Σελίδες

Πέμπτη 31 Μαρτίου 2011

Η μαργαρίτα και ο εγωισμός

ΜΙΑ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ!!

Είμαι μια μαργαρίτα σε ένα λιβάδι με μαργαρίτες... Αλλά μέσα σε τόσες άλλες... είναι αδύνατο να προσέξει κανείς την ομορφιά μου. 
Ένας άγγελος άκουσε τι σκεφτόταν η μαργαρίτα και σχολίασε:
Μα είσαι τόσο όμορφη...
Θέλω να είμαι μοναδική...
Για να μην ακούει παράπονα ο άγγελος, τη μετέφερε στην παραλία μιας πόλης... Μέρες μετά επισκέφτηκε την περιοχή ένας δημοτικός σύμβουλος, με τον κηπουρό για να την αναπλάσουν.
Δεν έχει τίποτα ενδιαφέρον εδώ... σκάψτε το χώμα και φυτέψτε παντού γεράνια.
Μισό λεπτό ούρλιαξε η μαργαρίτα... θα με σκοτώσετε...
Αν υπήρχαν κι άλλες σαν κι εσένα, θα μπορούσαμε να φτιάξουμε ένα ωραίο παρτέρι...
Απάντησε ο δημοτικός σύμβουλος:
Είναι αδύνατον όμως να βρεθούν μαργαρίτες εδώ γύρω και εσύ μόνη σου δεν κάνεις έναν κήπο...
Αμέσως μετά ξερίζωσε τη μαργαρίτα...! 


''paulo coelho''

Κυριακή 27 Μαρτίου 2011

Άνοιξιάτικος ο καιρός! Ώρα να βγούνε βολτούλα τα χειμωνιάτικα μωράκια!

Με όλες τις απαραίτητες προφυλάξεις στην αρχή, ευκολότερα αργότερα, η βόλτα θα γίνει από τις πιο αγαπημένες ασχολίες για εσάς και το μωρό σας.

Αλήθεια, πότε μπορεί το μωράκι σας να βγει έξω για πρώτη φορά; Προφανώς ανυπομονείτε περισσότερο από εκείνο για να του κάνετε μια πρώτη ξενάγηση στο θαυμαστό κόσμο που το περιμένει έξω από το σπίτι, αλλά η πρώτη σας βόλτα μάλλον θα εξαρτηθεί κυρίως από τις καιρικές συνθήκες και λιγότερο από την επιθυμία σας ή τις διαθέσεις του μωρού.  
Το μολυσμένο περιβάλλον, η αυξημένη υγρασία ή η έντονη ηλιοφάνεια δε θα κάνουν καλό στο μωρό.  
Ο αέρας, η βροχή και οι πολύ χαμηλές θερμοκρασίες δε θα κάνουν καλό ούτε και σε εσάς, ειδικά εάν δεν έχουν περάσει αρκετές ημέρες από τον τοκετό.
.
H πρώτη σας βόλτα θα εξαρτηθεί κυρίως
από τις καιρικές συνθήκες.
Σωστή προετοιμασία
Όποια εποχή κι αν γεννήσατε, περάστε μερικές ημέρες προετοιμασίας πριν βγείτε για πρώτη φορά βόλτα με το μωρό σας.  Μια καλή αρχή που έτσι κι αλλιώς θα πρέπει να τηρείτε στο σπίτι σας είτε έχετε μωρό είτε όχι, είναι να το αερίζετε όσο πιο συχνά κι όσο πιο πολύ μπορείτε.  Αποφύγετε τα ρεύματα και να είστε σίγουρες πως θα ζείτε σ’ ένα περιβάλλον με λιγότερα βακτηρία.   
Βγείτε με το μωρό σας έξω σταδιακά, στην αρχή για μερικά μόνο λεπτά και μετά περισσότερο, στον κήπο ή στο μπαλκόνι.  Σιγουρευτείτε πως το μωρό είναι κατάλληλα ντυμένο για να μην κρυώσει.  Ειδικά τον πρώτο καιρό, το μωρό δεν είναι σε θέση να ελέγξει και να προσαρμόσει την θερμοκρασία του σώματος του.   
Οι παλιοί έλεγαν πως, αν το μωρό είναι καλά προφυλαγμένο στο πίσω μέρος του κεφαλιού του είναι ασφαλές.   
Εάν κάνει κρύο, προσθέστε στο καροτσάκι του μια ζεστή κουβερτούλα, πριν το τοποθετήσετε μέσα και το σκεπάσετε καλά.  Με μια μάλλινη κουβέρτα μπορείτε να καλύψετε και γύρω-γύρω το καροτσάκι καθώς και να τη φέρετε μέχρι πάνω, στο σκέπαστρο του καροτσιού.  
Βάλτε τον εαυτό σας στη θέση του μωρού σας.  Εάν θέλατε να καθίσετε λίγη ώρα έξω στην κούνια σας, τι θα κάνατε για να ήσασταν  στα ζεστά και τι θα φορούσατε;
Τους καλοκαιρινούς μήνες είναι καλύτερα να ντύνετε το μωρό με ελαφριά, βαμβακερά ρουχαλάκια.  
Ακόμη κι αν είναι πολύ εύκολο κι ευχάριστο να είστε έξω, μην αφήνετε το μωρό να κοιμάται σε εξωτερικούς χώρους, ούτε καν κάτω από σκιά.  
Να θυμάστε επίσης πως δεν ενδείκνυται η έκθεση παιδιών στον ήλιο που είναι μικρότερα των 3 ετών.  
Η υπεριώδης ακτινοβολία που διαπερνάει ομπρέλες και ρούχα και αντανακλάται από το  έδαφος, είναι εξαιρετικά βλαπτική για την επιδερμίδα τους, που δεν έχει ακόμη αναπτύξει τις άμυνές της.

Δηλητηριάζουν τις αλεπούδες της Φθιώτιδας

Θύματα δηλητηριασμένων δολωμάτων 
πέφτουν συνεχώς τα άγρια ζώα.
Μεγάλο αριθμό δηλητηριασμένων αλεπούδων εντόπισε η επιστημονική ομάδα της περιβαλλοντικής οργάνωσης ΚΑΛΛΙΣΤΩ το πρώτο δεκαήμερο του Μαρτίου. 

Η αλεπού (Vulpes) είναι θηλαστικό
της οικογένειας...
Τα άγρια ζώα είχαν θανατωθεί με τη χρήση δηλητηριασμένων δολωμάτων στην Άνω Αγόριαννη και την Εκκάρα του Δήμου Δομοκού (νομός Φθιώτιδας) και στις περιοχές των Ριζίων και του Δίλοφου Φαρσάλων.
Σύμφωνα με τους επιστήμονες της οργάνωσης, που εξέτασαν τα περιστατικά, τα δολώματα τοποθετήθηκαν αμέσως μετά τη λήξη της κυνηγετικής περιόδου (28 Φεβρουαρίου) και η χρήση τους, πιθανώς συνδέεται με την εκπαίδευση κυνηγετικών σκύλων.
Τα δηλητηριασμένα δολώματα χρησιμοποιούνται, προκειμένου να εκκαθαριστούν οι περιοχές εκπαίδευσης από τις αλεπούδες, ώστε να γίνει ευκολότερη η ανίχνευση και η καταδίωξη των θηρεύσιμων ειδών από τους σκύλους. Οι εκπαιδευτές τους γνωρίζουν ότι είναι καθοριστικό για τη σωστή εκγύμναση των σκύλων, η πρώτη οσμή που θα ανιχνεύσουν να προέρχεται από θηρεύσιμο είδος.
Σύμφωνα με τη δασική νομοθεσία, παράνομη είναι τόσο η χρήση δηλητηρίων όσο και η εκγύμναση των κυνηγετικών σκύλων εκτός των καθορισμένων από τα τοπικά δασαρχεία περιοχών (ζώνες εκγύμνασης).
Επιπλέον, η εκγύμνασή τους επιτρέπεται μόνο πριν την έναρξη της κυνηγετικής περιόδου, δηλαδή το καλοκαίρι, καθώς όλες τις άλλες εποχές του χρόνου, και ειδικά την άνοιξη, μπορεί να επηρεάσει την αναπαραγωγή των θηλαστικών ζώων, αλλά και των αρπακτικών πουλιών.
Από τη συγκεκριμένη πρακτική πλήττονται και οι κτηνοτρόφοι, καθώς θύματα των δηλητηριασμένων δολωμάτων συχνά πέφτουν και οι ποιμενικοί σκύλοι φύλαξης των κοπαδιών.
Τράτσα Μάχη

Σάββατο 26 Μαρτίου 2011

Ήταν Άνθρωπος...


Με την πρώτη ματιά έβλεπε κανείς απλώς μια γριούλα. Έσερνε τα βήματά της στο χιόνι, μόνη, παρατημένη, με σκυμμένο κεφάλι. Όσοι περνούσαν από το πεζοδρόμιο της πόλης αποτραβούσαν το βλέμμα τους, για να μη θυμηθούν ότι τα βάσανα και και οι πόνοι δεν σταματούν και στις γιορτές.
Περπατούσε ξυπόλητη
στον πάγο και το χιόνι.
Ένα νέο ζευγάρι μιλούσε και γελούσε με τα χέρια γεμάτα από ψώνια και δώρα και δεν πρόσεξαν τη γριούλα. 
Μια μητέρα με δυο παιδιά βιάζονταν να πάνε στο σπίτι της γιαγιάς. Δεν έδωσαν προσοχή.
Ένας παπάς είχε το νου του σε ουράνια θέματα και δεν την πρόσεξε.
Αν πρόσεχαν όλοι αυτοί, θα έβλεπαν ότι η γριά δεν φορούσε παπούτσια. Περπατούσε ξυπόλητη στον πάγο και το χιόνι. Με τα δυο της χέρια η γριούλα μάζεψε το χωρίς κουμπιά παλτό της στο λαιμό. Φορούσε ένα χρωματιστό φουλάρι στο κεφάλι· σταμάτησε στη στάση σκυφτή και περίμενε το λεωφορείο.

Ένας κύριος που κρατούσε μια σοβαρή τσάντα περίμενε κι αυτός στη στάση, αλλά κρατούσε μιαν απόσταση.
Μια κοπέλα περίμενε κι αυτή, κοίταξε πολλές φορές τα πόδια τής γριούλας, δεν μίλησε.
Ήρθε το λεωφορείο και η γριούλα ανέβηκε αργά και με δυσκολία. Κάθισε στο πλαϊνό κάθισμα, αμέσως πίσω από τον οδηγό. 
Ο κύριος και η κοπέλα πήγαν βιαστικά προς τα πίσω καθίσματα. 
Ο άντρας που καθόταν δίπλα στη γριούλα στριφογύριζε στο κάθισμα κι έπαιζε με τα δάχτυλά του. «Γεροντική άνοια», σκέφτηκε. 
Ο οδηγός είδε τα γυμνά πόδια και σκέφτηκε: «Αυτή η γειτονιά βυθίζεται όλο και πιο πολύ στη φτώχεια. Καλύτερα να με βάλουν στην άλλη γραμμή, της λεωφόρου».
Ένα αγοράκι έδειξε τη γριά. «Κοίταξε, μαμά, αυτή η γριούλα είναι ξυπόλυτη». Η μαμά ταράχτηκε και του χτύπησε το χέρι. «Μη δείχνεις τους ανθρώπους, Αντρέα! Δεν είναι ευγενικό να δείχνεις». «Αυτή θα έχει μεγάλα παιδιά», είπε μια κυρία που φορούσε γούνα. «Τα παιδιά της πρέπει να ντρέπονται».
Αισθάνθηκε ανώτερη, αφού αυτή φρόντισε τη μητέρα της.
Μια δασκάλα στη μέση του λεωφορείου στερέωσε τα δώρα που είχε στα πόδια της. «Δεν πληρώνουμε αρκετούς φόρους, για να αντιμετωπίζονται καταστάσεις σαν αυτές;» είπε σε μια φίλη της που ήταν δίπλα της. «Φταίνε οι δεξιοί», απάντησε η φίλη της. «Παίρνουν από τους φτωχούς και δίνουν στους πλούσιους». «Όχι, φταίνε οι άλλοι», μπήκε στη συζήτηση ένας ασπρομάλλης. Με τα προγράμματα πρόνοιας κάνουν τους πολίτες τεμπέληδες και φτωχούς». «Οι άνθρωποι πρέπει να μάθουν ν’ αποταμιεύουν», είπε ένας άλλος που έμοιαζε μορφωμένος. «Αν αυτή η γριά αποταμίευε όταν ήταν νέα, δεν θα υπέφερε σήμερα». Και όλοι αυτοί ήταν ικανοποιημένοι για την οξύνοιά τους που έβγαλε τέτοια βαθιά ανάλυση.
Αλλ’ ένας έμπορος αισθάνθηκε προσβολή από τις εξ αποστάσεως μουρμούρες των συμπολιτών του. Έβγαλε το πορτοφόλι του και τράβηξε ένα εικοσάρι. Περπάτησε στο διάδρομο και το έβαλε στο τρεμάμενο χέρι της γριούλας. «Πάρε, κυρία, ν’ αγοράσεις παπούτσια». Η γριούλα τον ευχαρίστησε κι εκείνος γύρισε στη θέση του ευχαριστημένος, που ήταν άνθρωπος της δράσης.
Μια καλοντυμένη κυρία τα πρόσεξε όλα αυτά και άρχισε να προσεύχεται από μέσα της. «Κύριε, δεν έχω χρήματα. Αλλά μπορώ ν’ απευθυνθώ σε σένα. Εσύ έχεις μια λύση για όλα. Όπως κάποτε έριξες το μάννα εξ ουρανού, και τώρα μπορείς να δώσεις ό,τι
χρειάζεται η κυρούλα αυτή για τα Χριστούγεννα».

