουδαιότερο η Αγάπη. 

Δύναμη, ψυχή, φως, χαρά, ελευθερία.

Η μάνα δίδαξε, τα κορίτσια ανταποκρίθηκαν. 

Σήμερα, μπορεί να φαντάζει ασύλληπτο και ενδεχομένως ανόητο να δίνεις την ζωή σου για μια «ιδέα», για μια πίστη. 

Αλλά, μη φοβάστε, δεν χρειάζεται να δώσουμε την ζωή μας, απλά, ας μη σκεφτόμαστε μόνο τον εαυτούλη μας, ας διδάξουμε στα παιδιά μας να στηρίζουν τον συμμαθητή τους, να μην τον καρφώνουν στην πρώτη ευκαιρία. 

Ας μαζέψουμε μαζί τα σκουπίδια μας από την παραλία κι ας μην τα μαθαίνουμε ότι κάποιος άλλος υποχρεούται να τα μαζέψει. Ας βοηθάμε που και που και κανέναν που έχει ανάγκη, δεν «λέει» να κοιτάμε μόνο τον εαυτούλη μας. 

Μαγκιά είναι να δίνεις, να βοηθάς, να συμμετέχεις. Δεν είναι μαγκιά το μέσον, η λούφα, το γλείψιμο και η κοπάνα.

Βάλε μυαλό Αγία Σοφία σ’ όλους τους γονείς που μπερδεύτηκαν και Εσείς κοριτσάκια Πίστη, Ελπίδα και Αγάπη δείξτε στα παιδάκια πόση χαρά έχει να κάνεις το Καλό.

περισσότερα εδώ

Στην πορνεία 40.000 γυναίκες και παιδιά, ηλικίας 12-25 ετών, κάθε χρόνοΕδώ στην Ελλάδα, όχι κάπου αλλού

Μόνο 100 με 200 γυναίκες και παιδιά αναγνωρίζονται κάθε χρόνο 

ως θύματα εμπορίας

Σε 40.000 υπολογίζονται οι γυναίκες και τα παιδιά ηλικίας 12-25 ετών τα οποία είναι θύματα εμπορίας (trafficking) στην Ελλάδα κάθε χρόνο, με σκοπό την πορνεία. Τα στοιχεία καταγράφονται στην έκθεση «Η προστασία τους είναι στα χέρια μας», που πραγματοποίησε το διεθνές δίκτυο οργανώσεων ECPAT International (End Child Prostitution, Child Pornography and Trafficking of Children For Sexual Purposes), ένας οργανισμός που ειδικεύεται στην αντιμετώπιση του trafficking.

Σύμφωνα με την έκθεση της ECPAT για το 2009, το σύγχρονο δουλεμπόριο αποτελεί το τρίτο μεγαλύτερο διεθνές έγκλημα μετά την παράνομη διακίνηση ναρκωτικών και την εμπορία όπλων. 

Η βιομηχανία του trafficking αποφέρει ετησίως -σύμφωνα με υπολογισμούς της ECPAT- 27 δισ. δολάρια. 

Αντίστοιχα ο αριθμός των παιδιών που είναι θύματα σεξουαλικής εκμετάλλευσης ή μαύρης εργασίας παγκοσμίως υπολογίζεται σε 1,2 εκ.

Στην Ελλάδα τα επίσημα στατιστικά στοιχεία της Διεθνούς Αμνηστίας δείχνουν ότι μόνο 100 με 200 γυναίκες και παιδιά αναγνωρίζονται κάθε χρόνο ως θύματα εμπορίας. Η χώρα μας αποτελεί και χώρα προορισμού και χώρα μετάβασης για γυναίκες και παιδιά-θύματα.

Στοιχεία

Μεταξύ των ετών 2003 και 2007, περίπου 1.100 άτομα συνελήφθησαν για εμπορία ανθρώπων στη χώρα, ενώ μόνο 24 παιδιά-θύματα εντοπίστηκαν την ίδια περίοδο.