Στην επόμενη στάση ένα παλικάρι μπήκε στο λεωφορείο. Φορούσε ένα χοντρό μπουφάν, είχε ένα καφέ φουλάρι και ένα μάλλινο καπέλο που κάλυπτε και τα αυτιά του. Ένα καλώδιο συνέδεε το αυτί του με μια συσκευή μουσική. Ο νέος κουνούσε το σώμα του με τη μουσική που άκουγε. Πήγε και κάθισε απέναντι στη γριούλα. Όταν είδε τα ξυπόλυτα πόδια της, το κούνημα σταμάτησε. Πάγωσε. Τα μάτια του πήγαν από τα πόδια της γιαγιάς στα δικά του. Φορούσε ακριβά ολοκαίνουργια παπούτσια.
Μάζευε λεφτά αρκετό καιρό για να τα αγοράσει και να κάνει εντύπωση στην παρέα. Το παλικάρι έσκυψε και άρχισε να λύνει τα παπούτσια του. Έβγαλε τα εντυπωσιακά παπούτσια και τις κάλτσες. Γονάτισε μπροστά στη γριούλα. «Γιαγιά, είπε, βλέπω ότι δεν έχεις παπούτσια. Εγώ έχω κι άλλα». Προσεκτικά κι απαλά σήκωσε τα παγωμένα πόδια και της φόρεσε πρώτα τις κάλτσες κι ύστερα τα παπούτσια του. Η γριούλα τον ευχαρίστησε συγκινημένη.

Τότε το λεωφορείο έκανε πάλι στάση. 
Ο νέος κατέβηκε και προχώρησε ξυπόλυτος στο χιόνι. Οι επιβάτες μαζεύτηκαν στα παράθυρα και τον έβλεπαν καθώς βάδιζε προς το σπίτι του. «Ποιος είναι;», ρώτησε ένας. «Πρέπει να είναι άγιος», είπε κάποιος. «Πρέπει να είναι άγγελος», είπε ένας άλλος. «Κοίτα! Έχει φωτοστέφανο στο κεφάλι!» φώναξε κάποιος. «Είναι ο Χριστός!» είπε η ευσεβής κυρία.

Αλλά το αγοράκι, που είχε δείξει με το δάχτυλο τη γιαγιά, είπε: Όχι, μαμά τον είδα πολύ καλά. Ήταν ΑΝΘΡΩΠΟΣ».

(Από την Ξένια Σώντερς)

Πηγή: Ηλεκτρονικό Περιοδικό “Το Γράμμα”, Τεύχος 100 (Δυστυχώς το τελευταίο), σελ. 14. (www.lettre.gr)
Αναρτήθηκε στις Κοινωνία.

Παρασκευή 25 Μαρτίου 2011

Τάδε έφη... Νίτσε για την Ελλάδα

«Αποδεδειγμένα, σε κάθε περίοδο της εξέλιξής του ο δυτικοευρωπαϊκός πολιτισμός, προσπάθησε να απελευθερώσει τον εαυτό του από τους Έλληνες.

«Οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι
κάθε επερχόμενου πολιτισμού...»
Η προσπάθεια αυτή, είναι διαποτισμένη με βαθύτατη δυσαρέσκεια, διότι οτιδήποτε κι αν (οι δυτικοευρωπαίοι) δημιουργούσαν, φαινομενικά πρωτότυπο και άξιο θαυμασμού, έχανε χρώμα και ζωή, στη σύγκρισή του με το ελληνικό μοντέλο, συρρικνωνόταν, κατέληγε να μοιάζει με φθηνό αντίγραφο, με καρικατούρα.
Έτσι ξανά και ξανά, μια οργή ποτισμένη με μίσος, ξεσπάει εναντίον των Ελλήνων, εναντίον αυτού του μικρού και αλαζονικού έθνους, που είχε το νεύρο να ονομάσει βαρβαρικά (για κάθε εποχή), ότι δεν είχε δημιουργηθεί στο έδαφός του.
Μα ποιοι, επιτέλους, είναι αυτοί των οποίων η ιστορική αίγλη υπήρξε τόσο εφήμερη, οι θεσμοί τους τόσο περιορισμένοι, τα ήθη τους αμφίβολα έως απαράδεκτα, και οι οποίοι απαιτούν μια εξαίρετη θέση ανάμεσα στα έθνη, μια θέση πάνω από το πλήθος.
Κανένας από τους επανεμφανιζόμενους εχθρούς τους, δεν είχε την τύχη να ανακαλύψει το κώνειο, με το οποίο θα μπορούσαμε μια για πάντα, να απαλλαγούμε απ’ αυτούς.
Όλα τα δηλητήρια του φθόνου, της ύβρεως, του μίσους, έχουν αποδειχθεί ανεπαρκή, να διαταράξουν την υπέροχη ομορφιά τους.
Έτσι, οι άνθρωποι συνεχίζουν να νιώθουν ντροπή και φόβο απέναντι στους Έλληνες.
Βέβαια, πού και πού, κάποιος εμφανίζεται που αναγνωρίζει ακέραιη την αλήθεια, την αλήθεια που διδάσκει ότι, οι Έλληνες είναι οι ηνίοχοι κάθε επερχόμενου πολιτισμού και σχεδόν πάντα τόσο τα άρματα, όσο και τα άλογα των επερχόμενων πολιτισμών, είναι πολύ χαμηλής ποιότητας σε σχέση με τους ηνίοχους (Έλληνες), οι οποίοι τελικά αθλούνται, οδηγώντας το άρμα στην άβυσσο, την οποία αυτοί ξεπερνούν με αχίλλειο πήδημα»!!!

Να την χέσω τέτοια λευτεριά, όπου θα κάμω εγώ εσένα πασιά!

Τάδε έφη, μεταξύ άλλων ο Μακρυγιάννης στα απομνημονεύματα του. 
Αυτός είναι και ο τίτλος του βιβλίου του Κώστα Ζουράρη που σας συνιστώ ανεπιφύλακτα να διαβάσετε. 
Διαβάζεται μονορούφι!

Σύμφωνα με τον συγγραφέα ο Σεφέρης απ' τον θαυμασμό του για το Ύφος Μακρυγιάννη της Ακροπόλεως, του Κερατσινίου, των Μύλων και των λόγων, διαπιστώνει, πώς μετά τους αρχαίους δεν ξαναφάνηκε άλλος συγγραφέας σαν τον Μακρυγιάννη.

Τα ίδια λέει και ο Ελύτης. Μετά τον Όμηρο της Ιλιάδας (και δευτερογενώς της Οδύσσειας), τους τέσσερις Τραγικούς (Αισχύλο, Σοφοκλή, Ευριπίδη, Θουκυδίδη - σε αυτήν την κατηγορία συγκαταλέγει ο Ζουράρις τον Θουκυδίδη) και τον Πλάτωνα δεν υπήρξε άλλος.

Σελίδα 22 του βιβλίου:

δού ένα από τα πιστοποιητικά που έδινε ο Αρχηγός Μακρυγιάννης στα βασανισμένα του παλληκάρια, όταν έψαχναν αυτά χρόνια μετά την αθλοφορία τους, μια ισχνή βοήθεια του Ελληνικού Κράτους, του εντελώς δικού τους δημιουργήματος για να καλύψουν κάπως τα πληγιασμένα τους κορμιά. 
Ο συναγωνιστής του Μακρυγιάννη λέγεται Ακρίβιος Στεργίου:

φανερόνο οτι ο ακριβος στεργιο μακεδονας ειταν εις την οδηγιαν το γιανι βελετζα αγονιστι παντο με πατριωτισμο κε πουλι γενεοτιτα κε καταξοχι εις νιοκαστρον οταν εβγεναμεν εξο αννατιον τον οχτρον ις τα χαρακοματα τους ειταν κι αυτος ενας απου τος πουλα γενεος κι αγαθος αγονιστας κι οταν ει τορκει ορμισαν αννατιον του καστρο κι εβικαμεν κε τος αντιπουλεμισαμεν κε τος πισουδρομισαμεν εδιξε ο ειδιος απιρι γεγεοτιτα κε πιλιγοθι εις το στομα το κι εις τα δυον του πουδιαρια κε κειντινεψαμεν να τον σουσουμεν απου τος τορκος ος καλος γνοριζο αυτον τον αγονιστι μ ολι μο τιν εκαριστισιν κατα την ζιτισιν του το δινο το παρον μο να το χρισιμεψι οθεν του αννικει
1841 νοεβριου 7 αθινα
πατριοτις
μακριγιανις
'


Ο Μακρυγιάννης, ένας αγράμματος αγωνιστής που έδωσε και την ψυχή του για την ελευθερία της πατρίδας του και που είδε τους πολιτικούς και τους ισχυρούς της εποχής του να προδίδουν για μία ακόμη φορά την Ελλάδα. Κάτι που από το 1833 μέχρι σήμερα εξακολουθούν να κάνουν ανελλιπώς...

'Να την χέσω τέτοια λευτεριά, όπου θα κάμω εγώ εσένα πασιά!'

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Κατανόηση και αντιμετώπιση των κρίσεων πανικού

Συντάκτης: Μαρία Μεραμβελιωτάκη-Simon
(Ψυχολόγος - σύμβουλος & NLP Practitioner)

Οι κρίσεις πανικού μπορεί να είναι εξαιρετικά τρομακτικές για το άτομο που τις βιώνει. Μοιάζουν σα να έρχονται από το πουθενά, απροειδοποίητα, κάνοντας το άτομο να αισθάνεται αδύναμο μπροστά σ’αυτό που του συμβαίνει. Συχνά, εάν βιώνετε μια κρίση  πανικού, μπορεί να σκέφτεστε ότι κάτι κακό πρόκειται να συμβεί, ότι θα χάσετε τον έλεγχο ή ότι θα κινδυνέψει η ζωή σας. Η κρίση πανικού είναι μια υπερβολική αντίδραση του σώματος στο φόβο ή το στρες. Όταν λοιπόν το ανθρώπινο σώμα αντιμετωπίζει μια κατάσταση την οποία αντιλαμβάνεται ως επικίνδυνη , ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τον κίνδυνο, παράγοντας  αδρεναλίνη.
Η αδρεναλίνη έχει τα ακόλουθα συμπτώματα στο σώμα:
  • Οι μύες σφίγγουν με ένταση.
  • Η αναπνοή γίνεται γρηγορότερη έτσι ώστε το σώμα να λάβει περισσότερο οξυγόνο το οποίο θα χρησιμοποιήσουν οι μύες για να μετατρέψουν τη γλυκόζη σε ενέργεια.
  • Η καρδιά χτυπάει με περισσότερη ένταση για να μεταφέρει το αίμα όπου χρειάζεται.
  • Η πέψη επιβραδύνεται και οι σαλιογόνοι αδένες στεγνώνουν προκαλώντας την αίσθηση ότι το στόμα είναι στεγνό
  • Όλες οι αισθήσεις είναι σε εγρήγορση
  • Αυξάνεται η εφίδρωση
Αυτές οι αντιδράσεις συμβάινουν μέσα σε δευτερόλεπτα είτε λόγω στρες είτε λόγω υπερβολικού ενθουσιασμού(όπως κατά τη διάρκεια επικίνδυνων σπορ).
Η αδρεναλίνη επηρεάζει το σώμα με τέτοιο τρόπο ώστε να αρχίζουν κάποιες σωματικές και συναισθηματικές αντιδράσεις που εκδηλώνονται στο άτομο κατά τη διάρκεια της κρίσης πανικού.
  • Γρήγορη αναπνοή/δύσπνοια
  • Ταχυκαρδία/αίσθημα παλμών
  • Σφίξιμο στο στήθος
  • Θολή όραση
  • Μούδιασμα σε όλο το σώμα
  • Ζαλάδα
  • Εφίδρωση
  • Αίσθηση ζέστης/έξαψης
  • Ναυτία και άλλα γαστρεντερικά ενοχλήματα
  • Αίσθημα τρόμου
  • Μυική τάση
  • Τάση λιποθυμίας
  • Αποπροσωποίηση και αποπραγματοποίηση
Κατά την αποπροσωποίηση,το άτομο νιώθει ότι ο εαυτός του δεν είναι πραγματικός και μπορεί να αισθάνεται ότι παρατηρεί τον εαυτό του «απ’έξω» ή οτι είναι αποκομμένος από το σώμα του.  Στην αποπραγματοποίηση το άτομο αντιλαμβάνεται τον εξωτερικό κόσμο ως μη πραγματικό ή περίεργο.
Οι κρίσεις πανικού έρχονται γρήγορα και τα συμπτώματα κορυφώνονται συνήθως μέσα σε 10 λεπτά. Οι περισσότερες κρίσεις διαρκούν 5 με 20 λεπτά.
Κατά τη διάρκεια μιας κρίσης πανικού, ίσως να αισθάνεστε ότι επίκειται κάποιο καταστροφικό γεγονός ή οτι θα χάσετε τον έλεγχο και θα κινδυνεύσει η ζωή σας. Είναι πολύ σημαντικό να θυμάστε ότι όσο άσχημα κι αν αισθάνεστε, αυτό είναι απίθανο να συμβεί. Τα σωματικά συμπτώματα , όπως η δύσπνοια , είναι απλά μέρος του πανικού που βιώνετε. Εάν χρειάζεστε κάποια επιβεβαίωση , καλό θα ήταν να επισκεφτείτε το γιατρό σας για να αποκλείσετε σωματικές αιτίες για τα συμπτώματα σας.
Οι κρίσεις πανικού συχνά συνδέονται με αγοραφοβία. Αυτό συμβαίνει γιατί μπορεί να αρχίσετε να συνδέετε συγκεκριμένα μέρη και καταστάσεις με τις κρίσεις αυτές. Προσπαθώντας λοιπόν να αποφύγετε την επόμενη κρίση πανικού, ίσως να αποφεύγετε μέρη όπου είχατε βιώσει μια κρίση στο παρελθόν ή μέρη που νομίζετε οτι η διαφυγή θα είναι δύσκολη. Η συμπεριφορά αυτή όμως μπορεί να οδηγήσει σε αγοραφοβία ή κοινωνική φοβία και να περιορίσει σημαντικά τις δραστηριότητες σας.
Επίσης μπορεί να αισθάνεστε ότι οι κρίσεις περιορίζουν τις δραστηριότητες σας ή ότι έχετε χάσει τον έλεγχο τους. Στην περίπτωση αυτή, ίσως να επηρεαστεί η αυτοεκτίμηση  σας και η δυνατότητα σας να απολαύσετε τις χαρές της ζωής. Ως αποτέλεσμα, μπορεί να επηρεαστεί και η ψυχική σας διάθεση με αρνητικό τρόπο.

Μα γιατί συμβαίνει σε μένα;

Που οφείλεται; Κατ’αρχάς, είναι σημαντικό να θυμάστε ότι οι κρίσεις πανικού εμφανίζονται πολύ συχνά στο γενικό πληθυσμό. Οι μελέτες δείχνουν ότι το 1,5% του πληθυσμού μπορεί να παρουσιάσει κρίσεις πανικού και συχνότερα οι γυναίκες. Υπάρχουν διαφορετικές θεωρίες για το που μπορεί να οφείλεται οι σημαντικότερες από τις οποίες είναι οι εξής: Επιρροές από την τρόπο που μεγαλώσατε Κάποια γεγονότα που συνέβησαν ενώ ήσασταν ακόμα παιδί, ο τρόπος που μεγαλώσατε και μάθατε να σκέφτεστε, μπορεί να σας έκανε να είστε επιρρεπείς στις κρίσεις πανικού.
Χαρακτηριστικά της προσωπικότητας Αν θυμάστε τον εαυτό σας να είναι πάντα αγχώδης, τότε είναι πιο πιθανό να έχετε κρίσεις πανικού. Κάποιες φορές, άνθρωποι που είναι υπερβολικά κριτικοί με τον εαυτό τους αλλά προσπαθούν διαρκώς για την αποδοχή των άλλων, τείνουν να έχουν κρίσεις πανικού.
Σημαντικά γεγονότα στη ζωή Εάν βρίσκεστε σε ένα σημαντικό μεταβατικό στάδιο στη ζωή σας ή εάν περάσετε πρόσφατα κάποια κρίση όπως διαζύγιο, απώλεια της εργασίας σας, θάνατο ενός αγαπημένου προσώπου, είναι πιθανό να επηρεαστείτε ανάλογα και να παρουσιάσετε κρίσεις πανικού.
Ιατρικές αιτίες Είναι σημαντικό να ξεκαθαρίσουμε ότι μπορεί να υπάρχουν αρκετές ιατρικές αιτίες που θα μπορούσαν να προκαλούν ή να συμβάλλουν στη διαμόρφωση των κρίσεων.
Οι κυριότερες από αυτές είναι:
  • Υπογλυκαιμία
  • Υπερβολικά γρήγορη και ρηχή αναπνοή. Όταν αγχώνεστε, η αναπνοή γίνεται πιο γρήγορη έτσι ώστε να ικανοποιήσει τις απαιτήσεις του σώματος για οξυγόνο.Σαν αποτέλεσμα, εκπνέετε περισσότερο διοξείδιο του άνθρακα, πράγμα που μπορεί να προκαλέσει συμπτώματα πανικού.
  • Κάποια αντικαταθλιπτικά φάρμακα και ιδιαίτερα τον πρώτο καιρό κατανάλωσης τους.
  • Η καφείνη, το κάπνισμα, το αλκοόλ και κάποιες παράνομες ουσίες
Πώς μπορώ να τις αντιμετωπίσω;
  • Προσπαθείστε να κατανοήσετε τι προκάλεσε την κρίση πανικού. Που βρισκόσασταν;Τι ακριβώς έγινε;Τι σκέψεις σας πέρασαν από το μυαλό; Δείτε εάν υπάρχουν συγκεκριμένες σκέψεις που προκαλούν τον πανικό.
  • Αποδεχτείτε αυτό που συμβαίνει. Μην προσπαθείτε να τις διώξετε και μην είστε επικριτικοί στον εαυτό σας επειδή την βιώνετε. Πολλοί ειδικοί πλέον συμφωνούν ότι όσο περισσότερο εναντιώνεστε σε αυτό που συμβαίνει, τόσο μεγαλώνει ο φόβος. Θυμηθείτε ότι μια κρίση πανικού είναι σίγουρα δυσάρεστη αλλά δεν κινδυνεύετε από αυτήν.
  • Ρυθμίστε την αναπνοή σας. Κατά τη διάρκεια της κρίσης, η αναπνοή γίνεται ρηχή και γρήγορη. Δοκιμάστε να αναπνεύσετε βαθύτερα και να επιβραδύνετε ελαφρώς τον ρυθμό της.
  • Αποφύγετε ουσίες που αυξάνουν το άγχος όπως καφείνη, τσιγάρα, αλκοόλ καθώς και τα πολλά γλυκά.
  • Αν τα συμπτώματα σας επιμένουν δοκιμάστε να ζητήσετε τη βοήθεια κάποιου ειδικού ψυχοθεραπευτή. Η πρόγνωση για τη θεραπεία είναι καλή και οι περισσότεροι πάσχοντες ξεπερνούν το πρόβλημα.
Πηγή

Οι αόρατοι φίλοι των παιδιών Should you worry about your child's imaginary friend?

Είναι πολύ συχνό φαινόμενο στα παιδιά προσχολικής ηλικίας να έχουν έναν ή πολλούς αόρατους φίλους.  
Οι αόρατοι φίλοι μπορεί να έχουν οποιαδήποτε μορφή. Άλλες φορές είναι άνθρωπος, άλλες ζωάκι.  
Αυτός ο αόρατος φίλος παίζει με τα παιδιά. 
Έρχεται μόνο όταν εκείνα το επιθυμούν.  Και πολλές φορές πράγματα που απαγορεύονται, τα κάνει εκείνος ή τους λέει εκείνος να τα κάνουν. 

Should you worry about your child's
imaginary friend?

Το σίγουρο είναι ότι η επινόηση ιστοριών με φανταστικούς φίλους δίνει στα μικρά μια αίσθηση δύναμης, τη δύναμη να αντισταθούν στο αίσθημα ενοχής όταν έχουν κάνει π.χ. μια ζημιά, να ονειρευτούν, ακόμη και να δημιουργήσουν ένα δικό τους κόσμο. Όλο αυτό τρομάζει τους γονείς και συχνά τους θυμώνει.
Το παιδί μέχρι τα έξι του χρόνια δεν μπορεί να ξεχωρίσει ακόμα το φανταστικό από το αληθινό. Ο αόρατος φίλος βρίσκεται στην φαντασία του και εξυπηρετεί κάποιες ανάγκες του.


Γιατί χρειάζονται, όμως, τα μικρά ένα φανταστικό φίλο; 
Σε τι τα βοηθάει;
Είναι ένας τρόπος με τον οποίο το παιδί πειραματίζεται με την πραγματικότητα και δοκιμάζει τα όνειρά του: «Μπορώ αλήθεια να είμαι πριγκίπισσα, ή μπορώ μόνο να το φαντάζομαι;». Μετά από αυτό, είναι καλύτερα προετοιμασμένο να δεχτεί τον πραγματικό κόσμο, γιατί, όσο δυσάρεστος κι αν του φαίνεται, ξέρει ότι μπορεί πάντα να ονειρεύεται με το δικό του τρόπο. 
Οι «φίλοι» του παιδιού το βοηθούν επίσης να χειρίζεται τα άγχη του. Στην ηλικία των τεσσάρων ετών είναι πιθανό το μικρό να φοβάται τα σκυλιά, τους θορύβους ή τα φαντάσματα που είναι κρυμμένα στο ντουλάπι. Οι φανταστικοί φίλοι του φοβούνται μαζί του, ή είναι δυνατοί και γενναίοι και του δίνουν κουράγιο.  
Ιδιαίτερα, τα δειλά και ευαίσθητα παιδιά χρησιμοποιούν τους φανταστικούς φίλους σαν μια μορφή προστασίας. Την ύπαρξη τους το παιδί την θεωρεί πραγματική. Θυμώνει και απογοητεύεται όταν αμφισβητούν οι γονείς του την ύπαρξη αόρατου φίλου του.  
Πολλές φορές λέει στους γονείς του να του βάλουν να φάει, να τον σκεπάσουν πριν κοιμηθεί ή μην κάτσουν απάνω του για να μην τον τραυματίσουν. Τα παιδιά έχουν την ανάγκη να βάλουν και τους γονείς τους στο φανταστικό τους κόσμο. Οι γονείς φοβούμενοι μην τρελαθεί το παιδί αρνούνται πεισματικά τον αόρατο φίλο. Όλο αυτό έχει σαν αποτέλεσμα τα παιδιά να προσκολλούνται σε αυτή την ιδέα ακόμα και όταν περάσουν στο επόμενο αναπτυξιακό στάδιο.
Στην παιδική ηλικία 6 έως 12 ετών το παιδί αρχίζει σιγά σιγά να ξεχωρίζει το πραγματικό από το φανταστικό. Μπορεί να καταλάβει τι είναι σωστό και τι λάθος. Όμως παρ' όλη την αναπτυξιακή τους πρόοδο κάποια παιδιά διατηρούν τους αόρατους φίλους τους. Οι αόρατοι φίλοι σε αυτά τα παιδιά φανερώνουν τις δυσκολίες τους να αντεπεξέλθουν στις απαιτήσεις των γονιών και του σχολείου και τις έντονες συναισθηματικές ανάγκες τους.  
"Υπάρχουν περιπτώσεις που τα παιδιά που δημιουργούν αυτούς τους φανταστικούς φίλους είναι ιδιαίτερα μοναχικά, στενοχωρημένα ή δεν έχουν την ικανότητα να εκφράσουν με λόγια αυτό που τα απασχολεί."
"Κάποιοι φανταστικοί φίλοι μπορεί να μην είναι και τόσο καλοί. Μπορεί να είναι τρομακτικοί, να καταδιώκουν το παιδί, να το υποβιβάζουν και να το κρίνουν άσχημα."
Στην προσχολική ηλικία οι φανταστικοί φίλοι λειτουργούν σαν την τέλεια παρέα για παιχνίδι και αναπτύσσουν την φαντασία του. Όμως μετά τα 6 χρόνια του παιδιού οι αόρατοι φίλοι είναι σημάδι μιας συναισθηματικής διαταραχής του. Σε αυτή την περίπτωση το παιδί σας χρειάζεται βοήθεια από ειδικό.
Ψυχολόγος για παιδιά, εφήβους, οικογένεια.