Άγνωστο είναι πόσα από τα παιδιά που εντοπίστηκαν ήταν θύματα εμπορίας για σεξουαλικούς σκοπούς.

Η πλειονότητά τους προέρχεται από την Αλβανία και τη Ρουμανία, άλλες χώρες των Βαλκανίων, της πρώην Σοβιετικής Ένωσης καθώς και την Αφρική.

Τα παιδιά φτάνουν στην Ελλάδα ως τουρίστες ή λαθρομετανάστες κυρίως από την Αλβανία, τη Ρουμανία, άλλες βαλκανικές χώρες και χώρες της πρώην Σοβιετικής Ένωσης. Μετατρέπονται σε σύγχρονους «δούλους» υπό την απειλή της απέλασης από τα παράνομα κυκλώματα που τα παρασύρουν στην πορνεία ή στην παράνομη εργασία.

Κρατούνται υπό συνθήκες φυλάκισης, σε καθεστώς εκφοβισμού και ψυχολογικής βίας. Σπάνια επιχειρούν να φύγουν λόγω της σκληρής τιμωρίας που έπειτα υφίστανται. 

Βιάζονται, ξυλοκοπούνται και κακοποιούνται σωματικά και ψυχολογικά. Ενα μεγάλο ποσοστό των παιδιών που εργάζονται στη βιομηχανία του σεξ πάσχουν από σεξουαλικά μεταδιδόμενα νοσήματα.

Εμπορία

Πώς λειτουργεί το κύκλωμα

Σύμφωνα με την έκθεση της ECPAT τα παιδιά απομακρύνονται από το σπίτι τους και στρατολογούνται δια της βίας ή της εξαπάτησης ή πωλούνται απευθείας από τους γονείς και τους οικείους τους στους εμπόρους. 

Ποια παιδιά μπορούν να είναι τα επόμενα θύματα του σύγχρονου δουλεμπορίου;  

Δεν υπάρχει το «τυπικό» παιδί-θύμα της εμπορίας για σεξουαλικούς σκοπούς σύμφωνα με τα στοιχεία της έρευνας από όλο τον κόσμο.

Οι παράγοντες 

Οι παράγοντες που συνήθως κάνουν τα παιδιά ιδιαίτερα ευάλωτα και αυξάνουν τον κίνδυνο εμπορίας είναι η φτώχεια, το χαμηλό μορφωτικό επίπεδο, το άστατο οικογενειακό περιβάλλον, διαχωρισμός από τις οικογένειες λόγω φυσικών καταστροφών, ενόπλων συγκρούσεων ή μετανάστευσης. Τα αυξανόμενα επίπεδα φτώχειας στις τρίτες χώρες αλλά και η μείωση των κρατικών κονδυλίων για κοινωνικές δαπάνες στις χώρες προέλευσης των παιδιών δημιουργούν ευνοϊκότερες προϋποθέσεις για την ανάπτυξη της εμπορίας, αφού τα παιδιά αναγκάζονται να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις διαβίωσης και τελικά παγιδεύονται στην παράνομη και επικίνδυνη μετανάστευση.

Το μαρτύριο της Μαργαρίτας από την Αλβανία

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εμπορίας παιδιού που κακοποιήθηκε και αποτέλεσε θύμα προς σεξουαλική εκμετάλλευση που καταγράφεται στην έρευνα, είναι η Μαργαρίτα, ένα κορίτσι από την Αλβανία.

Πωλήθηκε για σεξουαλική δουλεία από τη μητέρα της και τον πατριό της σε ηλικία 13 ετών. Πέρασε τα σύνορα για την Ελλάδα με τα πόδια. Λίγο μετά την άφιξή της στη χώρα, η μητέρα της την πήγε σ’ ένα ξενοδοχείο στο κέντρο της Αθήνας και την εγκατέλειψε.

Εκεί κακοποιήθηκε βάναυσα, εξαναγκάστηκε να δουλέψει ως ιερόδουλη και τελικά συνελήφθη σε μία έφοδο της αστυνομίας.