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

ΚΑΝΑΜΕ ΕΝΑ ΠΑΙΔΙ ΜΕ ΣΥΝΔΡΟΜΟ DOWN Μια συγκλονιστική ιστορία

«Δεν υπάρχουν ιδέες - υπάρχουν μονάχα άνθρωποι που κουβαλούν τις ιδέες - κι αυτές παίρνουν το μπόι του ανθρώπου που τις κουβαλάει».
Ν. Καζαντζάκης 

Διονύσης και Χριστίνα 

«Για τα δικά μου μάτια είναι
το ομορφότερο κορίτσι του κόσμου»
Έχω μεγάλο τρακ. Με έχουν φωνάξει μέσα να δω τη νεογέννητη κόρη μου και δεν μπορώ να κάνω βήμα. «Πήγαινε Διονύση» ακούω τους δικούς μου. Όλη η οικογένεια σε πελάγη ευτυχίας, ο αδελφός μου με την κάμερα να «τραβάει» τα πάντα. 
Μπαίνω και βλέπω το παιδί. Έρχονται και οι υπόλοιποι, όλοι να σας ζήσει, συγκίνηση, χαρά, σου μοιάζει, της μοιάζει... Νιώθω ότι το παιδί κάτι έχει. Σκέφτομαι ότι θα είναι από τον τοκετό. Βλέπω από μακριά τον γιατρό να βγαίνει από το χειρουργείο με τη ρόμπα. Παρατάω το παιδί και τους υπόλοιπους, τρέχω και τον ρωτάω «γιατρέ, τι έχει το παιδί;». Μου απαντάει: «Τίποτε δεν έχει». Για να το λέει ο γιατρός, όλα θα είναι μια χαρά. Σε λίγο βλέπω και τη γυναίκα μου που μόλις έχει βγει από το χειρουργείο. Είμαστε ευτυχισμένοι.
Με φωνάζουν στην εντατική. Δεν μπορώ να καταλάβω γιατί. Όλα είναι μια χαρά, τι γυρεύει το παιδί μου στην εντατική; Τη στιγμή που φοράω τη ρόμπα για να μπω μέσα βλέπω τον γιατρό με κάποια νεογνολόγο και κάτι σαν να λένε: «Του το είπες;».
Η νεογνολόγος έχει αρχίσει να λέει: «Μην ανησυχείτε, γεννήθηκε με ένα πρόβλημα, υπάρχουν όμως ιδρύματα και ειδικά σχολεία». Δεν προλαβαίνω να σκεφτώ. Ανοίγω μια πόρτα, αρχίζω να κατεβαίνω σκάλες, βρίσκομαι έξω από το μαιευτήριο. Πάω και κάθομαι δίπλα σε κάτι σύρματα. Δεν είναι μόνο πανικός. Είναι φόβος, είναι στενοχώρια, είναι θάνατος.
Κάποια στιγμή συνειδητοποιώ ότι η Χριστίνα, η γυναίκα μου, είναι ακόμα μέσα στην ανάνηψη και τρέχω να της μιλήσω. Οι άλλοι με πείθουν να μην της το πω ακόμα. Την ανεβάζουν επάνω, στο δωμάτιό της. Εκείνη ταλαιπωρημένη αλλά στον έβδομο ουρανό.
Όλοι εμείς οι υπόλοιποι «μαγκωμένοι». Ούτε λουλούδια ούτε μπαλόνια ούτε τίποτε. Κάθε τόσο ένας-ένας βγαίνουμε έξω, δήθεν να πάμε να κάνουμε τσιγάρο.
Κανονίζουμε να της το πούμε το επόμενο πρωί, εγώ και ο γιατρός. Μπαίνουμε στο δωμάτιο της Χριστίνας. Ο γιατρός της λέει: «Γέννησες ένα κορίτσι που δεν θα είναι όμορφο σαν τη Σοφία Λόρεν». Η γυναίκα μου δεν καταλαβαίνει. Του απαντάει:
«Για τα δικά σου μάτια. Για τα δικά μου μάτια είναι το ομορφότερο κορίτσι του κόσμου». Ο γιατρός συνεχίζει να λέει μπούρδες. Του λέω «σταμάτα».
Προσπαθώ να της εξηγήσω.
Η γυναίκα μου ζητεί φάρμακα για να «κόψει» το γάλα. Δεν θέλει ούτε να θηλάσει ούτε να δει το παιδί. Έχει μια απόλυτη άρνηση. Εγώ το ίδιο. Πρέπει να αποφασίσουμε τι θα κάνουμε. Έχουμε εγκλωβιστεί, δεν σηκώνουμε τα τηλέφωνα, η μοναδική λέξη που ακούγεται είναι η λέξη «ίδρυμα».
Πηγαίνουμε και βλέπουμε κάποια τέτοια ιδρύματα. Αντικρίζουμε τρομερά πράγματα εκεί μέσα. Στο μαιευτήριο δεν δείχνουν την παραμικρή ευαισθησία. Θέλουν να μα περάσουν αυτό το «Νέοι είστε ακόμα, μη χαραμίσετε τη ζωή σας...». Στην εντατική, όπου θα μείνει το παιδί 14 ολόκληρες ημέρες το έχουν δίπλα από τον κάδο με τα σκουπίδια.
Μας προτείνουν και μια άλλη λύση: ευθανασία. Μας δίνουν και το τηλέφωνο μιας κλινικής.
Όλα αυτά τέλειωσαν την πρώτη φορά που την πήραμε αγκαλιά. Όλες τις ημέρες στο μαιευτήριο μας είχαν φτιάξει την εικόνα ενός παιδιού το οποίο δεν θα ζήσει, δεν θα περπατήσει, δεν ακούει, έχει πρόβλημα στην καρδιά κτλ. Αυτό το παιδί ήταν ένα «δεν», ένα τέρας.

Τίποτε από αυτά δεν ίσχυε. Το παιδί μας και περπατάει και ακούει και βλέπει και παίζει και γελάει. 
Έχει Σύνδρομο Down∙ μόλις 28 ετών η γυναίκα μου, ήταν αυτή η μία στις 9.500. Εμείς δεν έχουμε πρόβλημα, οι άλλοι μάς το δημιουργούν. Θα το παλέψουμε. Μερικές φορές την κοιτάζουμε και νιώθουμε ενοχές για αυτά που μα είχαν πείσει να σκεφτόμαστε τότε. Σήμερα η Αναστασία μας είναι 22 μηνών.

BHMagazino, 24 Ιουνίου 2007, τ. 349, σ. 12, ΕΜΠΕΙΡΙΑ,
ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: ΛΕΝΑ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΙΟΥ


Να σας ζήσει το χαμομηλάκι σας, το αγγελούδι σας....
Να είστε καλά και ευτυχισμένοι
Είναι φτωχά τα λόγια, πολύ φτωχά για να μπορέσω να σας εκφράσω το θαυμασμό, το δέος που αισθάνομαι για σας, 
Διονύση και Χριστίνα.

εν Εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν

Ἀγαπητέ,
Ἡ ἀγαθότης τοῦ Θεοῦ μᾶς ἀξίωσε νά εἴμαστε χριστιανοί καί μάλιστα ὀρθόδοξοι. Ἀπό νήπια ἀκόμη ἀνήκουμε, μετά τή Βάπτισή μας, στήν ΑΓΙΑ του ΧΡΙΣΤΟΥ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ μας. Γεννιέται ὃμως τό ἐρώτημα: εἲμαστε μέλη τῆς Εκκλησίας μας ἐνεργά; Ἒχουμε ἐπίγνωση των προνομίων ἀλλά καί των καθηκόντων μας; Ἓνα δέ καθῆκον καί μάλιστα βασικό καί θεμελιωδες γιά τή χριστιανική μόρφωση καί σωτηρία μας είναι ὁ τακτικός ἐκκλησιασμός.

Δέν είναι καθόλου ἀρκετό τό γεγονός ὃτι ἀνήκουμε τυπικά στήν ΕΚΚΛΗΣΙΑ, ἐπειδή βαπτιστήκαμε και σφραγιστήκαμε με το Ἃγιο Μύρο κατά τή βρεφική μας ἡλικία. Ἐάν θέλουμε νά εἴμαστε ὂχι μόνο κατ’ ὂνομα χριστιανοί, ἐάν θέλουμε νά εἲμαστε ζῶντα μέλη τῆς Ἐκκλησίας, πρέπει να ἒχουμε συνεχῆ ἐπικοινωνία μέ Αὐτήν, ὃπως ἒχουν τά κλαδιά του δέντρου μέ τόν κορμό του.

Η Ἐκκλησία μας, σαν φιλόστοργη μητέρα, καλει όλα τα παιδιά της για να τους δώσει απλόχερα τις πλούσιες δωρεές της. Μεταξύ αυτων εισαι και συ, που διαβάζεις το έντυπο αυτό. Καλει, λοιπόν και σένα, ἀγαπητέ, για να ικανοποιήσει κάθε ψυχική σου ἀνάγκη και να εκπληρώσει πάντα ιερόν πόθον. Πρώτιστη δε ἀνάγκη, που την αισθάνονται ἀνέκαθεν όλοι οι άνθρωποι, και οι πλέον «ἀπολίτιστοι», είναι η λατρεία του Θεου. Αλλά η ευπρόσδεκτη προς Αυτόν λατρεία δεν προσφέρεται οπουδήποτε, παρά μόνο στο Ναό.

Μέσα στο Ναό καλει ο Θεός όλους τους αληθινούς προσκηνητές Του με την Αγιογραφική  προσταγή: εν Εκκλησίαις ευλογείτε τον Θεόν. Είναι δε άξιο μεγάλης προσοχῆς, ότι αυτή την εντολή του Θεου, η οποία υπενθυμίζει την Τρίτη από τις δέκα εντολές, την τήρησε επακριβως και ο ίδιος ο Κύριός μας κατά τη ζωή του πάνω στη γῆ, ο οποίος, καίτοι προσευχόταν ιδιαιτέρως προς τον ουράνιο Πατέρα Του, θεωρουσε καθῆκον του ἀπαράγραπτο και τη δημόσια προς Αυτόν λατρεία, είτε στο Ναό του Σολομωντος είτε στις κατά τόπους Συναγωγές κάθε Σάββατο. Για μας τους χριστιανούς η περιώνυμη ημέρα της Κυριακης, η ημέρα του Κυρίου, ἀντικατέστησε το Σάββατο.


Κυριακή 20 Μαρτίου 2011

Της Φουκουσίμα γίνεται στην Μεσόγειο


Μας πως μπλέξαμε πάλι έτσι;
Δεν λέω για μας, που είμαστε μονίμως μπλεγμένοι, λέω για όλο τον κόσμο.
Το πάνω-κάτω σε όλη την γη.

Να μη ξέρεις με ποιον να πας και ποιον ν’ αφήσεις.
Τώρα εγώ, με τον Καντάφι είμαι ή με τους αμερικάνους;
Τι μπλέξιμο κι αυτό. Τα λέει πάρα πολύ ωραία ο φίλος στον Τοίχο-Τοίχο.
Αν είναι δυνατόν να μπαίνω στο δίλημμα, αν θα είμαι με τον δικτάτορα ή με τον Χωροφύλακα. Αυτό το νόμισμα, μου φαίνεται ότι έχει την ίδια όψη κι απ’ τις δυο μεριές.
Πήγαν οι αμερικάνοι στο Ιράκ, πήγανε να βάλουν χέρι, στήσανε μια ολόκληρη παράσταση για την σωτηρία του λαού. Μέχρι που το ΝΑΤΟ πήρε απόφαση για λογαριασμό του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ, ενώ τώρα με τον Καντάφι τους έπιασε η ευαισθησία και δεν θέλανε να επέμβουν … αμέσως. Πήγανε στο Ιράκ, φάγανε τον Σαντάμ, αλλά δεν τους βγήκε καλά η συνταγή.
Ακόμα προσπαθούν να ξεκολλήσουν από εκεί.

Πιο πριν χτύπησαν στον Κόλπο, μετά στην Γιουγκοσλαβία, αλλά το χρέος-χρέος στην Αμέρικα.
Το 2009 το δημόσιο χρέος στις ΗΠΑ ήταν 11,5 τρις δολλάρια. Μετά έγινε το επισόδειο των Αδελφών Λήμαν στην Αμερική. Τόσοι οικονομολόγοι, τόσοι νομπελίστες, τόσα Harvard, τόσα London School of Economics δεν πήραν είδηση τίποτε. Η κρίση ήρθε ξαφνικά, μας έπιασε στον ύπνο.
Αφού απομύζησαν όσες χώρες μπόρεσαν εκεί στις ελεγχόμενες κυβερνήσεις στην λατινική Αμερική, ήρθαν και στο μαλακό υπογάστριο του Πλανήτη. Χτύπησαν τους αδύναμους κρίκους, Ελλάδα, Ιρλανδία, PIGS κλπ.
Παίξανε, τζογάρανε, spreads, επιτόκια, κερδοσκοπίες και φάγανε, λίγα πράγματα, τι είναι ο κάβουρας, τι είναι το ζουμί του, δεν είχαμε παραπάνω και να στήσουνε κανένα πραξικόπημα δεν είχαν την άνεση, τα είχαν κάνει νωρίτερα βλέπετε αυτά, πριν 40 χρόνια.

Οπότε, τι να κάνουνε, βάλανε φωτιά στην Μεσόγειο, πήγαν και ψιθύρισαν στους λαούς τους κακομοίρηδες: «Άντε ξεσηκωθείτε, εμείς σας στηρίζουμε, μέχρι πότε θα είστε σκλαβωμένοι, διώξτε τους τυράννους ».
Κι όπου φτωχός κι η μοίρα του. Να η Τυνησία, να η Αίγυπτος, να η Υεμένη, να το Μπαχρέιν, να η Λιβύη και έπεται συνέχεια, έρχεται το Ιράν, ο Λίβανος, η Συρία, φωτιά θα πάρει η Μεσόγειος. Όσο κρατάει η φωτιά θα κάνουνε αλισβερίσι με τον πόλεμο, πολλά φράγκα. Ποιον ένοιαξε το δημόσιο χρέος, οι εταιρείες πολέμου να βγάζουν λεφτά. Ο τζίρος να αυξάνει. Εταιρείες Πολέμου, Εισαγωγές-Εξαγωγές.
Κι άμα σβήσουν οι φωτιές στην Μεσόγειο, έχουμε και τα πετρέλαια της Μεσογείου, πρέπει να γίνει μοιρασιά. «Οδύσσεια-Αυγή» και χαζομάρες.

Και δεν μας φτάνουν αυτά που γίνονται στην αυλή μας, έχουμε στην άλλη άκρη και τα «φυσικά φαινόμενα». Να σεισμοί, να λοιμοί, να καταποντισμοί.
Πρόβλεψαν οι Γιαπωνέζοι τους σεισμούς, αλλά η έπαρση της ισχύος τους δεν τους άφησε να δουν τα τσουνάμια. Και να τα τσουνάμια και πάνε 10-20.000 άνθρωποι. Αλλά δεν είχαν μόνο έπαρση, είχαν και απληστία.
Πόσους αντιδραστήρες θα κάνεις βρε κακομοίρη;
Πόσα φράγκα θέλουν να βγάλουν οι εταιρείες σας;
Ακατάλληλες από χρόνια οι εγκαταστάσεις.
Ο άνθρωπος μυαλό δεν βάζει, μια Χιροσίμα και ένα Ναγκασάκι δεν τους έβαλε μυαλό. Αυτοί που κατ’ εξοχήν γνώριζαν τον όλεθρο, προσπάθησαν να τον τιθασέψουν, να ξαναγίνουν οι Σαμουράι του κόσμου, ντροπιασμένοι από τον Χωροφύλακα της εποχής εκείνης. Αλλά τι θα σου κάνει η Έπαρση; Πύργος της Βαβέλ θα γίνεις. Τα λέει πάρα πολύ ωραία ο εκπαιδευτικός Οδυσσέας Χιλιτίδης, στο άρθρο του «Οι Γιαπωνέζοι και τα 4 κακά της μοίρας τους: Σεισμός, τσουνάμι, ραδιενέργεια και χειμώνας βαρύς». Και τα κρύβανε κιόλας τα στραβά τους, με το σταγονόμετρο η πληροφόρηση.

Κάναμε τον πλανήτη σαν τα μούτρα μας, τον απομυζήσαμε, από γης, αέρος και ύδατος και τι θα κάνει αντιδράει και αντιδράει άσχημα και δεν φτάνει η οικολογική καταστροφή που κάναμε, μετά κάναμε την οικονομική καταστροφή και μετά είπαμε να το κάψουμε το μαγαζί, στάχτη και μπούρμπερη τώρα η Μεσόγειος.
Η Φουκουσίμα τώρα είναι εδώ, είναι στην άλλη άκρη της γης, είναι παντού κι αυτό το κάναμε εμείς, ούτε η Φύση, ούτε ο Θεός. Άμα μας νοιάζει μόνο η πάρτη μας, γιατί δυσανασχετούμε όταν η τάδε εταιρεία νοιάζεται μόνο για την πάρτη της;
Άμα δεν μας συγκινεί η δυστυχία του διπλανού μας, γιατί να συγκινήσει τον Ομπάμα, τον Σαρκοζί, τον Μπερλουσκόνι;
Κοίτα ρε κάτι τύποι που κυβερνάνε τη γη!
Αλλά τι να πεις, οι λαοί έχουν τους ηγέτες που τους αξίζουν.

Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Η σημασία του να μάθετε τα παιδιά σας να είναι αισιόδοξα! | Mathete ta paidia na einai aisiodoxa

Η αισιοδοξία είναι μια στάση ζωής που όχι μόνο προκαλεί θετικά συναισθήματα αλλά έχει και άμεση συσχέτιση με την καλή υγεία.
Η αισιόδοξη στάση των γονέων
προς τη ζωή και τα γεγονότα είναι κάτι
που τα παιδιά αντιγράφουν.
Πολλές έρευνες υποστηρίζουν τα θετικά αποτελέσματα της αισιοδοξίας στην ανθρώπινη ζωή. Έρευνα που είχε διεξαχθεί στο Πανεπιστήμιο του Κεντάκι το 2001, υπέδειξε ότι η θετική στάση ζωής κατά τη νεαρή ηλικία, προάγει τη μακροζωία. Επιπλέον, το πρακτορείο Reuters μας ενημερώνει ότι οι έφηβοι που ακλουθούν μια πιο αισιόδοξη στάση ζωής όσων αφορά τον εαυτό τους και τον κόσμο, έχουν σημαντικά λιγότερες πιθανότητες να παρουσιάσουν συμπτώματα κατάθλιψης. 
Μια ακόμα έρευνα στο πανεπιστήμιο του Κορνέλ, μας ενημερώνει ότι η θετική στάση ζωής και η αισιοδοξία αποτελούν ισχυρό αντίδοτο για το στρες, τον πόνο και την ασθένεια καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. 
Η εξάλειψη του στρες είναι πολύ σημαντική ,καθώς το στρες έχει συνδεθεί με την ανάπτυξη επικίνδυνων συμπεριφορών στην εφηβεία όπως υπερβολική κατανάλωση αλκοόλ και αντικοινωνική συμπεριφορά. 
Τι είναι όμως αυτό που βοηθάει τα παιδιά να υιοθετήσουν μια πιο αισιόδοξη στάση ζωής; 
Όπως μας ενημερώνουν οι επιστήμονες, ο πιο σημαντικός παράγοντας είναι οι γονείς και η δική τους προδιάθεση. Η αισιοδοξία είναι μια ικανότητα που πλάθετε κατά την παιδική ηλικία, και καθώς τα παιδιά είναι μικρά σφουγγαράκια που απορροφούν ότι βλέπουν από το περιβάλλον τους. Η αισιόδοξη στάση των γονέων προς τη ζωή και τα γεγονότα είναι κάτι που τα παιδιά αντιγράφουν. 
Μικρές συμβουλές για να μάθουμε τα παιδιά μας να είναι αισιόδοξα
Ακούστε τα παιδιά σας: 
Να ακούτε τα παιδιά σας όχι μόνο με τα αυτιά αλλά και με το μυαλό σας. Να θυμάστε ότι τα μικρά παιδιά δεν έχουν αναπτύξει ακόμα πλήρως το λεξιλόγιο τους και την έκφραση τους. 
Όταν, λοιπόν, το παιδί σας, σας λέει «μισώ τα μαθηματικά» στην πραγματικότητα πιθανότατα να σας λέει «Δε τα καταλαβαίνω, πως μπορώ να τα μάθω καλύτερα;». Είναι ευθύνη του γονέα να καταλάβει τι θέλει να πει το παιδί και να το μάθει να εκφράζεται και να καταλαβαίνει ότι για κάθε πρόβλημα υπάρχει μια θετική λύση.
Μη βάζετε ταμπέλες: 
Τα παιδιά τείνουν να ικανοποιούν ή να μην ικανοποιούν τις προσδοκίες των γονέων τους. Είναι θεμιτό να το σκεφτείτε καλά πριν πείτε «η Μαρία μας είναι πολύ ντροπαλή», καθώς αυτή η φράση θα αποτελέσει σημαντικό παράγοντα για τη διαμόρφωση της ταυτότητας της. Οι αρνητικές ταμπέλες που βάζουμε στα παιδιά μας μπορεί να είναι βλαβερές για την άποψη που σχηματίζουν για τον εαυτό τους και έμμεσα ενδυναμώνουμε τη συμπεριφορά που δε μας αρέσει.
Αναδιατυπώστε: 
Οι έφηβοι έχουν την ανάγκη να τους παίρνουν στα σοβαρά και για να μπορέσουμε να έχουμε μια καλή επικοινωνία μαζί τους πρέπει να μπορέσουμε να κατανοήσουμε την πραγματικότητα τους. 
Για παράδειγμα αν το έφηβο παιδί σας, σας λέει «μισώ το σχολείο», δεν είναι πραγματικό να απαντήσετε ότι όλα θα πάνε καλά. Αυτό που πρέπει να κάνετε είναι να το βοηθήστε να καταλάβει τι ακριβώς είναι αυτό που δεν του αρέσει και να το βοηθήσετε να φέρει μόνο του παραδείγματα των θετικών στοιχείων της σχολικής ζωής (ίσως κάποιοι φίλοι ή κάποια μαθήματα που του αρέσουν).
Ψάξτε για τη θετική πλευρά: 
Είναι υψίστης σημασίας να δείξουμε στα παιδιά ότι το κάθε τη έχει και αρνητική αλλά και θετική πλευρά και να τα ενθαρρύνουμε να ψάχνουν για το θετικό αντίκτυπο της κάθε κατάστασης. 
Για παράδειγμα ένα παιδί που δεχόταν βία στο σχολείο είπε στη μαμά του «ο κόσμος είναι ένα απαίσιο μέρος», η απάντηση της μαμάς, η οποία είναι και η σωστή, ήταν «Ναι, υπάρχουν άσχημα πράγματα, αλλά πρέπει πάντα να έχεις τα μάτια σου ανοιχτά και για τα όμορφα πράγματα που υπάρχουν και να ξέρεις ότι συμβαίνουν καθημερινά!»
Όπως μας ενημερώνει η διευθύντρια του παιδιατρικού νοσοκομείου του Σηάτλ, Leslie Walker «η αισιοδοξία και η ελπίδα είναι δύο πολύ κοντινές έννοιες και είναι κάτι που ενώ θα έπρεπε, εμείς οι γονείς δεν αφιερώνουμε χρόνο για να εξετάσουμε. Αυτά όμως, είναι τα βασικά στοιχεία που κάνουν το παιδί να ξυπνάει κάθε πρωί και να συνεχίζει την προσπάθεια». Και θα ήθελα να προσθέσω αυτά τα στοιχεία κάνουν κι εμάς τους ίδιους να ξυπνάμε κάθε πρωί και να συνεχίζουμε την προσπάθεια! 
Υιοθετήστε, λοιπόν, μια πολύ θετική στάση ζωής γιατί όχι μόνο η δική σας ζωή θα γίνει πιο όμορφη, αλλά και γιατί με αυτόν τον ευχάριστο τρόπο θα προφυλάξετε το παιδί σας από πολλούς κινδύνους.
 