Ήταν έγκυος, δεν είχε κανένα έγγραφο και ήταν ήδη στη φυλακή όταν την έσωσε η Μ.Κ.Ο. Γιατροί Χωρίς Σύνορα.

Την έβαλαν στο καταφύγιο της Αθήνας για τα θύματα της εμπορίας που διατηρούσαν οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα και έζησε εκεί έως ότου το καταφύγιο έκλεισε λόγω έλλειψης κρατικής χρηματοδότησης.

Αργότερα, η Μαργαρίτα τέθηκε υπό την προστασία ενός Αφγανού μετανάστη που εργαζόταν στο καταφύγιο και της προσέφερε την απαραίτητη εκπαίδευση.

Νίκος Β. Τσίτσας

Κι αν χαθώ...;

Ευχαριστούμε Anna-Silia

Σεπτέμβρης του 1955 ήταν , όαν ταξίδεψα με τον μπαμπά μου για πρώτη φορά στην Θεσσαλονίκη .
Οι δυο μας … μόνο . Ξεκινήσαμε από την μικρή μας επαρχιακή πόλη και πήγαμε στην Θεσσαλονίκη … Σεπτέμβρης … Πήγαμε για να μου δείξει την Διεθνή Έκθεση … Εφτά ώρες ταξίδι με το λεωφορείο … τότε . 

Ήμουν δεν ήμουν 6… κι όμως τα θυμάμαι όλα σαν νάταν χθες .
Έκθαμβη έμεινα μπρος στη μεγάλη πόλη . Όλα μου φάνηκαν τεράστια και … φοβερά . 

Σαν όλα , να ήθελαν να καταπιούν τη μικρή Σίλια , που τόλμησε να … παραβιάσει τον αχανή κόσμο τους και είχε την ματαιοφροσύνη να σηκώσει το βλέμμα επάνω τους …. Έσφιγγα τόσο δυνατά το χέρι του πατέρα μου , που αναγκαζόταν πολλές φορές να λύνει τρυφερά την τανάλια των δακτύλων μου και να με … παίρνει στην αγκαλιά του . Από εκεί έβλεπα πιο καλά ολόγυρα , όμως πάντα, όλα , ήταν το ίδιο … απειλητικά . Ένα τεράστιο (για τα φτωχά μου μάτια ) καρουσέλ , με ολόλευκα χαρούμενα άλογα τράβηξε την προσοχή μου . Το πρόσεξε και με μια αέρινη κίνηση , βρέθηκα από την αγκαλιά του στη ράχη ενός από αυτά …..

- Κι αν… χαθώ;
- Αν χαθείς… αν ποτέ χαθείς , στάσου θαρρετά, με τόλμη και ψηλά το κεφάλι, στάσου στη μέση αυτού του … “κάπου” που έχεις χαθεί, κλείσε σφιχτά τα μάτια σου κι ευχήσου με όλη τη δύναμη της ψυχής σου….”Μόλις ανοίξω τα μάτια μου, να ιδώ κάποιον, που μ’αγαπάει”…. Κι αν το πεις απ’την ψυχή σου, τότε θα τον δεις και τίποτα, τίποτα πια, δεν θα μπορεί να σε φοβίσει.

- Μη φύγεις … Μείνε κοντά μου …
- Τι φοβάσαι Άννιτσκα ;
- Μη φύγει το άλογο ….
-Τι κι αν φύγει ;… Δεν πέφτεις εσύ … Να κρατάς γερά τα χαλινάρια , όπως σου έδειξα .
- Κι αν … χαθώ ;
- Αν χαθείς …. αν ποτέ χαθείς , στάσου θαρρετά , με τόλμη και ψηλά το κεφάλι , στάσου στη μέση αυτού του … “κάπου” που έχεις χαθεί , κλείσε σφιχτά τα μάτια σου κι ευχήσου με όλη τη δύναμη της ψυχής σου ….”Μόλις ανοίξω τα μάτια μου , να ιδώ κάποιον , που μ’ αγαπάει”…. Κι αν το πεις απ’ την ψυχή σου , τότε θα τον δεις και τίποτα , τίποτα πια , δεν θα μπορεί να σε φοβίσει .
Ένα φως άστραψε δίπλα μου , αλλά δεν το πολυέδωσα σημασία …. Το καρουσέλ , άρχισε να κινείται σιγά σιγά μέσα σε ένα πανδαιμόνιο από παιδικές τσιρίδες , καμπανούλες και μια γλυκερή μουσική …. Δεν έφυγε στιγμή από κοντά μου .
Λίγο αργότερα , βρέθηκα με … ανοιχτό το στόμα , μπροστά στα γερμανικά λουκάνικα , που τσιτσίριζαν πάνω στην τεράστια υπαίθρια ψησταριά δίπλα στα χοντρά βαρέλια με την μαύρη μπύρα … Πρώτη φορά στη ζωή μου έβλεπα κάτι τέτοιο . Αν και… ανάφαγη, έγνεψα ναι , όταν με ρώτησε κάτι , που μέσα στο πανδαιμόνιο δεν άκουσα , αλλά υπέθεσα ότι αφορούσε το … λουκάνικο , γιατί οι ματιές μας , είχαν διασταυρωθεί … επάνω του .
Έτσι σε λίγο βρέθηκα με ένα τέτοιο , αγκαλιά με το αφράτο ψωμάκι του , να το κοιτάζω εμβριθώς …. Άνοιξα το στόμα , όχι πια από έκπληξη και …. Τί απόλαυση …. τι ηδονή…. τι ευφροσύνη …. Αφέθηκα …. ξεχάστηκα ….
‘Οταν ώρα μετά , κοίταξα γύρω μου , ήμουν …. μόνη . Μόνη μέσα σε ένα πολύβουο , παντάξενο , άγνωστο , αλλότριο , άσχετο , ανακόλουθο , ασυνάρτητο , πλήθος …. Μόνη μέσα σ’αυτό το πλήθος …. Είχα μάλλον χαθεί ….
Απορία … ανησυχία … σκιάξιμο …. ανατριχίλα …. δέος …. πανικός . Όλα , το ένα μετά απ ‘ το άλλο , με την ταχύτητα του φωτός , που τότε βέβαια δεν την ήξερα , αλλά και να τη ήξερα , πολύ λίγο θα με παρηγορούσε ή θα με καθησύχαζε .
Είχα χαθεί ….
Και τότε , εκεί στο χείλος της απελπισίας , θυμήθηκα τα λόγια του την ώρα που άγγιζα τα χάμουρα της ολόλευκης ….. πλαστικής φοράδας του καρουσέλ …..
  Προχώρησα μέσα στο εφιαλτικό πλήθος … Μου φάνηκε πως αυτό , άρχισε να υποχωρεί από σεβασμό στο μεγάλο μου θάρρος … Μα ναι ….υποχωρούσε … ώσπου στο τέλος βρέθηκα στη μέση ενός άδειου , απόλυτα σιωπηλού κύκλου …. Σήκωσα το κεφάλι ψηλά , σαν να ήθελα να ξεκολλήσει απ’ την τραχηλιά μου … Τα μάτια τόσο σφιχτά κλεισμένα , που ούτε τα δάκρυα μπορούσαν να περάσουν ….
- Κάποιος , που να μ’ αγαπάει ….
………………………………………………………. 

Πέρασαν χρόνια , αιώνες , μιλλένια ολόκληρα ….. Όταν τα … άνοιξα , στεκότανε σαν από μάγια , μπροστά μου , χαμογελαστός και κρατώντας δυό κρίκερ – ποτήρια ξεχειλισμένα από μαύρη μπύρα …
- Σήμερα , θα κάνεις την πρώτη σου αμαρτία , Άννιτσκα … Θα πιεις την πρώτη σου μπύρα …. Σου αξίζει .
—————————————————————- 

Χρόνια μετά , αθεράπευτα ενήλικη εγώ και αμετακίνητα έφηβος εκείνος , μου ομολόγησε ότι …. επίτηδες είχε κρυφτεί για λίγο , για να δει …. τί θα κάνω ….