Αμαλία Λουίζου, ΜΑ
Ψυχοθεραπεύτρια-Οικογενειακή Σύμβουλος
Κέντρο Παιδιού Εφήβου Οικογένειας
friendshipiseverything
www.kepeo.com

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Ο μηχανισμός της μνήμης - Παιδικές αναμνήσεις Babies' Short and Long-Term Memory

Μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τη ζωή χωρίς όραση ή ακοή — μερικές φορές, μάλιστα, σε ακραίες περιπτώσεις, χωρίς και τα δυο. Ωστόσο, ένας άνθρωπος χωρίς μνημονικό δε θα μπορούσε να ζήσει σχεδόν καθόλου, τουλάχιστο με την ουσιαστική έννοια του όρου. Δε θα μπορούσε να μάθει τίποτα ούτε να προοδεύσει σε οποιονδήποτε τομέα, αλλά θα ζούσε για πάντα σε νηπιακή κατάσταση, μόνιμα εξαρτημένος από τους άλλους. 
Όμως, όταν μιλάμε για τη μνήμη, τι ακριβώς εννοούμε;
Babies' Short and Long-Term Memory
Με τον όρο μνήμη, λοιπόν, εννοούμε τη διαδικασία με την οποία οι άνθρωποι αποθηκεύουν κάποιες πληροφορίες κι έπειτα, όποτε χρειαστεί, τις ανασύρουν στην επιφάνεια και τις χρησιμοποιούν. Στην πραγματικότητα, η λέξη "μνήμη" αναφέρεται σε δύο διαδικασίες και ένα γεγονός. Η μία διαδικασία είναι ότι πρώτα μαθαίνουμε κάτι, κι η δεύτερη ότι το θυμόμαστε. Το γεγονός είναι η αλλαγή που πραγματοποιείται στον εγκέφαλο, όταν μαθαίνουμε κάτι.
Παρά τα τόσα χρόνια πειραματισμού και μελέτης γύρω από την υφή του εγκεφάλου και τη συμπεριφορά ανθρώπων και ζώων, η αλλαγή αυτή εξακολουθεί να παραμένει ένα μυστήριο: ακόμα δεν ξέρουμε τι συμβαίνει μέσα σ' έναν άνθρωπο όταν ξυπνούν οι αναμνήσεις, ή όταν θυμάται κάποιο συγκεκριμένο γεγονός. Ωστόσο, γνωρίζουμε αρκετά πράγματα για τις διαδικασίες της μάθησης και του μνημονικού. Γνωρίζουμε, λόγου χάρη, πως η επανάληψη βοηθάει τους ανθρώπους να θυμούνται. Επίσης, γνωρίζουμε τη διαφορά ανάμεσα στην "αναγνώριση" και τη "θύμηση". Η αναγνώριση (το γεγονός, δηλαδή, ότι θυμόμαστε κάτι όταν το βλέπουμε, το ακούμε, το αγγίζουμε, το μυρίζουμε ή το γευόμαστε) είναι απείρως ευκολότερη από τη θύμηση (να θυμόμαστε, δηλαδή, κάτι, χωρίς να υπάρχει οποιοσδήποτε υπαρκτός, απτός ερεθισμός).


Η ανάπτυξη της μνήμης

Πότε αρχίζει να αναπτύσσεται η μνήμη στα μωρά; Είναι ολοφάνερο πως ακόμα και πολύ μικρά μωρά, έχουν τη δύναμη της αναγνώρισης. 
Πειράματα έδειξαν ότι μωρά που δεν έχουν ακόμα συμπληρώσει μια εβδομάδα ζωής, αναγνωρίζουν τη φωνή της μητέρας τους και τη μυρωδιά από το γάλα της. Μελέτες σε λίγο μεγαλύτερα μωρά, έδειξαν ότι στους δύο μήνες τα μωρά έχουν αναπτύξει αξιόλογη ικανότητα να θυμούνται όσα έμαθαν, ενώ στους τρεις μήνες θυμούνται για πολύ περισσότερο χρόνο.
Σε μια μελέτη μωρών ηλικίας από δύο έως τεσσάρων μηνών, πάνω από την κούνια κάθε μωρού κρέμασαν ένα κινητό παιχνιδάκι και το συνέδεσαν ύστερα, με μια κορδέλα, από το ένα πόδι του μωρού. Ακόμα και τα πιο μικρά μωρά, σύντομα έμαθαν πως μόλις κλοτσούσαν, το παιχνιδάκι κινιόταν.

Στη συνέχεια, οι ερευνητές απομάκρυναν το παιχνίδι. Λίγο αργότερα το κρέμασαν πάλι πάνω από την κούνια του μωρού και περίμεναν να δουν αν το μωρό θα κλοτσούσε, με τρόπο που θα έδειχνε πως αναγνώριζε το παιχνίδι κι ότι θυμόταν τι έπρεπε να κάνει για να το κινήσει. Ανακάλυψαν ότι στους δύο μήνες, τα μωρά θυμούνταν για μια περίοδο τριών ημερών κι ότι σε ηλικία τριών μηνών, θυμούνταν για μια εβδομάδα.

Οι ερευνητές προχώρησαν ακόμα περισσότερο, με ένα πείραμα που τα αποτελέσματα του θα αποκάλυπταν κι άλλα πράγματα για τις ικανότητες των μωρών. Μωρά δύο μηνών, αφού έμαθαν πρώτα την κίνηση της κλοτσιάς, έμειναν "ελεύθερα" για δεκαοχτώ ημέρες κι ύστερα συνδέθηκαν ξανά με το παιχνίδι. Στην αρχή, δεν αντέδρασαν καθόλου. Κάποιος κίνησε από πάνω τους το παιχνίδι και τότε, μετά από μερικές στιγμές, άρχισαν να κλοτσούν με δύναμη και ενθουσιασμό. Οι αναμνήσεις υπήρχαν, αλλά τα μωρά χρειάζονταν κάποια υπενθύμιση για να τις ανακαλέσουν.

Και οι γονείς έχουν αναφέρει πολλά παραδείγματα, συμπεριφοράς των μωρών τους, που μοιάζουν να υποδηλώνουν ότι τα μωρά θυμούνται ορισμένα περιστατικά του παρελθόντος. Φαίνεται πως τα μωρά έχουν πλουσιότερες αναμνήσεις μέσα στο περιβάλλον του σπιτιού τους απ' αυτές που δείχνουν στο εργαστήριο, κι αυτό δεν είναι διόλου παράξενο. Μωρά ηλικίας από εφτά μέχρι έντεκα μηνών, θυμούνται την ώρα του φαγητού τους, τη διαδικασία του μπάνιου και του ύπνου, τα αγαπημένα τους παραμύθια, ακόμα και μερικά παιχνίδια.

Σε ηλικία οχτώ μηνών, το μωρό δείχνει ότι θυμάται κάπως ένα αντικείμενο που ούτε το βλέπει ούτε το αγγίζει — μπορεί να αναζητάει, λόγου χάρη, κάποιο χαμένο παιχνίδι στο σημείο που το φυλάει συνήθως η μητέρα του. Εννέα μηνών, δείχνει πια αδιαμφισβήτητα να θυμάται πως όταν έρχεται η μπέιμπι-σίτερ φεύγουν οι γονείς του, ή ότι την τελευταία φορά που επισκέφθηκε τον παιδίατρο γνώρισε κάποια οδυνηρή εμπειρία.


Τι είναι αυτό που βοηθάει τα μωρά να θυμούνται


Φυσικά, στα περισσότερα μωρά που ζουν μια φυσιολογική ζωή, η μνήμη αναπτύσσεται χωρίς να έχει ανάγκη κάποιας συγκεκριμένης στρατηγικής από μέρους των γονιών. Ωστόσο, θα ήταν ενδιαφέρον να παρατηρήσετε ποια πράγματα κυρίως θυμάται το μωρό σας, και τι είναι αυτό που το βοηθάει να θυμάται.
Κάτι που βοηθάει πολύ τα παιδιά να θυμούνται - όπως όλους μας άλλωστε - είναι η επανάληψη. Ακούν πολλές φορές συνέχεια το όνομα τους κι έτσι μαθαίνουν να το αναγνωρίζουν.

Ευκολότερα θυμούνται τα μωρά κάτι με το οποίο έρχονται σε σωματική επαφή, παρά κάτι που παρατηρούν από μακριά και παθητικά. Επιπλέον, πιο εύκολα εντυπώνεται στη μνήμη τους ένα αντικείμενο ή μια εμπειρία που το βιώνουν με περισσότερες από μία αισθήσεις, παρά εκείνο που το προσεγγίζουν με μια μονάχα αίσθηση. Έτσι, καλύτερα θυμούνται τα μωρά όσα μπορούν να αγγίζουν και να βλέπουν ταυτόχρονα, παρά κάτι που μόνο βλέπουν —αν μπορούν να το ακούνε κιόλας, είναι ακόμα πιο βέβαιο ότι θα το θυμούνται.

Μωρά και νήπια διευκολύνονται ακόμα περισσότερο, όταν μπορούν να φτιάξουν ένα νοερό χάρτη στον οποίο εντοπίζεται το γεγονός ή η πράξη. Μέσα στη γνώριμη ρουτίνα του σπιτιού, θα θυμούνται το μπάνιο ή την κούνια τους, καθώς και τα παιχνίδια ή τις δραστηριότητες που συνοδεύουν την ώρα του μπάνιου ή του ύπνου. Για να ανακεφαλαιώσουμε: στα μωρά, όπως και στους ενήλικες, η μνήμη δεν μπορεί να ερευνηθεί απομονωμένη από άλλες φυσικές λειτουργίες. Υπάρχει αλληλεπίδραση ανάμεσα σ' αυτό που έγινε, σ' αυτό που κατάλαβε το μωρό και σ' αυτό που θεώρησε σημαντικό και ενδιαφέρον.

mother
.gr
Πηγή της πηγής: Η ανάπτυξη του παιδιού σας, από τη γέννηση μέχρι την εφηβεία, Εκδόσεις Κονιδάρη



Παιδικές αναμνήσεις 
Τα πρώτα τρία χρόνια της ζωής τους,  τα παιδιά αναπτύσσονται με πολύ γρήγορους ρυθμούς, δέχονται πολλές πληροφορίες και μαθαίνουν πολλά πράγματα αλλά έρευνες δείχνουν πως από αυτά τα χρόνια τα παιδιά δεν έχουν αναμνήσεις. 
Δηλαδή μεγαλώνοντας δεν θα θυμούνται από αυτή την ηλικία τα δώρα των γενεθλίων, τις οικογενειακές διακοπές και άλλα γεγονότα. 

Πως και σε ποια ηλικία λοιπόν διαμορφώνεται η μνήμη των παιδιών;
Ο εγκέφαλος των μικρών παιδιών και συγκεκριμένα η μνήμη τους, είναι υπό συνεχή ανάπτυξη και δεν μπορεί να συγκριθεί με αυτή τον ενηλίκων. 
Από την ηλικία των 3 μηνών, ο άνθρωπος ξεκινά να «καταγράφει» γεγονότα όπως το άγγιγμα των γονιών ή άλλες εμπειρίες που του παρέχουν τρυφερότητα και προστασία, αλλά όχι με την έννοια της συνειδητής μνήμης-ανάμνησης για μεγάλο διάστημα.

Οι επιστήμονες συμφωνούν ότι τρεις είναι οι  παράγοντες που συντελούν στην ανάπτυξη της μνήμης. 

1.     Η ανάπτυξη του εγκέφαλου και η δυνατότητα του παιδιού να αποθηκεύει πληροφορίες.
2.     Η μητρική γλώσσα η οποία είναι απαραίτητη για να εκφράσει το παιδί αυτό που θυμάται
3.     Η ανάπτυξη του "Εγώ": Στην ηλικία μεταξύ 2 και 3 χρονών τα παιδιά συνειδητοποιούν ότι είναι αυτόνομα όντα και ότι ζουν τη δική τους ζωή με παρελθόν και παρόν. Τώρα που ξέρουν να βάλουν τα πράγματα σε έναν χρονικό άξονα, αρχίζουν να θυμούνται καλύτερα.