Σκέψεις μιας Δασκάλας: Ξεκινώντας... σχολική χρονιά 2010-2011

Τρίτη, 14 Σεπτεμβρίου 2010 

 By Φυσικένια

Ετούτη την ανάρτηση ίσως πρέπει να την είχα ανεβάσει χτες... τη μέρα που ξεκίνησαν επίσημα τα σχολεία...
Μα δε θέλησα...  
Όχι, πριν μπω σε τάξη έπειτα από δύο χρόνια και κάτι. Όχι πριν να γνωρίσω μερικούς απ' τους μαθητές μου.

Να μάθουν να βάζουν φραγμούς σε εκείνους που προσπαθούν να τους ευνουχίσουν τη σκέψη και να τους κόψουν τα φτερά.

Σήμερα ας πούμε πως πήρα το "βάπτισμα του πυρός"! Πρώτη ώρα στην πιο "δύσκολη" τάξη του σχολείου. Είκοσι παιδιά, άλλα χαμογελαστά, άλλα βαριεστημένα, άλλα με την πλάτη στητή, άλλα γερμένα στο θρανίο. Έφηβοι, με τα πρόσωπα προς την έδρα, με το μυαλό να φτερουγίζει ακόμη στη θάλασσα του καλοκαιριού.

Είπα θα κερδίσω ένα στοίχημα φέτος. 

Όχι, δε θέλω να γίνω η αγαπημένη τους καθηγήτρια. Όχι, δε θα προσπαθήσω να αγαπήσουν το σχολείο όπως είναι.Όχι, δε θέλω να γίνουν όλοι "καλοί" μαθητές.΄Όχι, δε θέλω να κερδίσω το σεβασμό τους.
Εκείνο που θέλω είναι να παλέψουν να κερδίσουν εκείνοι το δικό μου σεβασμό. Αυτόν που ίσως νομίζουν πως δεν τον έχουν ή πως δεν έχουν το δικαίωμα να ζητούν. Να αγαπήσουν τη γνώση, την έρευνα, την ανακάλυψη του κόσμου.

Να πιστέψουν λιγάκι πως αξίζει κανείς να είναι άνθρωπος. Να βάλουν ένα ακόμη λιθάρι στο χτίσιμο μιας ανεξάρτητης προσωπικότητας. Να ελπίσουν σε ένα καλύτερο κόσμο. Να μάθουν να αγωνίζονται για αυτό που θέλουν. Να μάθουν να βάζουν φραγμούς σε εκείνους που προσπαθούν να τους ευνουχίσουν τη σκέψη και να τους κόψουν τα φτερά. Να μην επιτρέπουν σε κανένα να περπατάει με βρόμικα πόδια στο κεφάλι τους...
Είπα να μην μπω στην τάξη με ύφος βλοσυρό, προσπαθώντας να "τους πάρω τον αέρα" αλλά με σιγουριά και αυτοπεποίθηση. 

Να τους καλημερίσω και να τους μιλήσω με τρόπο σταθερό και καθάριο "από καρδιάς"... έτσι όπως έχω μάθει να μιλάω... Έτσι όπως τους αξίζει να τους μιλάει κανείς...

Στην αρχή ορισμένοι απ' τους μαθητές έκαναν πλακίτσα, εξυπναδούλες και διάφορα άλλα από αυτά που έχουν μάθει τα παιδιά να κάνουν για να διεκδικήσουν την προσοχή.
Στο τέλος της ώρας -που πέρασε νερό-, ακόμη και καρφίτσα να έπεφτε στην τάξη θα την ακούγαμε...

Βγήκα αφού πρώτα τους ευχαρίστησα με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο.
Μόλις άνοιξα τον υπολογιστή στο σπίτι βρήκα ένα αίτημα φιλίας στο facebook. Ενός από τα "δύσκολα" αυτά παιδιά...

Θα το κερδίσω φέτος το στοίχημα, όσο δύσκολο κι αν είναι...!!! Γιατί δεν είναι έτσι το σχολείο που πρέπει να μάθουμε να θέλουμε...