Ανάπτυξη της μνήμης

Αμέσως μετά την γέννηση, το μωρό αναγνωρίζει τη φωνή της μητέρας του. Ένα παιδί που θηλάζει αναγνωρίζει την μυρωδιά της μέσα σε μία εβδομάδα. Μέσα σε τρεις μήνες αναγνωρίζει πρόσωπα, αγαπημένα παιχνίδια, ήχους κλπ.  Παρόλο που το μωρό έχει την δυνατότητα να θυμάται αυτά τα πράγματα, δεν πρόκειται για απομνημόνευση γεγονότων η οποία σταδιακά  εξελίσσεται.
  • Από ενός έτους τα μωρά αρχίζουν να θυμούνται άτομα που τα βλέπουν τουλάχιστον μια φορά την εβδομάδα. Επίσης θυμούνται την ακολουθία ορισμένων πραγμάτων και αρχίζουν να μιμούνται («εάν σπρώξω την μπάλα, αυτή θα κυλήσει»).
  • Από τους 18 μήνες θυμούνται που βρίσκονται τα αγαπημένα τους παιχνίδια ή την γεύση του φαγητού που προτιμούν αλλά δεν μπορούν να θυμηθούν για παράδειγμα που άφησαν την προηγούμενη ημέρα κάτι.
  • Στα δύο χρόνια τα παιδιά έχουν τη δυνατότητα να απομνημονεύσουν ορισμένα πράγματα που επαναλαμβάνονται στην καθημερινότητα τους αλλά όχι κάτι που άκουσαν ή είδαν για μία μόνο φορά. Η επανάληψη υποστηρίζει την απομνημόνευση. Επιστήμονες στο Harvard  έχουν  συμπεράνει ότι τα παιδιά σε αυλή την ηλικία μπορούν να θυμούνται κάτι για πολλούς μήνες το οποίο το έχουν δει σε επαναλαμβανόμενη βάση.
  • Παιδιά στα τρία τους χρόνια μπορούν να θυμηθούν και αναπαράγουν γεγονότα που έγιναν στο παρελθόν (φυσικά δεν γνωρίζουν την χρονική στιγμή που έγινε αυτό το γεγονός, αλλά το θυμούνται αόριστα).  Στα τέσσερα χρόνια μπορούν να θυμηθούν και να περιγράψουν κάποιο συμβάν της καθημερινής ζωής τους.
  • Στα πέντε χρόνια του ένα παιδί μπορεί να ακολουθήσει ένα πρόγραμμα που αφορά στο πότε θα κάνουν κάτι. Φυσικά δεν πρέπει να δίνουμε μεγάλες «λίστες», αλλά μπορούμε μέσα στην ημέρα να ορίσουμε κάποια πράγματα και το παιδί να έχει την μνήμη και την συνείδηση να το πραγματοποιήσει. Ένα παιδί πέντε χρονών, ξέρει ότι καθημερινά θα πάει στο σχολείο, ότι το Σαββατοκύριακο θα χαρεί οικογενειακές βόλτες κ.ο.κ. Θυμάται να περιγράψει και συμβάντα από προηγούμενες ημέρες, ή να αναφέρει κάτι που πρόκειται να συμβεί, βάση του «προγράμματος» του.
  • Τα… πρωτάκια θυμούνται μεν ότι πρέπει να διαβάσουν, να μελετήσουν για το σχολείο, αλλά αν δεν το έχουν σημειώσει (εάν δεν τους έχει δοθεί συγκεκριμένη γραπτή οδηγία από το δάσκαλο) δεν θα θυμούνται τι ακριβώς πρέπει να κάνουν.
Παρόλο που τα παιδιά δεν έχουν συνειδητές αναμνήσεις των πρώτων χρόνων της ζωής τους, οι πράξεις μας και τα γεγονότα που βιώνουν , καθορίζουν σημαντικά το υπόλοιπο της ζωής τους. 
Μπορεί ένα συμβάν να μην αποτελεί ανάμνηση αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι αυτό το συμβάν δεν έχει θετική ή αρνητική επιρροή.
Σε κάθε περίπτωση είναι σημαντικό οι γονείς να συμβάλουν δίνοντας αίσθηση προστασίας, ασφάλειας, στοργής και αγάπης στο παιδί κατά την ανάπτυξη του άσχετα με το εάν δεν θα υπάρχει ανάμνηση γι’ αυτά τα πρώτα χρόνια της ζωής του.
  • Δώστε στα παιδιά θετικά παραδείγματα και πράξεις να μιμούνται. Επιλέξτε να τους καθοδηγείτε για το σωστό και όχι για το «τι δεν πρέπει να κάνουν».
  • Τα παιδιά δεν έχουν την αίσθηση του κινδύνου και μιμούνται κάθε μας πράξη. Μην τα αποθαρρύνετε αλλά εξηγήστε τους κινδύνους που υπάρχουν ενώ για παράδειγμα χρησιμοποιείτε το μαχαίρι, ανοίγετε ένα μπουκάλι ή χρησιμοποιείτε απορρυπαντικά για τον καθαρισμό του σπιτιού.
  • Μην τους απαγορεύετε κάτι χωρίς λόγο, αλλά να τους εξηγείτε. Χρειάζεται να ξέρουν την αλήθεια, κάτι που σίγουρα «καταγράφεται» στην μνήμη τους και το «αποδεικνύουν» αργότερα με τις πράξεις τους.  
  • Τα παιδιά χρειάζονται επιβράβευση όταν θυμούνται κάτι. Μη συγκρίνετε τη μνήμη τους με αυτή των ενηλίκων. Είναι σημαντικό να ακούσουν «μπράβο που το θυμήθηκες» .
Τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης, τον κύριο ρόλο τον παίζει η οικογένεια, που αποτελεί πρότυπο για ένα παιδί. Ακόμη και εάν τα παιδιά δεν έχουν συνειδητές αναμνήσεις από τα πρώτα τους χρόνια, ασυνείδητες λειτουργίες «καταγράφονται» από τις αισθήσεις και έτσι αργότερα το μυαλό του παιδιού είναι έτοιμο να αποθηκεύσει γεγονότα της ζωής του.   

Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Μητέρες εναντίον μικροβίων

Όλες οι μανούλες είναι εργαζόμενες μανούλες

ΙΩΑΝΝΑ Α. ΣΟΥΦΛΕΡΗ  
Διανύουμε την περίοδο που οι λοιμώξεις κάνουν... πάρτι. Για τις μητέρες σε απόγνωση που περνούν τις νύχτες τους με το θερμόμετρο αγκαλιά, η δρ Αθηνά Π. Κούρτη έχει ένα «πακέτο» με πολύτιμες συμβουλές  
«Όχι στην υπερπροστασία των παιδιών από τα μικρόβια, όχι στη χρήση αντιμικροβιακών προϊόντων καθαρισμού στο σπίτι,όχι στην υπερβολική χρήση αντιβιοτικών,αλλά ναι στο στρατηγικό πλύσιμο των χεριών με νερό και σαπούνι (ή με αλκοολούχο τζελ όταν δεν υπάρχει νερό), ναι στην επίγνωση των μικροβίων και των οδών που χρησιμοποιούν για τον πολλαπλασιασμό τους μέσα και έξω από το σπίτι μας και ένα μεγάλο ναι στα εμβόλια». 
Στα παραπάνω συνοψίζεται το μήνυμα που στέλνει η παιδίατρος και λοιμωξιολόγος δρ Αθηνά Π. Κούρτη μέσα από το βιβλίο της Βγάλτε τα παιδιά από τη γυάλα. Πώς να προφυλάξετε τα παιδιά σας από τα μικρόβια χωρίς να τα υπερπροστατεύετε. Με σπουδές στην Παιδιατρική Λοιμωξιολογία, στην Επιδημιολογία και στην Ανοσολογία και με εκτενές ερευνητικό έργο στο Αμερικανικό Κέντρο Ελέγχου και Πρόληψης Νοσημάτων των ΗΠΑ, η δρ Κούρτη είναι η καλύτερη σύμμαχος των μητέρων στον πόλεμο ενάντια στις λοιμώξεις. Ας αξιοποιήσουμε λοιπόν τη συσσωρευμένη εμπειρία της ειδικού και μητέρας, ιδιαίτερα τώρα που η εποχή της γρίπης είναι εδώ. Δεν υπάρχει τρόπος να πολεμηθεί ένας εχθρός ο οποίος παραμένει άγνωστος. Με αυτό το σκεπτικό το βιβλίο της ελληνίδας ερευνήτριας χωρίζεται σε δύο μέρη: το πρώτο μάς γνωρίζει την ταυτότητα και τις προτιμήσεις διαβίωσης των μικροοργανισμών που απειλούν την υγεία των παιδιών μας και το δεύτερο μάς ξεναγεί στα όπλα που διαθέτουμε σήμερα για να προστατευθούμε από αυτούς τους ανεπιθύμητους εισβολείς.
Πλύνε τα χέρια σου!  
Ανεξάρτητα από το θέμα που διαπραγματεύεται κάθε κεφάλαιο του βιβλίου, μια συμβουλή επανέρχεται συνεχώς στο πόνημα της δρος Κούρτη: Πλένετε τα χέρια σας! Μπορεί να σας φαίνετε ότι ακούτε τη μητέρα σας, αλλά η συγκεκριμένη συμβουλή είναι από εκείνες που πρέπει να υπακούμε ανεξαρτήτως ηλικίας. Το συστηματικό και σχολαστικό πλύσιμο των χεριών περιορίζει την έκταση των λοιμώξεων, είτε αυτές προέρχονται από ιούς είτε από βακτήρια. Πλύσιμο χεριών, λοιπόν, πριν και μετά το φαγητό, φυσικά μετά την τουαλέτα, πάντοτε μετά την παιδική χαρά ή το παιχνίδι στο ύπαιθρο, όταν έχουμε χαϊδέψει ζώα, όταν έχουμε αθληθεί, όταν έχουμε συναντηθείσυναναστραφεί με άλλο άρρωστο παιδί. Και να θυμόσαστε πως όταν λέμε ότι πλένουμε τα χέρια μας εννοούμε ότι χρησιμοποιούμε σαπούνι και νερό και κάνουμε σαπουνάδα τρίβοντας τα χέρια για ικανοποιητικό διάστημα χρόνου. 
Η ελληνίδα γιατρός συνιστά τα παιδιά να πλένουν τα χέρια τους για όσο χρόνο τους παίρνει να τελειώσουν το «Φεγγαράκι μου λαμπρό». Επισημαίνει δε πως όταν είμαστε μακριά από το σπίτι τα αλκοολούχα τζελ ή τα μαντιλάκια που περιέχουν οινόπνευμα είναι μια καλή εναλλακτική λύση ώσπου να μπορέσουμε να πλύνουμε τα χέρια μας κανονικά.
Οι παγίδες του παιδικού σταθμού  
Το ξέρουν όλοι οι γονείς ότι ο πρώτος χρόνος στον παιδικό σταθμό είναι εποχή γνωριμίας του παιδιού με τα μικρόβια. Αντίστοιχα, όσα παιδιά δεν πάνε παιδικό σταθμό θα αναβάλουν το ραντεβού τους με τα μικρόβια για το νηπιαγωγείο. Γαστρεντερικές, αναπνευστικές και δερματικές λοιμώξεις όλων των αιτιολογιών (ιογενείς, βακτηριακές, μυκητιασικές και παρασιτικές) θα πρέπει να αναμένονται λοιπόν αυτά τα πρώιμα χρόνια, λέει η δρ Κούρτη, και να μη μας πανικοβάλλουν. 
Ωστόσο, θα πρέπει να κρατήσουμε το παιδί μας στο σπίτι για να μη βοηθήσουμε στην εξάπλωση μιας λοίμωξης όταν παρουσιάζει τα εξής συμπτώματα:
* Πυρετό, ληθαργικότητα, δυσκολία στην αναπνοή.
* Διάρροια.

* Εμετό δύο ή περισσότερες φορές το προηγούμενο εικοσιτετράωρο, εκτός αν οφείλεται σε γνωστή μη μεταδοτική κατάσταση.
* Επιπεφυκίτιδα ή κοκκινίλα στα μάτια με εκκρίσεις.
* Ψείρες, εκτός αν έχει χορηγηθεί η κατάλληλη θεραπεία.
* Στοματίτιδα, συνήθως με πολλά έλκη στο στόμα και πυρετό.
* Δερματικές λοιμώξεις ως 24 ώρες μετά την έναρξη κατάλληλης θεραπείας.
* Στρεπτοκοκκική φαρυγγίτιδα 24 ώρες μετά την έναρξη κατάλληλης θεραπείας.  

Οδηγίες για τη γρίπη 


Οι κανόνες υγιεινής που ισχύουν για όλες τις λοιμώξεις ισχύουν φυσικά και για τη γρίπη. Η ελληνίδα ερευνήτρια μας γνωρίζει όμως και ορισμένες από τις ιδιαιτερότητες αυτού του ιού για να προσαρμόσουμε τη συμπεριφορά μας αναλόγως. Διαβάζουμε: «Τα άτομα που πάσχουν από γρίπη είναι πιο μολυσματικά στις 24 ώρες προτού αρχίσουν τα συμπτώματά τους και κατά τη διάρκεια των ημερών που τα συμπτώματά τους είναι πιο έντονα. Ο ιός της γρίπης μπορεί να επιβιώσει για πέντε λεπτά πάνω στα χέρια αλλά για 8-12 ώρες σε πάνινα ή χάρτινα μαντιλάκια και ως 24-48 ώρες επάνω σε μη πορώδεις επιφάνειες.
Ο ιός της γρίπης καταστρέφεται σε υψηλές θερμοκρασίες (75-100 βαθμούς Κελσίου). Επιπλέοναρκετά χημικά μικροβιοκτόνα, μεταξύ των οποίων συμπεριλαμβάνονται η χλωρίνη, το υπεροξείδιο του υδρογόνου (οξυζενέ), τα απορρυπαντικά, τα ιωδιούχα αντισηπτικά και το οινόπνευμα,είναι αποτελεσματικά έναντι της γρίπηςόταν εφαρμοστούν στην κατάλληλη συγκέντρωση και για τον κατάλληλο χρόνο».  
Μερικές από τις συμβουλές της δρος Κούρτη για την πρόληψη της μετάδοσης της γρίπης (αλλά και άλλων μικροβίων του αναπνευστικού) είναι οι ακόλουθες:
* Αποφεύγετε να φιλάτε τα παιδιά σας στο πρόσωπο όταν είστε άρρωστοι.
* Μην αφήνετε τα παιδιά να μοιράζονται πιπίλες, κύπελλα, ποτήρια, κουτάλια, πιρούνια, πετσέτες ή οδοντόβουρτσες με άλλους.
* Χρησιμοποιήστε χαρτομάντιλα για το σκούπισμα της μύτης και το φτάρνισμα. Πετάξτε το στα σκουπίδια αμέσως μετά τη χρήση.
* Στο σπίτι αλλάζετε πετσέτες συχνά και πλένετέ τες σε υψηλή θερμοκρασία.
* Πλένετε τα χέρια του παιδιού σας όταν το παίρνετε σπίτι από τον παιδικό σταθμό.
* Αποφεύγετε πλήθη και μέρη με συνωστισμό.
Αντιμικροβιακός εξοπλισμός

Σήμερα η ιατρική φαρέτρα είναι πολύ καλά εξοπλισμένη για να προλάβει και να αντιμετωπίσει τις λοιμώξεις, με τα εμβόλια και τα αντιβιοτικά να βρίσκονται στην πρώτη γραμμή. Τι κάνουμε όμως εμείς; Φαίνεται ότι η πλειονότητα από μας χρησιμοποιεί ασκόπως τα αντιβιοτικά, ενώ παράλληλα καταφεύγει και σε μια σειρά αμφιβόλου χρησιμότητος συμπληρώματα και γιατροσόφια. Να πώς συμπυκνώνονται οι συμβουλές και τα συμπεράσματα της δρος Κούρτη για τα παραπάνω θέματα:
* Τα αντιβιοτικά με αντιβακτηριακή δράση δεν έχουν κανένα θεραπευτικό αποτέλεσμα έναντι ιογενών λοιμώξεων, που αποτελούν την πλειονότητα των κοινών παιδικών λοιμώξεων (κρυολόγημα, συνάχι, βήχας, πονόλαιμος) και είναι επομένως περιττά.
* Η χρήση αντιβιοτικών μπορεί να προκαλέσει παρενέργειες.
* Η ελάττωση της χρήσης αντιβιοτικών ξανακάνει τα μικρόβια ευαίσθητα στα αντιβιοτικά και είναι μια προσπάθεια που πρέπει όλοι να αναλάβουμε, και οι γιατροί αλλά και οι γονείς, οι οποίοι * Η υπερβολική χρήση αντιβιοτικών οδηγεί στην ανάπτυξη αντοχής των μικροβίων στα αντιβιοτικά, δηλαδή σε μια κατάσταση όπου το αντιβιοτικό δεν μπορεί πια να καταπολεμήσει το μικρόβιο.
* Δεν πρέπει να πιέζουν τους γιατρούς να τους δώσουν αντιβιοτικά.
* Μην παίρνετε αντιβιοτικά μόνοι σας, χωρίς τη σύσταση του γιατρού σας. Πάντα να ακολουθείτε τις οδηγίες χρήσης του αντιβιοτικού που σας συνέστησε ο γιατρός σας.
* Τα εμβόλια προστατεύουν από πολλές σοβαρές λοιμώδεις νόσους της βρεφικής και παιδικής ηλικίας που άλλοτε έπαιρναν τη ζωή ή προκαλούσαν σοβαρή νοσηρότητα στα παιδιά.
* Ενημερωθείτε από αξιόπιστες πηγές για τα εμβόλια και συζητήστε όλες τις ερωτήσεις σας με τον γιατρό σας.
* Μη δίνετε στα παιδιά συμπληρώματα αμινοξέων. Διατροφή που περιέχει κοτόπουλο, κρέας, ψάρια, λαχανικά, φασόλια και γαλακτοκομικά είναι πλούσια σε αμινοξέα. Επιπλέον, δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος παρενεργειών από την κατανάλωση αυτών των τροφών, ενώ τα συμπληρώματα αμινοξέων που πωλούνται έχουν αμφίβολο όφελος και υπαρκτό κίνδυνο παρενεργειών και υπερδοσολόγησης.
* Τα παιδιά παίρνουν ικανοποιητική ποσότητα βιταμίνης C αν φροντίζουμε να ακολουθούν διατροφή πλούσια σε φρέσκα φρούτα και χυμούς εσπεριδοειδών.
* Τα παιδιά παίρνουν βιταμίνη D με το γάλα και τα γαλακτοκομικά, τα οποία χρειάζεται να καταναλώνουν καθημερινά (και με τη βοήθεια του άπλετου ηλιακού φωτός).
* Δεν υπάρχουν επιστημονικά στοιχεία που να υποστηρίζουν ότι τα παιδιά πρέπει να λαμβάνουν συμπληρώματα διατροφής με ιχνοστοιχεία.
* Αποφεύγετε βότανα και εκχυλίσματα στα παιδιά- πολλά από αυτά μπορεί να έχουν άσχημες παρενέργειες χωρίς αποδεδειγμένη αποτελεσματικότητα.
* Υπάρχουν ενδείξεις ότι τα προβιοτικά (π.χ., γιαούρτι) βοηθούν στην πρόληψη και στην αντιμετώπιση ιογενών και βακτηριακών διαρροιών, καθώς και της διάρροιας από αντιβιοτικά.
* Δεν υπάρχουν ενδείξεις ότι η χρήση αντιβακτηριακών σαπουνιών και απορρυπαντικών (τα οποία περιέχουν την ουσία triclosan) ελαττώνει τη συχνότητα των λοιμώξεων.
* Παρά τη λεκτική σχέση, δεν υπάρχουν επαρκείς ενδείξεις για να υποστηριχθεί η θεωρία ότι το κρυολόγημα σχετίζεται με έκθεση σε χαμηλή θερμοκρασία.
* Η έλλειψη ύπνου επηρεάζει την ευαισθησία σε λοιμώξεις. Είναι σημαντικό για την υγεία του παιδιού να κοιμάται για 8-12 ώρες κάθε νύχτα, ανάλογα με την ηλικία του.
* Η κοτόσουπα της μαμάς δεν βλάπτει σε περίπτωση κρυολογήματος ή πονόλαιμου και παρέχει καταπραϋντική θερμότητα.
* Δεν υπάρχει καμία ένδειξη ότι οι εντριβές με οινόπνευμα έχουν δράση κατά του κρυολογήματος.
Το πλήθος των πληροφοριών που μπορεί κανείς να πάρει από το βιβλίο της κυρίας Κούρτη δεν εξαντλείται στον παραπάνω κατάλογο. Η προστασία των παιδιών στα σπορ, στην εξοχή, στη σχέση τους με τα κατοικίδια, στο ταξίδι αποτελούν βασικά θέματα του πρώτου μέρους του βιβλίου, το οποίο κλείνει με ένα κεφάλαιο αφιερωμένο στους εφήβους (σεξουαλική ζωή, τατουάζ...). Ομοίως στο δεύτερο μέρος υπάρχει εκτενές κεφάλιο για την εγκυμοσύνη και τον θηλασμό, τα αντιβιοτικά και τα εμβόλια.
 
ΣΥΝΤΑΓΗ ΓΙΑ ΑΨΟΓΗ ΚΟΥΖΙΝΑ
Το φαγητό είναι πηγή πολλών μικροβίων, κάποια από τα οποία μπορεί να αποβούν θανατηφόρα. Για τον λόγο αυτόν στην κουζίνα μας θα πρέπει να ισχύουν αυστηροί κανόνες υγιεινής.
Μην τρομάζετε! Οι συστάσεις της ελληνίδας ειδικού δεν είναι δύσκολο να ακολουθηθούν και δεν απαιτούν εξωτικά υλικά: σαπούνι,νερό,χλωρίνη σε συνδυασμό με κοινή λογική περιλαμβάνει η συνταγή της για να μην ενταχθούμε στο 15% των νοικοκυριών που φιλοξενούν σαλμονέλα στο σφουγγάρι του νεροχύτη τους!
* Πλένετε καλά φρούτα και λαχανικά. Αλλάξτε νερό τουλάχιστον δύο φορές και απαλλαγείτε από τα εξωτερικά φύλλα λαχανικών όπως το μαρούλι και το λάχανο που φιλοξενούν περισσότερα μικρόβια.
* Χρησιμοποιήστε διαφορετικές επιφάνειες κοπής για ωμά κρέατα και λαχανικά.Οι πλαστικές είναι καλύτερες από τις ξύλινες για τα κρέατα καθώς δεν είναι πορώδεις (και άρα δεν παρέχουν καταφύγιο σε μικροοργανισμούς).
* Πλένετε και στεγνώνετε τα εξαρτήματα που χρησιμοποιήσατε για τον τεμαχισμό ωμού κρέατος.Ιδανικά μετά το πλύσιμο θα πρέπει να περαστούν με ελαφρό διάλυμα χλωρίνης (μια κουταλιά χλωρίνης σε ένα λίτρο νερού).
* Έχετε διαφορετικά σφουγγάρια για διαφορετικές εργασίες.Μη χρησιμοποιείτε το ίδιο σφουγγάρι για τα πιάτα και τον πάγκο της κουζίνας.Πλένετε και απολυμαίνετε (σε διάλυμα χλωρίνης) τα σφουγγάρια και τις πετσέτες καθαρισμού σε τακτά χρονικά διαστήματα.
* Στεγνώστε πιάτα,μαχαιροπίρουνα,πάγκους και σφουγγάρια.Τα μικρόβια αγαπούν την υγρασία.
* Το καλομαγειρεμένο κρέας είναι το ασφαλέστερο. * Ποτέ μην καταναλώνετε ελαφρά άψητο χοιρινό κρέας.
* Ο κιμάς,ο οποίος περνά περισσότερα στάδια ανθρώπινου χειρισμού σε σχέση με το άθικτο κρέας και μπορεί να προέρχεται από πολλά μέρη του ζώου,έχει αυξημένες πιθανότητες να φιλοξενεί μικρόβια. Πάντα τα μπιφτέκια πρέπει να είναι καλοψημένα, περισσότερο από την μπριζόλα!
* Τα πουλερικά είναι πολύ καλοί ξενιστές σαλμονέλας. Μαγειρέψτε τα καλά.
* Χρησιμοποιήστε τη λογική σας: μην αφήνετε τη γεμιστή γαλοπούλα να περιμένει (δίνετε χρόνο σε μικρόβια να αναπτυχθούν).Βάλτε την αμέσως στον φούρνο.
* Βάλτε το ψάρι στη φωτιά αμέσως μόλις το βγάλετε από το ψυγείο.Ειδικά για το ψάρι καλό είναι αυτό να μην έρχεται ποτέ σε θερμοκρασία δωματίου καθώς υπάρχει πιθανότητα παραγωγής της τοξίνης ισταμίνη. 
* Μη δίνετε στα παιδιά άβραστα ή ημιβρασμένα αβγά ή προϊόντα όπως η μαγιονέζα που γίνονται με ωμά αβγά. 
* Δίνετε στα παιδιά παστεριωμένους χυμούς φρούτων ή φρεσκοστυμένους σπιτικούς (που πρέπει να καταναλώνονται άμεσα).
* Βάλτε το φαγητό που περίσσεψε στο ψυγείο χωρίς να το αφήσετε να έρθει σε θερμοκρασία δωματίου.
* Στο ψυγείο βάλτε σε χωριστά σημεία τα ωμά και τα μαγειρεμένα τρόφιμα και βεβαιωθείτε ότι χυμοί από ωμό κρέας δεν έχουν πέσει πάνω σε φρούτα και λαχανικά που θα φαγωθούν ωμά.